Vilapa kusumańjali 24

 

WERSET 24

SUBHAGA MRGAMADENÄKHANDA ŚUBHRÄMŚUVAT TE

TILAKAM IHA LALÄTE DEVI MODÄD VIDHÄYA

MASRNA GHUSRNA CARCAM ARPAYITVÄ CA GÄTRE

STANAYUGAM API GANDHAIŚ CITRITAM KIM KARISYE

subhaga - piękny; mågamadena – z piżmem; akhaëòa - pełny; çubhräàçuvat – jak księżyc; te - Twój; tilakam - tilaka; iha - tutaj; laläöe – na czole; devi - O Bogini!; modät – z radością; vidhäya - umieścić; masåëa - błyszcząca; ghusåëa - kurkuma; carcam - maść; arpayitvä - nałożyć; ca - i; gätre – na ciało; stanayugam – na obydwu piersiach; api - nawet; gandhaiù - perfumami; citritaà - malunki; kià - co; kariñye - zrobię.

„O Bogini, czy następnie mogę z wielką radością namalować, podobnego księżycowi w pełni, tilaka na Twoim czole, nasmarować Twoje ciało błyszczącym cynobrem i wykonać rysunki na Twoich piersiach za pomocą perfum?”

Komentarz: Śri Raghunatha cierpi z powodu niemożliwej do zniesienia agonii, ponieważ nie widzi swojego ukochanego bóstwa, jednak znowu może smakować doznania płynące ze służby oddania dla Svamini w transcendentalnej wizji. Po wykąpaniu Svamini, wytarł Ją, ubrał i zaplótł Jej warkocz, a teraz namaluje znak tilaka na Jej czole. Jak wielbiciel może kontynuować swoją ścieżkę jeśli nigdy niczego nie doświadcza, ani niczego nie smakuje? Ten smak sprawia, że wielbiciel zapomina o wszystkim innym i rozbudza swoją ciągłą medytację o Panu. Taki jest cel upasany. We wprowadzeniu do swojego komentarza do „Chandogya Upanisad”, Śripada Śankaracarya wytłumaczył znaczenie słowa 'upasana' w następujący sposób: upäsanaà tu yathä-çästra samäpitaà kiïcid älambanam upädäya tasmin samäna citta våtti santäna karaëam tad avilakñana pratyayäntaritam iti: „Upasana oznacza trzymanie się określonego przedmiotu medytacji, zgodnie ze wskazówkami pism, w tak niepodzielnym skupieniu, że żaden inny obiekt nie może przebić się do świadomości.” Dla Śri Raghunatha dasa Gosvamiego nic nie istnieje w tym świecie z wyjątkiem jego związku ze Śri Radhą. W „Bhakti Ratnakarze” (Piąta Fala) jest opisane jak w swojej duchowej świadomości wyrzucił kubek z maślanką przyniesiony z Sakhisthali, wioski arcyrywalki Radhy, Candravali:

däsa näme eka vrajaväsé etha roy; däsa gosväméra täre sneha atiçoy

teho eka dina sakhé-sthalé gräme gelä; båhat paläça patra dekhi tuli' nilä

däsa gosväméra kothä mone mone kohe; annädika tyäga koilä däruëa virahe

eka donä takra piye niyama tähära; ithe kichu atirikta hoibe ähära

aiche mone kori ghare äsi donä koilä; tähe takra loiyä raghunätha äge äilä

navya patra donä dekhi' jijïäse gosäi; e båhat patra äji päilä kon öhäi

däsa kohe - sakhé-sthalé genu gocäraëe; päiyä uttama patra äninu ekhäne

sakhé-sthalé näma çuni' krodhe pürëa hoilä; takra saha donä düre pheläiyä dilä

koto kñaëe sthira hoiyä kohe däsa prati; se candrävaléra sthäna - na yäibä tathi

„Vrajavasi (mieszkaniec Vrajy) o imieniu Dasa, bardzo kochał Raghunatha Dasa Gosvamiego. Poszedł do wioski Sakhisthali (w pobliżu miasta Govardhana), gdzie znalazł wielki kubek z liści, który przyniósł ze sobą z myślą o Raghunatcie Dasie Gosvamim, który przestał spożywać stałe pokarmy z powodu silnej rozłąki z Radharani. Dasa pomyślał: „Raghunatha Dasa przyjął zasadę wypijania tylko jednego kubka maślanki dziennie. Kiedy dam mu ten większy kubek, to wypije trochę więcej” i przyniósł maślankę ze swojego domu, żeby nalać ją do kubka. Kiedy przyszedł do niego, Raghunatha dasa Gosvami widząc nowy kubek, zapytał: „Skąd wziąłeś ten duży kubek?” Dasa odpowiedział: „Poszedłem do Sakhisthali wypasać moje krowy i tam znalazłem ten kubek i przyniosłem go do ciebie!” Słysząc nazwę 'Sakhi-sthali', Raghunatha Dasa wpadł w wielki gniew i jak najdalej odrzucił kubek z maślanką. Po pewnym czasie uspokoił się i powiedział Dasowi: „To miejsce w którym mieszka Candravali! Nie chodź tam!”

Jak wielka jest lojalność Śri Raghunatha wobec Śri Radhy! Co innego może być odczuwane, prócz silnych uczuć „posiadania”, wobec osoby, którą zna się od zawsze! Każdy, kto doświadczył nawet odrobiny tej duchowej praktyki, również rozwinie te uczucia „posiadania” wobec Radharani i, pomimo że to nie będzie silne, doświadczy w pewnym stopniu rozłąki ze Śri Radhą! Nektar lotosowych stóp Śri Radhy jest największą podporą dla wielbiciela. „Ciało oraz wszyscy i wszystko z nim związane jest tymczasowe i przeminie! Kto ze mną wtedy zostanie? Nie mam żadnego innego miejsca do życia poza lotosowymi stopami Śri Radhy! To jest nastrój ekanta-(skupionego na jednym obiekcie)wielbiciela. Kiedy pojawiają się uczucia rozłąki, wielbiciel odczuwa niemożliwą do tolerowania agonię. Nie może jeść, spać czy odczuwać satysfakcji i nic innego nie jest w stanie zadowolić jego serca. Jego ból może być uśmierzony tylko dzięki doświadczaniu postaci, smaku, dźwięku, dotyku i zapachu Svamini, czy to w snach, smarana, czy podczas objawień.

W swojej duchowej tożsamości jako Tulasi, Śri Raghunatha siada obok Śrimati, z miłością podtrzymując jej podbródek swoją lewą ręką i trzymając pędzelek w swojej prawej ręce i zaczyna malować piżmem tilaka w kształcie pełnego księżyca na jej czole¹ Najpierw maluje okrąg mieszanką aguru z piżmem, w tym okręgu maluje sindurem piękny lotos i w środku tego lotosu stawia kropkę-tilaka z pasty sandałowej zmieszanej z kamforą. Ten słodki tilak, błyszczący na słodkim czole Svamini jest znany jako Kama-yantra lub przyrząd Kupidyna i ma moc kontrolowania Śyamasundara oraz dostarcza Mu największego szczęścia. Również przypomina Svamini o Śyamie, ponieważ ma ten sam kolor i zapach, co On. Kiedy Tulasi smakuje całe to piękno, zwraca się do Svamini - 'devi'. Jak wiele znaczeń skrywa się w tym jednym słowie!

devi kohi dyotamänä paramä sundaré;

kimvä Kåñëa kréòä püjära vasati nagaré

(C.C. Ädi 4)

