Vilapa kusumańjali 69

 

WERSET 69

SÄKAM TVAYÄ SAKHI NIKUŃJA-GRHE SARASYÄH

SVASYÄS TATE KUSUMA-BHÄVITA BHUSANENA

ŚRNGÄRITAM VIDADHATI PRIYAM IŚVARI SÄ

HÄ HÄ BHAVISYATI MAD IKSANA GOCARAH KIM

säkam tvayä – z tobą; sakhi – O przyjaciółko; nikuńja - zagajnik; grhe – w altance; sarasyäh - jeziora; svasyäh – ciebie; tate – na brzegu; kusuma - kwiaty; bhävita - wykonane z; bhüsanena – z wykorzystaniem ozdób; śrngäritam - ozdabia; vidadhati - robi; priyam – Jej ukochany; iśvari – nasza bogini; sä - Ona; hä hä - O!; bhavisyati – pojawi się; mad - moimi; iksana - oczami; gocarah - postrzegana; kim – czy.

O moja droga przyjaciółko Rupo Mańjari! Kiedy będę mogła ujrzeć cię z moją Panią, ozdabiającą Swojego najdroższego kwietnymi ozdobami, w leśnej altance nad brzegiem Jej własnego jeziora?

Komentarz: Przyjaźń Śri Raghunatha ze Śri Rupą jest kompletna. Dlaczego on nagle ujrzał Śri Rupę Mańjari? Te wizje są również prawdziwe i są przepełnione szczęściem jak gdyby spotkał ją bezpośrednio. W swojej „Abhista Sucanie” Śri Raghunatha pisze: „Oby moje pragnienie pełnienia służby dla Śri Radhy było przepojone nieskazitelnymi myślami Śri Rupy i obym w ten sposób pozostawał zaangażowany w tę służbę oddania dla Śri Radhy!” Razem ze Śri Rupą pragnie smakować wizję swojego ukochanego bóstwa. Śri Rupa i Tulasi przyprowadziły Svamini do kuńja przyozdobionego obecnością Hari nad brzegiem Śri Radhakunda. Jak piękne są brzegi Śri Radhakunda! rädhäkunda śyämakunda tirera ye śobhä; varnana nä yäya rädhä-Krsna manolobhä „Piękna brzegów Radhakunda i Śyamakunda nie da się opisać – one fascynują Radhę i Krsnę!” Kunda ukochanej jest tak drogie Krsnie jak jest Mu droga Jego ukochana. Kiedy On je (kunda) widzi, pamięta o Niej! Ponieważ kunda jest przesycone cechami namiętności Priyaji, to obdarza miłością równą miłości Radhy, każdego, kto wykąpie się w nim choć raz.

kundera mädhuri yeno rädhä madhurimä; kundera mahimä yeno rädhära mahimä

sei kunde eka bära yei kore snäna; täre rädhä sama prema Krsna kore däna {C.C.}

„Kunda jest tak słodkie jak słodycz Radhy i kunda jest tak chwalebne jak chwały Radhy. Krsna obdarza miłością równą tej do Radhy, każdego, kto wykąpie się w tym kunda choć raz.” Spotkanie ma miejsce w należącym do kunda Madana Sukhada kuńja. Hari Svamini, czyli ten, który cieszy się ustronnym zagajnikiem, drogi przyjaciel Radhy, nie może być osiągnięty bez przyjęcia wyłącznego schronienia u lotosowych stóp Radhy. Śrila Narottama Thakura powiedział: vrajapura vanitära, carana äśraya sära, koro mana ekänta koriyä „O umyśle! Przyjmij wyłączne schronienie gopiń z Vrajy. Taka jest esencja.” „hari vibhüsita keli kuńja” znaczy „kuńja było ozdobione obecnością Hari”, lub „Hari przyozdobił to kuńja Swoimi własnymi rękami”. Podczas własnoręcznego dekorowania kuńja, Hari Svamini pomyślał: „Moja Priyaji będzie bardzo chciała bawić się w specjalne gry ze Mną, kiedy zobaczy jak ładnie ozdobiłem kuńja!” Młody Kiśora Krsna jest transcendentalnym, młodzieńczym Kupidynem, który może doprowadzić do omdlenia zwykłego Kupidyna. Dosiadając rydwany gopiń, On pobudza Kupidyna. codi gopira manoratha manamatha manamatha näma dhare madana mohana (C.C). On jest znany jako Madana Mohana. Ten, który upiększa ramię Radhy Swoim wspaniałym ramieniem, jest Tym, godnym czci dla nas. Radha Ramana cieszy się w kuńja. Ta Jego, pełna niewinności adolescencja (mugdha kaiśora) czyni Radhę rozpłomienioną. Svamini wpada w szaleństwo, kiedy pokonuje Śyama w Ich zabawach miłosnych, ale Ona wciąż jest nieusatysfakcjonowana, więc uczy Go kilku nowych sztuczek. Nasz Bohater jest pod Jej kontrolą i Svamini przysposabia Go na Swój własny użytek. Rupa Mańjari i Tulasi smakują słodycz tej nowej rozrywki. To jest przedmiot medytacji Gaudiya Vaisnavów. Śri Jiva Goswamin napisał: „Oby słodycz Radhy i Madhavy atakowała moje serce, abyśmy nigdy nie zbłądzili.”

