Vilapa Kusumańjali 23

 

WERSET 23

PRAKSÄLYA PÄDA KAMALAM TAD ANUKRAMENA

GOSTHENDRA SUNU DAYITE TAVA KEŚA-PÄŚAM

HÄ NARMADÄ GRATHITA SUNDARA SUKSMA MÄLYAIR

VENIM KARISYATI KADÄ PRANAYAIR JANO'YAM

prakñälya – po umyciu; päda - stóp; kamalaà - lotos; tad - to; anukramena – po kolei; goñöha - pastwiska; indra - król; sünu - syn; dayite - O najdroższy!; tava - Twoje; keça päçam - włosy; hä - O!; narmadä – Narmadä (imię dziewczyny); grathita - naciągnie; sundara - piękną; sükñma - wspaniałą; mälyaiù – z girlandami; veëéà - warkocz; kariñyati - zrobi; kadä - kiedy; praëayaiù – z miłością; janaù - osoba; ayam - ta.

O ukochana księcia Vrajy! Kiedy ta osoba, po umyciu Twoich lotosowych stóp, z miłością zaplecie Twoje włosy w warkocz z pięknymi, delikatnymi girlandami przygotowanymi przez florystkę Narmadę?

Komentarz: W swojej svarupaveśi, Śri Raghunatha dasa wytarł ciało Śrimati po Jej kąpieli i ubrał Ją. Kiedy ta wizja opuszcza go, płacze i tarza się po ziemi nad brzegami Śri Radhakunda, łkając: „Kiedy spełnisz długo oczekiwane aspiracje tej niskiej osoby, obdarzając mnie moją upragnioną służbą?” Jego serce mięknie z pragnienia pełnienia bezpośredniej, osobistej służby. Wtedy znowu pokora wzbiera w jego sercu i rozumiejąc, że jest niegodny, znowu zaczyna płakać. Wciąż nie jest w stanie porzucić nadziei. Kiedy przypomina sobie o współczuciu swojego ukochanego bóstwa, jego serce jest rozświetlane światłem nadziei. Ta nadzieja jest nektarem, który ożywia sadhakę cierpiącego katusze rozłąki. W „Stavamali” Śrila Rupa Gosvami modli się:

präcénänäà bhajanam atulam duñkaraà çåìvato me

nairäçyena jvalati hådayaà bhakti leçälasasya

viçvadrécém aghahara taväkarëya käruëya vécém

äçäbindükñitam idam upaity antare hanta çaityam

{„Stavävali”}

„O zabójco Aghasury! Największe dusze (jak Śukadeva, Ambarisa i inni) rzadko miały okazję Cię czcić i kiedy słucham o tym, moje serce, które jest całkowicie pozbawione oddania, czuje ból! Lecz, kiedy słyszę z pism i od mędrców, że fale Twojej łaski płyną do wszystkich, od Pana Brahmy do najniższych stworzeń, krople pełnej nektaru nadziei chłodzą i uspokajają je!” Kiedy praktykujący wielbiciel jest zanurzony w pamiętaniu Śri Radhiki (smarana nistha), czuje jakby służył Jej bezpośrednio, a kiedy porzuca to pamiętnie i wraca do materialnych myśli, czuje jakby upadł z nieba na pustynię. Nadzieja jest tym, co trzyma tego praktykującego wielbiciela przy życiu. Nie może spełniać bhajanu, kiedy czuje: „Nie osiągnę tego!” Nadzieja osiągnięcia celu zagnieżdża się w sercu wielbiciela. uddhava däsa äça kore heraite sakhé saha yugala kiçora „Uddhava ma nadzieję ujrzeć Yugala Kiśora z Ich sakhiniami!” Kiedy medytacja staje się bardzo głęboka, zaczynają pojawiać się wizje. Pomimo że Gosvamini są wiecznymi towarzyszami Pana, wciąż smakują doznania płynące z sadhany, wzywając i lamentując: „Ha Svamini! Bądź miłosierna dla mnie i zabierz mnie do królestwa służby oddania!” W tym czasie umysł i serce Raghunatha wraca do królestwa transcendentalnych rozrywek i otrzymuje wizję swojej następnej, stopniowej służby.

