Vilapa kusumańjali 40

 

WERSET 40

DAŚANAMS TE KADÄ RAKTA REKHÄBHIR BHUSAYÄMY AHAM

DEVI MUKTÄPHALÄNIHA PADMARÄGA GUNAIR IVA

daçanaà - zęby; te - Twoje; kadä - kiedy; rakta - czerwonymi; rekhäbhiù - liniami; bhüñayämi - przyozdobię; aham - ja; devi - O Bogini!; muktä-phaläni - perła; iha - tutaj; padmaräga - rubinowe; gunaiù – z paskami; iva – jak gdyby.

O Devi (Bogini)! Kiedy ozdobię Twoje zęby czerwonawymi liniami, sprawiając, że będą wyglądać jak perły z paskami rubinów?

Komentarz: Strumień transcendentalnych wizji Śri Raghunatha wciąż płynie. Tym razem on służy rzędom zębów Svamini, mówiąc: „O Bogini! Kiedy przyozdobię Twoje zęby czerwonawymi liniami, sprawiając, że będą wyglądać jak perły z paskami rubinów na nich?” Serce Śri Raghunatha jest przepełnione zdumiewającym pragnieniem służenia swojej Svaminiji. Jak jedzenie nie smakuje, kiedy nie jesteśmy głodni, tak smak służby oddania nie jest zdumiewający, kiedy nie ma pragnienia w sercu wielbiciela. Svamini stanęła za Raghunathem, by smakować słodycz jego, pełnego chciwości oddania. Nie ukazała się przed nim!¹ Pan cieszy się chciwością Swoich wielbicieli.

bhaktera prema vikära dekhi kåñëera camatkära;

Kåñëa yära nä päya anta kevä chära ära

{C.C.}

„Krsna jest zdumiony, kiedy widzi miłosne transformacje wielbicieli. Nawet Krsna nie jest w stanie znaleźć końca ich miłosnym ekstazom, co tu mówić o zwykłych żywych istotach?” Dlatego Svamini potęguje ocean premy Raghunatha, sprawiając, że staje się bardziej spragniony. Serce Śri Raghunatha bardzo pragnie osiągnąć osobistą służbę dla lotosowych stóp Śri Radhy. Płacząc w chwytający za serce sposób za Svamini, sprawił, że zmiękło serce Śri Rupy Goswamina. Z tego powodu Śri Rupa Goswamin zakończył swoją „Dana Keli Kaumudi” następującą modlitwą, przez wzgląd na Raghunatha:

rädhäkuëòa taöé kuöéra vasatis tyaktänya karma janaù

seväm eva samakñam atra yuvayor yaù kartum utkaëöhate

våndäraëya samåddhi dohada pada kréòä kaöäkña dyute

tarñäkhyä tarur asya mädhava phalé türëaà vidheyas tvayä

„O Madhavo! Mój przyjaciel (Raghunatha Dasa) porzucił wszystkie inne działania i teraz mieszka w chatce nad brzegiem Radhakunda, bardzo pragnąc wyłącznej służby dla Ciebie i Śri Radhiki. Zawsze rzucasz Swoje miłosierne spojrzenia na tych, którzy mieszkają we Vrndavanie i spełniasz ich wszystkie pragnienia, proszę spraw więc, by drzewo jego (Raghunatha) aspiracji wydało wkrótce owoc!” W swojej „Vilapa Kusumańjali” Śri Raghunatha dasa Goswamin ofiarowuje podobne kwiatom tęsknoty do lotosowych stóp Śrimati i pełni miłosną służbę oddania dla Niej. Z przesiąkniętymi miłością umysłami i oczami, wielbiciele raganuga powinni widzieć i smakować namalowany bhavą obraz intensywnego cierpienia doświadczanego przez służkę w dzień i w nocy, kiedy jest oddzielona od swojej ukochanej Pani. Jak wiele smaku i jak wiele setek różnych nastrojów jest objawianych w tych zawodzeniach w rozłące, można się dowiedzieć z lamentacji Śri Caitanyi Mahaprabhu podczas rozrywek w Gambhirze:

korite aiche viläpa, uöhilo udvega bhäva,

mone käho nähi älambana.

udvega viñäda mati, autsukye träsa dhåti småti,

nänä bhävera hoilo milana

(„Caitanya Caritämrta” Antya 17)

„Kiedy Mahaprabhu rozpaczał w ten sposób, pobudzenie i ekstaza rozbudziły się w Jego sercu i nie był w stanie znaleźć żadnego wsparcia, czy hamulca w Swoim umyśle. Różne ekstazy, jak żarliwość, rozpacz, strach, troska, samozadowolenie i rozpamiętywanie, spotkały się w Jego sercu.” To w ekstazie Śri Radhy wszystkie te sańcari-bhavy wyrosły w sercu Pana, który jest znany jako Bhava Nidhi, ocean transcendentalnych ekstaz. Jest to również znane jako bhava-śabalya lub zderzanie różnych, sprzecznych emocji. Kiedy tylko wizja Krsny pojawiała się w Jego umyśle, silne pragnienie osiągnięcia Go, pokonało pozostałe uczucia i zajęło miejsce jak król na tronie serca Pana.

