Vilapa kusumańjali 16

 

WERSET 16:

PÄDÄBJAYOS TAVA VINÄ VARA DÄSYAM EVA

NÄNYAT KADÄPI SAMAYE KILA DEVI YÄCE

SAKHYÄYA TE MAMA NAMO'STU NAMO'STU NITYAÀ

DÄSYÄYA TE MAMA RASO'STU RASO'STU SATYAM

pädäbjayoù – dwóch lotosowych stóp; tava – Twoich; vinä – bez; vara – wspaniała; däsyam – służba; eva - tylko; na - nie; anyat - innego; kadäpi - kiedykolwiek; samaye - zawsze; kila – na pewno; devi - O Bogini!; yäce – modlę się; sakhyäya – o przyjaźń; te - Twoją; mama - moje; namaù - pokłony; astu – niech będą; nama - pokłony; astu – niech będą; nityaà - zawsze; däsyäya – dla służby dla Ciebie; te - Twojej; mama - mój; rasaù – duchowy smak; astu – niech będzie; rasa - smak; astu – niech będzie; satyaà - naprawdę.

„O Bogini! Nigdy nie będę modlił się do Ciebie o nic innego,

prócz wspaniałej służby dla Twoich lotosowych stóp!

Raz za razem ofiarowuję moje pokłony koncepcji zostania Twoją

przyjaciółką, ale tak naprawdę smakuję ideę stania się Twoją służką!”

Komentarz: Transcendentalne objawienia nie opuszczają Śri Raghunatha dasa. Svamini stoi przed Tulasi i chce jej ofiarować przyjaźń, mówiąc: „Tulasi! Proszę, przyjmij Moją przyjaźń! Możesz stać się równą Lalicie i innym i służyć zarówno Mi jak i Śyamasundarowi!” Na to Tulasi odpowiada: „O Bogini! Nie pragnę niczego innego, poza wspaniałą służbą dla Twoich lotosowych stóp! Ofiarowuję pokłony przyjaźni z Tobą! Niech ozdabia moją głowę! Chcę tylko, bym mogła służyć Tobie!” Nikt oprócz Dasa Gosvamiego jest tak skupiony na pragnieniu służenia Śri Radhice! To powinno być naszym celem! Tak szczerego pragnienia nie można znaleźć nigdzie indziej! Śrila Raghunatha dasa Gosvami jest wiecznie wyzwoloną służką Śrimati Radharani, więc jest najwyższym autorytetem, acaryą (Gaudiya Vaisnava) sampradayi (tradycji) i podążając jego śladami z pewnością osiągniemy tę służbę. Ukazał doskonały przykład praktykującym wielbicielom swoją sadhanamaya jivana, swoim życiem, które było poświęcone praktyce oddania. „Chcę myśleć o sobie jako zwolenniku Gosvamich jak Rupa i Raghunatha dasa. Co mam zrobić by to osiągnąć?” Słuchanie i intonowanie o maha vani (wielkich słowach) Śrila Raghunatha dasa Gosvamiego rozbudzi tę identyfikację jako osoby podążającej śladami Rupy i Raghunatha. Jego, pełne mocy słowa są potężniejsze od słów dawnych Rsich, ponieważ te słowa są przesycone lila-rasą najpoufniejszych Vraja nikuńjów do których nie mieli dostępu nawet najwięksi mędrcy. Kinkarinie wiedzą nawet lepiej jak osiągnąć służbę dla lotosowych stóp Radharani niż Sama Radharani! Sześciu Gosvamich są wiecznymi, doskonałymi służkami z zagajników Vrajy, dlatego wymagane jest podążanie ich śladami. Miłość Śri Raghunatha może być zrozumiana dzięki tej 'Vilapa'. Z tego powodu omawiamy „Vilapa Kusumańjali”.

