Vilapa kusumańjali 47

 

WERSET 47

NITÄNNA MAD-VIDHA LALÄTA-TATE LALÄTAM

PRITYÄ PRADÄYA MUDITÄ VRAJARÄJA RÄJŃI

PREMNÄ PRASUR IVA BHAVAT KUŚALASYA PRCCHÄM

BHAVYE VIDHÄSYATI KADÄ MAYI TÄVAKATVÄT

nita - przyniósłszy; anna - potrawy; mad vidha – jak ja; laläta - czoło; tate – na czubku; lalätam – na czole; prityä – z miłością; pradäya - przekazane; muditä – z radością; vraja - Vrajy; räja räjńi - Królowa; premnä – z miłością; prasür - matka; iva – po prostu jak; bhavat - Twoje; kuśalasya - szczęście; prcchäm - rozpytuje; bhavye - O piękna, pomyślna dziewczyno!; vidhäsyati - zrobi; kadä - kiedy; mayi - mnie; tävakatvät – ponieważ jestem Twoja.

O Bhavye (piękna, pomyślna dziewczyna)! Kiedy Królowa Vrajy, przyniósłszy jej słodycze, będzie trzymała swoje czoło na moim czole w miłosnej ekstazie, jakby była moją matką, i kiedy będzie rozpytywała o Twoją pomyślność, wiedząc, że jestem Twoja?

Komentarz: W boskiej wizji, Śri Raghunatha postrzegał swoją służbę oddania, a teraz, gdy wizja zniknęła, modli się. W ten sposób to się ciągnie. Śri Radhika wysyła Tulasi do Nandiśvaru ze słodyczami dla Krsny. Kiedy Tulasi przychodzi do Nandiśvaru, odkłada talerz z potrawami w przeznaczonym do tego miejscu i składa pokłon matce Jaśodzie. Matka Jaśoda obejmuje Tulasi, z uczuciem przyciska swoje czoło do czoła Tulasi, i pyta ją o pomyślność Radhiki. Śri Radhika jest nazywana tutaj „Bhavyą”, czyli „pomyślną dziewczyną”, „Tą, która działa dla pomyślności Krsny”. Ma Jaśoda kocha Radhikę tak bardzo jak kocha ją Jej własna matka, Kirtida i Śrila Raghunatha Dasa mówi: vrajendra gåhiëé Kåñëa präya sneha niketanam („Śri Rädhikä 108 näma Stotram”) – ona kocha Radhikę tak samo jak kocha Krsnę! Jak bardzo matka Jaśoda kocha Radharani! Śrila Rupa Goswamin napisał: vatsalacyuta matrka „Ona jest kochana przez matkę Acyuty” Minęło tylko siedem lub osiem godzin, gdy Radhika była w Nandiśvarze, by gotować śniadanie dla Krsny, lecz matka Jaśoda jest już bardzo zatroskana o Jej pomyślność. Jak bardzo Jaśoda kocha służki, wiedząc, że należą do Śri Radhy! Ona kocha je, jakby była ich własną matką! Śri Raghunatha dasa, który unosi się na falach modlitwy, bezpośrednio postrzega tę rozrywkę w swoim sercu. Poprzez swój własny przykład acaryowie pokazali, że należy gorąco pragnąć zdobyć swojego ukochanego Pana. Wielbiciel nigdy nie powinien myśleć: „Cokolwiek robię, jestem z tego zadowolony!” Naturą oddania jest, że nie jest się nigdy usatysfakcjonowanym tą służbą.¹ W „Brhad Bhagavatamrcie” (1.7.135-139) Śri Sanatana Goswamin opisuje jak Narada Muni modlił się o następujące błogosławieństwo:

çré Kåñëacandra kasyäpi tåptir astu kadäpi na

bhavato'nugrahe bhaktau premni cänanda bhäjane

„O Śri Krsnacandro! Oby, dzięki Twojej łasce, nikt nigdy nie był usatysfakcjonowany swoją miłością i oddaniem do Ciebie, ponieważ jesteś uosobieniem transcendentalnego szczęścia!”

