Vilapa kusumańjali 59

 

WERSET 59

PÄRŚVA-DVAYE LALITAYÄTHA VIŚÄKHAYÄ CA

TVAM SARVATAH PARIJANAIŚ CA PARAIH PARITÄM

PAŚCÄN MAYÄ VIBHRTA BHANGURA MADHYA BHÄGÄM

KIM RUPA MAŃJARIR IYAM PATHI NESYATIHA

pärśva - strona; dvaye – po obu; lalitayä – przez Lalitę; atha - ponadto; viçäkhayä – przez Viśakhę; ca - i; tvaà - Ty; sarvataù - dookoła; parijanaiù – przez przyjaciółki; ca - i; paraiù – przez inne; parétäm - otoczona; paçcät – z tyłu; mayä – przeze mnie; vibhåta - niesiona; bhaìgura - krucha; madhya bhägäà - talia; kià - czy; rüpa maïjariù - Rüpa Mańjari; iyaà - ta; pathi – na ścieżce; neñyati - bierze; iha – tutaj.

Czy Rupa Mańjari poprowadzi Cię ścieżką, wraz z Lalitą i Viśakhą po obu Twoich stronach, z Twoimi przyjaciółkami wokół Ciebie, i ze mną, przytrzymującą Twoją, delikatną talię od tyłu?

Komentarz: Podczas smarana, w snach i w czasie wizji Śri Raghunatha czuje bliskość Śri Radharani i doświadcza w najwyższym stopniu upragnionej postaci, zapachu, dotyku, dźwięku i smaku Śrimati. Teraz widzi Svamini idącą do Nandiśvaru, by gotować dla Swojego ukochanego Krsny. Jak żywe są doświadczenia doskonałych dusz! Siddha Krsna dasa Babaji z Govardhana napisał:

hä hä präëeçvari! kundalatä kare dhari

lalitädi sakhé saìge, gamana koribe raìge,

päche loiyä yäbo jala jhäri

„O Królowo mojego serca! Kiedy Kundalata trzyma Cię za rękę i idziesz z Lalitą i innymi sakhiniami, będę podążała za Tobą niosąc garnuszek z wodą.”

koto raìga rasa kathä, puchiben kundalatä,

sakhé saìge hariñe kohite

aìga pulakita ati, skhalita hoibe gati,

Kåñëa-sukha anubhavi cite

„Kundalata zadaje Ci wiele zabawnych pytań rasika, a Ty z radością rozmawiasz ze Swoimi przyjaciółkami. Twoje włosy są zjeżone, a Twój chód jest niepewny, kiedy doświadczasz szczęścia świadomości-Krsny.”

To jest wielka ekstaza! Svamini idzie do Krsny, by uczynić Go szczęśliwym dzięki Swojej służbie. Naturą premy jest wyłączne dążenie do uczynienia Krsny szczęśliwym. Śri Jiva Goswamin opisał trzy obszary działania premy - viñayänukülyätmakas tadänukülyänugata tat spåhä tad anubhava hetukolläsamaya jïäna viçeñaù priyatä („Priti Sandarbha” 61): „1) Istotą priti jest pragnienie uczynienia Krsny szczęśliwym, czyli bycie życzliwie usposobionym do Jego szczęścia. 2) Wyrastanie różnych pragnień w kochającym, których celem jest uczynienie Krsny szczęśliwym. 3) Kiedy Krsna jest szczęśliwy, kochający jest szczęśliwy. Pierwszy punkt jest cechą podstawową (svarupa laksana) premy, a pozostałe dwa są cechami marginalnymi (tatastha laksana). Wyjątkową, konstytucjonalną cechą premy jest jedyny jej cel, jakim jest uczynienie swojego obiektu (Śri Krsna) szczęśliwym. W sercu kochającego wielbiciela wyrastają pragnienia uczynienia Krsny szczęśliwym poprzez spełnianie różnych służb oddania, które Go zadowalają i które pomagają wielbicielowi Go osiągnąć. Poczucie, że Krsna jest szczęśliwy dostarcza wielbicielowi niezmierzonej radości, pomimo że nie spełnia on osobistych pragnień osiągnięcia własnego szczęścia.

préti viñayänande tad äçrayänanda;

tähä nahi nija sukha väïchära sambandha

nirupadhi prema yähä - tähä ei réti

préti viñaya sukhe äçrayera préti

(C.C. Ädi 4, 199-200)

