Vilapa kusumańjali 66

 

WERSET 66

GOSTHEŚAYÄTHA KUTUKÄC CHAPATHÄDI PURVAM

SUSNIGDHAYÄ SUMUKHI MÄTR PARÄRDHATO'PI

HÄ HRIMATI PRIYA-GANAIH SAHA BHOJYAMÄNÄM

KIM TVÄM NIRIKSYA HRDAYE MUDAM ADYA LAPSYE

gostha- Vrajy; iśayä- przez Królową; atha- wtedy; kutukät- radośnie; śapatha- przysięgając; ädi- itd; pürvam- dzięki spełnianiu; susnigdhayä- z wielkim uczuciem; sumukhi- dziewczyna o pięknej twarzy; mätr- mama; parärdhatah- niż biliony; api- nawet; hä- O!; hrimati- nieśmiała dziewczyna; priya- droga; ganaih saha- z grupami; bhojyamänäm- będąc karmioną; kim- czy; tväm- Ciebie; niriksya- widząc; hrdaye – w sercu; mudam - radość; adya - teraz; lapsye – osiągnę.

O Hrimati (nieśmiała dziewczyna) Sumukhi (dziewczyna o pięknej twarzy)! Kiedy moje serce przepełni się wielką radość, gdy ujrzę Królową Vrajy (Jaśoda), która jest bardziej czuła od bilionów matek, usilnie namawiającą Cię, byś usiadła, żeby zjeść ze Swoimi przyjaciółkami?

Komentarz: We wcześniejszym wersecie była wymiana spojrzeń i modlitwa o możliwość obserwowania tej pięknej sceny. W tym wersecie mamy modlitwę o ujrzenie bhojan-lila (rozrywka jedzenia) Svamini. Mama Jaśoda pilnuje teraz, żeby Svamini coś zjadła. Mama chce Ją nakarmić, ale Lajjavati Svamini nie chce jeść.

yaçodä äkuli, hoiyä vikali,

räire korolo kore.

ämära bächani, mo yäo nichani,

bhojana koroho bole

(„Pada Kalpataru”)

„Mama Jaśoda bierze z troską Rai na kolana i mówi: „O moja dziewczynko! Nie idź jeszcze! Zjedz coś najpierw!” Mama Jaśoda dotyka Svamini i nakłania Ją by usiadła i zjadła. Jak wiele czułości ona posiada! Więcej nawet niż biliony matek: „Dlaczego nie zjesz trochę? Myślisz, że jestem inna od Twojej mamy? Możesz się śmiać, żartować, spać i jeść w moim domu, tak jak możesz to robić w domu Swojej mamy Kirtidy! Kogo miałabyś się wstydzić?” Następnie Mama Jaśoda siada bliżej Śri Radhiki i osobiście karmi Ją. Śri Radhika nie je niczego oprócz nektariańskich resztek z posiłku Krsny, więc Dhanistha w tajemnicy zmieszała je z potrawami, które serwuje Jej mama Jaśoda.

preñöha phelämåtam svädaiù paricitya mudä'plutä

dhaniñöhäyäà kirantyakñi-koëaà täm adhinodiyam

(„Krsna Bhävanämrta” 6.109)

Jedząc to, Śri Radhika przepełnia się szczęściem i rzucając miłosierne spojrzenie na Dhanisthę, sprawia, że ona również unosi się na falach radości. Dhanistha czuje się pobłogosławiona, wiedząc, że uczyniła Śri Radhę szczęśliwą, swoją sekretną służbą. Z czułością mama Jaśoda, która jest uosobieniem miłości rodzicielskiej, unosi swoją rękę, by osobiście nakarmić Śrimati. Tulasi i sakhinie mają wielki ubaw, widząc mamę Jaśodę karmiącą Śrimati. Sakhinie dają figlarne znaki Śri Radhice, jakby chciały powiedzieć: „Rozumiem, że Twój żołądek nie napełni się dopóki mama Jaśoda nie nakarmi Cię (resztkami Krsny)?” Tulasi, której ekstaza nie zna granic, stoi w milczeniu blisko Svamini, mając nadzieję, że Ona da jej trochę Jej resztek, a Svamini, rozumiejąc o czym myśli, potajemnie rzuca trochę Swojego przeżutego jedzenia na rękę Tulasi.¹ Błogosławiona jest ta kochająca służka! Kiedy Svamini płucze usta i przygotowuje się do powrotu do domu w Yavat, mama Jaśoda z troską mówi Jej:

o mora bächani dhani, satékula çiromaëi,

kñaëeka viçräma koro sukhe

nä hoye uchara belä, sakhégaëa koro khelä,

karpüra tämbüla däo mukhe

„O moja droga, mała dziewczynko, o klejnocie koronny pomiędzy cnotliwymi dziewczętami, zrelaksuj się przez chwilę. Nie jest jeszcze tak późno, więc pobaw się ze Swoimi przyjaciółmi i rozkoszuj się liśćmi betelu z kamforą!”

rüpa guëa käja tora, paräëa nichani mora,

çutiyä svapane dekhi sadä

toma heno guëa nidhi, ämäre nä dilä vidhi,

hådaye rahiyä gelä sädhä

„Twoja postać, cechy i czynności koją moje serce i zawsze śnię o nich, kiedy śpię. Moje serce czuje ból, kiedy zastanawiam się, dlaczego Los nie obdarzył mnie oceanem cnót takich jak Twoje.”

dhätära mäthäye bäja, ye heno koriyä käja,

ämäre bhäìgilä kibä doñe

bächära viväha täre, heno näré nähi pure,

cähiyä nä päi kon deçe

„Niech piorun uderzy Stwórcę (Los) w głowę za to! Co złego zrobiłam, żeby być pozbawioną takiej córki jak Ty? Nie mogę znaleźć żadnej innej dziewczyny w całym regionie, tak odpowiedniej do poślubienia mojego chłopca jak Ty!”

yaçodära viñäda kothä, çuni våñabhänu sutä,

vadane vasana diyä häse

pulake püralo gä, mukhe nähi sare rä,

bhäsilo näréra sneha rase

„Słysząc smutne słowa Jaśody, córka Vrsabhanu zaśmiała się filuternie, zakrywając Swój uśmiech welonem. Obie pływały w strumieniu nektaru kobiecego uczucia, ich ciała wysadzane gęsią skórką, a ich usta niezdolne do wydania jakiegokolwiek dźwięku z powodu ekstazy.”²

Po skończeniu pieszczot przez mamę Jaśodę, Śri Radhika i Jej przyjaciółki biorą krótki odpoczynek i żują liście betelu, będą zroszonymi przez rasę matczynej miłości mamy Jaśody. Im bardziej ktoś kocha Krsnę, tym mocniej mama Jaśoda, ocean miłości rodzicielskiej, jest przywiązana do tej osoby. Pisma i święci gloryfikowali imiona Radha, Radhika, Gandharvika, ponieważ te imiona definiują faktyczną pozycję Radhy.

Kåñëa väïchä pürti rüpa kore ärädhana; ataeva rädhikä näma puräëe väkhäne (C.C.) „Ponieważ Ona czci Krsnę, spełniając Jego pragnienia, Purany zwą Ją Radhiką.” prema jest najlepszym elementem do czczenia Krsny i Śri Radhika jest przewodnim bóstwem premy. Nikt nie wie jak służyć Krsnie jak Ona to wie i nie jest znana z niczego innego poza kochaniem Krsny. Związek emocjonalny jest zwany premą:

sarvathä dhvaàsa rahitaà satyapi dhvaàsa kärane

yad bhäva bandhanaà yünoù sa premä parikértitaù

(„Ujjvala Nilamani”, Rüpa Goswämin)

