Vilapa kusumańjali 3

 

WERSET 3

VRAJENDRA VASATI STHALE VIVIDHA BALLABÉ SAÌKULE

TVAM EVA RATI MAÏJARI PRACURA PUËYA PUNJODAYÄ

VILÄSA-BHARA VISMÅTA PRAËAYI MEKHALÄ MÄRGAËE

YAD ADYA NIJA NÄTHAYÄ VRAJASI NÄTHITÄ KANDARAM

vrajendra – król Vrajy; vasati sthale – w siedzibie; vividha – różne rodzaje; ballabé –

pasterek; saìkule – w grupie; tvam – ty; eva – tylko; rati maïjari – Rati Manjari; pracura –

obfity; puëya – szczęście wielkiej miłości; puïja –obfitość; udaya – wyrasta; viläsa – miłosne rozrywki; bhara – poświęcić się; vismåta – zapomniany; praëayi – ukochany; mekhalä – pas; märgaìe – szukać; yad – który; adya – teraz; nija – własny; näthayä – przez Królową; vrajasi – idź; näthitä – poproszona; kandaram – do groty.

O Rati Manjari! Jesteś najszczęśliwszą pasterką w siedzibie króla Vrajy! Kiedy twoja Pani (Śri Radhika) zapomniała Swjego ukochanego pasa z dzwoneczkami, rozkoszując się miłosnymi rozrywkami, poprosiła cię, byś przyniosła go z groty w której go zostawiła!

Komentarz: Duchowe wizje płyną nieprzerwanym strumieniem przed Śrila Raghunatha dasa Gosvamim, który jest w swojej svarupavesi. W pierwszym wersecie poufale żartował z erotycznych śladów Śri Radhiki, które ukazały się na ustach Rupy Manjari, kiedy oglądała miłosne rozrywki Radhy i Krsny, ofiarowując w ten sposób pochwały rasika swojemu guru i w drugim wersecie, Radhika spotkała Swoje przyjaciółki w innym kunja, zostawiając Swojego ukochanego w erotycznym omdleniu po zakończeniu miłosnych rozrywek, i żartowała z tego z nimi w cudownym nastroju przepełnionym madiyatą. Tulasi gloryfikuje swoją Panią w żartobliwym stylu. Pociesza zasmuconego Bohatera, który cierpi z powodu rozłąki ze Swoją ukochaną, przyprowadza Go do kunja, po opisaniu Svamini jak bardzo pragnie się z Nią spotkać i sadza Go obok Niej na Jej tronie, pomiędzy sakhiniami i smakuje słodycz Yugala Kiśory, Młodzieńczej Pary z Vrajy.¹

kanakera latä yeno tamäle beòilo;

nava ghana mäjhe heno vijuré paçilo

räi känu rüpera nähiko upäma;

kuvalaya cäìd milalo eka öhäma

„Wyglądu Rai i Kanu nie można z niczym porównać; Oni są jak złote pnącze oplatające drzewo tamala, błyskawica wchodząca do świeżej chmury monsunowej, lub niebieski kwiat lotosu spotykający księżyc i wszystko to na raz.” Umysł Śri Raghunatha dasa jest skupiony na słodkiej rasie spotkania się Yugala Kisiory. By uszczęśliwić Śyamasundara, Praneśvari myśli o nowej zabawie, więc prosi Swoje przyjaciółki, by zatańczyły dla Niego. Jej najważniejszym celem jest uczynienie Śyamasundara szczęśliwym:

kåñëake ähläde - täte näma hlädiné;

sei çakti dväre sukha äsväde äpani

(Caitanya Caritämåta Madhya 8, 157)

„Moc, która czyni Krsnę szczęśliwym jest nazywana hladini. Poprzez tę energię On (Krsna) Sam doświadcza szczęścia.” Śrimati Radha służy wszystkim, niezliczonym Boskim Osobom w śringara rasie, dzięki Swoim własnym inkarnacjom i ekspansjom (amśa-kala), które manifestują się jako boskie małżonki.

