Vilapa kusumańjali 41

 

WERSET 41

UTKHÄDIRENA NAVA CANDRA VIRÄJITENA

RÄGENA TE VARA SUDHÄDHARA BIMBA-YUGME

GÄNGEYA-GÄTRI MAYAKÄ PARIRAÏJITE'SMIN

DAMŚAM VIDHÄSYATI HATHÄT KIM U KRSNA-KIRA

utkhädireëa - z katechu; nava - świeża; candra - kamfora; viräjitena - błyszcząca; rägeëa – kolorowa; te - Twoje; vara - wspaniałe; sudhä – pełne nektaru; adhara - usta; bimba – owoce Bimba; yugme – na obydwu; gäìgeya - złote; gätré - ciało; mayakä – przeze mnie; pariraïjite – pokolorowane; asmin – w to; daàçaà - dziobnąć; vidhäsyati - zrobi; haöhät – siłą lub znienacka; kim u - czy; Krsna - Krsna; kéra – papuga.

O Gangeya Gatri (dziewczyna o złotym ciele)! Kiedy pokoloruję Twoje, wspaniałe, nektariańskie usta, które są czerwone jak owoce Bimba, szminką z katechu zmieszanym ze świeżą kamforą? Czy Krsna-papuga nagle przyfrunie i dziobnie je siłą?

Komentarz: Modlitwy Śri Raghunatha o służbę oddania, które spoczywają w jego sercu, płyną jak przejrzysty strumień ciągle wzrastających emocji. Wydaje się jakby Śrimati Radharani siedziała w jego sercu i uspokajała je. Cudowny smak miłości do Krsny może być smakowany dzięki służeniu lotosowym stopom Priyaji (Radhika) nad brzegiem Jej kunda. Bez czczenia lotosowych stóp Śri Radhy i przyjęcia schronienia w Jej boskiej siedzibie, nie można smakować słodyczy Krsny. Śrila Raghunatha dasa pisze w swojej „Sva Sankalpa Prakaśa Stotrze” (1):

anärädhya rädhä padämbhoja reëum anäçritya våndäöavéà tat padäìkäm

asambhäñya tad bhäva gambhéra cittän kutaù çyäma-sindho rasasyävagähaù

„Bez czczenia pyłu z lotosowych stóp Radhy, bez przyjęcia schronienia we Vrndavanie, gdzie można znaleźć odciski Jej stóp i bez rozmawiania z tymi, których serca są wypełnione głęboką miłością do Niej, jak ktokolwiek mógłby zanurzyć się w Śyama-oceanie?” Śripada Prabodhananda Sarasvati mówi: „Ci, którzy porzucają służbę dla Radhy i próbują smakować wyłącznie słodycz Krsny, osiągają tylko kroplę z oceanu nektaru” („Rädhä Rasa Sudhänidhi”, 80). W związku z tym jest powiedziane, iż pewnego razu światowej sławy, biegły w Wedancie sannyasin, Madhusudana Sarasvati, przybył do Vrajy i przekazał notatkę mówiącą – Krsna sindhu (Krsna-ocean) – przechodzącemu sadhu, prosząc go, by zaniósł ją do największego uczonego we Vrajy i przyniósł odpowiedź od tego uczonego. W tym czasie przewodzącym uczonym we Vrajy był Śri Jiva Goswamin. Kiedy sadhu wręczył mu notatkę, Śri Jiva napisał werset na odwrocie, mówiący: „Co będziesz robił w Krsna-oceanie, bez czczenia lotosowych stóp Śri Radhy i pyłu Vrajy, który był zdeptany tymi stopami?” W ten sposób acaryowie pokazują, że słodycz Krsny może być naprawdę smakowana tylko dzięki służeniu Śri Radhice.

W transcendentalnym objawieniu Śri Raghunatha mówi: "Ayi Gängeya Gätri! Dziewczyno o złotym ciele! Kiedy będę mógł zabarwić Twoje, nektariańskie, podobne owocom Bimba usta szminką z katechu z dodatkiem świeżej kamfory?” Usta Śri Radhy są naturalnie czerwonawe, więc po co im szminka? By to zrozumieć, trzeba wiedzieć, co się dzieje w umyśle sevya, czczonego bóstwa. Śri Radha jest przepełniona maha bhavą. Naturalne jest dla Niej sprawianie, by Krsna smakował śringara rasę. Kåñëake koräya çyämarasa madhupäna; nirantara pürna kore kåñëera sarva käma (C.C.): „Ona sprawia, że Krsna pije miód śyama-rasy (erotycznych smaków) i zawsze spełnia wszystkie pragnienia Krsny.” Goswamini modlili się do Śri Radhy: „Proszę, osobiście naucz mnie w jaki sposób mogę lepiej Ci służyć!”

hari padanakha koöé påñöha paryanta sémä taöam api kalayantéà präëa koöer abhiñöäm

pramudita madiräkñévånda vaidagdhya dékñä gurumati guru kértià rädhikäm arcayämi

(„Rädhästakam” – 7, Rupy Goswamina)

