Vilapa kusumańjali 21

 

WERSET 21

AYI VIMALA JALÄNÄM GANDHA KARPURA PUSPAIR

JITA VIDHU MUKHA PADME VÄSITÄNÄM GHATAUGHAIH

PRANAYA LALITA SAKHYÄ DIYAMANAIH PURASTÄT

TAVA VARAM ABHISEKAM HÄ KADÄHAM KARISYE

ayi – zwrot do osoby płci żeńskiej; vimala - nieskazitelną; jalänäà - wodą; gandha - pachnącą; karpüra - kamfora; puñpaiù - kwiatami; jita - pokonując; vidhu - księżyc; mukha - usta; padme - lotos; väsitänäà - perfumowana; ghaöa - dzbanki; aughaiù - polewając; praëaya - kochając; lalita - czarująca; sakhyä – przez przyjaciółkę; déyamänaiù - dane; purastät – przed Tobą; tava - Twoja; varam - wspaniała; abhiñekaà - kąpiel; hä - O!; kadä - kiedy; ahaà - ja; kariñye - zrobię.

„O Ty, której lotosowa twarz pokonuje księżyc swoim pięknem! Kiedy będę mogła wspaniale wykąpać Cię wieloma dzbankami perfumowanej kamforą i kwiatami wody, przyniesionych wcześniej przez sakhi upiększoną jej miłością do Ciebie?

Komentarz: Kiedy Śri Raghunatha skończył masować olejkiem i perfumować Śri Radhę, wizja kończy się i by przerwać cierpienie rozłąki, modli się do lotosowych stóp Svamini. On jest sevamaya vigrahą, transcendentalną osobą składającą się w całości ze służby oddania, z tego powodu, kiedy nie pełni służby oddania, nie ma końca jego udrękom. Nagle otrzymuje wizję służby kąpania Śri Radhiki. „Kiedy wspaniale Cię wykąpię (vara abhiseka)?” Kąpanie Śrimati jest najwspanialszą służbą i Tulasi będzie kąpała Svamini w perfumach i w wodzie wypachnionej kamforą i kwiatami. Sakhinie są uosobieniami pranayi, boskiej miłości i przynoszą dzbanki. Dzbanki, woda – wszystko jest pełne pranayi! „Będę kąpała Cię w rasie pranayi!” Tego wszystkiego nie można doświadczyć bez łaski Śri Radhiki! Na początku stworzenia Najwyższy Pan poinstruował stwórcę Brahmę w czterech wersetach:

yävän ahaà yathäbhävo yad rüpa guëa karmakaù

tathaiva tattva vijïänam astu te mad anugrahät

(„Śrimad Bhägavata” 2.9.36)

„O Brahmo! Możesz doświadczać prawdy o Mnie, Mojej osobie, atrybutach i czynnościach, dzięki Mojej łasce!” Bez łaski Pana, nawet Pan Brahma nie wie jak stwarzać świat, z tego powodu Pan miłosiernie pobłogosławił go w ten sposób. Gosvamini są nawet bardziej miłosierni, ponieważ zapisali swoje wzniosłe doświadczenia w swoich książkach! Śrila Narottama dasa Thakura śpiewa w „Prema Bhakti Candrice”:

prema bhakti réti yoto, nija granthe suvekata

likhiyächen dui mahäçaya

yähära çravaëa hoite, premänande bhäse cite,

yugala madhura rasäçraya

„Tych dwóch świętych (Rupa i Sanatana Gosvamini) objawili wszystkie ścieżki miłosnego oddania w swoich książkach. Dzięki słuchaniu tych tematów, serce pływa w ekstatycznej miłości i każdy przyjmuje schronienie madhura rasy (seksualnych doznań).”

yugala kiçora prema, lakña bäëa yeno hema

heno dhana prakäçilo yärä

jaya rüpa sanätana, deho more prema dhana

se ratana more gole härä

„Oni objawili miłość młodzieńczej Pary z Vrndavany, która jest tysiąc razy czystsza od złota. Wszelkie chwały Rupie i Sanatanie! Proszę, obdarzcie mnie tym skarbem miłości! Będę nosił ten skarb jak naszyjnik z klejnotów na mojej szyi!” Ten naszyjnik z klejnotów, nanizany z wielką uwagą, zwiększa piękno aspirującej duszy. „Vilapa Kusumańjali” jest płynącą z serca modlitwą Śrila Raghunatha dasa Gosvamiego. Każda z jej, podobnych kwiatom, próśb jest wypełniona miodem boskiego smutku. Praktykujący wielbiciele smakują ten miód jak trzmiele i są zawsze odurzeni silnymi pragnieniami służby dla Śrimati Radhiki.