autsukyera präviëye, jiti anya bhäva sainye,

udoya koilo nija räjya mane

mone hoilo lälasa, nä hoy äpana vaça,

duùkhe mone korena bhartsane

„Jego, wielce rozwinięta aspiracja pokonała wszystkich innych żołnierzy ekstazy i niekontrolowane pragnienie wyrosło w królestwie Jego umysłu. Wtedy ze smutkiem skarcił Swój umysł.”

mana mora väma déna, jala vinä yeno ména,

Kåñëa vinä kñaëe mori yäya

madhura häsya vadane, mana netra rasäyane,

Kåñëa tåñëä dviguëa bäòäya

„Bez Krsny, Mój biedny umysł umrze za chwilę, jak ryba wyciągnięta z wody. Słodko uśmiechnięta twarz Krsny, która jest jak ożywiający eliksir dla umysłu i oczu, podwaja Moje pragnienie za Krsną.”

hä hä Kåñëa präëa dhana, hä hä padma-locana

hä hä divya sad guëa sägara

hä hä çyäma-sundara, hä hä pétämbara dhara,

hä hä räsa viläsa nägara

„O Krsno, skarbie Mojego serca! O lotosooki! O oceanie boskich cech! O Śyamasundaro! O Ty, noszący żółte dhoti! O bohaterze Rasa-lila!”

kähä gele tomä päi, tumi koho - tähä yäi,

eto kohi colilä dhäiyä

svarüpa uöhi kole kori, prabhure änila dhari,

nija sthäne bosäilä loiyä

„Gdzie mam iść, żeby Cię znaleźć? Powiedz Mi, a pójdę tam!” – mówiąc to, Mahaprabhu zaczął biec. Svarupa złapał Go, przyprowadził z powrotem i posadził Pana na swoich kolanach. Uspokoiwszy Go, Svarupa zaprowadził Pana na Jego miejsce i tam Go usadowił.”

Ponieważ Śrila Raghunatha dasa Goswamin jest odbiorcą pełnej łaski Mahaprabhu, różne fale bhavy, z chciwością na czele, budzą się również w nim. W transcendentalnej wizji, Śri Raghunatha dasa mówi: 'devi!' Tulasi obserwuje jak bardzo zwiększa się słodycz Śrimati, gdyż rozbudziła pamięć o rasa-lila w Jej sercu, podczas nakładania kropki z piżma na Jej podbródek, dlatego zwraca się do Niej 'devi'. devé kohe dyotamänä paramä sundaré (C.C.) „'devi' oznacza promienną, najpiękniejszą dziewczynę.” Tulasi namaluje teraz czerwone linie na zębach Svamini. Śri Radhika siedzi na złotym siedzeniu i roztacza Swój niezrównany, cielesny blask. Tulasi trzyma swoją lewą rękę na głowie Śrimati i delikatnie unosi Jej księżycową twarz. Trzymając pędzelek w prawej dłoni, Tulasi w wielkim skupieniu maluje czerwone linie na białych zębach Śrimati, mówiąc: „Twoje zęby są jak nasiona granatów, które zwabią papugę z Vrndavany! Ich jasny blask zniszczy ciemność Jego samotniczej desperacji!” Widząc czerwone linie na zębach Śrimati, Tulasi wpada w zdumienie i mówi: „Aha! Jak piękne są Twoje zęby! Wyglądają jak perły z pasmami rubinów na nich! Będą działać, pobudzając chciwość papugi z Vrndavany! Jeśli On będzie się tym cieszyć, to wszystkie moje wysiłki odniosą sukces!” Kiedy Svamini słyszy słowa Tulasi, wyobraża Sobie, że Śyama siedzi u Jej stóp, modląc się do Niej z wielką pokorą i z oczami pełnymi łez:

vadasi yadi kiïcid api danta ruci kaumudé harati dara timiram ati ghoram

sphurad adhara sédhave tava vadana candramä rocayati locana cakoram

priye ! cäru çile ! muïca mayi mänam anidänam !

sapadi madanänalo dahati mama mänasam dehi mukha kamala madhupänam

{„Gita Govindam”}

„Kiedy wypowiesz nawet najdrobniejszą rzecz, księżyc Twoich pięknych zębów usunie głęboką ciemność! Nektar Twoich ust, który emanuje z Twojej księżycowej twarzy, sprawia przyjemność Moim, podobnym do ptaka Cakora oczom. O ukochana! Dziewczyno o pięknej naturze! Porzuć Swoje bezpodstawne dąsy! Mój umysł płonie w ogniu pożądania! Proszę obdarz Mnie miodowym napojem Swojej lotosowej twarzy!”

