Vilapa Kusumańjali 19

 

WERSET 19

PRÄTAH SUDHÄMŚU MILITÄM MRDAM ATRA YATNÄD

ÄHRTYA VÄSITA PAYAŚ CA GRHÄNTARE CA

PÄDÄMBUJE TAVA KADÄ JALADHÄRAYÄ TE

PRAKSÄLYA BHÄVINI KACAIR IHA MÄRJAYÄMI

prätaù – rankiem; sudhäàçu - kamfora; militaà – zmieszana z; mådam – z gliną; atra - tutaj; yatnät - uważnie; ähåtya - zabierając; väsita - pachnąca; payaù - woda; ca - i; gåha - dom; antare - w; ca - i; päda - stopy; ambuje – w lotosie; tava - Twoje; kadä - kiedy; jala - woda; dhärayä - strumieniem; te - Twoje; prakñälya - umywszy; bhävini - O piękna lub pełna uczuć dziewczyno; kacaiù – z włosami; iha – w miejscu właściwym do mycia stóp; märjayämi - myję.

O Bhävini (piękna lub pełna uczuć dziewczyno)! Kiedy z wielką uwagą przyniosę glinę zmieszaną z kamforą wraz z pachnącą wodą do Twojego pokoju, umyję Twoje, podobne lotosom stopy, strumieniem wody w miejscu odpowiednim do mycia Twoich lotosowych stóp i wytrę je moimi włosami?

Komentarz: Służba dla Śri Radharani nie jest jak służba dla Boga, Najwyższej Osoby; to jest służba dla uosobienia ekstatycznej miłości! W swojej „Premambhoja Maranda Stavarajy” Śri Raghunatha dasa napisał: mahäbhävojjvala cintä-ratnodbhävita vigrahäm – „Jej postać manifestuje się z jaśniejącego klejnotu myślowego maha bhavy.” mahabhava cintamani radhara svarupa (C.C.) Gdzie są nieznaczące żywe istoty, a gdzie jest ta maha bhava?

hlädinéra sära aàça - tära prema näma; änanda cinmaya rasa - premera äkhyäna

premera parama sära - mahä bhäva jäni; sei mahä bhäva rüpä rädhä öhäkuräëé

{C.C.}

„Esencjonalna część energii przyjemności Pana jest zwana premą (miłością do Boga) i ta prema składa się z ekstatycznych, transcendentalnych smaków. Jądrem premy jest maha bhava, a uosobieniem tej maha bhavy jest bogini Radha.” Dlatego, by zaangażować się w służbę dla Śri Radhy, należy przyjąć życzliwe usposobienie. We wcześniejszym wersecie Śri Raghunatha osiągnął swoją upragnioną służbę oddania, lecz kiedy ta wizja znika, agonia rozłąki staje się nie do zniesienia. Płacząc i płacząc, modli się: Ayi Bhavini! (piękna lub pełna emocji dziewczyno)! Kiedy będę mogła z wielką uwagą przynieść miękką glinę zmieszaną z kamforą i pachnącą wodę do Twojego pokoju, umyć Twoje, podobne lotosom stopy w strumieniu tej wody i wytrzeć je moimi włosami?” Jakie jest znaczenie słowa 'Bhavini'? Zwrot jest użyty podczas duchowej wizji. Svamini jest pełna emocji i również takie są Jej służki! Svamini jest ekstatyczna wobec Swojego ukochanego, a służki ekstatycznie kochają Svamini! Nie można tego doświadczyć w rozproszonym umyśle. Dlatego konieczne jest wprowadzenie Jej nastroju do serca. Coś zostanie zrozumiane, kiedy okoliczności będą sprzyjające i jakaś pomoc zostanie udzielona. Jak cudowna jest lojalność Gosvamich do lotosowych stóp Śri Radhy! Śrimad Prabhodhananda Sarasvati napisał w „Rädhä Rasa Sudhänidhi” (78): yä våndävana sémni käcana ghanäçcarya kiçoré maëis tat kaiìkarya rasämåtäd iha paraà citte na me rocate „Nic innego nie może zadowolić mojego umysłu, poza pełną nektaru rasą służenia jednemu, najbardziej zdumiewającemu klejnotowi pomiędzy dorastającymi dziewczynami z okolic Vrndavany!” To jest naturalne, że nic innego nie zadowala umysłu, ponieważ raganuga bhakti jest 'umysłową religią', jak Śri Viśvanatha Cakravarti mówi w „Raga Vartma Candrice” (ragasya manodharmatvat). Zalecenia z pism nie są potrzebne, ponieważ 'lobha eva pravartakah' „Wyłącznie święta chciwość jest siłą inicjującą”. Nawet wielbiciele Boga, Najwyższej Osoby nie mogą doświadczać piękna myśli służek Śri Radhy! W pismach Vaisnava, chwały ekanta (skupionego na jednym obiekcie) – wielbiciela są szczególnie gloryfikowane. Śrila Rupa Gosvami pisze:

taträpy ekanténäà çreñöha govinda håta mänasaù

yesäà çréça prasädo'pi mano hartuà na çaknuyat

(Bhakti Rasämrta Sindhuh 1.2.58)

