Vilapa kusumańjali 20

 

WERSET 20

PRAKSÄLYA PÄDA KAMALAM KRTA DANTA KÄSTHÄM

SNÄNÄRTHAM ANYA SADANE BHAVATIM NIVISTÄM

ABHYAJYA GANDHITATARAIR IHA TAILAPURAIH

PRODVARTAYISYATI KADÄ KIM U KINKARIYAM

prakñälya - umywszy; päda - stopy; kamalaà - lotosowe; kåta - zrobić; danta - zęby; käñöhäà - gałązka; snäna artham – do Twojej kąpieli; anya - inny; sadane – w pokoju; bhavatéà - Ty; niviñöaà - wchodzić; abhyajya – będąc masowaną; gandhitataraiù – bardzo pachnące; iha - tutaj; taila - olejek; püraiù - rozlać; prodvartayiñyati – ona nasmaruje; kadä - kiedy; kim - co; u – z pewnością; kiìkaré - służka; iyam - to.

Kiedy ta służka, po umyciu Twoich lotosowych stóp i zębów gałązką, posadzi Cię w łazience i po nasmarowaniu Cię bardzo pachnącymi olejkami, będzie Cię tam masować?

Komentarz: W poprzednim wersecie Śri Raghunatha miał wizję swojej służby mycia lotosowych stóp Śrimati, a w tym wersecie, widzi się płuczącą usta Śrimati, myjącą Jej zęby gałązką, prowadzącą Ją do łazienki i masującą Ją pachnącym olejkiem. Jak intensywne jest jego, pełne oddania pragnienie i jak żywe i prawdziwe są jego duchowe wizje! Kiedy sadhaka ma taką wizję, czuje, jakby ukochane bóstwo prowadziło go za rękę! Im bardziej serce jest oczyszczone, tym bardziej żywe są te transcendentalne doświadczenia. Dzięki łasce Śri Gaurasundara, wszystkie te piękne rzeczy zostały objawione przez aćaryów. Czy istnieje większa przyczyna rozdzierającego serce bólu, niż bycie pozbawionym skarbu, z którego powodu przyszli, by go podarować, pomimo że narodziłem się w epoce Gaurasundara? We wcześniejszym wersecie Śri Raghunatha dasa miał wizję siebie, myjącego rano lotosowe stopy Śri Radhiki i kiedy ta wizja znika, czuje wielki płomień w swoim sercu. seva diya prana rakho - „Uratuj moje życie angażując mnie w służbę oddania dla Siebie!” Te aspiracje pełnienia służby oddania dla Radharani nie budzą się w zwykłym sercu. One obudza się w sercu osoby, która jest zdolna do całkowitego porzucenia swojej zależności od materialnego świata. Jak radha-dasya mogłaby znaleźć miejsce w sercu, które jest wypełnione materialnymi uczuciami? Działanie mayi musi zniknąć z umysłu i inteligencji. Pan mówi Arjunie w „Bhagavat Gicie”: mayyarpita mano buddhir yo mad bhaktaù se me priyaù: „Wielbiciel, który ofiarował Mi swój umysł i inteligencję, jest Mi bardzo drogi.” radha-dasya jest nawet trudniejsza. Bez pełnego zaangażowania nie może być spełniana. Pewnego razu Śrila Raghunatha dasa Gosvami był pochłonięty swoim bhajanem w ogólnodostępnym miejscu nad brzegiem Śyamakunda, kiedy Krsna stanął tuż za nim, smakując słodycz jego pełnej oddania miłości. W tym samym czasie przyszły dwa tygrysy, by napić się wody z kunda, przechodząc przed Raghunathem, który niczego nie zauważył, będąc całkowicie skupionym (na bhajanie). Śrila Sanatana Gosvami z oddali widział, co się stało i powiedział: „Raghunatha! Staniesz się sławny, siedząc tu w otwartym miejscu! Bhajan pozbawiony pokory jest martwy! Dopóki nie zaangażujesz ciała, słów i umysłu, nie będziesz mógł smakować rasy bhajanu! Dlatego zamieszkaj w chatce i tam medytuj o postaci, cechach i rozrywkach Svamini!” Sanatana Gosvami, którego umysł został spryskany miłością do Śri Raghunatha, nie powiedział mu, co się właściwie stało. Od tamtego dnia wprowadzony został 'system kutira' nad Radhakunda.¹

