Vilapa kusumańjali 53

 

WERSET 53

ÄRÄTRIKENA BHAVATIM KIM U DEVI DEVIM

NIRMAÏCHAYISYATITARÄM LALITÄ PRAMODÄT

ANYÄLAYAŚ CA NAVA MANGALA GÄNA PUSPAIH

PRÄNÄRBUDAIR API KACAIR API DÄSIKEYAM

ärätrikena – poprzez arati; bhavatim - Ciebie; kim u - czy; devi devim - O Bogini!; nirmaïchayisyatitaräm – będzie czcić; lalitä - Lalitä; pramodät – z radości; anya - inne; älayah - gopinie; ca - i; nava - nowe; mangala - pomyślne; gäna - pieśni; puspaih - kwiatami; präna - życie; arbudaih - miliardami; api – jeszcze; kacaih – włosami; api - jeszcze; däsikä - służka; iyam – ta.

O Devi (bogini)! Podczas kiedy Lalita radośnie spełnia ceremonię arati dla Ciebie, a pozostałe sakhinie czczą Cię nowymi, pomyślnymi pieśniami i kwiatami, czy ta służka, dla której jesteś droższa niż miliardy żyć, może czcić Cię swoimi włosami?

Komentarz: Śri Raghunatha dasa jest głęboko zaabsorbowany w swojej svarupaveśi. Poprzez sposób w jaki doświadcza rzeczy w swoim smarana, snach i wizjach, objawia swoje pragnienia osiągnięcia służby oddania. Po zjedzeniu posiłku, Svamini dyskutuje ze Swoimi sakhiniami na dziedzińcu, siedząc na pięknym, wzniesionym, wysadzanym klejnotami tronie, ciesząc się panem. Teraz Lalita, liderka sakhiń, ofiaruje arati dla Niej, używając lamp, kadzideł, itd.. Służki przynoszą wszystkie parafernalia. Jedna za drugą, fale służby oddania przychodzą do nich. Nikt nie wie jak służyć Radhice z taką wprawą jak Jej służki. Bez pełnego podporządkowania nie jest możliwe postrzeganie tej służby oddania dla Radharani. Śripada Prabodhananda Sarasvati napisał:

rädhä näma sudhä-rasaà rasayituà jihväs tu me vihvalä

pädau tat padakäìkitäsu caratäà våndäöavé véthiñu

tat karmaiva karaù karotu hådayaà tasyäù padaà dhyäya tät

tad bhävotsavataù paraà bhavatu me tat präëanäthe ratiù

„Oby mój język przepełnił się doświadczaniem nektariańskich smaków świętego imienia Radhy, oby moje stopy wędrowały ścieżkami Vrndavany, naznaczonymi odciskami Jej stóp, oby moje ręce były zaangażowane tylko w wykonywanie pokornych służb dla Niej, oby moje serce medytowało o Jej lotosowych stopach i obym rozwinął miłość do Pana Jej życia (Krsna), dzięki festiwalowi Jej emocji.” („Rädhä Rasa Sudhänidhi” 142) Acaryowie z wielkim kunsztem pokazali w swoich książkach, jak podporządkować się lotosowym stopom Śri Radharani. Wszystko to będzie doświadczone dzięki łasce Rupy i Raghunatha dasa Goswaminów. Svamini siedzi na Swojej ratna paryance (wysadzany klejnotami tron). W jak sposób powinniśmy myśleć o tronie Śri Radhiki? nijäìga saurabhäloye garva paryaìka; tä'te bosi äche sadä cinte Kåñëa saìga (C.C. Madhya 8,175) „Łoże dumy Śri Radhiki stoi w siedzibie Jej pięknego, cielesnego zapachu. Ona siedzi na tym łożu zawsze rozmyślając o towarzystwie Krsny. Miejscem narodzin tej dumy jest uczucie ‘posiadania’, które sprawia, że Ona myśli: „Krsna jest Mój!” Wielbiciele powinni smakować tę słodycz w swoich medytacjach. Kiedy sadhaka pragnie uczynić swoje życie błogosławionym dzięki spełnianiu smarana w tak naturalny sposób, by przypominało strumień wody, powinien studiować i dyskutować o kompilacjach modlitw - „Stavamali” i „Stavavali”. Wtedy będzie smakował rasy i doświadczał wszystkich tych służb serca. Umysłu nie można zaabsorbować lotosowymi stopami Svamini na siłę. Zrozumienie tego nie jest możliwe bez ciągłego postrzegania siddha svarupy, również nie jest możliwe myślenie o służbie oddania dla Radharani, dopóki występuje identyfikacja z męskim lub żeńskim, materialnym ciałem. Należy pozostawać zanurzonym w identyfikacji z mańjari svarupą otrzymaną od Śri Guru. To pragnienie musi być stale rozbudzone:

hari hari! ära ki emon daçä hobo

kobe våñabhänu pure, ähéré gopera ghare,

tanayä hoiyä janamibo

„Hari! Hari! Kiedy narodzę się jako córka w domu pasterza w mieście Vrsabhanu (Varsana)?”

