Vilapa kusumańjali 26

 

WERSET 26

HANTA DEVI TILAKASYA SAMANTÄD

BINDAVO'RUNA SUGANDHI RASENA

KRSNA MÄDAKA MAHAUSADHI MUKHYÄ

DHIRAHASTAM IHA KIM PARIKALPYÄH

hanta - och!; devi - O Bogini!; tilakasya - tilaka; samantäd - dookoła; bindavaù - kropki; aruëa - karmazynowe; sugandhi - pachnące; rasena - pasta; Kåñëa - Krsny; mädaka - odurzający ; mahä - wspaniałe; auñadhi – zioło lecznicze; mukhyä - główne; dhéra - pewną; hastam - ręka; iha - tutaj; kià - co; parikalpyäù - zrobione.

O Devi (Bogini), czy mogę pewną ręką namalować czerwone, pachnące kropki dookoła Twojego tilaka, który jest najbardziej odurzającym ziołem dla Krsny?

Komentarz: W swojej svarupaveśi, Śri Raghunatha namalował pasek sindura na przedziałku Śrimati, a teraz widzi siebie malującą czerwone kropki dookoła Jej tilaka. Bóstwo jego wizji pojawia się przed nim. Jedynym sposobem osiągnięcia raga bhakti jest głęboka, święta chciwość i serce Śri Raghunatha jest wypełnione tym intensywnym pragnieniem. Im bardziej raga bhakta jest przepełniony tym wspaniałym, żywym pragnieniem oddania, tym bardziej zapomina o swoim ciele i swoim domu i tym szybciej zbliża się czas osiągnięcia jego ukochanego bóstwa. Intensywne pragnienie Śri Raghunatha dasa Gosvamiego darśana jego Iśvari po Jej zniknięciu przed nim jest dobrym przedmiotem medytacji dla wielbicieli neofitów. Bóstwo o którym medytuje Raghunatha bawi się wewnątrz i na zewnątrz niego. Tulasi z miłością siada przed Svamini, trzymając Jej podbródek lewą ręką i w pełnym skupieniu zaczyna malować pachnące, czerwone kropki dookoła Jej tilaka. Jak bardzo się koncentruje, można zobaczyć w jej oczach, na jej twarzy i po jej rękach. Praktykujący wielbiciel powinien w umyśle siedzieć obok niej, by uczyć się od niej takiego mistrzostwa! Gosvamini są guru Yugala-sevy i najwyższą aspiracją Gaudiya Vaisnavów jest podążanie ich śladami.

priya sahacaré saìge, sevana koribo raìge,

aìge veça koribeka sädhe

räkho ei sevä käje, nija pada paìkaje

priya sahacaré-gaëa mäjhe

„Z wielką radością będę służyła wraz z sakhiniami, ubierając Ich przepięknie. Trzymaj mnie u Swoich lotosowych stóp, bym mogła wykonywać tę służbę oddania razem z Twoimi ukochanymi przyjaciółkami.”

sugandhi candana, maëimaya äbharaëa,

kauñika vasana nänä raìge

ei sab sevä yära, däsé yeno hao tära,

anukñaëa thäki tära saìge.

„Zawsze przebywam z sakhiniami, jakbym była ich służką, z radością służąc Boskiej Parze na różne sposoby, używając pasty sandałowej, wysadzanych klejnotami ozdób i jedwabnych szat.” Pełne podporządkowanie sakhiniom przeniesie tak zaabsorbowanego wielbiciela do królestwa miłości i pobłogosławi go nagrodą ich towarzystwa i przebywania z Yugala Kiśora. Śrila Narottama dasa Thakura śpiewa: vrajapura vanitära, caraëa äçraya sära, koro mana ekänta koriyä („Prema Bhakti Candrikä”): „Skup swój umysł na dziewczętach z Vrajy i schroń się u ich lotosowych stóp.” W sadhakaveśiach wielbiciele również gorąco modlą się do lotosowych stóp sakhiń (w swoich sadhaka-rupach jako Gosvamini): kähä mora svarüpa rüpa kähä sanätana; kähä däsa raghunätha patita pävana „Gdzie jest mój Svarupa Damodara i gdzie są Rupa i Sanatana? Gdzie jest Raghunatha dasa Gosvami, wyzwoliciel upadłych?” Te gorące modlitwy przyciągną ich łaskę, która zamanifestuje się w formie pełnego smaku słodyczy Yugala Kiśora.