tära madhye vraje nänä bhäva rasabheda; kåñëake koräya räsädika léläsväde

govinda-nandiné rädhä govinda-mohiné; govinda-sarvasva - sarva käntä çéromaëi

„We Vrajy, wszystkie te małżonki cechują się różnorodnymi nastrojami i naturami, które sprawiają, że Krsna doświadcza smaku rozrywek, takich jak taniec Rasa. Radha uszczęśliwia Govindę, Radha oczarowuje Govindę i Radha jest wszystkim dla Govindy – dlatego jest Ona klejnotem koronnym wszystkich małżonek Pana.” Śrila Viśvanatha Cakravarti komentuje to: anyatra sväàça lakñmyädi-rüpeëa çré kåñëäàça viñëvädénäà kréòä-sahäyaà karoti vraje tu käya-

vyüha prakäçaiù saha svayaà rüpä çré rädhä svayaà rüpaà çré kåñëaà bahutara prakäreëa rasam

äsvädayatéty arthaù. „Poza Vrają, np. na niezliczonych planetach Vaikuntha i w siedzibach takich jak Mathura i Dvaraka, Wisznuwom (ekspansjom Krsny) i Jego manifestacjom, takim jak Vasudeva, asystują w Ich rozrywkach, niezliczone boginie fortuny i różne Królowe, jednakże we Vrajy, Śri Radha i Jej rozliczne ekspansje gopiń umożliwiają Bogu, Najwyższej Osobie, Śri Krsnie, smakowanie słodkich, erotycznych doznań na wiele sposobów.” Krsna w Swojej najwyższej postaci jako Vrajendra-nandana, książę Vrajy, jest również znany jako rasika śekhara, klejnot koronny wszystkich koneserów, który zawsze jest spragniony smakowania słodkich wrażeń i doświadcza najwyższego szczęścia Swoich rozrywek ze Śrila Vrajadevimi (najpiękniejszymi dziewczętami Vrajy), które umożliwiają Mu smakowanie ich najprzyjemniejszych i najintensywniejszych cech, zapachów i smaków, które są przesycone aromatami uczuć miłości znanymi jako maha bhava.

Na znak Śrimati, sakhinie zaczynają tańczyć na dziedzińcu w kunja. Jaka cudowna jest słodycz ich, pełnego artyzmu, tańca! One nie są różne od Premamayi Śrimati i dostarczają cudownej radości Młodzieńczej Parze swoim tańcem, który jest nasycony prema rasą. Sakhinie prezentują nieograniczony artyzm w tańcu w swoich lekkich i zwinnych krokach tanecznych. Ich talie są naturalnie smukłe i kiedy z wielkim kunsztem zmieniają taneczne pozy, wygląda to, jakby ich, podobne do pnączy ciała, przełamywały się w pół. Ich podobne do latorośli ręce kołyszą się jak pędy pnączy, dygoczące na wietrze, ich welony zsuwają się z ich głów i ich lśniące, wysadzane klejnotami kolczyki kołyszą się na ich policzkach. Wyglądają bardzo pięknie, kiedy ich splecione w warkocze włosy i przepaski rozluźniają się w rytmie tańca i kiedy śpiewają wiosenne piosenki (vasanta ragi), które wzmagają erotyczne uczucia i które opisują słodycz Boskiej Pary.

raìgiëé-gaëa rasa raìgahi naöai;

raëaraëi kaìkaëa kiìkiëé raöai

rahi rahi räga racaye rasavanta;

rati-rata rägiëé ramaëa vasanta

raöati raväva mahati kapinäsa;