Nie pełniąc swojej upragnionej służby, Śri Raghunatha płacze, ale dzięki łasce Svamini, otrzymuje transcendentalną wizję swojej siddha służby. Tulasi używa miękkiej gałązki z mangowca, by umyć zęby Śri Radhiki i leje wodę na ręce Svamini z dzióbka złotego dzbanka. Woda robi się czerwona, kiedy spływa po rękach Śrimati, a pachnąca woda, którą polewa Jej twarz staje się jeszcze bardziej pachnąca po użyciu.² Svamini wypluwa wodę, którą wypłukała Swoje usta do złotej loty. Palcami swojej lewej dłoni, Tulasi zbiera kręcone loki Svamini z Jej bezgranicznie pięknego i błyszczącego czoła, policzków i oczu, by zapobiec zaabsorbowaniu Jej myśli Śyamem, wywołanym niebieskawym kolorem tych loków. To jest służba dla Bhavamayi, która prowadzi do przybrania na sile Jej maha-bhavy. Kiedy Tulasi prowadzi Svamini do łazienki po uczesaniu Jej włosów, umożliwia tam Svamini doświadczanie niezrównanego smaku, pokazując Jej piękny obraz przedstawiający Śyamasundara. Wskazując go swoim palcem, Tulasi mówi: „Twoje zęby wyglądają jak ziarnka granatu, które przyciągają papugę z Vrndavany! On jest tutaj! Spójrz na Niego!” Zaraz po zakochaniu się w Krsnie (purva raga), Viśakha namalowała ten obraz. Tulasi przypomina Svamini o słodkiej historii tego obrazu, mówiąc: „Svamini! Pamiętam, że raz napisałaś list (do Krsny), wyjawiając: „Mieszkasz w Moim domu jako obraz i zawsze kiedy uciekam, stoisz tutaj, by zatrzymać Mnie wyciągniętymi ramionami!” W ten sposób Tulasi umożliwia Svamini smakowanie słodyczy Jej wcześniejszych rozrywek i równocześnie myje Jej zęby i płucze Jej usta. Błogosławiona jest ta służka! To jest wewnętrzne piękno Radha-dasya! Zaabsorbowany identyfikacją z siddha svarupą daną przez Guru, wielbiciel służy ujjvala murti Svaminiji. Praktykujący wielbiciel powinien nauczyć się służb, takich jak mycie zębów, medytując w jaki sposób spełnia je wiecznie doskonała służka Tulasi. Ona jest guru Yugala-sevy i zstąpiła z Vraja-nikuńja wraz ze Śriman Mahaprabhu, by zabrać wielbicieli neofitów z tego materialnego świata do siedziby nikuńja, ucząc ich mańjari bhäva sädhany — tad bhäva lipsunä kärya vraja lokänusäratah „Ci, którzy pragną tego nastroju, podążają śladami mieszkańców Vrajy.” (Bhakti Rasamrta Sindhu) Śri Rupa i Raghunatha dasa Gosvamini są tymi mieszkańcami z Vrajy, którzy pokazali sadhakom doskonały przykład, jak pełnić mańajri-sevę, zarówno w wewnętrznych jak i zewnętrznych ciałach.

Tulasi sprowadziła Svamini z powrotem do zewnętrznej świadomości, dzięki umożliwieniu Jej smakowania wspomnień o wcześniej spełnianych rozrywkach. Kiedy Svamini umyła Swoje zęby, Tulasi podaje Jej zdrapkę do języka w kształcie łuku. Svamini trzyma tę zbieraczkę pomiędzy Swoimi palcami wskazującymi, a kciukami i czyści nią Swój język. Jej ciało delikatnie się kołysze, kiedy skrobie Swój język. Tulasi uśmiecha się nieznacznie, kiedy to widzi, ponieważ ten ruch przypomina jej o pewnej sytuacji rasika i ukazując Svamini czar swojego uśmiechu, Tulasi uszczęśliwia Svamini, gdyż ten uśmiech również Jej przypomina tę rozrywkę rasika. Tulasi jeszcze raz służy wodą Svamini, która płucze usta i wyciera Swoje ręce i usta cienką, białą chusteczką. Następnie Svamini myje Swoją twarz jeszcze raz, nektarem Swojego własnego uśmiechu. Wielbiciel, który jest skupiony na smarana, powinien być całkowicie wolny od zewnętrznej świadomości i powinien się identyfikować tylko ze swoją siddha svarupą. Postać, dźwięk, dotyk, smak i zapach Svamini jest jedynym środkiem przetrwania dla takiego wielbiciela. Musi zamknąć swoje oczy na materialny świat i wszystkie inne myśli powinny być nieznaczące dla niego. prema bhakti sudhänidhi, tähe òubo niravadhi, ära yoto kñära-nidhi präya („Prema Bhakti Candrikä”): „Zawsze pływaj w oceanie nektaru miłosnego oddania; wszystko inne jest jak ocean alkaliów.”

