Vilapa kusumańjali 64

 

WERSET 64

BHOJANE GURU SABHÄSU KATHAŃCIN

MÄDHAVENA NATADRSTI MADOTKAM

VIKSYAMÄNAM IHA TE MUKHAPADMAM

MODAYISYASI KADÄ MADHURE MÄM

bhojane - jedząc; guru - starszych; sabhäsu – w obecności: kathaïcit – jakimś sposobem; mädhavena – przez Madhava; nata - opuszczony; drsti - wzrok; mada - radosny; utkam – z pragnieniem; viksyamanam – będąc widzianą; iha - tutaj; te - Twoja; mukha - twarz; padmam - lotos; modayisyasi - zadowolisz; kadä - kiedy; madhure - O słodka dziewczyno!; mäm – mnie.

O Madhure (słodka dziewczyna)! Czy sprawisz mi satysfakcję, gdy ujrzę Madhava wpatrującego się w Twoją radosną i płomienną lotosową twarz z opuszczonymi oczami, kiedy On siedzi w jadalni ze Swoimi starszymi?

Komentarz: Ayi Madhure! O Słodka Dziewczyno! Jak pięknie wyglądasz, kiedy jesteś obserwowana przez Madhava w obecności starszych! Svamini służy rękami mamy Rohini. Obecni są tam mama Jaśoda i Baladeva-candra, lecz w jakiś sposób Śyamasundara łapie spojrzeniem Jej postać. Nie może otwarcie patrzeć na Nią, ale jeśli spojrzy na twarz Svamini choć raz, zrozumie jak bardzo Ona jest roznamiętniona.

rädhikära hasta sparçe sarvänna vyaïjana; bhojane korena Kåñëa amåta äsvädane

svädu päiyä nija netra bhåìga päöhäiyä; räi mukha padma madhu piye håñöa hoiyä

rädhikäho nija netra kaöäkña praëälé; päöhäiyä piye Kåñëa lävaëya sakali

Kåñëa mukha mädhurimä dekhi suvadani; hariñe vyäkula citte kichui nä jäni

(Padakartä Śrila Yadunandana Thäkura)

„Krsna smakuje ryż i warzywa ugotowane przez Radhikę jak nektar i z wielką radością wysyła Swoje, podobne pszczołom oczy, by piły miód z lotosowej twarzy Rai. Śri Radhika również wysyła strumienie Swoich spojrzeń, by złapać nektar piękna Krsny. Widząc słodycz twarzy Krsny, Rai o pięknej twarzy traci poczucie otoczenia z powodu pełnej szczęścia namiętności!”

Jak Svamini jest spragniona dyskretnego spojrzenia Śyama! madotkam. harsena utsukam. Twarz Svamini jest naznaczona namiętnością. W swojej transcendentalnej wizji Śri Raghunatha smakuje to pełne namiętności szczęście, które maluje się na Jej lotosowej twarzy. Kiedy praktykujący wielbiciele podążają śladami acaryów, również mogą smakować słodycz twarzy Svamini w swoich medytacjach. W głębokiej medytacji bliskość ukochanego bóstwa jest bezpośrednio doświadczana. Wielbiciel nie myśli dłużej: „Praktykuję smarana”. Wielkie pragnienie bezpośredniego spotkania z ukochanym bóstwem rozbudzi się w sercu wielbiciela, którego medytacja dobiegła końca. Im więcej smakuje, tym bardziej będzie pragnął więcej. Nie jest właściwe bycie usatysfakcjonowanym po przyjściu nieznacznego doświadczenia. Im bardziej pragnienie i gotowość wzrasta, tym szybciej nadchodzi ostateczne osiągnięcie bóstwa. Jak spragnieni są Śri Rupa i Raghunatha! Wydaje się jakby ich piersi (serca) pękały! Kiedy ptaki i zwierzęta na brzegu Radhakunda słyszą nieukojony płacz Śri Raghunatha wywołany rozłąką, one wszystkie płaczą razem z nim, ukazując, że odczuwają ten sam ból! Wizje (sphurtis) są bardziej smakowite od smarana, medytacji czy snów. Podczas wizji doświadczenie jest bardzo rzeczywiste. Ukochany może być widziany przy użyciu wzroku, a medytacja jest realizowana z zamkniętymi oczami. Kiedy Śrila Bilvamangala Thakura przybył do Vrndavany, widział Krsnę wszędzie, gdzie tylko spojrzał. Podszedł, by Go złapać, ale wtedy zrozumiał – to nie było bezpośrednie spotkanie, to była wizja. Jak wyraźne były jego wizje!

mauliç candraka bhüñaëo marakata stambhäbhirämaà vapur

vaktraà citra vimugdha häsa madhuraà bäle vilole dåçau

väcaù çaiçava çétalä mada gaja çläghyä viläsa sthitir

mandaà mandam aye ka eña mathurä véthéà mitho gähate

(„Śri Krsna Karnamrta” - 57)