Śrila Raghunatha dasa Gosvami modli się: „Ha devi! Proszę, obdarz mnie służbą dla Swoich lotosowych stóp!” Ta służba jest tak wspaniała, ponieważ jest całkowicie pozbawiona skrępowania i dystansu i jest bardzo smakowita. Takiej służby nie można nigdzie znaleźć, lecz teraz jest rozdawana jako specjalny kupon łaski Śri Gaurasundara. Raghunatha dasa jest nitya siddha kinkari i guru (Gaudiya) sampradayi. Przepiękna i słodka służba Śri Radhy również jest nam najdroższa. Ze wszystkich rodzajów służby, służba Śri Radhy jest najwspanialsza. Chociaż jesteś sakhi, jesteś również służką, której postać i cechy są przesiąknięte młodością i kwalifikowaną do pełnienia najpoufniejszych służb. Nie ma innego rodzaju służby, który mógłby zadowolić serca Gaudiya Vaisnavów. Mańjarinie w rzeczywistości biorą udział w madhura rasie, lecz wciąż jest to służba, ponieważ ich służba zawiera się w madhura rasie - rüpa raghunätha pade hoibe äkuti; kobe häm bujhabo sei yugala préti? „Kiedy, podążając śladami Śrila Rupy i Śrila Raghunatha Dasa Gosvamich, zrozumiem miłość Radhy i Krsny? (Narottama däsa Thäkura) Ciała Rupy i Raghunatha dasów są stworzone od stóp do głów z yugala ujjvala rasy, cudownej świadomości Boskiej Pary. Jak chciwe były ich serca! Jak można być pochłoniętym tą cudowną świadomością, bez składania się w całości z tej yugala ujjvala rasy? Medytacja o Kama gayatri mantrze jest bardzo pomocna w osiągnięciu tego nastroju. våndävane apräkåta navéna madana; käma béja käma gäyatré yähära upäsana (C.C. Madhya 8) „Transcendentalny, młodzieńczy Kupidyn z Vrndavany (Krsna) jest osiągany dzięki medytacji o Kama gayatri mantrze, która zawiera Kama-bija (nasiono transcendentalnego pragnienia), które jest do tej mantry dołączone. „Ten, który sprawia, że wielbiciele zapominają o materialnym świecie i który doprowadza ich do szaleństwa Swoją transcendentalną postacią, cechami i rozrywkami jest transcendentalnym Kupidynem i o Nim medytujemy (dhimahi). gäyantaà träyate yasmäd iti gäyatré: „To, co przynosi wyzwolenie, dzięki śpiewaniu jej, jest gayatri.” Czczenie przy użyciu Kama-gayatri mantry ma na celu wybawienie nas z materialnej egzystencji i sprawienie, że nasze ciała, umysły i powietrza życia staną się odpowiednie do delektowania się smakami transcendentalnych rozrywek Radha-Govindy.

Będąc skupionym na duchowej rzeczywistości, Śri Raghunatha dasa prosi u stóp Svamini: „Pozwól mi medytować o sposobie w jaki oszałamiasz Śyama, Swoimi ekstatycznymi zabawami w kuńjach! Kiedy, nawet Ty, nie będziesz mogła sprawić, by odzyskał świadomość, będziesz mnie potrzebować.” Podczas Swoich miłosnych rozrywek w kuńja, Śyama zemdlał z ekstazy, gdy doświadczył fal wielkiej madana maha bhavy Radhiki, lecz Anuragavati (podniecona Radhika) nie czuje się zaspokojona, dlatego potrzebna jest teraz profesjonalna służba. Svamini zastanawia się: „Tulasi! Nie mogę wybudzić Priyatama z omdlenia! Dlaczego, proszę, nie pomożesz?” Gdzie indziej jest dostępna taka poufna służba? Nawet Lalita i Viśakha nie mogą jej pełnić! To jest najwspanialsza służba! Radhika jest nazywana w tym wersecie 'devi', ponieważ bierze udział w takich zabawach.

Raz, Boska Para, założywszy się, gra w kości. Ta, która daje najwięcej radości zwycięża. Śyama przegrywa. Na znak Radharani, służka zaczyna wyśmiewać się ze Śyama, mówiąc: „Ojejku! Więcej tu nie przychodź grać w kości! Lepiej idź i wypasaj krowy, rozumiesz? Do wypasania krów potrzebujesz krowiego mózgu! Musiałeś stać się jak one, bo za dużo z nimi przebywasz! Kwalifikacje są niezbędne! Idź i baw się tam, gdzie potrzebna jest siła fizyczna! Do tej gry potrzebujesz trochę mózgu, rozumiesz?! Więcej nie przychodź grać w tę grę!” Śyama jest zmieszany tymi żartobliwymi słowami. Ekstaza Svamini nie ma granic! To jest najwspanialsza służba! Jakże słodka upasana (obiekt medytacji)! Kiedy służba może być najwyższa? Kiedy jest przesycona madhura rasą! Bez bycia w madhura bhavie (słodki, duchowy nastrój), nie można uczestniczyć w rozrywkach Radhy i Krsny. Tylko ci, którzy znają uczucia i myśli Bhavamaya i Bhavamayi (wszech-emocjonalnych - Radhiki i Krsna-candry) mogą uczestniczyć w tych rozrywkach. Służki nie chcą Krsny samego nawet w swoich snach! One modlą się do Krsny: „Proszę zabierz mnie, gdziekolwiek bawisz się w Swoje miłosne zabawy – ze Swoją Priyaji – tak, bym mogła pełnić miłosną służbę dla Ciebie!”¹