Kiedy Śri Raghunatha mówi 'O Devi!', ma na myśli 'O Lilamayi!', co znaczy 'O figlarna dziewczyno'! „Te czerwone kropki są najlepszym, leczniczym ziołem dla Śri Krsny. Twój Krsna oszaleje, kiedy zobaczy, że jesteś ozdobiona w ten sposób! Oszaleje bawiąc się z Tobą i ta zabawa nie będzie niczym zakłócana. Wiele osób (inne gopinie w tym przypadku) używa metod okultystycznych i zaklęć, by Go zauroczyć, dlatego my podamy Mu to zioło, które doprowadzi Go do szału! Ono usunie wszystkie przeszkody i nikt inny nie będzie w stanie Go zwabić!¹

Błogosławiona jest ta służka, która w taki sposób oczarowuje Śrimati, zanurzając Ją w oceanie szczęścia! Śri Jiva Gosvami wyjaśnia znaczenie imienia 'Krsna' w następujący sposób w swoim komentarzu do „Brahma Samhity”: tad evaà svarüpa gunäbhyäà parama båhattamaù sarväkarñaka änandaù Kåñëa çabda väcya iti jïeyam. sa ca çabdaù devaké-nandana eva rüòhah. asyaiva sarvänandakatvaà väsudevopaniñadi dåñöam 'devakénandano nikhilam änandayet iti. änanda mätram avikäram ananya siddham. „Ten, który przyciąga serca wszystkich Swoją postacią i cechami i obdarza największym, transcendentalnym szczęściem jest nazywany Krsną. Innym, bardziej konwencjonalnym znaczeniem imienia 'Krsna' jest 'Śri Devaki-nandana' (syn Devaki, czyli Jaśody, gdyż 'Devaki' jest innym imieniem mamy Jaśody z Vrajy).” „Vasudeva-Upanisad” ustanawia Jego wszech-radosną naturę, stwierdzając: „Devaki-nandana uszczęśliwia świat. To szczęście jest całkowicie transcendentalne i manifestuje pełnię doskonałości wyłącznie w Śri Krsnie, innymi słowy, nie posiada go żadna inna Boska Osoba.” Tylko miłość może wzbudzić fale pragnień w tym czystym oceanie transcendentalnego szczęścia. Śri Radharani jest uosobieniem kompletnej, skondensowanej prema-rasy. Ona jest kwintesencją miłości do Boga zwaną maha-bhavą i to ta maha-bhava działa jak upajające zioło na Krsnę. Cokolwiek wpada do oceanu nektaru staje się wieczne i rozkoszne i podobnie kropki wykonane na czole Śri Radhiki, która jest oceanem, pełnej nektaru maha-bhavy stają się głęboko czarującym ziołem dla Krsny. Tulasi jest nauczycielem miłości dla Yugala Kiśora i myśli: „Te kropki spowodują, że Krsna nie zostanie zauroczony przez żadną inną dziewczynę! Wszystkie te przeszkody zostaną pokonane i będziesz mogła spotkać się z Nim na osobności!” Pomimo że główna rywalka Radhiki, Candravali, również posiada maha bhavę do Krsny, Tulasi jest cały czas dumnie świadoma faktu, że jej Pani, Radha, może przyciągać Go mocniej, Jej silnymi uczuciami posiadania. Śrila Rupa Gosvami pisze :

aghahara balévardaù preyän nas tava yo vraje

våñabha vapuñä daityenäsau baläd abhiyujyate

iti kila måñä gérbhiç candrävalé nilaya sthitaà

vanabhuvi kadä neñyämi tväà mukunda mad ésvarém

(„Utkalikä Vallari” 60)

Rankiem Radha i Krsna spotykają się na krótko w domu Krsny w Nandiśvarze, a Ich nieskrępowane spotkanie ma miejsce nad Śri Radhakunda w południe. Pod pretekstem wyjścia w celu czczenia Suryadeva, Śri Radhika i Jej sakhinie ochoczo ruszają w kierunku brzegów Śri Radhakunda, by spotkać Krsnę. Ale gdzie jest ten Śyama? Serce Śrimati zaciska się! Śri Rupa Mańjari widzi jak roztrzęsiona jest Iśvari i idzie szukać Śyama. Zagląda tu i tam, ale nigdzie nie może Go znaleźć, więc w końcu idzie do Sakhisthali, wioski Candravali, głównej rywalki Radharani i tam znajduje Śyama, siedzącego w kuńja Candravali. Śri Rupa Mańjari bez uprzedzenia wpada do tego kuńja i krzyczy z przerażeniem: „O Aghahara! Demon w postaci byka wtargnął do Vrajy i napastuje Twojego ulubionego, młodego byczka! Chodź szybko i pomóż!” Rasika Śiromani Śri Krsna rozumie ze słowa 'Aghahara' (zabójca Aghasury), że Svamini została połknięta przez demona rozłąki z Nim i że tylko On może zniszczyć tego wściekłego demona za pomocą kojących, księżycowych promieni Swojego uśmiechu (z tego powodu znowu został nazwany Mukundą, wyzwolicielem). Śyama mówi do Candravali: „Najdroższa! Wybacz Mi, obowiązek wzywa! Po prostu zapomnij o tym na dzisiaj! Kiedy zabiję tego demona, wszyscy ludzie przyjdą, żeby Mnie zobaczyć i jak wtedy będę mógł w tajemnicy wrócić do ciebie?” Candravali jest naiwna, nie jest aż tak bystra, więc mówi: „Tak, idź najdroższy!” Wtedy Krsna szybko opuszcza kuńja Candravali ze Śri Rupą Mańjari. Śri Rupa Gosvami modli się: „O Mukunda! Kiedy użyję tych fałszywych słów, by wyciągnąć Cię z kuńja Candravali i przyprowadzić Cię do kuńja mojej Iśvari (Radhika) w lesie?”