rädhä ramaëa karu muralé viläsa

„Figlarne gopinie tańczą w stylu rasika, dzwoniąc dzwoneczkami u kostek i u talii. Komponują ragi rasika i wiosna zostaje mężem ragini (żeńskiego stylu muzycznego), która jest związana z Rati (małżonką Kupidyna). Grają na różnych rodzajach vinien i instrumentów strunowych, takich jak Ravava i Mahati, podczas gdy Radha Ramana gra na Muralim, Swoim flecie.” Śyama gra bardzo słodko na Muralim, a sakhinie nadają rytm, dzwoniąc swoimi dzwoneczkami u kostek, bransoletkami i przepaskami z dzwoneczkami. Od czasu do czasu Śyama przestaje grać na Swoim flecie i wychwala sakhinie. W międzyczasie Śrimati, która siedzi po lewej stronie Śyama na wydsadzanym klejnotami tronie, zauważa, że nie ma Swojego pasa z dzwoneczkami. Zostawiła do w górskiej grocie, kiedy oddawała się miłosnym igraszkom z Krsną! Kiedy Jej sakhinie zauważą to, będą sobie z Niej żartować, dlatego, nie będąc zauważoną przez innych, Śrimati daje znak Tulasi, by po kryjomu wróciła do groty, przyniosła pas z dzwoneczkami i założyła go z powrotem na Jej talię. Tulasi natychmiast idzie do groty pod pretekstem zbierania kwiatów i nikt oprócz Rupy Manjari tego nie zauważa. Rupa Manjari zna zamiary Tulasi i błogosławi ją w tym wersecie jako żartobliwą odpowiedź na wcześniejsze pochwały Tulasi z wersetu pierwszego. Na uboczu Rupa mówi Rati Manjari: „O sakhi, Rati Manjari!² We Vrajy jest wiele gopiń, lecz z nich wszystkich, to ty jesteś najszczęśliwsza, gdyż nasza Pani poprosiła właśnie ciebie, byś poszła do groty, gdzie, będąc zaabsorbowaną miłosnymi rozrywkami, zostawiła Swój pas z dzwoneczkami, i przyniosła go! Masz wielkie szczęście być pobłogosławioną tak poufną służbą!”

Ten pas z dzwoneczkami jest tutaj nazwany ‘pranayi’, czyli ‘ukochany’, gdyż doprowadza Bohatera (Krsnę) do szaleństwa swoim słodkim pobrzękiwaniem, kiedy Svamini chodzi, tańczy lub odgrywa z Nim poufne rozrywki. Tak droga ozdoba nie jest łatwa do zapomnienia, lecz dzisiaj, w szczycie miłosnych igraszek, Svamini zapomniała o niej. Chwałą tych miłosnych rozrywek jest to, że Radha i Krsna bardzo chcą zadowolić Siebie nawzajem!

préti viñayänande tad äçrayänanda; tähä nähi nija sukha väïchära sambandha

nirupädhi prema yähä - tähä ei réti; préti viñaya sukhe äçrayera préti {C.C.}

„Szczęście źródła miłości jest szczęściem obiektu miłości. To nie jest relacja w której występuje pragnienie osobistego szczęścia, to jest związek oparty na bezprzyczynowej miłości. Źródło miłości jest szczęśliwe, kiedy obiekt miłości jest szczęśliwy.” Ta bezprzyczynowa miłość sprawia, że te rozrywki są tak chwalebne. Po wysłuchaniu chwał Radhy-Krsny od Ramananda Rayi, Śri Ćaitanya Mahaprabhu powiedział:

prabhu kohe - jänilo kåñëa rädhä prema tattva

çunite cähiye doìhära viläsa mahattva

Pan powiedział: „Teraz wiem czym jest Boska Miłość Krsny i Radhy. Dalej chciałbym posłuchać o chwałach Ich rozrywek.”

räya kohe - kåñëa hoy dhéra lalita; nirantara kämakréòä - yähära carita

rätri dina kuïje kréòä kore rädhä saìge; kaiçora vayas saphala koilo kréòä raìge

(C.C. Madhya 8, 187, 189)