„Kim jest ta osoba, która z wolna i uwodzicielsko wkracza drogą do Matury (Vrdavana) jak odurzony słoń, ozdobiony koroną z pawich piór, z ciałem czarującym jak szmaragdowy filar, z czarującym uśmiechem na Swojej twarzy, rzucając radosne, filuterne spojrzenia Swoimi niespokojnymi oczami i wypowiadając słowa schładzane miłością?” Pomimo że z tego wydaje się, jakby Bilvamangala widział Krsnę, jednak to nie było bezpośrednie spotkanie – to było zakończenie wizji! Praktykujący wielbiciel, który jest skupiony na bhajanie, również otrzyma odrobinę doświadczenia podobnego do tego. Bhajan stworzy dla niego nowe życie! Może sam to sprawdzić. Svamini z pewnością odpowie na czyjś silny i potężny bhajan. Przyjdzie bliżej i zaakceptuje służbę oddania. Ona jest niezmierzonym oceanem współczucia, wyposażonym w miłosną naturę. Ona jest spełniającym pragnienia pnączem dla wielbicieli. Śripada Prabodhananda Sarasvati napisał:

maïju svabhävam adhi kalpalatä nikuïjaà vyanjantam adbhuta kåpä rasa puïjam eva premämåtämbudhim agädham avädham etaà rädhäbhidhaà drutam upäçraya sädhu cetaù

(„Rädhä Rasa Sudhänidhi” 28)

„O święty umyśle! Bezzwłocznie przyjmij schronienie w słodkiej naturze Radhiki, która jest jak zagajnik wypełniony spełniających pragnienia pnączami, która objawia cudowną obfitość pełnego mocy współczucia rasika i która jest głębokim i nieokiełznanym oceanem nektaru miłości!” By Ją osiągnąć mamy sadhana bhajana, by Ją osiągnąć przyjmujemy schronienie guru. Gaudiya Vaisnavowie zawsze tęsknią w swoich sercach za Radharani. hema gauri tanu räi, äìkhi daraçana cäi, rodana koribo abhiläñe („Prema Bhakti Candrikä”). „Moje oczy pragną ujrzeć złotą postać Radhiki i to pragnienie sprawia, że płaczę!”

Podczas jedzenia zazwyczaj doświadczamy sześciu rodzajów smaków (słodki, kwaśny, słony, gorzki etc.), ale teraz jest siódmy smak, smak duchowego erosa przesycający jedzenie, które Śri Radhika serwuje Śri Krsnie. Sakhinie i służki również mogą smakować ten smak. Krsna jest akhila rasamrita murti - uosobieniem wszystkich transcendentalnych, nektariańskich smaków i rasarają – królem koneserów i każdy smakuje Go na swój sposób. W „Śrimad Bhagavata” (w wersecie mallanam aśanih, 10.43.17) jest opisane, że kiedy Krsna wkroczył na arenę Kamsy w Maturze, wszyscy widzowie ujrzeli Go zgodnie ze swoimi własnymi nastrojami i świadomością. W swoim komentarzu do tego wersetu Śripada Śridhara Svami napisał: tatra ca çåìgärädi sarva rasakadamba mürtir bhagavän tat tad abhipräyänusärena vabhau na säkalyena sarveñäm ityäha mallänäm iti „Różne osoby ujrzały Krsnę zgodnie ze swoimi własnymi nastrojami, pragnieniami, opiniami i kompetencjami, ale nikt nie był w stanie ujrzeć Go jako uosobienie wszystkich, różnych transcendentalnych smaków, jak w szczególności smak erotyczny.”

Svamini podała wszystkie smakowite potrawy Mamie Rohini. Jak cudowne są ruchy Jej rąk! Śyamasundara jest zaabsorbowany! On smakuje wewnętrzne uczucia Svamini. Jak bardzo On pragnie Ją mieć! Jest powiedziane „te mukha-padmam”, Twoja lotosowa twarz. Oczy Madhava są jak trzmiele. Te spragnione pszczoły gorliwie piją nektar lotosowej twarzy Svamini. Radha i Krsna nie mają zbyt wiele czasu, by zerkać na Siebie nawzajem, ale w jakiś sposób Oni znajdują pewne pocieszenie, mrugając przez chwilę do Siebie nawzajem z opuszczonymi twarzami. W tej jednej sekundzie Oni wzajemnie piją cały miód ze Swoich lotosowych twarzy, Swoimi, podobnymi pszczołom oczami. Smakowanie miodu Ich lotosowych oczu jest włączone w smakowanie miodu Ich lotosowych twarzy. Kiedy Ich cztery oczy spotykają się, Krsna modli się do Svamini (o miłość i następne słodkie spotkanie). Svamini odwzajemnia się pocieszając Krsnę ukradkowym spojrzeniem. Krsna stracił apetyt z powodu pragnienia, ale będąc pocieszonym, zaczyna jeść ponownie. Svamini uspokoiła Go. Dauji Maharaja (Balarama) nie zauważył tego, Śyama zwiódł Go i mamę Jaśodę, spoglądając w sekrecie na Svamini. Co za cudowny wylew słodyczy! Svamini ukoiła serce Śyama, pocieszając Go. Acaryowie wskazują na spotkanie Radha-Madhava, ponieważ mogą wtedy osiągnąć od dawna upragnioną służbę oddania dla Nich.