W swojej duchowej tożsamości jako Tulasi, Śri Raghunatha prowadzi Svamini do garderoby i ponownie myje Jej lotosowe stopy, zanim osusza mokre włosy Svamini, wyciskając je z wody białymi ręcznikami i perfumując je zapachem aguru-(aloe). Z jaką wprawą ona spełnia tę służbę! 'upasana' znaczy: 'stojąc blisko'. Śrila Narottama dasa Thakura śpiewa:

rädhä Kåñëa sevo mui jévane maraëe; tära sthäne tära lélä dekho rätri dine

ye sthäne ye lélä kore yugala kiçora; sakhéra saìginé hoiyä täe hao bhora

„Służę Radhice i Krsnie za życia i po śmierci i obserwuję Ich miejsca zabaw i Ich rozrywki w dzień i w nocy. Gdziekolwiek młodzieńcza Para spełnia Swoje rozrywki, będę tam jako przyjaciółka sakhiń.” Kiedy wielbiciel jest w pełni skupiony na smarana, jest to doświadczane jako bezpośrednia służba dla boskiej Pary. 'smarana' znaczy: 'mentalne towarzyszenie'. Bramin z Pratisthanapury poparzył swój palec, wsadzając go do ofiarowania ze słodkim ryżem (ksira), który właśnie ugotował podczas swojej medytacji,¹ u Śri Raghunatha dasa Gosvamiego została zdiagnozowana niestrawność z przejedzenia w jego medytacji,² Śri Krsna dasa babaji z Govardhana rozbił butelkę oleju w swojej medytacji i wszyscy mieszkańcy znad Manasa Gangi mogli poczuć zapach tego oleju, natomiast ciało i ubrania Śrila Madhusudana dasa babajiego z Suryakunda były pokryte kolorowymi proszkami po jego mentalnej zabawie podczas Holi z Radhą i Krsną. Te przykłady ukazują cudowną, transcendentalną moc oddania. Jeśli oddanie jest fałszywe, to co jest prawdziwe? Oddanie jest częścią wewnętrznej energii (svarupa śakti) Pana. Tak jak wielbiciele prowadzą dyskusje ze sobą (ista gosthi), podobnie sadhaka również powinien rozbudzić swoje pragnienie prowadzenia ista gosthi z sakhiniami i mańjariniami: thäko tädera säthe, boso täder käche, mahatera väëéra çakti äche „Przebywaj z nimi, siedź z nimi, ponieważ słowa wielkich wielbicieli mają wielką moc!” Pisma i wielcy wielbiciele mówią, że, kiedy oddanie wielbiciela dojrzewa, może widzieć swoje ukochane bóstwo we wszystkich poruszających się i nieruchomych stworzeniach.

mahä bhägavata dekhe sthävara jaìgama; tähä tähä hoy tära çré Kåñëa sphuraëa

sthävara jaìgama dekhe, nä dekhe tära mürti; sarvatra hoy nija iñöa deva sphürti

(C.C. Madhya 8)

„Czysty wielbiciel widzi tylko Śri Krsnę, kiedy patrzy na poruszające się i nieruchome żywe istoty. On widzi ruchome i nieruchome istoty, ale nie widzi ich materialnych ciał. Wszędzie widzi swoje ukochane bóstwo.”

sarva bhüteñu yaù paçyed bhagavad bhävam ätmanaù

bhütäni bhagavaty ätmänyeña bhägavatottamaù

(„Ś. Bhäg” 11.2.45)

„Ten, kto widzi tylko swojego, godnego czci Pana we wszystkich żywych istotach i kto widzi wszystkie żywe istoty w swoim, godnym czci Panu, jest największym wielbicielem.” Oddanie czyni Pana postrzegalnym wszystkimi zmysłami wielbiciela.

Śri Radha siedzi na złotym podwyższeniu, a Tulasi czesze Jej kręcone, podobne do chmury monsunowej włosy złotym grzebieniem, co przypomina złotą sieć (grzebień), przeciąganą przez czarniawe wody Jamuny (włosy), chwilami zbierając je i trzymając w swojej lewej dłoni, a chwilami rozpuszczając i pozwalając zakryć Jej podobną do kwitnącego lotosu twarz, kiedy otwiera lewą dłoń, żeby znowu je zaczesać.³ Cóż za miłosna służba! Każdy pojedynczy kosmyk włosów jest droższy Tulasi niż milion żyć! Poza tym nie są to zwykłe włosy! Acaryowie definiują włosy Śrimati w następujący sposób:

rädhä manovrtti latäìkurägataù Kåñëasya ye bhävanayä tad ätmatäm

sükñmäyatäù prema sudhäbhiñekatas te niùsåtäù keça miñät bahir dhruvam

(„Govinda Lilämrta” 11,112)

„Poprzez stałe myślenie o Krsnie, pędy z pnączy myśli i pragnień Radhy nabrały czarnego koloru i będąc spryskanymi nektarem miłości do Niego, wyłoniły się jako Jej cienkie, długie włosy.” Służki doświadczają tego bardziej bezpośrednio od innych, gdyż ich serca nie różnią się od serca Svamini! Poza królestwem premy nie ma żadnej wiedzy o Premamayi Radhice!