Śrimat Rupa Gosvami mówi: kama rupa raga bhakti (spontaniczne oddanie w nastroju erotycznym) jest dwóch rodzajów: sambhogecchatmika (oddanie z pełnym pragnieniem cieszenia się z Krsną osobiście) i tad bhavecchatmika (sakhibhava): tad bhävecchätmikä täsäà bhäva mädhurya kämitä (Bhakti Rasämrta Sindhuh 1.2.299). Takie wielbicielki znajdują więcej szczęścia w asystowaniu kochankom Krsny, jak Radha i Candravali, kiedy obcują z Krsną, niż w spotykaniu się z Nim osobiście. Przykładami są sakhinie jak Lalita i Viśakha. Ich sthayi bhavą (wrodzony, stały nastrój) jest Krsna-rati (miłość do Krsny), a ich suhrit rati (miłość do przyjaciółki jak Radharani) jest sańcaribhavą, nastrojem nasycającym. saïcärayanti bhävasya gatià saïcärino'pi te (B.R.S. 2.4.2). Podstawą jest miłość do Krsny i ta miłość jest nasączona Radharani. Podczas purva ragi (początki miłości), Śri Radha spotkała Lalitę i sakhinie na brzegu Kaliya-hrada. Ponieważ posiadały ten sam nastrój, tego dnia zaznajomiły się ze sobą, lecz kiedy gopinie ujrzały wyższość miłości Śri Radhy do Krsny, zapragnęły osiągnąć szczęście dzięki zaaranżowaniu Jej spotkania z Krsną. Wtedy Krsna powiedział Swojemu przyjacielowi, Subalowi:

käliya damana dina mäha; kälindé küla kadambaka chäho

koto çata vraja nava bälä; pekhaluà janu thira vijuréka mälä

tohe kahoì subala säìgäti; taba dhari häma nä jäno dina räti

tahi dhané-maëi dui cäri; tahi mana mohiné eka näré

so rahu majhu mone paiöhé; manasija dhüme ghume nähi diöhi

anukhana tahika samädhi; ko jäne kaichana viraha veyädhi

dine dine kñéna bhelo dehä; govinda däsa koho aiche nava lehä

„Ilu to setek Vraja-gopiń nie widziałem tego dnia w cieniu drzewa Kadamba nad brzegiem Jamuny, kiedy ujarzmiłem węża Kaliya? Mówię ci, O przyjacielu, Subalo! Wtedy (byłem tak osłupiały, że) nie wiedziałem czy jest dzień czy noc! Pomiędzy nimi były dwie czy cztery dziewczęta podobne klejnotom, a pomiędzy nimi była jedna dziewczyna, wyjątkowo oczarowująca umysł. Weszła do Mojego umysłu i od tamtego czasu oczarowanie Kupidynem nie pozwoliło Mi spać. Teraz stale medytuję o Niej; czy ktoś zna uczucie bólu rozłąki? Każdego dnia Moje ciało robi się chudsze i słabsze.” Govinda dasa mówi: „Takie są ścieżki nowej, świeżej miłości!”

Śrimati ukazała podobne, miłosne oczarowanie, kiedy pierwszy raz ujrzała Śyamasundara:

dekhiyä nägara çiromani; nä jäniye divasa rajané

ki hoilo marame vyathä; kähäre kohibo kothä

sakhi! ki ära puchasi more; marama kohiluà tore

yadi se milaye moya; tabe se saphala hoy

nahile nä jéva ära; tohäre kohiluà sära

„Kiedy ujrzałam ten klejnot koronny kochanków, nie wiedziałam czy jest noc czy dzień (z powodu ekstazy). Komu mogę wyjawić ból Mojego serca? O sakhi! Co więcej chcesz wiedzieć? Wyjawiłam ci, co jest w Moim sercu! Kiedy On spotka się ze Mną, wtedy poczuję się spełniona, a jeśli to się nie stanie, nie będę mogła dłużej żyć! To jest pewne!”

