Vilapa kusumańjali 63

 

WERSET 63

MÄDHAVÄYA NATAVAKTRAM ÄDRTÄ BHOJYAPEYA RASASAŃCAYAM KRAMÄT TANVATI TVAM IHA ROHINI KARE DEVI PHULLA-VADANAM KADEKSYASE

mädhaväya - Madhava; nata - opuszczona; vaktram - twarz; ädrta – z szacunku; bhojya - potrawy; peya - napój; rasa - nektar; sańcayam - bierze; kramät - stopniowo; tanvati - podaje; tvam - Ty; iha - tutaj; rohini - Rohini; kare – do rąk; devi - O bogini; phulla - rozkwitająca; vadanam - twarz; kadä - kiedy; iksyase – ujrzę.

O Bogini, kiedy ujrzę Twoją spuszczoną i zawstydzoną twarz, spoglądającą z uczuciem na Madhava, kiedy bierzesz wszystkie Jego potrawy i napoje i przekazujesz je do rąk Rohini?

Komentarz: W poprzednim wersecie zostało opisane jak Radha i Śyama odczuwali niezmierzone szczęście, kiedy ujrzeli się w kuchni. W ten sposób nawet kuchnia stała się Rasavati, zachwycającym miejscem. „Kiedy w ten sposób zanurzysz mnie w oceanie szczęścia?” Wielbiciel myśli: „Pragnę stać się szczęśliwy, czyniąc Cię szczęśliwą!” Każdy w tym świecie chce być szczęśliwy i nawet w czystych, kochających wielbicielach drzemie pewne, wyjątkowo subtelne pragnienie osobistego szczęścia. Tylko służki Śri Radhy są całkowicie wolne od tego pragnienia. One są najwyższym przykładem bezinteresowności. Gaudiya Waisznawowie praktykują upasanę Radha-dasya. Praktykujący wielbiciele powinni czynić postęp myśląc: „Co uczyni Ich (Radha-Krsna) szczęśliwymi? bhajan nie może mieć miejsca dopóki istnieje plama własnego pragnienia. Praktykując bhajan nie jest łatwo porzucić pragnienie wyróżnienia. Dlaczego sadhu prema (piękna miłość) miałaby pojawić się w sercu, które jest wciąż zamieszkiwane przez żywiącą się psim mięsem kobietę? Należy obawiać się pragnienia wyróżnienia, jak to było w przypadku Śripada Madhavendry Puri. pratiñöhära bhaye puri gelä paläiyä; Kåñëa-prema saìge pratiñöhä cole lägo loiyä (C.C.) „Madhavendra Puri uciekał ze strachu przed wyróżnieniem, lecz reputacja automatycznie podąża za osobą kochającą Krsnę.” Wielbiciel, który wciąż posiada własne pragnienia nie jest w stanie zrozumieć ekstazy zawartej w wolnym od egoizmu czczeniu. W egoistycznym czczeniu jest nieszczęście i dopóki występuje powiew pragnienia, prawdziwa radość oddania nie może być osiągnięta.

Po skończeniu gotowania, Svamini odpoczywa. Kinkarinie przebierają Ją, wycierają ręce, stopy i ciało wilgotnym ręcznikiem i wachlują Ją, podczas gdy Dhanistha przynosi szklankę syropu, mówiąc: „Priyasakhi, wypij szklankę syropu zmieszanego z nektarem!” Kiedy Svamini cieszy się napojem, zamyka oczy. Wtedy kinkarinie służą Jej panem. W międzyczasie wszyscy siadają, by zjeść. Svamini naciąga welon na czoło i ze spiżarni podaje Rohini różne potrawy przeznaczone do serwowania. Krsna jest oczarowany, kiedy widzi Svamini, a mama Jaśoda martwi się widząc, że On nie ma apetytu.¹

rämera janané, dichen äpani,

rädhikä rändhilä yoto,

sugandhi odana, vividha vyaïjana,

tähä vä kohibo koto

„Jak mogę opisać wszystkie potrawy ugotowane przez mamę Rohini i Radhikę? Spójrzcie na ten pachnący ryż i te potrawy z warzyw!”

vidhi agocara, yoto upahära,

dichena rohiëé mäy

rädhära vadana, dekhi acetana,

hoilä nägara räy

„Nawet Stwórca nie jest w stanie wymyślić tak wielu potraw serwowanych przez Matkę Rohini! Widzę, że Nagara Raya (Krsna) zemdlał po ujrzeniu twarzy Radhy!”