„Szczęście posiadacza miłości jest szczęściem obiektu miłości. To nie jest związek oparty na pragnieniu osiągnięcia osobistego szczęścia, lecz opiera się na bezprzyczynowej miłości. Skarbnica miłości doznaje szczęścia, kiedy obiekt miłości jest szczęśliwy.” Svaminiji przepełnia się szczęściem, kiedy radosny Krsna rozkoszuje się Swoim własnym szczęściem. Tylko garstka osób pragnie uczynić Go szczęśliwym. Poza Vrają każdy szuka osobistego szczęścia. Podczas gdy wszystkie wysiłki Vraja-sundaris są nakierowane na uczynienie Krsny szczęśliwym, a największą z nich wszystkich jest Śrimati Radharani. Śri Krsna mówi:

ämä hoite änandita hoy tribhuvana; ämäke änande dibe aiche kon jana

ämä hoite yära hoy çata çata guëa; sei jana ählädite päre mora mana

ämä hoite guëé boòo jagate asambhava; ekali rädhäte tähä kori anubhava {C.C.}

„Wszystkie trzy światy doznają szczęścia się dzięki Mnie, ale czy istnieje choć jedna osoba, która może zadowolić Mnie? Tylko osoba, która jest setki razy bardziej kwalifikowana ode Mnie, może zadowolić Mój umysł. Nie jest możliwe, by ktoś był bardziej kwalifikowany ode Mnie w tym świecie. Doświadczam tego tylko w Radhice.” Pomimo że jest wielu kochających wielbicieli we Vrajy, Krsna bardzo zapragnął poznać wielkość najlepszej wielbicielki, Śri Radhy. Jednak nie można powiedzieć, że On wszystko zrozumiał po staniu się Gaurą. Nawet Sam Najwyższy Pan nie był w stanie znaleźć granic tej miłości! On poznaje i smakuje ją na wieczność – dlatego Gaura-lila również są wieczne. Śri Gaurasundara utrzymywał nastrój Radhy w sercu i pokazał światu, że nie można znaleźć takiej miłości nigdzie indziej. „Wciąż nie rozumiem i zostałem pozbawiony tego skarbu ponownie! Śri Svaminiji jest uosobieniem premy i jeśli udałoby mi się podporządkować Jej lotosowym stopom, osiągnąłbym spełnienie!” Można na to również spojrzeć z punktu widzenia tattvy, gdzie śaktiman (właściciel energii) jest w pełni kontrolowany przez śakti (energia). rädhä pürëa çakti - Kåñëa pürëa çaktimän; dui vastu bheda nähi çästrera pramäëa (C.C.) „Radha jest całkowitą energią, a Krsna jest najwyższym właścicielem energii. Nie ma różnicy pomiędzy nimi, jest to potwierdzone przez pisma.” W każdym wypadku Krsna jest pod pełną kontrolą Śri Radhy, uosobienia kompletnej miłości. Jak bardzo Ona pragnie służyć Śyamasundarowi! Chociaż Ona ma setki setek sakhiń i mańjariń, Ullasavati (radosna Radhika) służy Mu osobiście. Cokolwiek Ona ugotuje, smakuje jak nektar, dzięki błogosławieństwu otrzymanemu od Durvasy Muniego. Pewnego dnia Kirtida zaprosiła Nandę i Jaśodę z rodziną, by spróbowali nektariańskich potraw przyrządzonych przez Śri Radhikę. Kiedy Jaśoda spróbowała tych potraw i widziała jak bardzo smakowały jej Gopalowi, powiedziała: „Od dzisiaj Krsna nie będzie usatysfakcjonowany zjedzeniem czegokolwiek, co nie zostało przygotowane przez twoją córkę!” Od tego dnia Vrsabhanu-nandini codziennie udaje się do Nandiśvaru, siedziby króla Nandy, by gotować dla Krsny ze Swoimi przyjaciółkami. Kochający wielbiciel jest szczęśliwy tylko wtedy, kiedy obiekt jego służby jest szczęśliwy i nie lubi powierzać swoich obowiązków innym. Pomimo że Jaśoda ma setki służek, osobiście ubija twaróg dla Krsny, a król Nanda osobiście doi krowy, chociaż setki pastuszków mogą to robić za niego. Svamini potyka się po drodze z powodu ekstazy, bo wie, że będzie osobiście gotować dla Krsny, pomimo że również Ona ma tysiące sakhiń i mańjariń, które mogą to robić!¹