Paplanina Tulasi krystalizuje Śyama przed Svamini. Jak wiele rozrywek ona może rozbudzić w pamięci Svamini! Teraz wydaje się, jakby Svamini była Kåñëa kréòä püjära vasati nagaré, cesarzową miasta zabaw i oddawania czci Krsnie. Dlatego Tulasi zwraca się do Niej 'devi'. Tulasi maluje czerwone linie na zębach Svamini i jest zdumiona ich pięknem, mówiąc: „Aha! Jak piękne są Twoje zęby! Wyglądają jak perły z liniami rubinów na nich! Wszystkie te wysiłki są czynione, by zwiększyć chciwość Krsny-papugi. Kiedy On będzie mógł tego posmakować, moje wszystkie wysiłki staną się warte włożonej w nie służby!” Piękna tej bezcennej służby należy uczyć się Goswaminów. To jest służba dla maha-bhavy i musi być zrozumiana przez maha bhavę. Gdzie są nieznaczące żywe istoty, a gdzie jest ta maha-bhava, esencja miłości do Boga? Lecz teraz w tej szczególnej epoce Kali, cierpiące dusze mają wielkie szczęście, mogąc wejść do tego królestwa maha-bhavy, które w innym wypadku jest trudne do osiągnięcia, dzięki specjalnej łasce Śri Caitanyi Mahaprabhu. Będąc upełnomocnionymi przez Mahaprabhu, Goswamini objawili to królestwo i jedynym sposobem, by otrzymać wielkie szczęście smakowania służby oddania dla Svamini jest podążanie ich śladami. rasa może być zrozumiana tylko dzięki osobistemu doświadczeniu i może być osiągnięta dzięki łasce wielbicieli rasika. Pożądane lila-katha (gloryfikacja rozrywek Radhy i Krsny) nie może być spełniane przez inne osoby, niż wielbicieli rasika. Nawet Sam Pan jest bardzo spragniony smakowania tych tematów wraz z wielbicielami rasika. Mahaprabhu powiedział Śri Ramananda Rayowi:

tumi ämi néläcale rahibo eka saìge;

sukhe käöäibo käla Kåñëa-kathä raìge

(C.C.)

„Ty i Ja zostaniemy razem w Puri i w ekstazie będziemy spędzać czas rozmawiając o Krsnie!” Acaryowie są wyjątkowymi znawcami rasy i dzięki towarzystwu ich vani (słowa), możemy bezpośrednio przebywać w ich towarzystwie. Smakowanie ich słodkich słów w towarzystwie, posiadających podobną mentalność, świętych wielbicieli rasika jest zarówno środkiem jak i celem. Pan powiedział joginom w „Bhagavad Gicie” (6.10):

yogé yuïjéta satatam ätmänaà rahasi sthitaù

ekäké yata cittätmä niräçér aparigrahaù

„Jogin zawsze skupia się w sobie w ustronnym miejscu, kontrolując swoje zmysły i umysł, uwolniwszy się od pragnień i nie pragnąc nic dla siebie.” W „Sankhya-darśana” jest werset mówiący – bahubhir yoge virodho rägädibhiù kumäré çaìkhavat – „Kiedy mieszkasz razem z wieloma ludźmi, wyrosną gniew i konflikty, a będące ich efektem kłótnie, zrujnują twoją praktykę jogi, jak bransoletki dziewczyny, które zawsze pobrzękują, kiedy porusza rękoma i kiedy nosi więcej niż jedną bransoletkę na każdym z nadgarstków.” Lecz, kiedy Pan analizuje służbę oddania wielbicieli, mówi:

mac cittä mad gata präëä bodhayantaù parasparam

kathayantaç ca mäà nityaà tuñyanti ca ramanti ca

(„Bhagavad Gitä” 10.9)

„Moi wielbiciele ofiarowali Mi swoje umysły i serca. Oni rozmawiają o Mnie pomiędzy sobą i zawsze wzajemnie oświecają się w ten sposób. To sprawia, że są bardzo szczęśliwi i usatysfakcjonowani.” Tulasi jest uosobieniem głębokiej miłości i uczucia i jest zanurzona w smakach służby oddania dla Maha-bhavamayi Radhiki. Nagle wizja znika i Śri Raghunatha modli się niespokojnie:

he devi padmaräga maëite nirmita; sütra dvärä muktäphala hoy suçobhita

gaja-muktä päìkti jini tomära daçane; bhüñita koribo rakta varëa rekhä gaëe

„O Bogini! Twoje zęby pokonują pięknem nawet wielkie perły Gaja-mukta. Kiedy je przyozdobię czerwonymi liniami, które sprawią, że będą wyglądać jak perły otoczone pasami z rubinów?” {Śri Haripada Śila}

·

1Odnosi się to do rozrywki Śri Radhiki dającej cień Śrila Raghunatha dasa Goswaminowi Jej własnym szalem, kiedy pewnego razu on medytował o Niej nad brzegiem Śyamakunda. Jest to opisane w „Bhakti Ratnakarze”, Piątej Fali.