Sakhinie jak Lalita i Viśakha odczuwają większą ekstazę, kiedy aranżują spotkanie 'anuragi', roznamiętnionej Pary, Radhy i Madhava, niż z własnego spotkania z Krsną i z tego powodu ich miłość stała się znana jako tad-bhavecchatmika. Jednak Śri Radha czasami pragnie obdarzyć je pozycją nayika (kochanka Krsny) i pomimo że mańjarinie również są jednym z typów sakhiń, one nigdy nie zaakceptują takiej roli! Mańjarinie (pąki) podkreślają piękno kwiatu (gopi), jednak nie są nigdy niezależnie smakowane przez czarną pszczołę (Krsnę). Lalita i sakhinie mają sama sneha (równa miłość zarówno do Radhy jak i do Krsny), za to mańjarinie są radha snehadhika (większą miłością darzą Radhikę). Ten rodzaj miłości jest nazywany 'bhavollasą'. Śrila Rupa Gosvami stwierdza w swojej „Bhakti Rasamrta Sindhu” (2.5.128):

sancäri syät samonä vä Kåñëa-ratyäù suhåd ratiù

adhikä puñyamänä ced bhävolläsa itéryate

„Kiedy sakhinie kochają Radhę (suhrd ratih) tak samo lub mniej, niż Krsnę, wtedy ich sańcaribhava jest nazywana Krsna rati. Lecz jeśli kochają Radhikę bardziej, wtedy jest ona nazywana bhavollasa rati.” Mańjarinie posiadają tę bhavollasa rati. Śrila Ramai Thakura zapytał Śrimati Jahnava Thakurani o tę bhavollasa rati:²

öhäkura kohe - äge kåpä kori koho; bhävolläsä rati kothä ämäre çunäho

jähnavä kohena - bäpu! çona sävadhäne!; bhävolläsä rati mätra hoy våndävane

våndävana sthäna se devera agocara; yähä vilasaye nitya kiçoré kiçora

çré rüpa maïjaré ära çré rati maïjaré; sevänande magna rahe divä vibhävaré

bhävolläsä rati mätra ihä sabhäkära; duhu sukhe sukhé kichu nähi jäne ära

rädhä-Kåñëa sevänande sadä käla hare; änanda sägare tärä sadäi vihare

çrématéra samä sabe deha bheda mätra; eka präëa eka ätmä sabhe rädhä-tantra

„Ramai Thakura powiedział: Proszę, powiedz mi więcej o bhavollasa rati! „Matka Jahnava powiedziała: „Słuchaj uważnie, O synu! Bhavollasa spotykana jest tylko we Vrndavanie!” Vrndavana, gdzie Kiśora (młodociany Krsna) wiecznie bawi się z Kiśori (nieletnia Radhika), nie jest postrzegana nawet przez półbogów. Śri Rupa Mańjari i Śri Rati Mańjari są zaabsorbowane ekstazą służby oddania dzień i noc. One są całe przesycone bhavollasa rati i są szczęśliwe tylko wtedy, kiedy Boska Para jest szczęśliwa; one nie znają niczego innego poza tym. One są całkowicie równe Śrimati; tylko ich ciała się różnią. One są jedną duszą i jednym powietrzem życia i są kontrolowane przez Radhę.”

Każdy, kto chce w najwyższym stopniu smakować słodycz Krsny, musi przyjąć całkowite schronienie Śri Radhy. Śripada Prabodhananda Sarasvati pisze w „Radha Rasa Sudhanidhih” (261): kväsau rädhä nigama padavé düragä kutra cäsau Kåñëas tasyäù kuca mukulayor antaraikänta väsaù „Gdzie jest Radha, która jest trudna do osiągnięcia dzięki podążaniu za Wedami i gdzie jest Krsna, który zawsze przebywa pomiędzy Jej, podobnymi do pąków, piersiami?” Śri Radharani mówi: „Jeśli chcesz ujrzeć Mojego Sundara (piękny Krsna), musisz całkowicie schronić się u Moich lotosowych stóp!” A dlaczego mańjarinie kochają Krsnę? Ponieważ jest On pięknisiem Radharani! „Pamiętaj o Krsnie (kiedy jest) w tym lesie we Vrajy jako o Prana-vallabha mojej Svamini! Najpierw Radha – następnie Śyama! Kiedy Śyama robi problemy, bierzemy Go za rękę i wyprowadzamy z kuńja! Jesteśmy służkami Radhy!” Dlaczego my, kinkarinie, kochamy Krsnę? Ponieważ jest On ukochanym Radharani!