Śri Krsna odpowiedział:

vidagdha nikaräcärya ko nämäyaà varo mataù;

svabhävo mat kåpä bhakti premnäà vyakto'yam eva yat

prayäga tértham äräbhya bhrämaà bhrämam itas tataù;

aträgatya ca ye dåñöäù çrutaç ca bhavatä mune

sarve samasta sarvärthä jagan nistärakäç ca te;

mat kåpä viñayäù kiïcit täratamyam çritäù paraà

tathäpi teñäm eko'pi na tåpyati kathaïcana;

tad gåhäëa varan anyän matto'bhéñöatarän varän

„O nauczycielu wszystkich wyrafinowanych sztuk! Jakiego błogosławieństwa oczekujesz ode Mnie? Moje oddanie, Moja łaska i Moja miłość są z natury niewyczerpane! Wędrowałeś wszędzie dookoła, zaczynając w Prayaga Tirtha, słuchając o Moich wielbicielach i widząc ich. Oni wszyscy są obiektami Mojej łaski, wszystkie ich pragnienia są spełnione i oni są w stanie wyzwolić cały świat. Pomimo że widzisz, że oni są na różnych poziomach, nie możesz zaobserwować, że którykolwiek z nich jest nasycony swoim oddaniem do Mnie. Dlatego, proszę pomódl się do Mnie o inne błogosławieństwo!” Wielbiciel powinien wiedzieć, że jego bhajan jest w stanie chorobowym jeśli czuje nasycenie w swojej sadhanie. Każdy może zmierzyć swój postęp i smak do bhajanu poprzez swoją chciwość, pragnienie i nienasycenie duchowymi smakami. Jak spragnieni byli Śri Rupa i Raghunatha! Słysząc o tym, nawet kamień zmięknie! Śri Rupa Goswamin powiedział: „Jesteście sukhamaya i sukhamayi, zawsze zaabsorbowani ekstatycznymi rozrywkami! Myślałem, że nie pokażę Ci, jak płonie moje serce, lecz nie jestem w stanie dłużej Ci o tym nie mówić! Spójrz jak płonie serce Twojego Rupy: udghäöayämi jvalataù kaöhoräà bäñpasya mudräà hådi mudritasya („Utkalikä Vallari”: 1). „Wszystkie miejsca rozrywek są wciąż tutaj, przed moimi oczami i nawet dzisiaj te rozrywki mają miejsce. Ale nie otrzymuję żadnej odpowiedzi! Twoje rozrywki nie płyną przed moimi oczami!” Wielbiciel powinien w ten sposób wędrować dookoła jak szaleniec. Śri Rupa i Raghunatha zatrzymywali się każdej nocy pod innymi drzewami, by doświadczać różnych, duchowych rozrywek, które były odgrywane przez Radhę i Krsnę w każdym z tych miejsc. Kiedy wielbiciel jest we Vrajy, powinien czuć: „Nawet teraz Wasze rozrywki odbywają się tutaj! Dlaczego nie mogę ich widzieć? Proszę pozwólcie mi widzieć, które rozrywki odbywają się teraz! Pozwólcie mi być takim szczęśliwcem! Dlaczego nie mogę widzieć Vrndavany jako Waszego prawdziwego, rzeczywistego miejsca rozrywek?” Śri Raghunatha wybrał najdroższe miejsce rozrywek Śri Radhy - Śri Radhakunda, jako miejsce swojego czczenia i dzięki łasce kunda bezpośrednio postrzega wszystkie Jej transcendentalne rozrywki. Teraz on nie jest Raghunathem, on jest Tulasi Mańjari: „Matka Jaśoda trzyma swoje czoło na moim czole i pyta mnie o powodzenie Śri Radhiki, mówiąc: „Jak się ma moja Radhika?” Czy nie doświadczę nawet jednej kropli z tej czułości?” Wielbiciele neofici również powinni rozpaczać w ten sposób. Ma Jaśoda kocha kinkarinie tak bardzo, ponieważ wie, że one należą do Śri Radhy. Uczucia Radharani są wszczepione w Jej służki i kiedy matka Jaśoda widzi je, jest tak szczęśliwa jakby widziała Samą Radharani. Błogosławiona jest służba dla Śri Radhy! Wielbiciele powinni z zapałem wędrować z lasu do lasu we Vrajy, płacząc i płacząc: „Och Vrndavano! O mieszkańcy Vrndavany! O niebo, wietrze, drzewa, pnącza, sarny i ptaki Vrndavany! Sprawcie, by każdy dowiedział się, że jestem służką Radhy! Wszyscy bądźcie łaskawi dla mnie! Sprawcie, by ta świadomość była bardzo trwała we mnie! O Radhe! Gdzie jesteś? Cały ten las jest rozświetlany przez Twój złoty splendor! Trzymaj mnie (duchowo) przy życiu dzięki choćby jednej kropli tego blasku! Nie mam nikogo innego oprócz Ciebie!”²

adhama durgata jane, kevala karunä mone,

tribhuvane e yaça kheyäti

çuniyä sädhura mukhe, çaraëa loinu sukhe,

upekhile nähi mora gati

(„Prarthana” Śri Narottama)

„Słyniesz w trzech światach z miłosierdzia dla upadłych i nieszczęśliwych dusz. Słysząc o tym z ust sadhu z radością przyjąłem schronienie w Tobie. Nie pozwól mi upaść, jesteś moim schronieniem.”

