Vilapa Kusumańjali 17

 

WERSET 17

ATI SULALITA LÄKÑÄÇLIÑÖA SAUBHÄGYA MUDRÄ

TATIBHIR ADHIKA TUÑÖYÄ CIHNATÉ KÅTYA BÄH¶

NAKHA DALITA HARIDRÄ GARVAGAURI PRIYAÀ ME

CARAËA-KAMALA SEVÄÀ HÄ KADÄ DÄSYASI TVAM

ati - bardzo; sulalita - czarująca; läkñä – czerwona maść na stopy; çliñöa - nasmarowane; saubhägya - szczęścia; mudrä - znaki; tatibhiù – przez wielość; adhika - bardziej; tuñöyä – dzięki satysfakcji; cihnaté - znacząc; kåtya - robiąc; bähü - ramiona; nakha - paznokcie; dalita - podrapane; haridrä - kurkuma; garva - duma; gauri - złote; priyaà - drogie; me - mi; caraëa - stopy; kamala - lotosowe; seväà - służba; hä - och!; kadä - kiedy; däsyasi - dasz; tvam - Ty.

O Ty, której złota karnacja posiada dumę koloru cebulki kurkumy zadrapanej paznokciem! Kiedy, z powodu zadowolenia, naznaczywszy moje ramiona symbolami Twojej pomyślności, namalowane Twoją czarującą maścią do stóp, obdarzysz mnie służbą dla Swoich lotosowych stóp?

Komentarz: Śrimati Radhika jest bardzo zadowolona z bezgranicznie żarliwej modlitwy Śri Raghunatha dasa, o służbę oddania w ostatnim wersecie. Śri Raghunatha dasa rozpacza: „Nie chcę zapoznawać się z kimkolwiek, kto nie jest związany z Tobą w tym świecie! Niech cały świat wie, że nie mam nikogo innego oprócz Ciebie! Wszyscy zrozumieją, że Tulasi jest służką Śri Radhiki!” Wieczne, duchowe zaabsorbowanie Śri Raghunatha dasa jest niezanieczyszczone: tanu vän manobhir aham taväsmi „Jestem Twoja ciałem, umysłem i w słowach! Nie jestem tylko Twoją cichą, skrytą służką! Chcę być Twoją, rozpoznawalną przez wszystkich, służką!” Ta niezachwiana lojalność pochłania całe ego. Nawet w tzw. 'zewnętrznej świadomości', słyszalne jest dźwięczenie siddha svarupy, nawet w tej świadomości wielbiciel pożąda służby dla Śri Radhy. Nie jest nawet usatysfakcjonowany snami, smarana czy wizjami – chce prawdziwej rzeczy! Nawet w zewnętrznej świadomości Raghunatha dasa silnie odczuwa nieobecność Svamini, dlatego turla się nad brzegami Radhakunda i płacze:

avékñyätmeçvaréà käcid våndävana maheçvarém

tat padämbhoja mätraika gatir däsy ati kätarä

patitä tad saras tére rudaty ärta raväkulam

tac chrévaktrekñaëäväptyai nämäny etäni saàjagau

„Nie widząc swojej bogini, Królowej Vrndavany, pewna służka, która uważa Jej lotosowe stopy za jedyny cel jej życia, bardzo się zasmuciła, osunęła się na ziemię nad brzegiem Jej jeziora (Radhakunda), zaszlochała z bólu i, aby tylko ujrzeć Jej piękną twarz, wyrecytowała następujące imiona: „Śri Raghunatha płacze i modli się: „Proszę przygarnij mnie do Swoich lotosowych stóp, nazywając mnie Swoją służką! Nie będę dyskretną służką! Będę Twoją rozpoznawalną służką!” Kiedy jego uczucia rozłąki sprawiają, że jego powietrza życia dochodzą do jego gardła, otrzymuje wizję boskiej rozrywki: Radha i Krsna słodko cieszą się Sobą w kuńja nad brzegiem Radhakunda i Tulasi widzi to przez szparę w ścianie z pnączy. Po zakończeniu gry miłosnej, podporządkowane służki wchodzą do kuńja. Śri Radhika przyjmuje rolę svadhina bhartrka (niezależnej kochanki), która kontroluje Swojego kochanka¹ Ona leży, a uległy bohater siedzi u Jej stóp, pragnąc osobiście posmarować je czerwoną maścią. Dopóki nie ukaże uległej postawy, nie może służyć, dlatego siedzi blisko stóp Svamini, pragnąc nasmarować je czerwoną maścią. Tulasi trzyma pędzel i puzderko z maścią w rękach. Kiedy łzy miłości wypływają z Jego oczu, nasz bohater zaczyna nakładać maść na podeszwy Svamini, myśląc: „Nie mam tyle szczęścia, co ta maść, by móc przylegać do Jej stóp cały dzień! Wszyscy mówią, że nie jestem różny od Swojego imienia, więc pozwólmy Memu imieniu pozostawać na Jej podeszwach!” Następnie zaczyna pisać Swoje imię na obrzeżach stóp Svamini i delektuje się pięknem Swojego własnego imienia namalowanego czerwoną maścią, myśląc: „Niestety! Nawet Moje imię ma więcej szczęścia ode Mnie!” Śrila Prabodhananda Sarasvati pisze:

rasaghana mohana mürtià vicitra keli mahotsavolläsitam

rädhä caraëa viloòhita rucira çikhaëòaà harià vande

(Rädhä Rasa Sudhänidhih - 201)

„Gloryfikuję Śri Hari, który jest uosobieniem niespotykanie czarującego, duchowego smaku, którego zadowala cudownie wspaniały festiwal zabaw i którego głowa, która jest przyozdobiona pięknym pawim piórem, turla się u stóp Śri Radhy”

Tulasi cieszy się widząc zapał Śri Hari w dekorowaniu jej Svamini i chichocze, zakrywając usta swoim welonem. Widząc chichoczącą Tulasi, Svamini mówi: „Co się dzieje?” i karcąco trąca ramiona Tulasi Swoją lewą stopą nasmarowaną wciąż wilgotną maścią. Szczęśliwa Tulasi nosi pomyślne znaki (takie jak flaga, błyskawica, ziarenko owsa, wóz, koncha itd.) ze stóp Svamini, odciśnięte za pomocą maści na swoich ramionach. Svamini nie każdego kopie w ten sposób: To jest oznaka poufałości! Tulasi dumnie chodzi z kuńja do kuńja z tymi pomyślnymi znakami. „Niech wszyscy zobaczą, że jestem naznaczoną służką Śri Radhy!” Nagle objawienie znika i Śri Raghunatha dasa rozpacza: „Ha Radhe! Kiedy odciśniesz te pomyślne znaki na moich ramionach?” prema jest zmieszana z tą maścią, dlatego Śri Raghunatha dasa używa słów 'ati sulalita laksa': (maść) jest bardzo czarująca z powodu miłości, którą zawiera. „Nie wtedy, kiedy jest nałożona przez nas, służki, ale kiedy jest rozsmarowana prze Twojego ukochanego! Czy serca nas, służek, byłyby zadowolone, jeśli On nie byłby uległy wobec Ciebie? Ten, który czuje Się pobłogosławiony, kiedy chociaż raz może poczuć zapach Twojego, powiewającego na wietrze welonu?” yasyäù kadäpi vasanäïcala khelanottha dhanyäti dhanya pavanena kåtärtha mäné (Rädhä Rasa Sudhänidhi - 2) Chcemy wyższości Śri Radhy, co nie czyni Śyama gorszym, raczej ukazuje to Jego wyższość w najwyższej postaci!² Kiedy Bilvamangala opisuje piękno oczu Krsny (w „Krsna Karnamrtam”, 13), on mówi: pratipada lalitäbhyäà pratyahaà nütanäbhyäà „Oczy Krsny osiągnęły pełnię dzięki miłości, stały się siedzibą piękna, one są czarujące na każdym kroku i są świeże każdego dnia.” Śri Krsna Dasa Kaviraja pisze w swoim „Saranga Rangada” - komentarzu do tego wersetu, że oczy Krsny są tak piękne, ponieważ smakują rasę miłości Śri Radhy do Niego. Śri Krsna mówi w „Caitanya Caritamrcie”:

yadyapi nirmala rädhära satprema darpaëa; tathäpi svacchatä tära bäòhe kñaëe kñaëa