„Czczę Śri Radhikę, która uważa koniuszek paznokcia u nogi Śri Hari za miliony razy droższy Jej od Jej własnego życia, która uczy wszystkie szczęśliwe, płochookie gopinie doskonałości w sztukach i która jest bardzo sławna.” Praktykujący wielbiciel powinien zawsze myśleć: „Czy Ona akceptuje służbę, którą Jej ofiarowuję, czy nie? Praktykuję bhajan tylko dlatego, że sprawia mi on osobistą przyjemność. Wykonuję tylko przypisaną mi ilość, nic ponadto. Jeśli nie narzucę sobie stałej ilości, nie będę robił nic!” Ale to nie jest naturalne piękno bhajanu. Bhajan jest piękny, kiedy odczuwa się pewne pragnienie i pewną pustkę, kiedy go nie ma. „Otrzymuję swoje posiłki, jestem zdrowy, wszystko jest OK!” Jeśli myślisz w ten sposób, to twój bhajan będzie pozbawiony życia i mechaniczny. „Za jak wieloma materialnymi rzeczami jak zysk, uwielbienie, wyróżnienie, pieniądze i sława, tęskni osoba taka jak ja, lecz nigdy nie tęsknię za Radharani!” Jednak pragnienie wielkich wielbicieli za bhajanem nigdy nie może być ugaszone, tak jak nigdy nie może być ugaszone pragnienie osoby chorej na cholerę. parama nägara Kåñëa, tä'he hao ati tåñëa, bhajo tä're vraja-bhäva loiyä (Narottama däsa) „Krsna jest największym erotycznym bohaterem, bądź bardzo Go spragnionym i czcij Go w nastroju Vrajy.” Biegłość w bhajanie nie zależy od niczego innego. Nie ma tam nawet cienia wiedzy empirycznej, działań dla rezultatów, zysku, adoracji czy wyróżnienia. Wszystkie te poboczne cele czynią umysł bardzo nieokrzesanym -¹ w jaki więc sposób, ktoś mógłby smakować czyste, doskonałe smaki Vrajy? Drugoplanowe cele oszukują nas na różne sposoby. Pomimo że wiemy teoretycznie o tych rzeczach, wciąż ich nie zrealizowaliśmy. Śripada Premananda Thakura napisał w swojej „Manah Śiksy”:

ore mana! e tora bujhibära bhula!

kohicho vedera pära, koricho niñiddhäcära,

bhäva dekhi äpanära müla.

„O umyśle! Po prostu nie rozumiesz! Mówisz, że jesteś ponad Wedyjskimi zasadami, jednak angażujesz się w zakazane czynności! Kiedy patrzę na to, widzę twoją istotę.”

muktike aiçvarya boli, dürete diyächo pheli,

iìgite bujhäo ei tattva.

anitya asära artha, se bhälo sadäi prärthya,

yä lägi rajané divä matta.

„Nazywasz wyzwolenie luksusowym rozkojarzeniem i odrzuciłeś je bardzo daleko. Daj mi chwilkę, bym mógł zrozumieć tę prawdę. Ulotne, bezużyteczne bogactwa są zawsze ci miłe i szalejesz, myśląc o nich dzień i noc.”

nirhetu yäjana koro, hetu se chäòite näro,

kathäya virakta e saàsära

sarvasva bolicho yära, dite eka baöa tära,

se cähile koho äpanära.

„Zewnętrznie spełniasz rytuały, bez pragnienia zysku, jednak wewnątrz nie jesteś zdolny do uwolnienia się od niego. W mowie jesteś odwiązany od materialnego świata. Ten, którego nazywasz 'moim wszystkim' jest tym samym wszystkim, któremu ofiarowujesz tyko nędznego liścia z banianowca. A przy tym myślisz, że ten liść jest twój, że możesz go ofiarować.”

koho bhaji våndävana, ghare sukhaväsa mana,

bhälobäso vasaëa bhüñaëe

santuñöa mänicho mäne, mahäkrodhe apamäne,

ätma-sukha ghucilo kemone?

„Mówisz 'Czczę Vrndavanę', lecz szczęśliwie pozostajesz w domu – rozkoszujesz się w zewnętrznych pokazach. Cieszą cię pochwały, lecz wściekasz się, kiedy jesteś karcony. Jak doprowadziłeś do zniszczenia szczęścia swojej duszy?”

kohicho gopéra dharma, ki bujhicho tära marma,

svabhäva chäòite näro tile.

dekhiyä päicho sukha, prakåti bäghiné mukha,

sarvätmä sahite yei gile.

„Mówisz, że podążasz śladami gopiń, lecz, co zrozumiałeś ze znaczenia tego? Nie potrafisz pozbyć się swojej natury nawet na jotę. Odczuwasz przyjemność z oglądania twarzy materialnej natury (lub kobiety), która pochłania cię w całości.”

kohe çuno premänanda, vicärile sab dhandha,

kohile çunile kibä hoy.

hari hari avirata, koho ei prema patha,

nirmala hoibe suniçcaya.