„Ze wszystkich wielbicieli, ci wielbiciele, będący skupieni na jednym obiekcie, których serca zostały skradzione przez Govindę, są najlepsi. Nawet łaska Śriśa (Pan Wisznu), męża bogini fortuny, nie może odebrać im umysłów!” Wyłączna lojalność służek Radhy jest nawet bardziej cudowna, niż wyłączna lojalność wielbicieli Krsny. One nawet nie chcą łaski Krsny, bez tej (łaski) od Radhy. Ich serca są wyłącznie podporządkowane lotosowym stopom Śri Radhy. tavaiväsmi tavaiväsmi na jévämi tvayä vinä („Jestem Twoja! Jestem tylko Twoja! Nie mogę żyć bez Ciebie!”, „Vilapa” werset 96) jest hasłem tych, które ogłaszają swoją lojalność wobec lotosowych stóp Radhy. W swojej „Sva Niyama Daśace” (6) napisał:

anädåtyodgétäm api muni-gaëair vaiëika mukhaiù

pravéëäà gändharväm api ca nigamais tat priyatamäm

yä ekaà govindaà bhajati kapaöé dämbhikatayä

tad abhyarëe çérëe kñaëam api na yämi vratam idam

„Nawet na chwilę nie pójdę do tego nieczystego miejsca, gdzie dumny hipokryta czci tylko samego Govindę, lekceważąc Jego najbardziej kwalifikowaną ukochaną, Śri Gandharvę (Radha), której chwały są gloryfikowane w pismach Wedyjskich i przez wielkich mędrców jak Narada Muni, który zawsze nosi Vinę ze sobą. To jest moje niezłomne postanowienie!” Każdy, kto nosi lotosowe stopy Radhy w sercu ma taki piękny umysł.

Śrila Raghunatha dasa płacze w udręce i wtedy, dzięki łasce Śrimati, otrzymuje wizję swoich stopniowych, porannych służb. Svamini kładzie się do snu na Swoim, wysadzanym klejnotami łóżku, które jest białe jak piana z mleka, wyczerpana Swoimi nocnymi rozrywkami. We śnie, Krsnamayi (Śri Radhika, która jest zawsze zaabsorbowana świadomością Krsny) smakuje słodycz Śri Śyamasundara. Jest to wyraźnie widoczne w ekspresjach Jej pięknej twarzy. Sakhinie i mańjarinie rozumieją wszystko o bogactwach Jej ekstatycznej miłości. W tym momencie Mukhara, babcia ze strony mamy Śri Radhiki, wchodzi i mówi: „O Radhe! Moja droga wnuczko! Gdzie jesteś?” Słysząc wołania Mukhary i będąc szturchaną przez Swoje sakhinie, Śrimati powoli wstaje i siada na Swoim łóżku. Wtedy Mukhara zauważa żółte dhoti Krsny, które Radhika przypadkowo założyła na Siebie przed rozstaniem z Krsną w końcówce nocy i mówi wielce podejrzliwym tonem: „Och! Och! Co to? O Viśakhe! Ostatniego wieczoru widziałam to żółte ubranie na Krsnie, a teraz widzę je na twojej Sakhi! Co to za rodzaj zachowania dla zamężnej dziewczyny?” Słysząc słowa Mukhary i widząc żółte ubranie na swojej Sakhi, Viśakha początkowo panikuje, lecz zaraz zbiera się w sobie i mówi: „Och zwiedziona babciu! Błędnie bierzesz złotą sieć porannych promieni słonecznych, które wpadają przez okno i odbijają się na niebieskim ubraniu mojej Sakhi, za żółte szaty! Nie kłopocz się na próżno!” Podczas, kiedy Viśakha mówi to, Tulasi natychmiast zdejmuje żółte ubranie Krsny ze Svamini i zamienia je na codzienne, niebieskie ubranie Śrimati. Kiedy Mukhara przygląda się ponownie i widzi niebieskie ubranie, zawstydza się swojej pomyłki i wychodzi. Po tym, Lalita, Viśakha jak i pozostałe sakhinie biorą kąpiel, ubierają się i wchodzą do pokoju Svamini, gdzie wyglądają jak gwiazdy otaczające księżyc-Radhy na wieczornym niebie. Kiedy sakhinie zbierają się razem, wzbiera wiele fal parihasa-rasy (wesołych żartów). W międzyczasie Śyamala-sakhi, która bardzo pragnie wysłuchać pełnych pasji rasodgara (wspominanie wcześniejszych, miłosnych rozrywek i towarzyszących im emocji) Śrimati, przychodzi do Javat. Śrimati radośnie obejmuje Śyamalę i sadza ją blisko Siebie. Następnie przepełniona anuragą Śrimati mówi: „Sakhi Śyamale! Jak tylko pomyślałam o tobie, ty przyszłaś! O sakhi! Jeśli drzewo Moich pragnień wyda owoce, będę uważała to za dobry poranek! Niestety! Nie wiem, kiedy będę mogła oglądać te najbardziej ekstatyczne owoce!” Śyamala odpowiada żartobliwie: „O sakhi Radhe! Nawet twoje usta zostały posiniaczone od smakowania tych owoców z drzewa Twoich pragnień, a ich czerwony sok poplamił Twoje powieki i mówisz, że to drzewo wciąż nie wydało owocu! Jakże zdumiewające!” Śri Radhika odpowiada: „O Śyame! Żartujesz sobie ze Mnie, bo nie wiesz jaki ból przepełnia Moje serce! Tak jak błyskawica rozświetla bezchmurną noc tylko raz, najpierw niszcząc ciemności, by następnie zniknąć, zwiększając ciemności podwójnie, podobnie, po jednokrotnym ujrzeniu Krsny, Jego zniknięcie podwaja cierpienie podczas Jego nieobecności!” Serca sakhiń i mańjariń są jak ryby, które pływają na falach oceanu pełnej pasji rasodgary Śrimati ze Śyamalą. Wtedy przychodzi Madhurika-sakhi z wioski Nandy i opowiada Śrimati jak Paurnamasi przyszła do domu Jaśody, jak Jaśoda i Paurnamasi obudziły Krsnę, jak umyły Jego twarz i jak czciły Go wraz z Baladevą, jak Krsna jadł makhan-miśri (kandyzowane masło, Jego ulubiony przysmak) i jak Krsna wziął Baladeva i Jego przyjaciół pastuszków razem do gośali, by wydoić krowy. Po umożliwieniu Śrimati smakowania nektaru porannych rozrywek Krsny, Śyamala i Madhurika wróciły do siebie. Dopóki te dwie sakhinie były tam, ogień rozłąki Radhiki był prawie pod kontrolą, lecz kiedy poszły, płomienie rozdzielenia znowu wzrosły wysoko.¹ 'Bahvini' znaczy 'Radha, która jest szalona z powodu ekstatycznej miłości do Krsny' i szczyt tej ekstazy został teraz osiągnięty. Kinkarinie wiedzą w jaki sposób służyć Svamini, by można było ugasić, lub co najmniej zmniejszyć ten ogień rozłąki. One trzymają obrazy Śyamasundara i Jego rozrywek namalowane w swoich sercach i noszą je ze sobą wszędzie tam, gdzie idą.

