Vilapa kusumańjali 39

 

WERSET 39

KADÄ TE MRGA ŚÄVÄKSI CIBUKE MRGA NÄBHINÄ

BINDUM ULLÄSAYISYÄMI MUKUNDÄMODA MANDIRE

kadä - kiedy; te - Twoje; måga çäväkñi - dziewczyno o zmarszczonych brwiach!; cibuke – na podbródku; måga näbhinä - piżmem (pobranym z pępka sarny); bindum - kropka; ulläsayiñyämi - zadowolę; mukunda - Mukundę; amoda - szczęścia; mandire – w siedzibie.

O Mrga Śavaksi (dziewczyna o zmarszczonych brwiach)! Kiedy będę mogła upiększyć Twój podbródek, który jest siedzibą szczęścia Mukundy, kropką z piżma?

Komentarz: Podczas transcendentalnej wizji Śri Raghunatha, w svarupaveśi, zapina spinki do włosów w kształcie dysków nad uszami Śrimati, a teraz przechodzi do nałożenia kropki z piżma na Jej podbródku. Kiedy wizja zakładania spinek znika, Raghunatha dasa rozpacza. Ból rozłąki, który odczuwa jata-prema bhakta (wielbiciel, którego miłość do Krsny została rozbudzona) jest bez wątpienia bardzo intensywny, lecz Śrila Raghunatha dasa Goswamin znajduje się w królestwie maha bhavy (daleko ponad nią). Kiedy wielbiciel osiąga stan rati, otrzymuje wizje postaci i cech Pana i doświadcza wielkiej transcendentalnej ekstazy. Jednak kiedy zostaje osiągnięty poziom premy, niewiele szczęścia jest odczuwane podczas wizji postaci Pana. Umysł staje się spragniony czegoś nawet bardziej specjalnego – jest to osiągnięcie bezpośredniego darśanu Pana. Śri Raghunatha dasa jest na poziomie maha bhavy, więc jego serce jest zawsze przepełnione wielką chciwością bezpośredniego ujrzenia Pana. Pomiędzy sphurti (wizje), a saksat darśanem (bezpośrednie spotkanie), występuje stan pośredni, nazywany saksatkara kalpą, lub visphurti, który jest bardziej żywym rodzajem sphurti. Wszystkie transcendentalne wizje Śri Raghunatha dasa należą do tej kategorii. Zarówno w swojej zewnętrznej świadomości jak i podczas transcendentalnych wizji, jest skupiony na lotosowych stopach Śri Radhy. Gdzie jest pełne podporządkowanie, tam nie może pojawić się kwestia odrębnych interesów. Doskonałość premy nie może być osiągnięta przez myślenie: „Trochę dam mojemu ciału i mojej rodzinie, a resztę ofiaruję mojemu ukochanemu bóstwu.” Wszystko musi być podporządkowane lotosowym stopom ukochanego bóstwa! Wielbiciel musi przyjąć schronienie jednoznacznie. niñkapaöe nä bhajinu tomä (Śri Narottama däsa) „O Panie! Nie czczę Cię bez ukrytych motywów!” Jeśli występują inne cele w sercu, jest to nazywane hipokryzją. Bez uwolnienia się od ukrytych motywów, prema sadhana nie może być spełniana. Pragnienie wyróżnienia jest wielkim wrogiem praktykującego wielbiciela. Nawet osoba, która wyrzekła się wszystkiego, może pragnąć dotyku psich odchodów pragnienia wyróżnienia: „Jestem wielkim uczonym, jestem bardzo kwalifikowany, jestem bardzo mądry, jestem skupiony na bhajanie, jestem bardzo sławny! Pokonam wszystkich i będę bardzo szczęśliwy!” Te pragnienia są nazywane 'pratisthaśą', lub pragnieniem wyróżnienia i nie ma większej przeszkody w rozwijaniu oddania, niż to. To pragnienie jest jak zgraja piratów, która wchodzi na łódź sadhany i plądruje ją, ciągnąc ją do piekła. W swojej „Manah Śiksy” (instrukcje dla umysłu), Śri Raghunatha dasa pisze:

pratiñöhäçä dhåñöä çvapaca ramaëé me hådi naöet

kathaà sädhu-prema spåçati çucir etan nanu manaù

sadä tvaà sevasva prabhu dayita sämantam atulam

yathä täm niñkäçya tvaritam iha taà veçayati saù

„O umyśle! Bezwstydna, żywiąca się psim mięsem kobieta pragnienia prestiżu, wyróżnienia i pozycji tańczy w moim sercu. W jaki więc sposób czysta miłość do Boga może kiedykolwiek je dotknąć? Dlatego zawsze służ niezrównanym, przewodzącym wielbicielom, którzy są drodzy Panu, w taki sposób, by ta niedotykalna kobieta mogła zostać szybko wypędzona z serca i by miłość do Boga mogła wejść do niego!”