Raz, kiedy Krsna je kolację w Nandiśvarze, kinkari wachluje Go. Niepostrzeżenie Śyama kładzie Swoją rękę na stopie tej kinkari jako pytanie do niej: „Czy spotkam się z Moją Najdroższą czy nie?” Ta służka dotyka jednym palcem u nogi, rękę Śyama, dając do zrozumienia, że spotkanie jest możliwe – to jest najwspanialsza służba! (Śyama siedzi na podłodze, jedząc prawą ręką i wspierając się lewą. Swoją stopą, kinkari dotyka wybrany palec ręki Krsny, wyjawiając w którym kuńja może spotkać Swoją ukochaną. Ten system znaków został wcześniej uzgodniony. Zgromadzenie starszych jest zajęte rozmowami między sobą i nikt nic nie zauważa. To jest 'vara dasya', najwspanialsza służba! Nic nie jest robione dla własnego szczęścia, wszystko jest robione dla przyjemności Yugala! Pomimo że mańjarinie należą do kategorii sakhiń, one są służkami z powodu całkowitego zadedykowania w służbie oddania. Sakhinie mogą zajmować wyższą pozycję w rozrywkach, lecz możliwość służenia jest dla mańjariń wartościowsza! One znają najpoufniejsze pragnienie Śri Radhiki i dlatego mogą spełniać swoją służbę bez wahania jak nikt inny na całym świecie.

Pewnego dnia Radha i Krsna intymnie cieszą się Sobą w kuńja i mańjari smakuje słodycz tych rozrywek zaglądając przez szparę w pnączach. Służce wydaje się, że jest jakaś przeszkoda w rozrywkach Radhy i Krsny, lecz Oni nic nie zauważają z powodu ekstazy. Służka dostrzega, że Radha i Krsna są skrępowani włosami, więc niepostrzeżenie wchodzi do kuńja, by nie zakłócać Ich rozrywek i rozsupłuje Ich włosy, by miłosne zabawy mogły być kontynuowane. Któż inny mógłby pełnić taką zręczną, poufną służbę? Nawet Lalita i pozostałe sakhinie nie mogą! To jest 'vara dasya', najwspanialsza służba, która jest osiągana dzięki intonowaniu imienia Śri Radhy: jaya jaya rädhä näma, våndävana yära dhäma, kåñëa sukha viläsera nidhi (Narottama Däsa Thäkura, Prema Bhakti Candrikä) „Chwała, chwała imieniu Śri Radhiki, która mieszka we Vrndavanie i która jest klejnotem rozkosznych rozrywek Śri Krsny!”

„O Radhe! W celu osiągnięcia najwspanialszej służby dla Ciebie, chronię się u Twoich lotosowych stóp, które nawet Śyama trzyma na Swojej piersi, by ukoić Swoje, przeszyte pożądaniem serce!

våndävaneçvari tavaiva padäravindaà premämåtaika makaranda rasaugha pürëam

hådy arpitam madhupateù smara täpam ugraà nirväpayat parama çétalam äçrayämi

(Rädhä Rasa Sudhänidhih - 13)

„O Królowo Vrndavany! Chronię się u Twoich, chłodzących, lotosowych stóp, które są wypełnione miodowym nektarem czystej miłości i które nawet Madhupati, Pan słodyczy, Śri Krsna, przyciska do Swojego serca, by ukoić straszny ból pożądania!”