ämära mädhurya nähi bäòhite avakäçe; e darpaëera äga nava nava rüpe bhäse

„Pomimo że zwierciadło prawdziwej miłości Radhy jest całkowicie czyste, to wciąż wzrasta z każdą chwilą. Nie występuje również spowolnienie wzrostu Mojej słodyczy, która mieni się w coraz to nowych postaciach przed tym lustrem.”

„Chcę widzieć Twojego uległego ukochanego wysmarowanego maścią z Twoich stóp.” Bhismadeva, aiśvaria upasaka (który medytuje o Krsnie w Jego boskim majestacie) był zdolny, dzięki błogosławieństwu swojego ojca, wybrać czas swojej własnej śmierci i czekał, aż ujrzy Krsnę w Jego vira rasie (wojowniczym nastroju), zanim odszedł. On mówi w „Śrimad Bhagavata” (1.9.34):

yudhi turaga rajo vidhümra viñvak kaca lulita çrama väry älaìkåtäsye

mama niçita çarair vibhidyamäna tvaci vilasat kavace'stu Kåñëa ätmä

„Oby mój umysł był skupiony na Śri Krsnie, Najwyższym Ja, którego włosy powiewały, poszarzałe od pyłu wzbitego przez kopyta koni podczas bitwy, którego twarz była przyozdobiona kroplami potu i który odczuwał przyjemność bycia przeszywanym moimi ostrymi strzałami!” W ten sam sposób mańjarinie pragną medytować w szczególny sposób o Śri Radhice! Zawsze pragną widzieć najbardziej czarującą Parę pokrytą kropelkami potu z wycieńczenia Swoją erotyczną bitwą, Ich stroje i ozdoby obluzowane. Doskonałością oczu jest widzieć uległego bohatera i niezależną bohaterkę, której blask pokonuje dumę złotej kurkumy. Tulasi mówi: „Proszę, naznacz mnie maścią, którą zostały posmarowane Twoje stopy przez Twojego oddanego i uległego bohatera!” Śri Raghunatha ukazuje wielkie pragnienie pełnienia służby oddania. caraëa kamala seväà hä kadä däsyasi tvam „Och! Kiedy zaangażujesz mnie w służbę oddania dla Swoich lotosowych stóp?” Oddanie oznacza służbę. bhaj ityeña vai dhätuù seväyäà parikértitaù. Służba oddania jest wszystkim dla kochającego wielbiciela. Przyjemność sevya (czczonego) jest celem takiej służby, nie czyjaś osobista przyjemność. änukülyena kåñëänuçilanaà bhaktir uttamä (Bhakti Rasämrta Sindhuh 1.1.11) „Najwyższym oddaniem jest to oddanie, które jest korzystne dla Krsny.” Śri Jiva Gosvami napisał następujący komentarz do tego wersetu: änukülyam cäsminn uddeçyäya çré kåñëäya rocamänäù pravåttiù „'Korzystny' oznacza coś, co jest przyjemne dla Krsny.” „To jest polecane przez pisma i dlatego to robię, ale nie mam pojęcia, czy moje ukochane bóstwo cieszy się z tego czy nie.” To nie jest ścieżka raganuga bhakti. Kiedy ukochane bóstwo odpowiada w moim sercu, mówiąc: „Cieszę się i smakuję twoją służbę oddania”, wtedy będę wiedział/a, że moja służba jest sukcesem!³ W książce „Bhaktamal”⁴ jest opisane, że Śri Banki Bihariji⁵ przeszedł po raja bhoga (bogate ofiarowanie w południe) Haridasa Svamiego, woląc prostą, smażoną ciecierzycę ofiarowaną przez Jagannathi Madhava. Wiadomo również (z „Caitanya Caritamrty”), że Saksi Gopala poprosił Królową Orisy, by założyła perłę na Jego nosie. To nie jest czczenie obojętnych sobie – to jest czczenie kochających. Ta religia miłości jest całkowicie pozbawiona jakiegokolwiek rodzaju fałszu. dharmaù projjhita kaitavaù (S.B.1.1.2). Miłość sprawia, że zapominamy o cielesnym szczęściu. Kochający czciciel nie pragnie zmysłowej, fizycznej czy nawet duchowej przyjemności, ponieważ wszystkie rodzaje osobistej przyjemności są oszukiwaniem, lecz nie jest tak łatwo je porzucić. Dlatego Śrila Premananda Thakura powiedział w swojej „Manah Śiksa” (90):