„Posłuchaj”, mówi Premananda, „jeśli zastanowisz się nad tym, to wszystko to jest gmatwaniną zakłopotania. Co można osiągnąć dzięki słuchaniu kłapania twojego dzioba? Zawsze intonuj 'Hari, Hari', kiedy kroczysz ścieżką miłości, a z pewnością oczyścisz się z nieczystości!” Dzięki przyjęciu pełnego schronienia w Śri Hari-nama, maya odejdzie bardzo daleko. „Przyjmuję schronienie w świętym imieniu – co maya może mi zrobić?” Nieustraszony wielbiciel powinien myśleć w ten sposób.

Śrila Raghunatha Dasa Goswamin znajduje się w królestwie duchowych lila i mówi: „Dziewczyno o złotym ciele! Zabarwiłam teraz Twoje usta! Czy wiesz jakie one teraz są? Jak najwspanialszy, utwardzony nektar!” Svamini pyta: „Usta nie są płynne, czyż nie? Dlaczego więc określasz je 'nektariańskimi ustami' ?” Tulasi odpowiada: „Ja sama nie rozumiem! Ten, który to rozumie, sprawi, że i ja zrozumiem! Ptak Cakora (który żywi się tylko nektarem) nie może żyć bez spijania utwardzonego nektaru z Twojej, księżycowej twarzy! On go nie pije – On go żuje, a Ty utrzymujesz Go przy życiu dzięki temu nektarowi!” Kiedy Svamini słucha tego wszystkiego, złoty blask emanuje z Jej ciała. To dlatego Tulasi nazywa Ją 'Gangeya Gatri' w tym wersecie. Jakże błogosławioną jest ta dasi, sprawiając, że Svamini ogarnia szaleństwo dzięki umożliwianiu Jej smakowania tych słów! Svamini pyta: „Jeżeli tak, to dlaczego pokolorowałaś Moje usta? Czyż nie są one naturalnie czerwonawe?” Tulasi: „Czy pewna czarna Krsna-papuga przybyłaby i siłą dziobnęła te usta, bez pokolorowania ich przeze mnie? On przyjdzie tylko wtedy, gdy otrzyma znak od Ciebie! Jeśli nie otrzyma wezwania, On nie przyjdzie! Możesz potrząsnąć głową i powiedzieć 'Nie Nie!', kołysząc perłą na nosie i z tańczącymi brwiami. Jak cudownie piękną jesteś w tej chwili! Potwierdzenia będą widoczne we wszystkich zaprzeczeniach, które będziesz wykrzykiwać! Wydaje się jakby wszystkie zaprzeczenia zostały połknięte przez wielkie 'Tak'!” Svamini przepełnia się ekstazą, kiedy słucha słów Tulasi i wygląda jakby ta lila pojawiła się przed Jej oczami. Ta lila będzie widoczna dla duchowych oczu tych wielbicieli, którzy rozwinęli miłość dla Radhy i Krsny. Ponad wszystko Svamini jest uosobieniem maha bhavy! Tulasi konkluduje, mówiąc: „O Śyamaju! Czy wiesz dlaczego pokolorowałam Twoje, naturalnie czerwonawe usta tą szminką Khandira? Naturalny kolor ust pozostanie na ustach! To nie jest utwardzony kolor, on jest płynny i będzie bardzo pięknie wyglądać, kiedy zostanie przeniesiony na czarną kropkę! Kiedy ujrzę czerwoną kropkę na czarnym policzku Krsny, będę spełniona!” W ten sposób Tulasi sprawia, że Svamini smakuje słodką rasę, dzięki jej żartobliwym słowom. Strumień transcendentalnych wizji Śri Raghunatha płynie naprzód.²

Śri Rasika-Candra Dasa śpiewa:

kanaka varaëi rädhe, kobe ämi mano sädhe,

sudhädhara adhara tomära.

karpürera susaàyoge, utkåñöa khadira räge,

raïjita koribo camatkära

„O Radhe o złotej karnacji! Kiedy będę mógł spełnić swoje pragnienia, dzięki kolorowaniu w zdumiewający sposób Twoich ust, które są jak strumień nektaru, przy użyciu pomadki z katechu zmieszanej z kamforą?”

atulita suñamäya, pakka bimbaphala präya,

hobe tähä ati suçobhana

nirakhiya çyäma çuka, hoiben samutsuka,

mana sukhe koribe daàçana

„Nawet teraz te usta są piękne jak dojrzałe owoce Bimba, lecz w tej chwili staną się nawet piękniejsze. Kiedy Śyama-papuga zobaczy to, z wielkim entuzjazmem zapragnie dziobnąć Je, sprawiając przyjemność Swojemu umysłowi!”

·

1Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.

2Ten paragraf autorstwa Śri Ananda Gopala Goswamina.