nä koriho asat ceñöä, läbha püjä pratiñöhä,

sadä cinta govinda caraëa

sakala vipatti yäbe, mahänanda sukha päbe,

prema bhakti parama käraëa

(„Prema Bhakti Candrikä”)

„Nie rób wysiłków w celu osiągnięcia fałszywych rzeczy jak zysk, uwielbienie i wyróżnienie. Zawsze myśl o lotosowych stopach Govindy! Wtedy wszystkie przeszkody znikną i staniesz się bardzo szczęśliwy. To jest największy sprawca miłosnego oddania!” Całkowite podporządkowanie nie nadejdzie, jeśli będziemy przebierać pomiędzy różnymi interesami. „Jestem służką Śri Radhy! Nie mam związku z nikim innym!” Ten rodzaj lojalności rozbudzi się w sercu czystego, niezależnego wielbiciela. Śri Raghunatha dasa upada nad brzegiem Radhakunda i płacze. Co robić, jak zostać ukochaną Śri Radharani – tego należy nauczyć się od acaryów.

Tulasi jest w królestwie lila. Trzymając pojemnik z piżmem w swojej lewej dłoni i pędzelek w prawej dłoni, staje przed Svamini, ubrana w połyskujące, niebieskie sari, które otrzymała od Niej. Svamini miłosiernie podarowała jej sari, gdyż była bardzo zadowolona ze służby Tulasi. Jak pięknie ona w nim wygląda! Widząc figlarne brwi i oczy Svamini, Tulasi zwraca się do Niej 'mrga śavaksi' (dziewczyna o zmarszczonych brwiach). Trzyma pojemnik z pachnącym piżmem blisko nosa Svamini, by pamiętała o cielesnym zapachu Krsny. Kiedy Jej oczy, które sięgają Jej uszu, rozglądają się dookoła niespokojnie, Svamini pyta Tulasi: „Skąd dochodzi ten zapach? Rozumiem, że mój Priyatama nadchodzi!”

kasturé lipta nélotpala, tära yei parimala,

tähä jini Kåñëa aìga gandha

vyäpe caudde bhuvane, kore sarva äkarñaëe,

närégaëera äìkhi kore andha

„Aromat ciała Krsny przewyższa zapach niebieskiego kwiatu lotosu nasączonego piżmem. Ten zapach przenika wszystkie czternaście światów i przyciąga wszystkich, oślepiając oczy dziewcząt!”

sakhi he! Kåñëa gandha jagat mätäy

näréra näsäya poiçe, sarva käla tähä boise,

Kåñëa päçe dhari loiyä yäy

„O sakhi! Zapach Krsny doprowadza świat do szaleństwa! Wnika w nozdrza kobiet i już pozostaje tam na zawsze, trzymając je i przyprowadzając do Krsny!”

hare näréra tanu mana, näsä kore ghürëana,

khasäya névé, chuöäya keça bandha.

kori äge bäuré, näcäya jagat näré,

heno òäkäti Kåñëa aìga gandha.

(„Caitanya Caritämrta” Antya 19)

„On kradnie ciała i umysły kobiet i kręci w ich nosach. Kobiety stają się szalone, a ich warkocze i bielizna rozluźniają się z namiętności. Taki właśnie jest rabuś cielesnego zapachu Krsny!”

Śrimati jest pobudzona zapachem piżma i manifestuje wiele słodkich emocji wyrazem Swojej twarzy i oczu. Widząc to, Tulasi mówi: „Dziewczyno o zmarszczonych brwiach! Ten, którego pobudza zapach tego piżma nie przyszedł!” Słysząc 'On nie przyszedł', Svamini robi się niespokojna i wydaje się jakby pękło Jej serce, lecz Tulasi sprawia, że Śyama pojawia się w postaci kropki piżma na Jej podbródku. „Wiesz czym jest ten podbródek? To jest świątynia szczęścia Mukundy! On uwalnia Cię od wszystkiego, co posiadasz – dlatego On jest Mukundą!”, trajkocze Tulasi. Słysząc to, Svamini pogrąża się w myślach i siedzi nieruchomo, więc Tulasi korzysta z okazji i nakłada kropkę z piżma na Jej podbródek. Jak cudownie ta kropka tam jaśnieje, jak młody trzmiel pijący miód ze złotego kwiatu lotosu! Tulasi mówi: „On (Krsna) jest czarny, kropka również jest czarna! Ta kropka zajęła teraz swoje, przynależne jej miejsce! Krsna będzie zazdrosny o tę kropkę. Właściciel świątyni przyjdzie i sprawi, że ona wyblaknie, całując Twój podbródek! I dokładnie tego chcę!” Będąc w pełni Jej podporządkowanymi, służki wiedzą doskonale, co siedzi w umyśle maha-bhavy Svamini i stosownie Jej służą. Dzięki łasce Svamini, one wiedzą dokładnie, czego Ona potrzebuje! „Sam określam siebie służką, lecz wciąż Svamini nie odpowiedziała! Kiedy tylko mój umysł i moje serce staną się kwalifikowane, Ona z pewnością odpowie! Nie mogę jeść, nie mogę spać, płaczę za Nią dzień i noc! Czy miłosierna Svamini może pozostać głucha i nieczuła, widząc to wszystko? W „Śrimad Bhagavata” (9.4.65), Śri Narayana powiedział Durvasa Muniemu:

ye därägära puträpta präëän vittam imaà param

hitvä mäà çaraëaà yätäù kathaà täms tyaktum utsahe

„Jak mogę zostawić Moich wielbicieli, którzy porzucili swoje żony, domy, dzieci, krewnych i bogactwo, by podporządkować się Mi?” A Svamini jest uosobieniem współczucia! Purusa (człowiek lub Bóg) obdarza swoją łaską po głębokim namyśle, lecz Svamini jest apara dayavati, bezgranicznie miłosierną boginią, więc obdarza Swoją łaską bez namysłu! Jej współczucie z pewnością zstąpi, kiedy usłyszy gorąco modlącego się wielbiciela: „Moje serce jest zaślepione iluzją! Proszę oczyść mnie i daj mi schronienie u Swoich lotosowych stóp!” To dlatego Gaura jest tak miłosierny – On przyjął nastrój i karnację Śri Radhy! Śrila Raghunatha dasa Goswamin jest odbiorcą pełnej łaski Śri Gaury. On więcej nie jest w stanie przełknąć łyka wody: „Nie widziałem Svamini! Jaki jest pożytek z pozostawania przy życiu?

käìde gosäi rätri dine, puòi yäya tanu mane,

kñaëe aìga dhüläya dhüñara

cakñu andha anähära, äpanära deha bhära,

virahe hoilo jara jara

(„Pada Kalpataru”)

„Raghunatha dasa Goswamin płakał dzień i noc. Ciało oraz umysł paliły go i poszarzał od oblepiającego go pyłu. Oślepł z powodu poszczenia, a jego ciało, które było dla niego ciężarem, płonęło w ogniu rozłąki!”

Pomimo że możemy powtarzać słowa acaryów, nasze modlitwy do lotosowych stóp Svamini muszą być czyste. Wydaje się, że nie ma bardziej radosnej praktyki, niż ta. Ci, którzy pragną odnieść sukces w bhajanie, muszą polegać na tym vani, tych, pełnych mocy słowach. Każda sylaba krystalizuje wyłączną lojalność wobec lotosowych stóp Radhy.¹

Tulasi z miłością robi wiele soczystych żartów podczas nakładania kropki z piżma na podbródek Svamini. Ta kropka sprawia, że naturalnie piękna twarz Svamini jaśnieje jeszcze bardziej! Śrila Viśvanatha Cakravarti pisze w „Krsna Bhavanamrcie” (4.74):

madhurimäbdhi bhavasya sudhänidhau yad iha Kåñëa ruciù påñato'ìkitaù

tad avagamya sa Kåñëa imaà nijaà sarasayan rasayan ramayen muhuù

„Ta niebieska kropka jest jak księżyc w pełni, wschodzący znad oceanu słodyczy. Widząc to, Krsna będzie uważał ją za pieczęć zaświadczającą, że należy do Niego i osobiście przyjdzie, by cieszyć się raz po raz doświadczeniem jej smaku!” Tulasi wprowadza silne emocje do serca Svamini, które cierpi z powodu rozłąki. Błogosławiona jest jej biegłość w służbie oddania! Jak wielu wspomnień różnych rozrywek, Tulasi nie rozbudza w sercu Svamini! Nagle, kiedy trzyma podbródek Svamini, nie czuje nic więcej i jej serce zanurza się w oceanie miłości w rozłące, kiedy niespokojnie rozpacza: „Komu teraz nałożę tę kropkę z piżma?”

he mågäkñi! çré govinda keli ärädhike! pramoda mandira divya tomära cibuke

kobe dibo jhalamala mågamada bindu; vadanera çobhä yeno ñola kalä indu

„Dziewczyno o zmarszczonych brwiach! O czcicielko zabaw Śri Govindy! Kiedy nałożę błyszczącą kropkę z piżma na Twój podbródek, który jest jak boska świątynia szczęścia, by Twoja twarz wypiękniała, jak księżyc ze swoimi wszystkimi szesnastoma fazami?” {Śri Haripada Śila}

.

1Od „jednoznaczne podporządkowanie...” do tego miejsca, komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.