yugala caraëa sevä, yugala caraëa dhyevä,

yugalei manera piréti.

yugala kiçora rüpa, käma rati gaëa bhüpa,

mane rahu o-lélä ki réti

(„Prema Bhakti Candrikä”)

„Oby służba oddania dla lotosowych stóp Yugali zamieszkała w moim umyśle. Obym medytował o Ich stopach i oby mój umysł kochał tę Yugala Kiśora, którzy są monarchami dla wszystkich Kupidynów i Rati!”

viksyamanam iha te mukha-padmam „Chcę być świadkiem wszystkich sztuczek, których używa Krsna, żeby Cię ujrzeć, nawet w obecności starszych!” Śri Raghunatha mówi: „O Madhure (słodka dziewczyna)! Twoje policzki rozkwitają jak kwiaty lotosu w rzece, doświadczając dotyku promieni słonecznych spojrzenia Madhava! Zobaczymy to i zrozumiemy to wszystko! Nie ukryjesz niczego przed nami!” Żaden z sekretów Radhy i Madhava nie pozostanie ukryty przed tymi, którzy rozumieją potęgę Ich ekstatycznej miłości. Tak cudowna jest miłość mańjariń! Zanim Radhika i Madhava spotkają się, te dasis wiedzą w którym kuńja będą miały miejsce Ich rozrywki i ozdobią to miejsce przed przybyciem Radhy i Krsny. Nie będzie końca ekstazie Tulasi, kiedy Yugala spotykają się czterema oczami!¹

Śri Haripada Śila śpiewa:

vrajendra vasati sthäna, divya cintämaëi dhäma,

bhojana mandira manohara

padmaräga ratna khani, mäëikyera ki gäìthani,

jhalamola kore nirantara.

„Siedziba króla Vrajy jest wykonana z boskich klejnotów Cintamani, a czarująca jadalnia jest zbudowana z kamieni z kopalni rubinów, które cały czas świecą”

mandire ratana vedi, divya ratnäsana tathi,

padmera paräga äcchädana

vicitra äsana'pori, sakhä saìge giridhäré,

bosilen korite bhojana

„W tej jadalni jest wysadzane klejnotami podwyższenie z boską, wysadzaną klejnotami ławą na nim, pokrytą pyłkiem lotosu. Giridhari i Jego przyjaciele siedzą na tym cudownym siedzeniu, by przyjąć posiłek.”

subala çrédäma väme, dakñiëe çré balaräme,

madhumaìgala madhura prakåti.

guruvarga cäri dhäre, cäìdera häöa çobhä kore,

pariveñana kore yaçomaté.

„Subala i Śridama siedzą po lewej stronie Krsny, a Śri Balarama siedzi po Jego prawej stronie z Madhumangalem o słodkiej naturze, podczas gdy Jego starsi otaczają Go ze wszystkich stron, wyglądając pięknie jak targ z księżycami, kiedy Jaśomati podaje prasada.”

catur vidha paramänna, äsvädane bhinna bhinna,

mugdha rasikendra cuòämaëi,

prati pade padma-gandha, bhojane paramänande,

sudhä sära svädu çikhariëé

„Rasikendra Cudamani (Krsna, klejnot koronny koneserów) jest oczarowany, kiedy smakuje cztery różne rodzaje słodkiego ryżu i jest w ekstazie podczas cieszenia się napojem Śikharini, który jest smakowitszy od esencji nektaru i który pachnie kwiatami lotosu przy każdym łyku.

nata dåñöipäta kori, räi mukha padma heri,

ulläsete madana mohana

nija netra bhåìga dväre, jänäicho bäre bäre,

ki vicitra tomära randhana.

„Madana Mohana jest bardzo szczęśliwy, rzucając ukradkowe spojrzenie na lotosową twarz Rai i przez Swoje, podobne pszczołom oczy (które spijają miód z tej lotosowej twarzy), powtarza Jej raz po raz: „Jak cudownie gotujesz!”

Kåñëa mukha mädhurimä, dekhi Kåñëa priyatamä,

vallabhera bhojana viläsa

bhävera taraìgävali, prati aìge kore keli,

açru kampa pulaka prakäça

„Kiedy Krsnapriya Radha widzi słodycz twarzy Krsny i Jego przyjemność jedzenia, całe Jej ciało gra na falach ekstatycznej miłości, manifestując ciarki, drżenie i łzy miłości.”

se mädhurya candränana, kobe hobe daraçana,

he rädhe mädhurya çälini!

viläpa kusumäïjali, ki amåta rasa keli,

bhajana sampad ratna khani.

„O Radhe! O siedzibo słodyczy! Kiedy będę mógł ujrzeć Twoją słodką, księżycową twarz jak ta? „Vilapa Kusumańjali” jest jak nektariańska zabawa rasy i kopalnia klejnotów wypełniona skarbem bhajanu!”

·

1Komentarz do wersetu 64 autorstwa Śri Ananda Gopala Goswamina.