„Żyję we Vrndavanie, królestwie entuzjazmu oddania, lecz jestem pochłonięty cielesną świadomością. Jakże nieszczęśliwy jestem! Kiedy słucham i intonuję wielkie słowa acaryów z pewnością posiądę zapał do praktyki oddania. Będę wtedy wędrował z lasu do lasu, płacząc: „Gdzie jesteś, O Radharani? Twój złoty blask rozświetla całą Vrndavanę! Mój umysł i oczy istnieją dzięki jednej kropli tego blasku!” Dnie i noce będą upływać tylko na tej modlitwie w sercu:

hari hari! heno dina ki hoibe ämära?

doìha aìga paraçibo, duhuì aìga nirakhibo,

sevana koribo doìhäkära

„Hari Hari! Kiedy nadejdzie ten dzień i będę mogła dotknąć Waszych ciał, widzieć Je i służyć Im?”

lalitä viçäkhä saìge, sevana koribo raìge,

mälä gäìthi dibo nänä phule

kanaka sampuöa kori, karpüra tämbüla bhori,

yogäibo adhara yugale

„Z radością będę pełniła służbę z Lalitą i Viśakhą, naciągając girlandy z różnych kwiatów. Napełnię złote naczynie kamforą i liśćmi betelu i włożę je do Waszych ust.”

rädhä Kåñëa våndävana, sei mora präëa dhana,

sei mora jévana upäya

jaya patita pävana, deho more ei dhana,

tuyä vine anya nähi bhäya

(Narottama däsa Thäkura, „Prärthanä”)

„Radha i Krsna i Vrndavana są skarbami mojego serca i środkami mojej egzystencji. Wszelka chwała dla zbawiciela upadłych! Proszę, obdarz mnie tym skarbem! Nie pragnę niczego innego, oprócz tego!” To jest czyste doświadczenie acaryów: „Nie pragnę niczego innego, oprócz tego!” Powinniśmy przebywać we Vraja-vanie w tym nastroju, bez pragnienia czegokolwiek innego. „Ale niestety dusza jak ja lubi wiele innych rzeczy pomimo pobytu we Vraja-vanie: zysk, adorację, wyróżnienie, pieniądze i wszystko inne. Gdzie znajdę ten skarb mojego serca, dla którego porzuciłem wszystko i przybyłem do Vrajy, Radha-Krsnę? Nie ma innej nadziei oprócz Ich łaski!”

Tulasi cieszy się opiekuńczością Jaśody. Matka Jaśoda angażuje Śri Radhikę w gotowanie dla swojego Gopala, ponieważ wie, że to wydłuży Mu życie, utrzyma w zdrowiu i doda Mu piękna. Ten cel jest wyraźnie widoczny w jej oczach. Jak wielkie uczucie posiadania ona ukazuje w stosunku do potraw przyrządzonych własnymi rękami Radhiki! Matka Jaśoda jest Kalyanakarini Gopala, „tą, która dba o powodzenie Gopala”. Jest to wyraźnie widoczne w jej oczach. Tulasi rozumie jej nastrój i dlatego nazywa Radhikę ‘Bhavye’, „Tą, która pracuje dla pomyślności Krsny. Serce Tulasi jest wypełnione czułością Matki Jaśody i wielkimi chwałami Radhiki i to czyni ją bardzo dumną. Nagle boska wizja znika i Raghunatha załamany pada nad brzegiem Radhakunda i modli się o służbę oddania.

Śri Rasika-Candra Dasa śpiewa:

he rädhike maìgala rüpini!

tomära ädeça päiyä, vividha miñöänna loiyä,

yäbo kobe yathä nandaräëé

„O Radhiko! Jesteś prawdziwą formą pomyślności! Po otrzymaniu Twojego polecenia, wezmę różne rodzaje słodyczy i zaniosę do Nandarani (Królowa Jaśoda)”

änande se sab thuyä, laläöe laläöa diyä,

jananéra mata sneha bhare

tomära kuçala kathä, jijïäsibe çré yaçodä,

tava nija sakhé jäni more

„Matka Jaśoda z radością odłoży wszystko na bok i przyciśnie swoje czoło do mojego z wielkim uczuciem jakby była moją matką. Następnie wypyta o Twoją pomyślność, wiedząc, że jestem Twoją przyjaciółką!”

·

1Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.

2Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.