ore mana! e tora bujhibära bhula!

kohicho vedera pära, koricho niñiddhäcära,

bhäva dekhi äpanära müla

„O umyśle! Po prostu nie rozumiesz! Mówisz, że jesteś ponad wedyjskimi zasadami, ale angażujesz się w zakazane czynności! Kiedy to widzę, widzę twoją naturę.”

muktike aiçvarya boli, dürete diyächo pheli,

iìgite bujhäo ei tattva.

anitya asära artha, se bhälo sadäi prärthya,

yä lägi rajané divä matta

„Nazywasz wyzwolenie luksusowym zawracaniem głowy i odrzuciłeś je daleko od siebie. Daj mi chwilę, bym mógł to bardziej zrozumieć. Przemijające, bezużyteczne bogactwa są zawsze pożądane i myślenie o nich dzień i noc doprowadza cię do szaleństwa.”

nirhetu yäjana koro, hetu se chäòite näro,

kathäya virakta e saàsära

sarvasva bolicho yära, dite eka baöa tära,

se cähile koho äpanära.

„Na zewnątrz spełniasz rytuały bez pragnienia zysku, ale nie jesteś zdolny do uwolnienia się od tego pragnienia. W mowie jesteś odwiązany od materialnego świata. Ta, którą nazywasz 'moim wszystkim' jest tym samym wszystkim, któremu dajesz tylko malutki liść z baniana. I myślisz przy tym, że ten liść jest twój, że możesz go ofiarować!”

koho bhaji våndävana, ghare sukhaväsa mana,

bhälobäso vasaëa bhüñaëe

santuñöa mänicho mäne, mahäkrodhe apamäne,

ätma-sukha ghucilo kemone?

„Mówisz 'Czczę Vrndavanę', ale z radością zostajesz w domu – uwielbiasz wszystkie zewnętrzne pokazy. Jesteś zadowolony z pochwały, ale wściekły, kiedy ktoś cię obraża. Jak doprowadziłeś do zniszczenia szczęścia swojej duszy?”

kohicho gopéra dharma, ki bujhicho tära marma,

svabhäva chäòite näro tile.

dekhiyä päicho sukha, prakåti bäghiné mukha,

sarvätmä sahite yei gile.

„Mówisz, że podążasz za gopiniami, ale co rozumiesz ze znaczenia tego stwierdzenia? Nie pozwalasz na opuszczenie swojej natury nawet na jotę. Odczuwasz przyjemność z oglądania twarzy materialnej natury (lub kobiety), która pochłania cię całkowicie.”

kohe çuno premänanda, vicärile sab dhandha,

kohile çunile kibä hoy.

hari hari avirata, koho ei prema patha,

nirmala hoibe suniçcaya.

„Słuchaj”, mówi Premananda, „jeśli o tym pomyślisz, wszystko to jest gmatwaniną utrapień. Co można zyskać dzięki słuchaniu i kłapaniu twoich ust? Nieustannie intonuj 'Hari, Hari', krocząc ścieżką miłości i z pewnością zostaniesz oczyszczony ze wszystkich nieczystości!”