„'Devi' oznacza najbardziej jaśniejącą i najpiękniejszą dziewczynę lub dziewczynę, która mieszka w mieście w którym czczony jest Krsna.” Ona jest najpiękniejsza z powodu Jej madana maha bhavy, która nie jest materialnym rodzajem piękna. Rasika Śekhara Krsna nie może docenić zwykłego, powierzchownego piękna, które nie wyrasta z czystej miłości do Niego. Nie akceptuje żadnego szczęścia, które nie pochodzi z Jego mocy przyjemności. Tylko smak czystej miłości jest Mu drogi. Słowo 'devi' oznacza również 'divyati kridati asyam', 'ta, która bawi się z Krsną, zadowalając Go Swoim czczeniem'. Ponieważ Krsna bawi się z Radhą, jest nazywana 'devi'. On oczywiście bawi się z innymi ukochanymi, lecz Śri Radha jest źródłem nich wszystkich! Dlatego jest imperatorową w mieście w którym jest czczony Krsna! Słowo 'puja' oznacza 'doprowadzenie do satysfakcji'. Śri Radharani jest nieograniczonym magazynem rzeczy przynoszących zadowolenie Śri Krsnie. Ona może Go doprowadzić do szaleństwa pragnieniami, których Sam nie byłby w stanie Sobie wyobrazić! Ona jest 'krsnendriya viśrama vidhu śalika': miejscem pobytu wszystkich zmysłów Krsny. Nigdzie indziej nie ma takiego miejsca zabaw dla Krsny! Jak wiele słodkich rozrywek Tulasi przypomina Radhice, kiedy zwraca się do Niej 'devi' i maluje tilaka na Jej czole! Zarówno czarny kolor jak i zapach piżma przypominają Svamini o Śyamie. Svamini jest pochłonięta tymi wspomnieniami i wlewa Swoje ciało w przesycony pragnieniami oddania strumień Tulasi. Błogosławiona jest ta służka! Nie ma porównania do jej miłości, która jest naznaczona obfitością uczuć 'posiadania'. Radharani ufa Swoim służkom nawet bardziej niż Sobie! One rozumieją wszystkie rzeczy, zanim Svamini je zrozumie. Śri Raghunatha mówi: „Nie pragnę samej służby oddania; chcę służby oddania odżywianej przez miłość! „pranaya pusta dasyaptaye”. Wydaje się istnieć rodzaj poczucia tożsamości serc między Śri Radhiką, a Jej służkami. Wszystkie doświadczenia serca Radharani manifestują się również w sercach służek. Śri Radha jest 'Ja' ich 'Ja', jak żałosny jest stan nie osiągnięcia Jej lotosowych stóp! Służki odczuwają ten sam ból rozłąki z Krsną, który czuje Radharani i to samo szczęście spotkania z Krsną, które czuje Radharani. Nurt miłości jest nie do zatrzymania! Umożliwił Mahaprabhu przejście przez trzy zaryglowane drzwi z Jego pokoju, Gambhiry (w Puri), by wyjść na dwór i 'spotkać' Krsnę! Następna wizja jest jedyną rzeczą, która może podtrzymać życie Raghunatha w czasie tej bolesnej rozłąki. Smakowanie słodyczy Radhy i Krsny podczas transcendentalnej wizji jest jego sposobem na podtrzymywanie życia. Każdy wielbiciel potrzebuje takich wizji jako pożywienia dla duszy. manera smaraëa präëa, madhura madhura dhäma, yugala viläsa småti sära („Prema Bhakti Candrikä”) „Siłą życiową umysłu jest smarana, które jest źródłem wszelkiej słodyczy, a esencją pamiętania są rozrywki Śri Radhy i Krsny.” Ze słów Gosvamich możemy zrozumieć jakimi są ekspertami w smakowaniu słodyczy tych transcendentalnych rozrywek. Śri Rupa Gosvami pisze:

gaveñayantäv anyonyaà kadä våndävanäntare;

saìgamayya yuväà lapsye häriëaà päritoñikam

(„Kärpanya Pańjikä Stotram” - 35)

„Kiedy, gdy szukacie Się we Vrndavanie, doprowadzę do Waszego spotkania i otrzymam od Was w nagrodę Wasze naszyjniki?” Krsna błaga Śrimati Rupę Mańjari: „Rupa! Nie umożliwisz Mi spotkania z Twoją Svamini?” Rupa odpowiada pytając: „Jaką nagrodę dostanę za to?” Krsna daje jej naszyjnik jako nagrodę i Śri Rupa Mańjari zakłada go na swoją szyję. Svamini wynagradza Swoją służkę, całując Swojego Nagara, a Rupa nosi tę scenę jako naszyjnik na swojej piersi. Słodycz Yugala Milana (spotkanie) jest dla niej największą nagrodą.²