yävaöe ämära kobe, e päëi grahana hobe,

vasati koribo kobe täya

sakhéra parama çreñöha, ye hoy tähära preñöha,

sevana koribo tära päya

„Kiedy zostanę wydana za mąż w wiosce Javat i kiedy tam zamieszkam? Kiedy będę mogła służyć najlepszej z sakhiń, wszystkim, co jest dla Niej najdroższe?”

teìho kåpävän hoiyä, rätula caraëe loiyä,

ämäre koribe samarpaëa

saphala hoibe daçä, püribe manera äçä,

sevi duhära yugala caraëa

(„Prärthanä”)

„Ona okaże mi łaskę i umieści mnie u Swoich czerwonawych, lotosowych stóp, ofiarowując mnie lotosowym stopom Yugala Kiśory. Mój los osiągnie stan spełnienia i moje pragnienia zostaną zaspokojone, kiedy będę mogła służyć tym lotosowym stopom!” Uwolnienie się z niewoli materialnego ciała nie jest łatwe. Dopóki myślimy: „Jestem uczonym”, „Jestem goswamim”, „Jestem bhajananandim”, to nie może się dokonać. Bez łaski z góry, ta duma nie odejdzie. Intensywne czczenie może przyciągnąć łaskę, lecz jeśli tam nie będzie gorliwości towarzyszącej temu bhajanowi, to również nie zadziała. Jak dziecko rodzi się z połączenia poślubionej pary, tak Pan pojawi się po spotkaniu miłości oddania i gorliwości. Sam Pan objawi w jaki sposób powinno być spełniane czczenie z zapałem. dadämi buddhi-yogaà taà yena mäm upayänti te („Gitä” 10.10). Jak gorliwi są Rupa i Raghunatha! Czy są słowa, które mogą to wyrazić? Podążanie za ich nastrojem z pewnością przyciągnie doświadczenie. Śrila Raghunatha Dasa Goswamin nie widzi teraz Radhakunda, on widzi Śri Radhikę żującą pan na Swojej, wysadzanej klejnotami sofie w Javacie. Jak słodko Ona tam siedzi, żując pan i pływając w nektarze śmiechów i żartów ze Swoimi przyjaciółkami! Teraz będzie arati. W lecie arati jest spełniane za pomocą zwykłej lampki, w zimie przy użyciu lampy wysadzanej klejnotami.¹ ‘aratrika’, czyli ceremonia arati oznacza usunięcie przeszkód lub niepomyślności. W słodkiej rasie Vrajy jest bardzo wiele przeszkód przed Radha-Krsną w Ich pozamałżeńskim związku. W „Govinda Lilamrcie” (8.18) Śri Radhika osobiście tłumaczy z jakiego rodzaju przeszkodami musi się mierzyć:

nanandä vidveñöré patir ati kaöuù säpi kuöilä

dhavämba me padmä prabhåti ripu-pakñaç ca balavän

vanaà vyäptaà sarvaà vraja dhana janair ahni sakhibhir

våtaù kåñëo labhyaù katham iha bhaved vighna bahule

„Moja szwagierka jest o Mnie zazdrosna, Mój mąż jest bardzo szorstki, a Moja teściowa jest przewrotna. Grupa przeciwniczek, z gopi jak Padma, jest bardzo silna, a Krsna jest gdzieś na łąkach za dnia, zawsze otoczony Swoimi krowami i przyjaciółmi! Jak więc będę mogła spotkać Krsnę, skoro piętrzy się tyle przeszkód?” aratrika jest spełniane w celu bezproblemowego spotkania z Krsną później w nocy przy Govinda Sthali lub w innych miejscach we Vrndavanie, dzięki czemu Śri Radhika będzie mogła cieszyć się z Nim, tańcząc Rasa, bawiąc się w wodach Jamuny, pijąc wino z miodu i wędrując z Nim po lesie. Dla takich pomyślnych celów spełniane jest to aratrika. Lalita przeprowadzi tę miłosną ceremonię. Jej barwa ciała jest jak pigment Gorocana, ona jest odrobinę starsza i posiada bardzo szorstką (miłosną) naturę. Ona wydaje dookoła polecenia różnym sakhiniom, podczas kiedy Tulasi przynosi parafernalia do arati. Svamini siedzi jak nieruchoma błyskawica, dlatego jest określana w tym wersecie jako ‘Devi’. devé kohe dyotamanä paramä sundaré (C.C.) ‘Devi’ oznacza osobę emanującą blask i najpiękniejszą. Cudowny, złoty blask emanuje z Jej ciała. Ona czuje, że Śyama jest blisko Niej. On baraszkuje w Jej sercu. W bhavollasie (czasach spotkań, Ed.) Ona jest krsna vasati nagari (C.C.), ‘żyjącą w mieście zabaw’. Jak wiele przeszłych igraszek pamięta Svamini podczas arati, będąc obrazami wyłaniającymi się z Jej umysłu! W ten sam sposób Lalita spełnia arati dla Boskiej Pary w kuńja w obecności sakhiń i mańjariń! Jak piękne! Jak słodkie to jest! Łódź umysłu Svamini tonie w rzece pamiętania o Krsnie i można to zauważyć, obserwując delikatny, słodki uśmiech na Jej lotosowej twarzy. Jak Ona się śmieje? „Bhagavata” mówi hasatyatho roditi rauti gäyaty unmädavan nåtyati loka bähyaù „Ona śmieje się, płacze, śpiewa i tańczy jak szalona, ignorując osoby dookoła!” Taki jest stan osoby, która posiada premę. Co tu więc mówić o stanie maha-bhavamayi Radhiki?