Śri Radhika chroni zmysły Śri Krsny, dlatego Ona jest GOPI (źródłosłów czasownikowy 'gup' onacza 'chronić'). Giridhari nie odczuwa najmniejszego dyskomfortu podczas unoszenia Giri Govardhana. Jego energia przyjemności stoi przed Nim i zajmuje się wszystkim. Ona składa się z kwintesencji klejnotu Cintamani maha-bhavy, najwyższego poziomu miłości. W papce sandałowej czy kamieniu Cintamani nie ma 'asara', czyli bezużytecznych składników i Jej maha-bhava jest 'sara', istotą klejnotu Cintamani premy. Służki mówią: „Śyama! Wiesz dlaczego jesteś taki piękny? Bo Twoja Priya jest tutaj!

rädhä saìge yadä bhäti tadä madana mohanaù

anyathä viçvamoho'pi svayaà madana mohitaù

(Govinda Lilämrta 8.32)

„Kiedy On jaśnieje z Radhą, jest Madana Mohana, oczarowującym Kupidyna, inaczej Sam jest oczarowywany przez Kupidyna, chociaż oczarowuje cały świat!

codi gopéra manoratha, manmathera mana mathe, näma dhare madana mohana

„Wchodząc na rydwany pragnień gopiń, pobudza nawet umysł Kupidyna, dlatego jest nazywany Madana Mohana.” (Caitanya Caritamrta) ballabé bhuja-latä baddhe manobhävati brahmani mano me ramate „Najwyższy brahman przynosi rozkosz mojemu umysłowi, kiedy jest związany, podobnymi do pnączy, ramionami pasterek.” Krsna jest bardzo szczęśliwy, kiedy ktoś nazywa Go Radhasevaką (sługą Radhy), lecz prawie nikt tak nie mówi. Śri Krsna jest tak bardzo pod kontrolą Radhy, że pragnie ofiarować wszystko tym, które Jej służą. Śrila Prabodhananda Sarasvati pisze:

anulikhyänantän api sad aparädhan madhupatir

mahä premäviñöas tava parama deyaà vimåçyati

tavaikaà çré rädhe gåëata iha nämämåta rasaà

mahimnaù kaù sémaà spåçatu däsyaika manasäm

(Rädhä Rasa Sudhänidhih 155)

„O Śri Radhe! Madhupati (Krsna) usuwa niezliczone obrazy popełnione przez osobę, która chociaż raz zasmakowała pełnych nektaru, duchowych smaków Twojego imienia i w wielkiej ekstazie rozważa, co jest największym darem, jaki może ofiarować takiej osobie. Kto w takim razie może wyobrazić sobie chwały osoby, której umysł jest skupiony na staniu się Twoją służką?”

Śrila Raghunatha Dasa Gosvami mówi: „Nie pragnę niczego innego poza wspaniałą służbą dla Ciebie! Jeśli nie posiadam kwalifikacji do pełnienia służby dla Ciebie, to proszę, co najmniej uczyń mnie przywiązanym do tego dążenia, tak bym pewnego dnia mógł je osiągnąć.” däsyäya te mama raso'stu raso'stu satyaà: „Obym posiadał prawdziwe, gorące, duchowe pragnienie pełnienia służby dla Ciebie!³

Śri Rasika-Candra Dasa śpiewa:

tomära caraëa padma, prema bhakti rasa sadma

däsé bhäve sevä vinä tära

jévane maraëe häya, mone mora nähi cäya,

sakhétvädi anya kichu ära

„Twoje lotosowe stopy są siedzibą miłosnego oddania. W życiu i śmierci nie chcę niczego innego poza nastrojem służby dla nich! Nie chcę przyjaźni z Tobą, ani niczego innego!”

nä jäni sakhyera guëa, täi devi punaù punaù

tava sakhye mora namaskära

yadi bolo lajjä päi, sakhétvere nähi cäi,

kintu mone väsanä tähära.

çuno devi nivedana, se lälasä kadäcana,

nähi uöhe ämära hådaya

tava däsya rase mora, sadä mone rahu bhora

ei satya jänibe niçcoy

„Nie znam przymiotów przyjaźni, dlatego, O Devi, ofiarowuję jej moje pokłony raz za razem! A jeśli mówisz: „Nie chcesz Mojej przyjaźni, bo się wstydzisz, ale w głębi swojego umysłu pragniesz przyjaźni!”, to wysłuchaj, O Devi, mojej prośby: „To pragnienie nigdy nie pojawiło się w moim sercu! Mój umysł jest zawsze przepełniony dasya rasą, bądź o tym przekonana!”

.

1Sam Dasa Gosvami modli się w ten sposób w setnym wersecie tej książki.

2Do tego miejsca cały komentarz autorstwa Śri Ananda Gopala Gosvamiego.

3Cały komentarz autorstwa Śri Ananda Gopala Gosvamiego.