„prema jest tym połączeniem emocji pomiędzy kochającą się parą, która nigdy nie ulega zniszczeniu, pomimo że może pojawić się wiele okoliczności, by tak się stało.” To nie wypływa z jednej strony, ale z dwóch stron. Radha jest uosobieniem miłości, której obiektem jest Krsna, a na to nakłada się miłość, którą czuje Krsna do Radhy. Ponieważ Radhika kocha Krsnę kompletnie, Śri Krsna również podporządkowuje się Jej służbie, nakładając czerwony lak na podeszwy Jej stóp, malując tilaka na Jej czole, masując Jej stopy itd. Jako niezależna kochanka (svadhina bhartrika) Śrimati może rozkazać Mu robić te rzeczy bez wahania! To nie jest służba służek, ani nawet służba Śri Krsny, to jest sama Miłość, która Jej służy! To jest kulminacja głębokiej miłości, służba serca. Np. pod koniec nocy sakhinie pytają: „Dlaczego robisz bałagan w ubraniach i ozdobach naszej Priya sakhi? Odłóż je z powrotem, tam gdzie były!” Śyama ubiera Svamini:

väcä sücita çarvaré rati-kalä prägalbhyayä rädhikäà

vréòä kuïcita locanäà viracayann agre sakhénäm asau

tad vakñoruha citra keli makaré päëòitya päraà gataù

kaiçoraà saphalé karoti kalayan kuïje vihäraà hariù

(„Bhakti Rasämrta Sindhuh” 2.1.231)

Uśmiechając się delikatnie, rysuje pachnącymi substancjami liście na piersiach Radhiki i bez skrępowania opisuje Swoje rozrywki z Radhiką z poprzedniej nocy sakhiniom. Śri Radhika karci Go z opuszczonymi ze wstydu oczami. To strofowanie sprawia Krsnie nawet większe szczęście niż jakakolwiek inna służba, którą Ona może dla Niego spełniać i w ten sposób Radhika czci Krsnę. Słodycz miłości Śyama manifestuje się wtedy na twarzy Radhiki. Radhika jest zabarwiana stosownie do tej premy. Ona manifestuje cudowną słodycz w każdej części Swojego ciała, jak uśmiech na Swojej twarzy, spojrzenia Swoich oczu, etc. Naturalne spojrzenie Śri Radhy jest modulowane przez fale Jej miłości do Krsny. Czynności oddania Śri Radhy są bardzo słodkie w oczach Śyama. 1) Swoimi własnymi dłońmi Svamini rysuje postać Śyama w kuńja. Śyamasundara wchodzi do kuńja i widzi Ją wpatrzoną w ten rysunek i myślącą: „ W jakiś sposób spędzam dnie przyciskając Twój obraz do Swojego serca! Teraz tu przyszedłeś, czy miałabym Cię nie przyjąć? Chodź, chodź!”. W ten sposób, dzięki połączeniu przez premę, kolor miłości tryska strumieniem. 2) Śri Radhika wyciąga Swoje ramiona, trzymając wysoką gałąź, by zerwać kwiaty. Pokazuje swoje pachy. Przez cały czas nic nie mówi, ukazując Swoje pachy. prema staje się smakowita z powodu Ich wzajemnej miłości. Śri Radha jest najbardziej znana jako uosobienie miłości do Krsny. Kåñëa preme bhävita yära cittendriya käya (C.C.) „Jej ciało, zmysły i umysł są wszystkie zbudowane z miłości do Krsny.” Ona sprawia, że Jej Priyatama (ukochany Krsna) topi się. Ich związek jest całkowicie wolny od bojaźni i czci. Uosobienie miłości do Krsny jest zabarwione miłością Krsny. Pewnego dnia Svamini zrywa kwiaty we Vrndavanie, kiedy Śyama pojawia się tam, przebrany za dziewczynę wyplatającą girlandy. Zawstydzona Radhika odchodzi. Jak zdumiewająca jest Jej moc! Zakrywa Swoje ciało niebieskim welonem w nastroju: „Jestem księżniczką! Czy dziewczyna wyplatająca girlandy jak Ty, może tak stać przede Mną?” Jej cielesny blask miesza się z kolorem Jej niebieskiego welonu, ukazując kształty Jej ciała przez ubiór, więc oczy Śyama cieszą się słodyczą tych kształtów. On nigdy wcześniej nie widział Jej takiej! Z powodu wszystkich tych niezwykłych rodzajów czczenia Ona jest nazywana Radhą. I ponieważ mama Jaśoda podświadomie czuje to, ona jest bardziej czuła dla Niej od bilionów matek. Tulasi nie posiada się z ekstazy, kiedy widzi słodką, wzajemną miłość Radhy i Jaśody.³