Tulasi z wprawą maluje perfumami ryby Makari na podobnych kubkom, złotych piersiach Svamini i namaszcza Jej piękne ciało, które szydzi z piękna stopionego złota, błyszczącym cynobrem. Czarny kolor i zapach piżma Jej tilaka przypominają Svamini o Śyamie. Svamini jest podekscytowana. Wprawna garderobiana Tulasi sprawia, że Svamini rozkwita po przypomnieniu Jej, o pięknych chwilach, kiedy po raz pierwszy zakochała się w Śyamie (purva raga): Raz Svamini wpadła w sześciogodzinne omdlenie po usłyszeniu melodii fletu Hari i sakhinie, nie zdoławszy Jej ocucić, przeniosły Ją do słomianej chatki Paurnamasi. Paurnamasi (uosobienie Yogamayi, mistycznej iluzji Krsny, która zawsze aranżuje spotkania Radhy i Krsny) poprosiła Madhumangala (wnuczek Paurnamasi), by zawołał Krsnę i powiedział Mu, że Śri Radha zemdlała z powodu Jego gry na flecie. Kiedy Krsna w końcu przyszedł, Vrndadevi siłą postawiła Jego lotosowe stopy, które są jak liście ożywiającej rośliny zwanej 'Sańjivani', na sercu Radhiki, sprawiając, że natychmiast odzyskała świadomość. Kiedy otworzyła Swoje oczy i zobaczyła Krsnę, miękko zapłakała, sprawiając, że Krsna odszedł zawstydzony. Który poeta mógłby opisać choćby kroplę transcendentalnego szczęścia, którego doświadczali Śri Śri Radha-Madhava, kiedy lotosowe stopy Krsny dotknęły serca Radhiki? Kiedy Krsna odszedł, kurkuma z piersi Radhiki, która przykleiła się do Jego stóp, pozostała w formie śladów na trawie Vrndavany i niskiej klasy dziewczęta ze społeczności Pulinda z wielką radością rozsmarowywały tę kurkumę na swoich piersiach. Jest to opisane w „Śrimad Bhagavata” (10.21.17)³ Z tego powodu Tulasi w wielkim szczęściu rozsmarowuje tę czerwonawą kurkumę na piersiach Śri Radhiki lub rysuje na nich ryby Makari, malując obrazy tych przeszłych zabaw na tablicy Jej serca. W ten sposób rasa (duchowy smak) służy rasie w królestwie rasy.

Śri Rasika-Candra Dasa śpiewa:

jini pürëa çarad indu, diyä måga mada bindu,

tilaka raciyä dibo bhäle

kuìkuma kasturé paìke, tava cäru gaura aìge

lepana koribo kutühale

„Przy pomocy kropek z piżma wykonam, podobnego do księżyca w pełni podczas jesiennej nocy, tilaka na Twoim czole i z wielką przyjemnością nasmaruję Twoje piękne, złote ciało maścią z kurkumy i piżma.”

nänä vidha gandha säre, tava stana yugopare,

citrita koribo sayatane

karuëä nayana hero, däsé aìgikära koro,

sevä diyä räkhaho caraëe

„Z wielką uwagą, różnymi, wspaniałymi perfumami wykonam rysunki na Twoich piersiach. Proszę, rzuć miłosierne spojrzenie na mnie i zaakceptuj mnie jako Swoją służkę! Proszę, trzymaj mnie u Swoich lotosowych stóp, bym mogła Ci służyć!”

·

1Cały komentarz autorstwa Śri Änanda Gopäla Gosvämiego.

2Ten paragraf jest autorstwa Śri Änanda Gopäla Gosvämiego.

3Ten paragraf jest cytatem z komentarza Śri Jivy Gosvamiego do „Bhägavata”, werset (10.21.17).