Vilapa kusumańjali 29

 

WERSET 29

NÄNÄ MANI PRAKARA GUMPHITA CÄRU PUSTYÄ

MUKTÄ SRAJAS TAVA SUVAKSASI HEMA-GAURI

ŚRÄNTYÄBHRTÄLASA MUKUNDA SUTULIKÄYÄM

KIM KALPAYISYATITARÄM TAVA DÄSIKEYAM

nänä - różne; maëi - klejnoty; prakara - wiele; gumphita - nawlec; cäru - piękno; puñöyä - wzrosło; muktä - perła; srajaù - naszyjnik; tava - Twój; suvakñasi – piękna pierś; hema gauri - złota; çränti - zmęczona; äbhåtälasa - odpoczywa; mukunda – obdarzający wyzwoleniem; su tulikäyäà – na miękkiej jak jedwab piersi; kià - co; kalpayiñyatitaräà – będzie pasować; tava - Twoja; däsikä – służka; iyam - ta.

„O Hemagauri (złota dziewczyna)! Będąc zmęczoną po miłosnych zabawach, kładziesz się na poduszce piersi Mukundy, która jest miękka jak jedwab. Kiedy ta służka będzie mogła przyozdobić Twoją piękną pierś czarującym naszyjnikiem z wielkich pereł i różnych klejnotów?”

Komentarz: W swojej svarupaveśi, Śri Raghunatha dasa służy Svamini i mówi: „O Hema-Gauri! ('Hema Gauri' znaczy: Ta, która jest bardziej złota od samego złota) Kiedy ta, Twoja upadła służka, zawiesi ten perłowy naszyjnik, wykonany z różnych klejnotów, na Twojej pięknej piersi?” Tulasi siada by zawiesić perłowy naszyjnik na pięknej piersi Svamini i by oczarować Jej umysł wiecznie pięknymi rozmowami o Krsnie. Najwyraźniej Tulasi nawlekła ten naszyjnik własnoręcznie. Trzymając go przed oczami Svamini, Tulasi mówi: „Ten naszyjnik jest tak piękny, ponieważ jest poprzetykany różnymi klejnotami i jest tak drogi Tobie, gdyż przywołuje pamięć o Twoim ukochanym!” Swoim gaworzeniem, Tulasi rysuje obraz wcześniejszych rozrywek na płótnie serca Svamini. „Dlaczego ten naszyjnik jest tak Tobie drogi? Ponieważ umożliwił Ci oglądanie Krsny po zakończeniu przez Ciebie surya pujy (rytuał czczenia boga słońca), podczas której On przebrał się za bramina-kapłana, by spełnić puję za Ciebie na oczach Twojej teściowej, Jatili. Kiedy Jatila zabierała Cię z powrotem do domu, Ty specjalnie rozerwałaś ten perłowy naszyjnik, by mieć jeszcze jedną szansę oglądania Krsny podczas zbierania pereł, zanim musiałaś rozstać się z Nim na resztę dnia. A rankiem, kiedy Śyama wyrusza na pastwiska wypasać Swoje krowy, możesz oglądać Jego odbicie w Swoim perłowym naszyjniku, nawet w obecności Swoich opiekunów. Jakże szczęśliwą Cię to czyni!” W ten sposób Tulasi zanurza umysł Svamini w myślach o Śyamie. Słowo 'pustya' (zwiększony) w tekście, znaczy tutaj: przyciągając wzrok (obydwu, Śyama i Svamini). Śrimati doświadcza Swojego Priyatama dzięki naszyjnikowi z klejnotów. Czasami jest to jak spełnienie snu. Pewnego razu podczas purva-ragi Praneśvari opowiedziała sakhi sen:

manera marama kathä, tomäre kohiye ethä,

çuno çuno paräëera soi!

svapane dekhiluà ye, çyämala varaëa de,

tähä vinä ära käru nai

„Posłuchaj, och posłuchaj! Prana sakhi! Ujawniam ci sekret Mojego serca! We śnie ujrzałam tego Śyamala (czarniawego/niebieskawego) chłopaka! To nie mógł być nikt inny tylko On!”

rajané säìna ghana, ghana deyä garajana,

rimi jhimi çabade variñe.

pälaìke çayäna raìge, vigalita céra aìge,

ninda yäi manera hariñe

„Podczas ciemnej nocy w Śravanie (sezon deszczowy, lipiec-sierpień), chmury dudniły i deszcz lał strumieniami z dźwiękami cieknącej wody. Leżąc w Moim łóżku, moje ubrania poluzowały się i zapadłam w sen w ekstatycznym nastroju.”