Podczas ceremonii nie ma dzwonienia dzwoneczkami. Sakhinie śpiewają słodkimi głosami nowe, pomyślne pieśni, by spalić wszystko, co niepomyślne, podczas kiedy Lalita z miłością kręci lampą przed Svamini. To arati jest wielką ceremonią boskiej miłości. Światło lampy jeszcze bardziej zwiększa blask twarzy Śri Radhiki, który drwi z lśnienia stopionego złota. Wszystkie sakhinie i mańjarinie śpiewają i tańczą, kręcąc się wkoło. Lalita dmie w konchę i kilka kinkariń obsypuje ich ukochaną Svamini kwiatami. Niektóre śpiewają ‘Jaya Jaya’, a jeszcze inne jodłują ulu-dhvani (wysokie dźwięki wydawane poprzez poruszanie językiem w ustach). Jak jasno Svamini lśni podczas arati! Ona z pewnością zasługuje na imię ‘devi’! Lalita ofiarowuje konchę z wodą, a następnie wyciera wszelkiego rodzaju złe omeny swoją chusteczką. Lalita jest uosobieniem miłości i spełnia tę ceremonię całą swoją miłością. Sadhaka będzie smakował te rozrywki w swoich medytacjach; to jest bardzo słodkie. smaraëa manera präëa, madhura madhura dhäma („Prema Bhakti Candrikä”). „smarana” jest życiem umysłu i siedzibą słodyczy” Na koniec Tulasi, która stoi z tyłu, czci Svamini miliardami serc, rozpuszczając swój warkocz, trzymając włosy w ręku przed piersią i kręcąc ruchem okrężnym jako ofiarowanie dla Svamini. Włosy są czarne, Krsna również jest czarny. Cóż za wspaniały sposób przypomnienia Svamini o Krsnie! Svamini siedzi sama na Swojej sofie, ale ścieżkami swoich umysłów (smrti-pathe), służki przyprowadzają Jej Śyama do Niej, by usiadł po Jej prawej stronie. Po arati są lekcje śpiewu i egzaminy ze śpiewania i tańczenia na mityngu sakhiń. Ekstazie nie ma końca!² Nagle transcendentalna wizja Śri Raghunatha kończy się i on płacze i modli się:

çré Kåñëa preyasé tumi he devi rädhike!

änande lalitä sakhé, hoiyä praphulla mukhé

nirmaïchana koribe tomäke

„O Devi Radhike, jesteś najbardziej ukochaną Śri Krsny! Twarz Lality-sakhi rozkwitnie w ekstazie, kiedy będzie Cię czcić!

sugandhi pradépa jväli, apara sakala äli,

mahänande ho'ye eka präëa.

puñpäïjali diyä yabe, ärati koribe sabe,

gähibe maìgala stuti-gäna

„Gdy pachnące kadzidło żarzy się, pozostałe sakhinie, które są jednym życiem z powodu wzajemnej miłości, w wielkim szczęściu ofiarowują Ci arati, obsypując Cię kwiatami i śpiewając pomyślne pieśni.”

e däséra abhiläña, häte loiyä keça-päça,

ärati koribo koöi präëe

tuyä priya ei sevä, kobe vä ämäre dibä,

kichu nähi bhäya ihä vine

(Śri Rasika-Candra däsa)

„Ta służka pragnie trzymać swoje splecione włosy w swoich rękach i spełniać w ten sposób arati milionami swoich powietrz życia. Kiedy obdarzysz mnie tą upragnioną służbą? Nie pragnę niczego inne oprócz tego!”

.

1Do tego miejsca komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.

2Ostatnie dwa paragrafy autorstwa Śri Ananda Gopala Goswamiego.