Tulasi skończyła czesać włosy Radhiki i klęczy za Nią na kolanach, by z wielką wprawą zapleść warkocz. Klęczy za Svamini, ale bardzo chce widzieć Jej piękną twarz. Dlatego zwraca się do Niej jako 'gosthendra sunu dayite': O ukochana księcia Vrajy! Ten zwrot jest pełen sekretów. Jak wielu emocji można doznać dzięki temu określeniu! Svamini jest bhavamayi Krsny (pełna miłości do Niego), a kinkarinie są bhavamayi Svamini. Śrimati kocha Śri Krsnę, a służki kochają Śrimati. Tulasi doprowadza Svamini do szaleństwa, rozbudzając w Niej pamięć jednej Jej słodkiej rozrywki z Krsną. Wyrażenie 'gosthendra sunu dayite' może znaczyć 'Jesteś ukochaną księcia Vrajy' lub 'Książę Vrajy jest Twoim ukochanym' (Ponieważ to jest składnik bahu-vrihi w szóstym czasie, który ma obopólne zastosowanie). To ukazuje Ich wzajemną miłość. Tulasi mówi: „Z końcem Twoich rozrywek w kuńja, Śyama zaplata Twój warkocz Swoimi własnymi rękoma, a Ty równocześnie zakładasz Mu koronę na głowę. Lub czasami z powodu wielkiej miłości, zamieniacie się rolami i Śyama myśli o Sobie, że jest Tobą, a Ty myślisz o Sobie, że Jesteś Nim i wtedy On zakłada Swoją koronę na Twoją głowę, a Ty z miłością zaplatasz Jego włosy w warkocz. Czy również ja mogę służyć Tobie, chociaż raz, z taką wprawą i miłością jak robi to Śyama? Jestem Twoją biedną, nie posiadającą kwalifikacji służką. Bądź miłosierna dając mi tę służbę! Takie jest moje pragnienie!”⁴ Kiedy Svamini słyszy, że jest nazywana 'ukochaną księcia Vrajy', myśli, że to Śyama zaplata Jej warkocz, a nie Tulasi. Jej oczy są na wpół zamknięte, kiedy smakuje te myśli i uczucia, przypominając pszczołę wpadającą w nektar niebieskiego lotosu. Błogosławiona jest Tulasi! Błogosławiona jest jej służba! Jednym zwrotem krystalizuje lila-rasę i zanurza Svamini w smaku tych doznań. Praktykujący wielbiciel powinien próbować pamiętać te słodkie rozrywki każdego dnia. Kiedy manifestuje się svarupaveśa, maya nie ma szans zanieczyszczenia umysłu wielbiciela. Wszystkie zakłócenia mayi są wywoływane cielesną świadomością. Narmada, córka florystki, robi piękne, małe girlandy z pachnących kwiatów Yuthi i Cameli dla Tulasi, żeby wplotła je w warkocz. Jakie piękne rękodzieło! Kiedy tylko Tulasi wyciąga swoją rękę, by wykonać pracę, duchowa wizja znika i ona zaczyna płakać i zawodzić z rozczarowania: „Kiedy ta upadła dusza z miłością zaplecie Twój warkocz przy użyciu małych girland, przygotowanych przez Narmadę?”

Śri Rasika-Candra Dasa śpiewa:

puna päda padma duti, päkhälibo paripäöé,

suväsita jale sayatane

nija keça päça diyä, dibo tähä muchäiyä,

bosäibo vicitra äsane

„Ponownie, z uwagą i wprawą, umyję Twoje lotosowe stopy w pachnącej wodzie i wytrę je moimi własnym włosami, zanim posadzę Cię na cudownym tronie.”

çuno çuno vrajaräja nandana dayite!

äcari caìcara keça; veëé bänäite veça,

bosibe e däsé harña cite

„Posłuchaj, O ukochana księcia Vrajy! Po uczesaniu Twoich włosów, ta służka z rozkoszą usiądzie, by zapleść je w warkocz.”

nänä phula gänthi mälä, bhariyä kusuma dälä,

narmadä änibe tvarä kori

kobe tähä préta hoiyä, sei phula mälä loiyä,

vicäribo vicitra kavaré

„Wtedy szybko przyjdzie Narmada z koszem pełnym girland z różnych kwiatów. Z miłością sięgnę po te girlandy i wplotę je w cudowny warkocz z Twoich włosów!”

·

1Jest to opisane w „Bhavisya Puranie”.

2Jest to opisane w „Bhakti ratnakarze”.

3„Krsna Bhävanämrta” Rozdział 4.

4Ta rozrywka jest opisana przez Śri Änanda Gopäla Gosvämiego.