Śri Ramananda Raya odpowiedział: „Krsna jest nazywany Dhira Lalitą (tym, który jest sprytny, odznacza się świeżym, młodzieńczym pięknem, jest ekspertem w żartach, jest wolny od zmartwień i który jest kontrolowany przez miłość Jego najdroższych gopiń). Zawsze oddaje się miłosnym rozrywkom, to jest Jego naturą. Dniami i nocami bawi się z Radhą w zagajnikach Vrajy i w ten posób czyni swoją młodość szczęśliwą.” Jakże cudowne są chwały tych rozrywek! Kto może opisać wielkość tej siły, która budzi nieodparte pragnienie do smakowania tych wspaniałych rozrywek z Jego drogimi gopiniami w kunjach w Najwyższym Brahmanie, uosobieniu pełni transcendentalnego szczęścia, Samym Bogu, dniami i nocami? Ponaglani przez Swoje nienasycone, boskie pragnienia, Radha i Krsna pływają w niezliczonych kierunkach w strumieniu Swoich transcendentalnych rozrywek. Bardzo pragną uszczęśliwić Siebie nawzajem, całkowicie zapominając o Swoim osobistym dobru, więc nie jest to aż tak zdumiewające, że w tym stanie świadomości, Śri Radhika zapomniała o Swoim pasie z dzwoneczkami, bez względu jak jest on Jej drogi. Jednak nie może poprosić Swoich przyjaciółek, żeby przyniosły go z powrotem, ponieważ będą sobie z Niej żartować. Lecz Jej służki są Jej tak drogie jak Jej własne życie i ciało, więc nie ma przed nimi nic do ukrycia i z nich wszystkich, wybrała Rati (Tulasi) do spełnienia tej służby. Serce Śrimati Rupy Manjari jest spryskane nektarem miłości do Rati Manjari, więc jej szczęście nie ma granic, kiedy widzi, że Rati Manjari otrzymała przywilej przyniesienia pasa z dzwoneczkami.

Tulasi znajduje pas w grocie i wraca do Svamini w momencie, kiedy sakhinie przestają tańczyć. Kinkarinie przynoszą ulgę sakhiniom, wachlując ich spocone ciała i wszyscy są zajęci przyjemnymi rozmowami rasika. Tulasi korzysta z tej sposobności i zakłada pas z powrotem na talię Svamini, nie będąc zauważoną przez innych. Svamini jest bardzo zadowolona ze służby Tulasi! Zaabsorbowany swoją duchową tożsamością, Śri Raghunatha dasa pisze ten werset, wiedząc, że jest on miłosiernym błogosławieństwem jego (jej) guru, Rupy Manjari dla niego (niej).

Śri Rasika-Candra Dasa śpiewa:

he sakhi rati maïjari, tumi ei vrajapuré

mäjhe mahä sukåti-çäliné.

vrajendra-vasati-sthäne, vrajendra-vasati-sthäne,

tumi gopékula çiromaëi.

„O sakho, Rati Manjari! Masz wielkie szczęście w tej Vraja-dhamie! Nie znam nikogo, kto jest tobie równy w siedzibie króla Vrajy; jesteś klejnotem koronnym wszystkich pasterek!”

rasa-viläsera bhare, vismåta mekhalä tare,

nijeçvaré äjïä-mate tumi.

anveñite härä dhane, coliteche sayatane,

giriräja kandaräkhya bhümi

„Kiedy twoja Pani zapomniała Swojego pasa z dzwoneczkami, będąc zaabsorbowaną Swoimi rozrywkami rasika, poprosiła cię, byś poszła i poszukała Jej zagubionego skarbu w grocie, lub dookoła groty, na Wzgórzu Govardhana.”

1Jest to opisane przez Śri Kiśora Gopala Gosvamiego.

2Siddha svarupa Śrila Raghunatha Dasa Gosvamiego nosi imię ‘Rati Manjari’, a jej pseudonimem jest ‘Tulasi Manjari’. W „Paddhati” (çloka 469-472) Śrila Gopala Guru Gosvamipady, jest napisane:

ratyambujäkhyaù kuïje'sténdulekhä kuïja dakñiëe. tatraiva tiñöhati sadä surüpä rati maïjaré

tärävalé duküleyaà taòit tulya tanu-cchabiù . dakñiëä mådvikä khyätä tulaséti vadanté yäm

asyä vayo dvimäsäòhya häyanästu trayodaça . pitäsyä våñabhaù känto diväkhyaù çäradä prasüù

„W kunja znanym jako Ratyambuja (lotos Rati), na południe od kunja Indulekhy, mieszka piękna Rati Manjari. Jej ubiór jest przyozdobiony gromadą gwiazd i jej ciało połyskuje jak błyskawica. Ma łagodną, uległą naturę i jest nazywana ‘Tulasi’. Ma trzynaście lat i dwa miesiące. Jej ojcem jest Vrsabha, mężem Diva i jej matka ma na imię Sarada.”