Czysty wielbiciel kąpię się w swoich łzach miłości, kiedy intonuje święte imię i ukochane bóstwo jest w pobliżu, by to smakować. Cóż za niezrównana służba! bhaktera prema ceñöä dekhi kåñëera camatkära (C.C.) „Nawet Krsna jest zdumiony, kiedy widzi miłosne czynności Swoich wielbicieli!” „Moimi oczyma będę oglądać Twoją postać i moimi uszami będę słuchać Twojego fletu!” „Jestem niegodny, nigdy nie będę mógł oglądać Radhy i Krsny!” - chciwość oddania nigdy nie pozwoli pojawić się takiej desperacji. Piękno ścieżki świętej pasji sprawia, że przekroczone zostają bariery bycia godnym czy niegodnym.⁶ Kochający wielbiciel będzie myślał: „Jeśli nie odpowiesz, to kto mnie wyzwoli? Gdybym mógł choć trochę zadedykować moje życie służbie dla Ciebie – wtedy byłbym pobłogosławiony! Ona sprawi, że zrozumiem, co jest korzystne, a co jest niekorzystne!” Kiedy kochający wielbiciel jest rozdzielony od swojego ukochanego bóstwa na długi czas, pragnąc Jego darśanu, zaczyna myśleć: „Może Pan jest po prostu niezadowolony ze mnie!” Gosvamini nauczali świat swoim przykładem. Pewnego dnia Śrila Rupa Gosvami pomyślał: „Nie jestem w stanie otrzymać łaski Vrndavaneśvari (Radhika), jaki jest wobec tego pożytek z mojego ciała?” Zamknął drzwi swojego kutiru i usiadł, ale z nadejściem zmroku ktoś go zawołał: „Baba! Otwórz drzwi, przyszłam!” Śrimati Radharani osobiście przyszła do Jego drzwi ze słoikiem mleka na głowie, ubrana jak pasterka. Śri Rupa znał tę dziewczynę, czasami żebrał o jedzenie z domu jej rodziców, lecz ona wyglądała teraz niezwykle słodko! Dziewczyna powiedziała: „Baba! Dlaczego nie przyszedłeś dzisiaj do naszego domu po madhukari (zbieranie datków)?” Śri Rupa Gosvami powiedział: „Lali (miała dziewczynka)! Nie przyjdę już więcej!” Dziewczyna zapytała: „Dlaczego, co się stało?” Śri Rupa Gosvami odpowiedział: „Jeśli moja ukochana Bogini nie obdarza mnie Swoją łaską, to jaki jest dalszy cel utrzymywania tego ciała?” Dziewczyna powiedziała: „Kto ci powiedział, że nie masz łaski? Jej łaską jest, że możesz żyć tutaj, we Vrndavanie! Napij się mleka i od jutra przychodź znowu po madhukari! Poza tym, możesz praktykować bhajan tylko wtedy, kiedy jesteś zdrowy fizycznie!” Kiedy skończyła mówić, odeszła. Śri Rupa był oczarowany Jej hipnotyzującymi ruchami i pomyślał: „Kim była ta dziewczyna?” W międzyczasie, dzięki aranżacji Radharani, przyszedł Śrila Sanatana Gosvami, by się dowiedzieć jak przebiega bhajan Rupy Gosvamiego (który był jego uczniem). Śri Rupa już wcześniej zaplanował ofiarować trochę mleka Śri Sanatanie prabhu, więc ofiarował mu mleko, które otrzymał od cudownej pasterki, ale kiedy Sanatana Gosvami tylko powąchał zapach mleka, zemdlał z ekstatycznej miłości. Później, kiedy usłyszał od Rupy Gosvamiego, skąd pochodziło mleko, Sanatana powiedział mu: „Rupa! Ona (Śrimati Radhika) jest uosobieniem wielkiego współczucia! Czy będziesz Ją kłopotał w ten sposób?” Śri Rupa zrozumiał, co chciał powiedzieć Sanatana Gosvami i powrócił do praktyki madhukari.

