Vilapa kusumańjali 10
VERSET 10: DEVI TE CARAËA-PADMA DÄSIKÄÀ VIPRAYOGA-BHARA DÄVA PÄVAKAIÙ DAHYAMÄNATARA KÄYA-VALLARÉÀ JÉVAYA KÑAËA NIRÉKÑAËÄMÅTAIÙ devi - Bogini!; te - Twoje; caraëa - stopy; padma - lotos; däsikäà - służka; viprayoga - rozłąka; bhara - cały; däva - las; pävakaiù – w płomieniach; dahyamänatara – będąc palonym; käya - ciało; vallaréà – podobne do pnącza; jévaya - ożyw; kñaëa – na chwilę; nirékñaëa - spojrzenia; amåtaiù – dzieki nektarowi. O Bogini, jestem służką Twoich, podobnych lotosom stóp, której ciało, przypominające pnącze, płonie w leśnym pożarze rozłąki z Tobą. Proszę ożyw mnie natychmiast Swoimi, pełnymi słodyczy spojrzeniami ! Komentarz : Śri Raghunatha , w swojej svarupaveśi , rozpacza z powodu rozłąki ze Śri Radhą . Te uczucia rozdzielenia są jak cierpienia spowodowane wielkimi płomieniami leśnego pożaru. Mocno pragnąc ujrzeć swoją Praneśvari , upada nad brzegiem Radhakunda i głęboko rozpacza. On/ona nie jest zdolny do dźwigania brzemienia swojego, pod...