çikhare çikhaëòa rola, matta däduré bola,

kokila kuhare kutühole.

jhiìjhä jhiniki bäje, dähuka se ghana gäje,

svapana dekhiluà heno käle

„Pawie nawołują ze szczytów wzgórz, a ropuchy i kukułki brzmią swoimi odurzającymi mielodiami. Kiedy Dahuka (łyska) świergotała, przypominając dźwięki 'jhińjhajhiniki' wydawane przez mridangi (lub świerszcze), ujrzałam Go we śnie!”

nayane paiöhalo seho, marame lägalo neho,

çravaëe bharalo sei väëé

heriyä tähära réta, ye kore däruna cita,

dhik rahu kulera käminé

„Widząc Jego zachowanie, Mój umysł nie mógł się oprzeć i Moje uszy wypełniły się Jego słodkimi słowami! Przeklęte są te gospodynie domowe o twardych sercach, które trwają w swojej cnocie po ujrzeniu Jego zachowania!”

rüpe guëe rasa-sindhu, mukha chaöä jini indu,

mälatéra mälä gale dole

bosi mora padatale, päye häta dei chale,

ämä kino, vikäilu bole

„Jego postać i Jego przymioty są jak ocean nektaru, a Jego twarz pokonuje splendor księżyca. Girlanda z kwiatów malati kołysze się na Jego szyi. Siedząc u Moich stóp, On próbuje dotknąć ich Swoimi rękoma, mówiąc: „Weź Mnie! Zaprzedałem się Tobie!””

kibä se bhurüra bhaìga, bhüñaëera bhüñaëa aìga,

käma mohe nayänera koëe.

häsi häsi kothä koy, paräëa käòiyä loy,

bhuläite koto raìga jäne

„Jak pięknie On gra Swoimi brwiami! Jego ciało przyozdabia Swoje ozdoby, a kąciki Jego oczu oczarowują nawet Kupidyna! On uśmiecha się i śmieje, kiedy mówi i tym oczarował Moje serce, sprawiając w tak figlarny sposób, że zapomniałam o wszystkim!”

rasäveçe dei kola, mukhe nä niùsare bola,

adhare adhara paraçilo.

aìga avaça bhelo, läja bhaya mäna gelo,

jïäna däsa bhävite lägilo

„W rasika aveśi (skupienie) biorę Go na Swoje kolana i nic nie mówię, kiedy stykają się Nasze usta. Jńana dasa myśli: „Całe skrępowanie, strach i duma zniknęły, kiedy Oni dotykali Siebie nawzajem.””¹

W pewien sposób przyjemniejsze jest dla Nich oglądanie Siebie nawzajem w perłach, niż patrzenie na Siebie bezpośrednio, wyczuleni, inteligentni rasikowie zrozumieją to. Dlatego nazywanie tego doświadczenia fałszywym, wywołuje ból i niepomyślność. Również wizji takich rozrywek nigdy nie uważa się za fałszywe. Jak słodkie są wspomnienia Svamini o tym wszystkim! Pewnego dnia Paurnamasi-devi postanowiła przetestować miłość Radhiki, zwracając się do Niej: „O Radhe! Jesteś sławna w całej Vrajy ze Swojej cnotliwości, ale teraz słyszę, że pojawiło się w Tobie przywiązanie do Śri Krsny!” Svamini odpowiedziała: „O święta matko! Ta Syama (ciemna) osoba jest bezwstydnym łobuzem, który nie chce zostawić Mnie w spokoju! Gdziekolwiek idę, On rozkłada Swoje ramiona i staje przede Mną, by Mnie zatrzymać! Nie zostawi Mnie nawet wtedy, kiedy biję Go kwiatem lotosu ozdabiającym moje ucho! Kiedy krzyczę, On zakrywa Moje usta Swoją, przypominającą liścia dłonią, a kiedy padam do Jego stóp, prosząc o wybaczenie, On gryzie Moje usta! Powiedz Mi, czy w jakikolwiek sposób, ktoś mógłby Go powstrzymać?”² Wszystko to jest smakowaniem wizji. Wszystkie zmysły Svamini są skupione na smakowaniu Śyama-rasy, czy to w snach, podczas smarana, czy w czasie wizji. Dlatego Śrimati często rozpacza w następujący sposób:

yoto niväriye cita nivära nä yäya; äna pathe dhäi pada känu pathe dhäya

e chära rasanä mora hoilo ki väma; yära näma nä loibo loya tära näma

e chära näsikä mui yoto koru bandha; tabu to däruna näsä päya çyäma gandhe

yära kathä nä çunibo kori anumäna; parasaìga çunite äpani yäya käna

dhik rahu e chära indriya-gaëa sab; sadä se käliyä känu hoy anubhava

caëòé däsa kohe räi bhälo bhäve ächo; manera marama kathä käre jäni pucho

„Nie ma znaczenia jak bardzo próbuję okiełznać Swój umysł, kontrolowanie go jest niemożliwe. Kiedy biegnę inną ścieżką, Kanu również nią biegnie. Czy straciłam kontrolę nad tym niegodnym językiem? Pomimo że nie (chcę) wypowiadać Jego imienia, on intonuje Jego imię! Jakbym mocno nie próbowała zatkać Swój bezużyteczny nos, ten okrutnik wciąż delektuje się zapachem Śyama. Chociaż próbuję nie słuchać opowieści o Nim, Moje uszy automatycznie nasłuchują i przysłuchują się rozmowom o Nim! Oby były przeklęte wszystkie Moje bezużyteczne zmysły, które zawsze smakują Kaliya Kanu! Candi dasa mówi: „O Rai! Wszystko z Tobą w porządku – po prostu zapytaj kogoś, czy wie, co Ci chodzi po głowie?””

Kåñëamayé Kåñëa yära antare bähire; yähä yähä netra poòe tähä Kåñëa sphure (C.C.) „Imię Śri Radhiki 'Krsnamayi' znaczy, że Krsna jest wewnątrz i na zewnątrz Niej; gdziekolwiek rzuca Swoje spojrzenie, tam widzi Krsnę.” Jak czarujące są prezenty, które ta Sevika (służka) otrzymuje od Krsnamayi! Viśakha uczy Tulasi śpiewu pieśni miłosnych, kiedy Svamini nagle nadchodzi i pyta je: „O jak słodko! Pozwolicie mi posłuchać?” Kiedy Tulasi tańczy i słodko śpiewa piosenkę, wydaje się, jakby treść piosenki o rozrywkach Śri-Śri Radha-Madhava, zamanifestowała się przed oczami Svamini! Jak piękne są taneczne gesty Tulasi! Wszyscy są zafascynowani. Svamini czuje, że powinna to wynagrodzić Tulasi, więc podchodzi do Śyama, zdejmuje jeden z Jego perłowych naszyjników i zawiesza go na szyi Tulasi. Tulasi czuje się pobłogosławiona takim prezentem, gdyż ten naszyjnik stał się bardzo słodki, dzięki smakowaniu doznań Yugala Kiśora. Tulasi widzi jak ten naszyjnik tańczy na piersiach Svamini podczas zabaw śringara rasy.

Tulasi mówi: „O Svamini! Zawieszam ten naszyjnik na Twojej pięknej piersi! Kiedy będzie wyglądał najpiękniej? Kiedy będzie blisko Śyamasundara! W Jego pobliżu nic nie może być tak piękne. Dla Śyamasundara będzie wyglądał najpiękniej, kiedy będziesz tańczyć, chodzić, kołysać się i poruszać, w ten sposób ten naszyjnik będzie Mu służył! Słodycz tego kołyszącego się naszyjnika rozochoci Twojego Nagara, kiedy tańczysz taniec-Rasa! Twoja pierś będzie dobrą poduszką dla podobnej do sofy piersi Mukundy, kiedy leżysz na niej, by odpocząć po Swoich miłosnych zabawach z Nim!”³ W swojej „Prema Purabhidha-stotrze” Śri Raghunatha dasa mówi: pramada madana yuddha çräntitaù känta Kåñëa pracura sukhada vakñaù sphära talpe svapanti „O Radhe! Kiedy poczułaś się wyczerpana po Swojej wielkiej, erotycznej bitwie, zasnęłaś na szerokiej i wielce rozkosznej piersi Swojego ukochanego Krsny!” To wskazuje na viparita vilasę, czyli odwrotne rozrywki w których kobieta przyjmuje pozycję mężczyzny. Jednak ten werset można również odczytać jako: çräntyäbhrtälasa mukundasya sutülikäyäà tava suvakñasi „Kiedy jesteś zmęczona odgrywaniem miłosnych zabaw, Mukunda znajduje miejsce do odpoczynku na Twoich piersiach.” W tym wypadku Oni zajmują zwykłe pozycje. Dlaczego Krsna jest nazwany 'Mukundą' w tym wersecie? On obdarza wolnością, uwalniając Svamini od mocnego uścisku Jej gorsetu, Jej bielizny i Jej zaplecionego warkocza. Kiedy Svamini leży na piersi Mukundy, wygląda jak nieruchoma błyskawica na ciemnej chmurze deszczowej. Ona nie znajduje lepszego miejsca spoczynku niż to! „Jestem Twoją pokorną służką, Twoją niegodną służką, ale zawieszę ten perłowy naszyjnik na Tobie!” Wydaje się jakby cielesny blask Svamini tryskał z tego wersetu, kiedy Tulasi zwraca się do Niej połączeniem słów 'Hemagauri', co znaczy 'złota dziewczyna'. Śrimati nie patrzy na perłowy naszyjnik, Ona ogląda rozrywki opowiadane przez Tulasi. Ona nie może tego zrozumieć. Według Śrila Kavi Karnapura, Krsna we własnej osobie jest jak szafirowy naszyjnik ozdabiający szyje gopiń. On powiedział to Śri Caitanyi Mahaprabhu, po ssaniu dużego palca u Jego nogi, kiedy miał tylko siedem lat:

çravaso kuvalayam akñnor aïjanam uraso mahendra-maëi däma

våndävana tarunénäà maëòanam akhilaà harir jayati

„Wszelka chwała Hari, który adoruje młode dziewczęta z Vrindavany w formie szafirowego naszyjnika na ich piersiach, czarnej kreski dookoła ich oczu i niebieskiego kwiatu lotosu w ich uszach!”

hätaka darapaëa, mäthaka phula, nayanaka aïjana mukhaka tämbüla

hådayaka mågamada gémaka hära; dehaka saravasa gehaka sära

päkhéka päkha, ménaka päni; jévaka jévana häma tuhu jäni

tuhu kaise mädhava koho tuhu moya; vidyäpati koho - duhu dohä hoy

„Jesteś lusterkiem w Moim ręku, kwiatem w Moich włosach, kreską dookoła Moich oczu i liśćmi betel w Moich ustach! Jesteś piżmem na Moich piersiach, naszyjnikiem na Mojej szyi i wszystkim we wszystkim Mojego ciała i Mojego domu! Jesteś dla Mnie tym, czym skrzydła dla ptaka, woda dla ryby i życie dla duszy. O Madhava! Czym Ty nie jesteś dla Mnie?” Vidyapati mówi: „W ten sposób Oni należą do Siebie nawzajem!”⁴

Śri Rasika-Candra dasa śpiewa:

viparéta kréòä rase he kanaka gauri!

çränta avaça käya, hoiben çyäma räya,

tära vakñaù çayyära upari

„O złota piękności! Kiedy odgrywasz rozrywki z zamianą miejsc, Śyama jest wyczerpany, a Ty kładziesz się na poduszce Jego piersi.”

çobhitä ye prema khani, tomära hådaya khäni,

nänä maëi mukuöa milaye.

gäìthiyä sucäru hära, loye däsé upahära,

dibe kobe tähäte poräya?

„Twoje serce przypomina kopalnię klejnotów miłości! Kiedy ta służka będzie mogła naciągnąć piękny naszyjnik z różnymi klejnotami i perłami i ofiarować go Tobie, zawieszając go na Twojej piersi?”

.

1 Padakartä Jńäna däsa był uczniem Matki Jähnavy, małżonki Śri Nityänandy (C.C. Ädi 11,52). Przez całe życie żył w wyrzeczeniu i skomponował wiele pieśni po bengalsku i w Vraja-buli.

2Cytat z 'Vidagdha Mädhava Nätakam', Akt II. Śrila Rupy Gosvamiego.

3Banga Vihäri Vidyälankära był uczniem Madhusüdana w linii Śriniväsäcäryi. Napisał jedyną tikę w sanskrycie do „Stavävalé”, pt. „Käśikä” w roku 1723. Jego komentarz do tego wersetu jest następujący: he hemagauri vaksa-stha svarnäbharanam iva gaura varnam "O Hemagauri! Świecisz na piersi Krsny jak złota ozdoba!"

4Śrila Rüpa Gosvämi mówi, że naszyjnik Svamini jest nazywany 'Hari Manohara', on oczarowuje czarującego Hari („Rädhä-Krsna Ganoddeśa Dipikä”).