Zwrot 'jita vidhu mukha padme' (Jej lotosowa twarz pokonuje księżyc) jest pełen poufnych znaczeń. Budzi w Radhice wspomnienia wcześniejszych rozrywek i, w czasie kiedy jest kąpana, zanurza Jej serce w głębokim i intensywnym doświadczaniu duchowych smaków. „Twoja, podobna lotosowi twarz pokonuje księżyc-Śyama (niebieski księżyc)!” Jak ekspert rękodzieła, Tulasi maluje obraz słodkich jak miód rozrywek-kuńja na płótnie serca Svamini. Woda, dzbanki, sakhinie, wszystko jest pełne miłości do Radhiki. Raz Svamini jest manini w chatce-kuńja. Dlaczego jest rozgniewana? Nikt tego nie wie! Wydaje się, że jest to zagniewanie nie mające widocznej przyczyny. Ścieżki miłości są skłębione jak wąż, dlatego zagniewanie może mieć swoją przyczynę lub powstać bez powodu.

aher iva gatiù premnaù svabhäva kuöilä bhavet

ato hetor ahetoç ca yünor mäna udaïcati

(„Ujjvala Nilamani”)

Śyama bardzo pragnie usłyszeć coś od Manini, więc mówi: „Moje serce przepełnia ciemność, proszę powiedz coś i usuń tę ciemność!” Wtedy Śrimati przedstawia następujące warunki, które Ją satysfakcjonują:

tuhu yadi mädhava cähasi leho; madana säkhé kori khata lekhi deho

choòabi keli kadamba viläsa; düre korobi nija guru-jana äça

mo vine svapane nä herobi äna; hämäri vacane korobi jala päna

rajané divasa guëa gäyobi mora; äna yuvaté koi nä korobi kora

aichana kavaca dharabo yaba häta; tabahi tuyä saie maramaka bäta

(„Pada Kalpataru”)

„O Madhava! Jeśli pragniesz Mojej miłości, to napisz oświadczenie, biorąc Kupidyna na świadka! Porzucisz Swoje wszystkie wygłupy, pozbędziesz się Swojego szacunku wobec Swoich przełożonych, nawet w snach nie będziesz patrzył na nikogo innego tylko na Mnie, będziesz pił tylko wodę Moich słów, będziesz śpiewał Moje chwały dzień i noc i nie posadzisz na Swoich kolanach żadnej innej dziewczyny! Jeśli będziesz trzymał tę tarczę w Swojej dłoni, wtedy wpuszczę Cię z powrotem do Mojego serca!” Śyama podpisuje ten list miłosny, pragnąc już od długiego czasu być podporządkowanym Śri Radhice w ten sposób. Bardzo pragnie być z Nią i jak spragniony trzmiel, pragnie pić nektar z podobnej do lotosu twarzy Svamini. Jakże piękna jest lotosowa twarz Bhavamayi w tym czasie!

Śyamacandra (czarny księżyc, Krsna) jest pokonany w pięknie. W tym świecie księżyc nie może smakować piękna kwiatów lotosu (ponieważ kwiaty lotosu rozkwitają tylko w promieniach słońca), raczej księżyc pokonuje lotos w pięknie, lecz w transcendentalnym królestwie miłości, wszystkie te rzeczy są odwrócone. Ten złoty kwiat lotosu nie jest pokonywany przez księżyc w pięknie, raczej jego piękno wzrasta. Dlatego księżyc wypełnia swoje serce smakiem piękna kwiatu lotosu i wtedy sam zostaje pokonany przez jego piękno. Śyama-cand nigdy wcześniej nie smakował czyjejś twarzy w ten sposób. Krsna wynagradza innych, dzięki smakowaniu (ich miłości) lecz nagradza Siebie, smakując Śri Radharani! Ten księżyc (Krsna) jest pełen nektaru po wypiciu miodu lotosowej twarzy Radhiki.