Śrila Raghunatha Dasa mówi: „Nie będę Cię prosił o te błogosławione znaki, odciśniesz je spontanicznie na mnie, będąc zadowoloną z mojej służby! Powiesz: „Tulasi! Chodź! Potrzebuję cię!” Kiedy trącasz mnie stopą jest to znak, że jesteś zadowolona ze mnie. Nie każdego kopiesz w ten sposób!” Jakże intensywne jest to uczucie 'posiadania'! (Kiedy Śri Radhika mówi): „Jesteś Moja!”, będzie to ukryte przez (kinkari, mówiącą): „Jestem Twoja!” Służka jest podporządkowana wyłącznie swojej Svamini jak kwiat, który nie był nigdy nawet powąchany przez pszczołę! Praneśvari daje służbę dla Swoich lotosowych stóp, mówiąc: 'Tulasi, chodź! Mój naszyjnik się zerwał, naciągnij go! Mój tilak się zmył, nałóż go od nowa!', itd.! äjïäya koribo sevä caraëäravinda (otrzymawszy polecenie, będę służyła lotosowym stopom Radhy i Krsny, Narottama dasa Thakura). Śri Raghunatha dasa Gosvami modli się: „Zaakceptuj mnie jako Swoją służkę! Pragnę służyć Twoim lotosowym stopom!” Jak bardzo pragnie służyć uosobieniu ekstatycznej miłości! Nagle otrzymuje wizję cudownej, stopniowej służby, która rozpoczyna się do następnego wersetu.⁷

Śri Rasika-Candra Dasa śpiewa:

nakha vidalita mari, he haridrä garva gauri,

tava pada kamala yugale

ki sundara çobhä päya, alaktaka räga täya,

yävädika cihna jholamole

„O Ty, której złoty blask kradnie dumę kurkumy zadrapanej paznokciami! Jak piękne są Twoje lotosowe stopy z ich błyszczącą, czerwonawą maścią!”

se saubhägya cihne kobe, bähu sucihnita hobe,

päda padma sevibo yokhon

kätare tomära päya, däsé ei bhikñä cäi,

abhiläña koroho püraëa

„Kiedy odciśniesz pomyślne znaki z Twoich stóp na moim ramieniu, czyniąc je pięknie przyozdobionym, podczas mojej służby dla Twoich lotosowych stóp? Ta służka z wielkim pragnieniem modli się u Twoich stóp: 'Proszę spełnij moje pragnienie!”

caraëa kamala sevä, sei dhana more dibä,

se ye mora präëa adhikäi

nähi more upekñibä, sei sevä kobe dibä

tähä vinu än nähi cäi

„Kiedy obdarzysz mnie skarbem służby dla Twoich lotosowych stóp, który jest mi droższy, niż moje życie? Nie zawiedź mnie! Kiedy dasz mi tę służbę? Nie chcę niczego innego!”

.

1sväyattäsanna dayitä bhavet svädhéna bhartåkä (Ujjvala Nilamani) „Dziewczyna, której ukochany jest zawsze uległy w jej obecności, jest nazywana 'niezależną kochanką' lub 'svädhina bhartrką'.

2Do tego miejsca cały komentarz autorstwa Śri Ananda Gopala Gosvamiego.

3 Od „Chcę zobaczyć...” do tego miejsca, komentarz Śri Ananda Gopala Gosvamiego.

4Autorstwa Nabha dasa.

5Nawet dziś najbardziej popularne bóstwo dla hinduskich pielgrzymów we Vrndavanie.

6 näpi lobhanéya vastu präptau svasya yogyäyogyatva vicäraù ko'pyudbhavati (Räga Vartma Candrikä, Viśvanätha Cakravarti)

7Od 'czysty wielbiciel' do tego miejsca, komentarz Śri Ananda Gopala Gosvamiego.