Łazienka znajduje się w prywatnej części budynku. Drzwi są zamknięte. Svamini jest sama z Tulasi, siedząc na marmurowym krześle. Wszystkie parafernalia do Jej kąpieli są przygotowane. Tulasi wykonuje służbę masowania Svamini olejkiem. Odsłania Śri-anga (piękne ciało)³ Svamini i masuje Je olejkiem. Szczęśliwa Tulasi może teraz swobodnie masować olejkiem te części ciała, których nawet Śyama nie może oglądać! Tulasi masuje wszystkie części ciała Radhiki, od czubka głowy do palców stóp, pachnącym olejkiem Narayana, specjalnym olejkiem na obolałe mięśnie, dotykając Ją, jak dotyka Ją Krsna. To jest ukochana służba! Najpierw rozpuszcza warkocz niebieskich jak chmura włosów Svamini, natłuszcza je pachnącym olejkiem i czesze je wysadzanym klejnotami grzebieniem. Każdy pukiel włosów jest jej droższy niż miliony żyć! Tulasi doświadcza wszystkich słodkości Svamini: gaurange mradima, miękkości Jej złotego ciała, smite madhurima, słodyczy Jej uśmiechu, netrańcale draghima, szerokości Jej oczu i vaksoje garima, ogromu Jej piersi⁴ Kiedy kończy, mówi do Radhiki: „He Śyama-ju! (Jej popularne imię we Vrajy)”, przerywając Jej medytację o Krsnie jak gromem z jasnego nieba. Zaskoczona Śri Radhika pyta: „Kto to?.......O, to ty Tulasi?......Twój dotyk jest jak dotyk Krsny!⁵

To jest służba dla Bhavamayi (pełnej emocji Radhiki) i konieczne jest zanurzenie się w falach tych bhav, ucząc się tych służb od tych, którzy już wcześniej zanurzyli się w tych falach:

çré rüpa maïjaré ära, çré rati maïjaré sära,

lavaìga maïjaré maïjulälé.

çré rasa maïjaré saìge, kasturikä ädi raìge,

prema sevä kore kutühole

„Radośnie pełnij miłosną służbę oddania ze Śri Rupą Mańjari, Śri Rati Mańjari, Lavangą Mańjari, Mańjulali Mańjari, Śri Rasą Mańjari, Kasturiką i innymi.”

e sabhära anugä hoiyä, prema sevä nibo cäiyä,

iìgite bujhibo sab käja.

rüpe guëe òagamagi, sadä hobo anurägé,

vasati koribo sakhéra mäjha

(„Prema Bhakti Candrikä”, Narottama däsa Thäkura)

„Będę podążała ich śladami i pełniła miłosną służbę oddania. Dzięki ich wskazówkom, zrozumiem swoje obowiązki. Zawsze będę z pasją zaabsorbowana postaciami i cechami Radhy i Krsny, mieszkając pomiędzy sakhiniami.” Dzięki ciągłej medytacji o tych rzeczach, przyjdą objawienia. bhävite bhävite Kåñëa sphuraye antare; Kåñëa kåpäya ajïa päya rasa sindhu päre (C.C. Madhya 19, 235) „Dzięki stałej medytacji, Krsna pojawi się w sercu i dzięki łasce Krsny, pełna ignorancji dusza wkroczy do oceanu rasy.” W „Śrimad Bhagavata” (7.1.28), Narada Muni podaje przykład zaabsorbowania dżdżownicy:

kéöaù peças kåtäruddhaù kuòyäyäà tam anusmaraë

saàrambha bhaya yogena vindate tat svarüpatäm

„Dżdżownica, która została uwięziona w kanale przez atakującą pszczołę, również stanie się pszczołą dzięki stałemu zaabsorbowaniu swoich myśli o niej, czy to ze strachu czy wrogości.” Jeśli można przejść taką metamorfozę na materialnej ścieżce, czy może być wątpliwość, że można osiągnąć mańjari svarupę, porzucając materialną, cielesną świadomość w rezultacie intensywnej, transcendentalnej medytacji z oddaniem?

Po wymasowaniu Jej całego ciała z użyciem olejku, Tulasi teraz perfumuje Svamini pyłkiem z lotosów i miękkimi, pachnącymi pudrami. Kiedy Tulasi masowała Ją z użyciem olejku, Svamini doświadczała dotyku Śyamasundara. Wołanie Tulasi spadło na Nią jak grom z nieba. Perfumując Svamini, Tulasi przyciąga Jej uwagę, przypominając Jej o Jej wcześniejszych rozrywkach z Krsną i zanurzając Ją w ten sposób w falach rasy. „Svamini! Pamiętam jak jednego dnia perfumowałam Cię w ustronnym miejscu nad brzegiem Jamuny, a Nagara siedział na wysokim drzewie Kadamba, patrząc z ukrycia na Twoje słodkie, roznegliżowane ciało i mrugając do mnie, bym Ci nie mówiła, jakby raz za razem błagał mnie ze złożonym dłońmi: „Tulasi, pozwól Mi się cieszyć tym widokiem przez chwilę!” Dałam Mu wtedy tyle rozkoszy, pokazując Mu Ciebie w tej pięknej pozie, bez ubrania i ozdób!”⁶

Te służki są błogosławione tą wzniosłą służbą! One wiedzą dokładnie jak służyć zgodnie z czasem, miejscem i okolicznościami, przypominając sercu Bhavamayi o tych pełnych smaku wspomnieniach i zanurzając Ją w ten sposób w falach rasy! Svamini jest pogrążona w ekstazie świadomości Krsny, kiedy słucha rasika opowieści Tulasi! préti viñayänanda tad äçrayänanda (C.C.) „Przyjemność kochanego jest przyjemnością kochającego.” Błogosławiona jest ta kinkari! Ona służy zgodnie z czasem i potrzebami. Teraz przechodzi do smakowania snana sevy. W ten sposób jedna (służba) przechodzi w drugą.

he rädhe! kori tumi päda prakñälana; aparüpa danta päìkti kori saàmärjana

snäna lägi anya gåhe praveça korile; vedi'pore bosäibo nivedana chale

gandhe taile komaläìga kori udvartana; sugandhi ujjvala aìga koribo darçana

raghunätha däsa gosvämé bhajana kuöére; präëera lälasä yoto nivedana kore

haripada ei sevä cäho yadi cite; däsa gosväméra päda padma bhajo smaraëete

„O Radhe! Umyję Twoje lotosowe stopy i umyję Twoje piękne rzędy zębów przed przeprowadzeniem Cię do następnego pomieszczenia, żeby Cię wykąpać, gdzie poproszę Cię byś usiadła na podwyższeniu. Nasmaruję Twoje delikatne ciało pachnącym olejkiem i potem będę się wpatrywać w Twoje jaśniejące, pachnące ciało. Raghunatha dasa Gosvami siedzi w swoim bhajana kutirze i ofiarowuje te modlitwy całym swoim sercem. O Haripada! Jeżeli pragniesz takiej służby oddania, to czcij lotosowe stopy Dasa Gosvamiego podczas swojego smarana!”

.

1Do tego miejsca komentarz Śri Änanda Gopäla Gosvämiego.

2Z „Krsnahnika Kaumudi” Kavi Karnapura, Rozdział 2.

3Rozebrawszy Ją.

4„Rädhä Rasa Sudhänidhi”, 75

5Podczas rozbierania.

6Zobacz „Rädhä Rasa Sudhänidhih”, werset 24. Komentarz autorstwa Śri Änanda Gopäla Gosvämiego.