Służki nauczyły się wszystkich sztuk służby od Śyama. Tulasi przynosi pachnącą glinę i wodę perfumowaną kamforą i zaczyna smarować ręce i stopy Svamini, tymi naturalnymi maściami jako część jej porannej służby. Tulasi jest wprawiona w myciu i masowaniu lotosowych stóp Virahavati Śrimati przy użyciu miękkiej gliny zmieszanej z kamforą i myciu ich w pachnącej kamforą wodzie. Ona wie jak jest odczuwany dotyk dłoni Śyama i próbuje dotykać Svamini dokładnie tak, jak dotyka Ją Śyama. Rozpuszcza warkocz i wyciera stopy Śrimati tymi rozpuszczonymi włosami, ponieważ one są miększe niż gołe dłonie. Kiedy wyciąga ręce, by zacząć je masować, nie czuje więcej tych lotosowych stóp. Transcendentalna wizja znika i Raghunatha znowu czuje ten sam ból serca wywołany rozłąką. Czując silne pragnienie w sercu, rozpacza za utraconą służbą oddania w swojej sadhakaveśi:²

he bhävini! gåha madhye nitya prätaù käle; sukarpura måttikäya suväsita jale

päda-padma kobe ämi dhoyäbo yatane; sugandhi salile punaù kori prakñälana

sukuïcita keça däme märjana koriyä; caraëa kamala ämi dibo mochäiyä

viläpa kusumäïjali parama sampad; sevära saìkalpa yoto boòo adabhuta

haripada jägi tumi brähma muhürtete; ei sukha sevä koro nitya smaraëete

„O Bhavini! Kiedy będę mogła, każdego ranka, myć Twoje lotosowe stopy w Twoim domu za pomocą gliny zmieszanej z kamforą i spłukiwać je pachnącą wodą? Kiedy będę wycierać Twoje lotosowe stopy do sucha, moimi rozpuszczonymi włosami z kręconych loków? „Vilapa Kusumańjali” jest największym skarbem, wypełnionym wieloma cudownymi rodzajami służby oddania. O Haripada! Zawsze wstawaj w czasie brahma muhurty³ i pamiętaj o tej wspaniałej służbie oddania!”

.

1To jest cytat z „Krsna Bhavanamrty” Śri Viśvanätha, rozdział 3.

2Ta służba została opisana przez Śri Ananda Gopala Gosvamiego.

348 minut przed wschodem słońca.