Śri Haripada Śila śpiewa:

mätå gaëa madhya maëi, snehavaté nandaräëé,

he rädhe dekhibe tomäre.

paööäïcale jhäàpi dhani, lajjävaté suvadané,

sakhé saìge gåha abhyantare.

„Hej Radhe! Kiedy siedzisz w jej domu ze Swoimi przyjaciółkami, Nandarani, która jest klejnotem pomiędzy oddanymi matkami, patrzy na Ciebie, więc Ty zakrywasz Swoją piękną twarz.”

sneha bhare yaçomaté, vyäkulita hoiyä ati,

bolilen madhu rasa väëé.

he vatse he kalyäëi, vätsalyera nidhi tumi,

mora nélamaëi sama jäni.

„Jaśomati, która jest pobudzona swoimi uczuciami totalnej miłości, wypowiada słodkie jak miód słowa do Ciebie, mówiąc: „Hej Vatse (córka)! Hej Kalyani (piękna, pomyślna dziewczyna)! Jesteś przypominającym klejnot obiektem mojej matczynej miłości, tak jak mój Nilamani (niebieski klejnot Krsna)!”

aìga sparçe kori tora, çapatha rohilo mora,

mätå sama koriya bhävanä

lajjä chäòi hemäìgini, bhojana koroho dhani

mora gåha maìgala pratimä

„Dotykam Twojego ciała i przyrzekam Ci: po prostu uważaj mnie za Swoją własną mamę! O Hemangini (dziewczyna o złotym ciele)! Nie wstydź się i jedz! Uważam Cię za uosobienie pomyślności w moim domu!”

mätära vacanämåte, lajjävanata rädhe,

kåñëera adharämåta çeña

priya sahacaré saìge, bhojana koribä raìge,

kobe dibe phelä lava leça

„O Radhe! Opuszczasz Swoją głowę z zawstydzenia, kiedy słuchasz tych słów mamy Jaśody. Kiedy dasz mi kęs resztek z nektariańskich ust Krsny po smakowaniu ich ze Swoimi przyjaciółkami?”

e sab kautuka lélä, dekhi kobe vrajabälä,

hobe mora sukhera ulläsa

viläpa kusumäïjali, sva saìkalpa padyävali,

nivedaye raghunätha däsa.

„O dziewczyno z Vrajy! Kiedy stanę się bardzo szczęśliwy widząc te radosne rozrywki? Oto Raghunatha Dasa ofiarowuje te wersety, które zawierają jego własne modlitwy, pt. „Vilapa Kusumańjali”.”

·

1Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.

2Śri Bangabihari Vidyalankara dodaje: he sumukhi goñöheçäyäù sneha-pätratvena nairvighnyena çré kåñëa saìga pratéteù çobhanaà prasannaà mukhaà yasyä „ Śri Radhika jest zwana tutaj Sumukhi, ponieważ Jej twarz wygląda przepięknie z powodu Jej przekonania, że Ona spotka się z Krsną bez przeszkód i że jest obiektem miłości dla Królowej Vrajy.”

3Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.