aruci dekhiyä, äkula hoiyä,

kohoye nandera räëé,

rädhä rasavaté, karpüra mälaté,

tomära lägiyä äni

„Nandarani Jaśoda bardzo się denerwuje, widząc, że Krsna nie ma apetytu, więc mówi: „Rasika Radha przyniosła kamforę i Malati dla Ciebie!”

tumi nä khäile, räi nä äsibe,

svarüpa kohiläm tore,

viçäkhä lalitä, ära kundalatä,

öhäriyä kohiche more

„Mówię Ci naprawdę, jeśli nie będziesz jadł, Rai nie przyjdzie więcej! Viśakha, Lalita i Kundalata doradziły mi to!”

mäyera vacane, päolo cetana,

nägara çekhara kän

räiye sukha diyä, äkaëöha püriyä,

korolo bhojana pän

(Padakarta Raya Śekhara)

„Kiedy Nagara Śekhara, Krsna, król miłosnych bohaterów, słyszy te słowa Swojej mamy, napełnia Się jedzeniem i piciem po uszy, tylko po to, by zadowolić Rai.”

Svamini wchodzi do jadalni z głową opuszczoną ze wstydu. Jakby nie było, tam jest Balarama i mama Jaśoda. Śrimati czerwieni się z zażenowania i stara się, by Jej bransoletki i dzwoneczki u kostek dzwoniły jak najciszej, kiedy wnosi pełne półmiski i zabiera puste z powrotem. Jej chód jest przepełniony nektarem, jak potrawy, które przynosi! Z jaką uwagą niesie dania Śyamasundara!² „rasa sańcaya” oznacza: „Ona serwuje rasę, duchowe smaki.” Potrawy Śri Krsny, Subala, sakhiń i mańjariń smakują jak miłość małżeńska, a potrawy Balarama, Rohini i Jaśody smakują jak miłość braterska i rodzicielska. Cóż za cudowny posiłek!

rohiëé-nandana, koroye bhojana,

känura òähine bosi,

vämete subala, sammukhe maìgala,

saghane uöhaye häsi

Rohini-nandana Balarama siedzi po prawej stronie Krsny, Subala po Jego lewej, a Madhumangala siedzi naprzeciwko, kiedy On je. Jaśoda wskazuje na różne potrawy swoim palcem wskazującym i mówi: „O Synu! To danie jest bardzo dobre, to jest takie smakowite, to jest bardzo słodkie!” Doskonały żartowniś, Madhumangala, widząc słaby apetyt Krsny, mówi królowej Jaśodzie: „Ma! Krsna niczego nie je! Po prostu daj Mu trochę lekkiego jedzenia, jak ryż i sabji, a mi daj bogate jedzenie ugotowane na ghi! Odżywię Go, obejmując Go po napełnieniu swojego żołądka!” Wszyscy się śmieją z żartobliwych słów Madhumangala, kiedy Madhava smakuje nową porcję słodkich smaków, przypatrując się twarzy Radhiki. Twarz Śri Radhy rozkwita – phulla vadanam. Svamini jest znana jako Maryadavati, dziewczyna, która ściśle przestrzega etykiety. Wszyscy starsi są obecni, ale mimo to, czy może przetrwać bez choćby ukradkowego spojrzenia na Madhava? Wszystkie Jej czynności mają na celu dostarczenie satysfakcji Madhavie. „Madhava” znaczy „Pan (dhava) wszelkiego, bezgranicznego piękna („ma” lub „Śri”). Pałac rasy (duchowych smaków) jest zbudowany na fundamencie tattvy (duchowej prawdy). Ona jest korzeniem energii Oryginalnej Osoby, Śri Krsny, źródłem wszystkich małżonek Pana. „Caitanya Caritamrta” (Adi 4) mówi:

Kåñëa käntä-gaëa dekhi trividha prakära; eka lakñmé-gaëa, pure mahiñégaëa ära

vrajäìganä-rüpa ära käntä-gaëa sära; çré rädhikä hoite käntä-gaëera vistära

avatäré Kåñëa yaiche kore avatära; aàçiné rädhä hoite tin gaëera vistära

lakñmé-gaëa tära vaibhava viläsäàça rüpa; mahiñé-gaëa vaibhava prakäça svarüpa

äkära svabhäva bhede vrajadevé-gaëa; käya vyüha-rüpa tära rasera käraëa

bahu käntä vinä nahe rasera ulläsa; lélära sahäya lägi bahut prakäça

tära madhye vraje nänä bhäva rasa-bhede; Kåñëake koräya räsädika léläsväda

„Są trzy rodzaje małżonek Krsny: Pierwsze, to boginie fortuny, następnie Królowe Dvaraki. Jednak najdroższymi małżonkami są Vraja-gopinie. Wszystkie te małżonki emanują ze Śri Radhki. Jak wszystkie inkarnacje Pana emanują z Krsny, tak wszystkie małżonki Pana emanują ze Śri Radhy, ich oryginalnego źródła. Boginie fortuny emanują z Jej vaibhava vilasy (manifestacji mocy), a Królowe należą do grupy vaibhava prakaśa (to samo znaczenie). Pomiędzy postaciami i naturami Vraja-gopiń występują różnice. One należą do grupy Radhy i są przyczyną duchowych smaków. Bez istnienia wielu ukochanych nie będzie szczęścia płynącego z doznań rasika, dlatego jest wiele gopiń, które pomagają Radhice i Krsnie w Ich rozrywkach. We Vrajy one wyróżniają się różnymi nastrojami i smakami i sprawiają, że Krsna może smakować doznania płynące z rozrywek takich jak Rasa-lila.”

Lub: „Ma” znaczy „piękno”, a Krsna jest Jej Panem („dhava”), siedziba nieograniczonego piękna i słodyczy. Ocean słodyczy wzbiera, kiedy jest widziana Śri Radha i wtedy służki Radhiki smakują ten widok. One wzajemnie odżywiają swoje piękno; to dlatego Śri Radha jest określana jako „devi”. Najpiękniejsza i jaśniejąca, dyotamana parama sundari. Dzięki sztuczce Śyamasundara może oglądać Svamini, nie będąc zauważonym przez innych. Svamini mruga w stronę słodkiej twarzy Śyama, kiedy podaje tace matce Rohini, myśląc: „Jak piękny jest Mój Priyatama!” Po zjedzeniu jednej słodyczy, Śyamasundara mówi: „Ma! Ta słodycz jest niesamowita!” W tym czasie mama Rohini służy innym, więc mama Jaśoda mówi: „Radhe! Przynieś tutaj tego sandeśa!” Svamini przynosi sandeśa i mama Jaśoda mówi: „Chodź, podaj Mu go!” Kiedy Svamini wstydliwie próbuje położyć słodycz na talerzu Krsny, On wyciąga Swoją otwartą dłoń, by dostać sandeśa od Niej. To jest znak uczucia i Śrimati czerwieni się ze wstydu, kiedy On to robi. Jak piękna jest Jej wstydliwie zaczerwieniona i rozkwitająca twarz w tym momencie!³ Tulasi smakuje tę słodycz i bardzo pragnie ujrzeć tę rozkwitającą, lotosową twarz ponownie.

he rädhe icchämata, sevära sämagré yoto,

nija kare prastuta koriyä.

carvya coñya lehya peya, paramänna yebä hoy,

ratana thäläte säjäiyä.

„O Radhe! Zgodnie ze Swoim pragnieniem, przygotowujesz potrawy dla Krsny, takie jak słodki ryż, który może być żuty, ssany, lizany lub pity, Swoimi własnym rękami i serwujesz je na wysadzanych klejnotami talerzach.”

rohiëé devéra kare, dibe tumi açru nére,

prati padera nämaöé koriyä.

rasera pasarä dekhi, sabära jhuribe äìkhi,

änandete aìga eläiyä.

„Z oczami pełnymi łez podajesz te talerze Rohini-devi, śpiewając imię Kryszny przy każdym kroku. Oczy wszystkich będą usatysfakcjonowane widząc tak wiele wybornych dań, a ich ciała przepełnią się ekstazą.”

ei rüpe nava gauré, dekhibo nayäna bhori,

candra koöé praphulla vadana.

viläpa kusumäïjali, bhajana sampad keli,

rasika mänasa rasäyana.

„W ten sposób, O Nava Gauri (świeża, złota piękność), napełnię moje oczy wizją Twojej twarzy, która rozkwita (jaśnieje) jak miliony księżyców. Vilapa Kusumańjali jest skarbem czczenia i eliksirem dla umysłów wielbicieli rasika!” (Śri Haripada Śila)

·

1Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.

2Ostatni paragraf autorstwa Śri Ananda Gopala Goswamina. Śri Bangabihari Vidyalankara mówi: he devi kåñëa manoharana pariveñana kréòävati „Devi oznacza frywolną dziewczynę, dziewczynę, która figlarnie oczarowuje Krsnę sposobem w jaki serwuje posiłek.”

3 Poza cytatami, całe znaczenie autorstwa Śri Ananda Gopala Goswamina.