Svamini idzie z Kundalatą, wraz z Lalitą i Viśakhą po obu Jej stronach i wieloma sakhiniami i mańjariniami dookoła. Po drodze Svamini poufnie żartuje ze Swoimi przyjaciółkami! Tulasi idzie za Nią, podtrzymując Jej delikatną talię, bojąc się, że może się złamać. Jak dużo miłosnej opieki bierze na siebie ta służka! Jak wiele uczuć posiadania ona odczuwa! Kiedy Śrimati czuje się zmęczona po drodze, kładzie Swoje ramię na ramieniu Śri Rupy Mańjari. Praktykuący wielbiciel powinien myśleć o sobie, że również idzie za Svamini, także troszcząc się o Jej wygodę i komfort. Pragniemy bliskości naszej sevya. Smarana oznacza mentalne towarzyszenie. Smarana w realizacji-Boga może mieć miejsce tylko w sercu i umyśle osoby, która jest wolna od błędów przywiązania, nienawiści itp.. Kiedy smarana staje się intensywne, to mentalne towarzyszenie staje się rzeczywistym doświadczeniem. Śripada Ramanujacarya uczy: bhavati ca småter bhävanä prakarñäd darçana rüpatä „Kiedy smarana pogłębia się, wszystkie inne myśli zanikają i uwaga zostaje skupiona na jednym punkcie, co prowadzi do prawdziwego doświadczania.” „Intonuję święte imię, a Śri Gaurasundara słucha go w stanie szaleństwa ekstazy!” To jest rodzaj doświadczenia, którego pragniemy. bhävite bhävite Kåñëa sphuraye antare (C.C. Madhya 19,235) „Dzięki stałej medytacji, Krsna manifestuje się w sercu.” Kiedy słuchamy i intonujemy święte słowa acaryów, doświadczamy bliskości bóstwa. Śri Krsna powiedział Bilvamangalowi Thakurze: „Wysłuchałem wszystkich twoich słów i jestem tu teraz z tobą. Twoje słowa brzmią jak nektar dla Moich uszu, dlatego twoja książka będzie znana jako „Krsna Karnamrta”!” Pan jest szczęśliwy, kiedy wielbiciel smakuje słodycz każdego elementu bhajanu. Wtedy ta praktyka przynosi rezultat. Śri Raghunatha miał żywe doświadczenie Śrimati udającej się do Nandiśvaru, a kiedy wizja znika modli się.

Śri Haripada Śila śpiewa:

he svämini vinodiné, nandéçvare yabe tumi,

nandäloye parama änande

lalitä viçäkhä sakhé, dui pärçve çobhä dekhi,

cäri dike yoto sakhévånde

„O Svamini! O Vinodini (źródło przyjemności dla Krsny)! Kiedy idziesz do Nandiśvaru, siedziby Nandy, przepełniona najwyższą ekstazą, widzę jak pięknie wyglądasz, kiedy po Twoich obu stronach idą Twoje najlepsze przyjaciółki, Lalita i Viśakha, a inne Twoje przyjaciółki otaczają Cię ze wszystkich stron.”

apürva cäìdera häöa, pathe kori koto näöa,

rasera prasaìge yabe tumi.

patha çränta dekhi tomä, o go Kåñëa priyatamä

kaöideça dhari yäbo ämi

„Jak wiele frywolnych rozmów odbywasz z nimi, kiedy idziesz z nimi po drodze, wyglądając jak targ księżyców! O Ukochana Krsny! Kiedy zobaczę, że jesteś zmęczona drogą, będę podtrzymywać Twoją talię.”

colite colite pathe, patha çränta dekhi rädhe,

çré rüpa maïjaré devé kobe,

skandha avalambane, änibe go sayatane,

paricarya kori koto bhäve

„O Radhe! Kiedy widzę, że zmęczyłaś się drogą, będę służyła Ci na tak wiele sposobów, podczas kiedy Ty oprzesz się na ramieniu Śri Rupy Mańjari, która z uwagą poprowadzi Cię naprzód.”

vraja patha kori älä, gamana madhura lélä,

ära kobe hobe daraçana

kuïjeçvaré caraëete, vinaye vinaye keìde

däsa gosvämé kore nivedana.

„Kiedy ujrzę Twoją słodką rozrywkę rozświetlania ścieżek Vrajy? Śrila Raghunatha Dasa Goswamin z pokorą płacze i modli się u lotosowych stóp Śri Radhiki, Królowej kuńjów!”

·

1Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.