W stanie purva ragi (początek miłości) możemy zobaczyć, że młodzieńczemu, duchowemu Kupidynowi z Vrndavany nie podoba się nikt inny poza Radaharani. Myśląc, że one wszystkie są Radhą, On obejmuje złote kwiaty Jhinti, lotosy itd., pytając Swojego przyjaciela-bramina Madhumangala: „O przyjacielu! Nie pokażesz mi tej Radhy?” Madhumangal pisze imię Radhy na płatku lotosu. Widząc sylaby Jej imienia, Krsna jest usatysfakcjonowany i mówi: „Te sylaby są Moim całym życiem!”¹ Takiej miłości nie mógł znaleźć nigdzie w całym świecie! Dlatego uosobienie intensywnego szczęścia (Krsna), tak szaleje za Śrimati!

Sakhinie przynoszą wodę w szafirowych dzbankach, których kolor przypomina Svamini Śyama. Widząc je, Svamini jest oczarowana. Rozumiejąc uczucia Bhavamayi, Tulasi żartem określa Ją 'jita vidhu-mukha padme' i sprawia, że Svamini smakuje wspomnienia o Śyamie i Jej rozrywek z Nim. Woda do kąpieli została przyniesiona z nieskazitelnej Jamuny i została również zabarwiona jak Śyama. Czuła Lalita sakhi nie kąpie Svamini osobiście, lecz mówi do Tulasi: „Będę kąpać Radhikę poprzez ciebie!” Kiedy Tulasi sadza Svamini na wysadzanym klejnotami podwyższeniu i powoli polewa Ją pachnącą wodą, Śri Rupa Mańjari podaje jej dzbanki, inna kinkari w wielkim szczęściu myje ciało Svamini, swoim rozpuszczonym warkoczem, który trzyma w swoich delikatnych dłoniach, a jeszcze inna kinkari myje Jej włosy. Tulasi kąpie Svamini w dużej ilości perfumowanej kamforą i różami wody. Podczas tego festiwalu kąpieli, podobne do rybich, oczy sakhiń i mańjariń pływają w nieskończonym strumieniu nektaru pięknej twarzy, oczu, ust, zębów, rąk i nóg Svamini. Svamini trzęsie się, lecz kinkarinie wiedzą, że to z powodu ekstazy, a nie z zimna. Po zakończeniu kąpieli, Svamini zwraca się do Tulasi: „Tulasi! Moja kąpiel jest skończona, wytrzyj Mnie teraz!” Nagle boska wizja znika. Nawet teraz słodkie jak miód słowa Svamini dźwięczą wokół uszu. Śri Raghunatha płacze ze smutku i modli się do Svamini: „Kiedy zanurzysz mnie w rasie tej służby oddania?”²

he rädhe! kamalini boòo adabhuta; mukha-padme Kåñëa-candre koro vaçébhüta

tomä prati ye préti tähäi lalita; praëaya svabhäve citta hoy vigalita

gandha puñpa sukarpüra suväsita jale; paripürëa kori kobe kalasé sakale

sei gandha jale nitya abhiñeka kori; ei nivedana pade ämära éçvaré

haripada cäho yadi e sevä sampad; däsa gosväméra päda padme thäko avirata

„Ha Radhe Kamalini (lotos)! Jesteś po prostu wspaniała! Twoja lotosowa twarz zniewala Krsna-candrę! Jego miłość do Ciebie jest zwana 'Lalita' (od 'Dhira Lalita' lub po prostu 'czarująca') i z powodu tej Jego miłosnej natury, Twoje serce mięknie. Kiedy napełnię wszystkie dzbanki wodą perfumowaną kamforą, kwiatami i innymi pachnącymi substancjami? O Iśvari! Obym zawsze mogła kąpać Cię w pachnącej wodzie – taka jest moja pokorna modlitwa do Twoich lotosowych stóp! Haripada Śila pragnie tego skarbu służby, obym zawsze przebywał u lotosowych stóp Dasa Gosvamiego!”

.

1Cytat z „Vidagdha Mädhava”, Akt VI, Śrila Rüpy Gosvämiego.

2Od 'Śyämacandra' do tego miejsca komentarz Śri Änanda Gopäla Gosvämiego..