Tulasi jest zajęta swoją służbą, myśląc: „To nie są czerwone kropki, to są afrodyzjaki doprowadzające Śyama do szału! On jest kobieciarzem, tylko raz pokaż Mu wyraźnie Swoją twarz!”

Wyczuleni wielbiciele powinni skupić swoje umysły na takich rozrywkach. Smarana oznacza mentalne towarzyszenie. Jeżeli nie możemy spotkać Śri Radhiki bezpośrednio, to co przeszkadza w rozmawianiu z Nią w umyśle? Umysłowa służba uczyni Ją bardzo szczęśliwą, dlatego wielbiciele są zawsze zaabsorbowani rozrywkami we Vrajy i z wielką przyjemnością doświadczają bezpośredniego towarzystwa Śri Radhiki. Svamini bardzo obawia się, że któraś z innych dziewcząt może przechwycić Jej Prana Śyama od Niej i by usunąć ten niepokój, Tulasi maluje pachnące kropki dookoła Jej tilaka.² Tulasi pewną ręką i z wielką wprawą maluje kropki, rozumiejąc obawy Svamini. Ta zmiękczająca serce służba nie może być spełniana przez nikogo innego, poza służką Radhy. Nikt inny nie ma pojęcia jak spełniać te służby! Dlatego Mahajanowie powiedzieli:

tvat prema sevanam aho puruñärtha ratnam çästraà vicärya viduñäà ca mataà viloke

jänan mudä madana mohana mugdha rüpe däsé bhaväni våñabhänu kumärike te

„O córko Vrsabhanu! Dzięki studiowaniu pism i słuchaniu mędrców wiem, że służba dla Ciebie jest klejnotem wśród wszystkich celów życia istot ludzkich! Dlatego, O Ty, której postać oczarowuje nawet Tego, który oczarowuje Kupidyna, dzięki wielkiemu szczęściu stałam się Twoją służką!” W ten sposób posuwa się naprzód sekwencja służb oddania spełnianych przez Tulasi, które ogniskują się wokół rozbudzania smaku pamiętania o Krsnie w sercu Svamini. Wyczuleni wielbiciele powinni z troską myśleć: „Jeśli nie mogę pełnić tej służby, to pozwól mi chociaż przygotowywać wszystkie składniki, pozwól mi chociaż obserwować jak służba dla Ciebie jest spełniana! Nie pobłogosławisz mnie w ten sposób?” W wyniku takiego myślenia, pojawi się doświadczenie Yugala-rasy. rüpa raghunätha pade hobe äküti; kobe häm bujhabo sei yugala préti „Kiedy zrozumiem miłość Radhy i Krsny, rozbudzając pragnienie bycia takim jak Rupa i Raghunatha dasa Gosvamini?” Czczenie Radhy i Krsny jest czczeniem miłości i Śri Radhika uosabia tę miłość. 'prema' oznacza intensywną tęsknotę za ukochanym i dopóki ukochany nie jest bezpośrednio osiągany, to pragnienie będzie po prostu wzrastać. hema tanu gauré räi, äìkhi daraçana cäi, rodana koribo abhiläña („Prema Bhakti Candrikä”) „Moje oczy pragną oglądać złotą Rai i pragnąc Jej, płaczę.” Tulasi mówi: „Twój Śyama oszaleje, kiedy zobaczy te kropki. Pokaż Mu Swoją twarz i jeśli będzie taka sposobność, rzuć szybkie, miłosierne spojrzenie na tę upadłą służkę!”³ Nagle wizja zatrzymuje się i Śri Raghunatha modląc się, płacze:

he devi! kobe tava hoibe karuëa!

aruëa sugandhi rase, tilakera cäri päçe,

bindu sob koribo racanä

sutévra sambhrama bhore, dhéra sunipuna kore,

kalpanä koribo manohara

mädaka auñadhi präya, heri tära suñamäya,

unmatta hoibe vaàçédhara

„O Devi! Kiedy otrzymam Twoją łaskę? Kiedy będę mogła namalować pachnące, czerwone kropki dookoła Twojego tilaka? Z wielkim szacunkiem, pewną ręką i wielką wprawą wykonam te urzekające kropki, które są jak afrodyzjak. Kiedy Vamśidhara (Krsna trzymający flet) ujrzy ich piękno, doprowadzi Go to do szału!”

·

1Komentarz Śri Änanda Gopäla Gosvämiego.

2Od „Te kropki..” do tego miejsca, komentarz Śri Änanda Gopäla Gosvämiego.

3Ostatni akapit autorstwa Śri Änanda Gopäla Gosvämiego.