gaura śyäma rucojjvaläbhir amalair aksnor viläsotsavair

nrtyantibhir aśesa mädana kalä vaidagdhya digdhätmabhih

anyonya priyatä sudhä parimala stomonmadäbhih sadä

rädhä mädhava mädhuribhir abhitaś cittam mamäkramyatäm

(„Śri Krsna Sandarbhah” 501 Anuh)

„Oby Radha i Madhava, którzy emanują złotym i niebieskawym przepychem, których oczy tańczą w nieskazitelnym festiwalu sztuki, którzy są namaszczeni bezkresnym sprytem erotycznej biegłości i którzy rozkoszują się nektariańskim zapachem Swojej wzajemnej zuchwałości, atakowali mój umył Swoją słodyczą w każdym aspekcie.”¹ Śri Jiva Goswamin chciał powiedzieć: „Oby nieopisana słodycz połączonych postaci Radhy i Madhavy obudziła się w moim sercu w taki sposób, żeby nie było żadnego innego postrzegania. Słowo „akranta” znaczy: oby ta słodka, podwójna postać nie opuściła mojego serca w żadnych okolicznościach!” Niebieski i złoty blask Śyama i Gauri oświetla całą Vrndavanę. Prawe oko Śri Radhy i lewe oko Śri Krsny są usatysfakcjonowane cudownymi ruchami w czasie spotkania ukochanego z ukochaną i wydaje się jakby Ich nieopisana cielesna słodycz tańczyła! Ich ciała są przyozdobione bezkresnym kunsztem ekstatycznego spotkania objawionego w objęciach, pocałunkach itd. Ciała Śri Śri Radhy-Madhavy są nasączone wzajemną miłością, tak jak ciała innych bohaterów i bohaterek mogą być namaszczone kurkumą. Innymi słowy, serca w których jaśnieje ta słodycz i które delektują się nektarem wzajemnej miłości, są wysycone zapachem miłości Śri Śri Radhy-Madhavy. W tej wiecznej pozycji, wielbiciele osiągają swój cel nikuńja sevy i jej kompletnego smakowania. I znowu, w tych rozrywkach spotkania jest tak wiele aspektów rozłąki, gdyż bez tej dwoistości spotkania i rozdzielenia nie byłoby różnorodności doznań. Stąd ma miejsce tak wiele sytuacji jak kontrolowanie opiekunów, wychodzenie i powroty do domu, czy dąsy w zagajnikach.

Svamini nie jest usatysfakcjonowana rozrywkami. Piękna korona, naszyjnik z pereł, girlanda z kwiatów i przepaska na biodra Krsny, wszystkie pozrywały się i pospadały, więc Svamini mówi: „Sundara! Popatrz na siebie! Zaraz, pozwól Mi Cię udekorować! Zepsułam Twoje ozdoby, sprawię, że będziesz znowu dobrze wyglądał! Usiądź na chwilę!” Następnie woła Rupę Mańjari: „Rupa! Chodź tu! Nazrywamy kwiatów!” Svamini bierze Rupę ze sobą do ogrodów i zrywa kwiaty, które uznała za najlepsze. Po chwili wraca do kuńja z Rupą Mańjari i zaczyna dekorować Swojego Prananatha ozdobami wykonanymi z tych kwiatów. Tulasi stoi z boku w kuńja i pływa w oceanach szczęścia, kiedy obserwuje biegłość swojej Iśvari w służbie. Ona myśli: „O Svamini! Tylko dzięki Tobie takie służby są możliwe!” W międzyczasie, z powodu dotyku Svamini, ciało Śyama ozdabia się ekstatycznymi, cielesnymi symptomami jak kropelki potu, które przeszkadzają Svamini w służbie. Svamini daje znak Tulasi, by stanęła przy Jej Bohaterze i wachlowała Go. Dzięki wachlowaniu przez Tulasi, kropelki potu na ciele Nagara wysychają, ale teraz Tulasi zaczyna wachlować z tak figlarną wprawą, że podmuchy, które wywołuje, sprawiają, że ubrania Svamini, jak jej bluzka, rozluźniają się. Śyama staje się pobudzony, widząc wpół okryte, delikatne ciało Radhiki, co sprawia, że wykonuje czynności, które przerywają początkowe działania Svamini ubierania Go. Tulasi cicho chichocze, ale nie przerywa swojego wachlowania. Wtedy Svamini karci ją Swoimi, pełnymi wyrzutów spojrzeniami, jakby mówiąc: „Tulasi, jaka niesforna jesteś! Jak mogę dekorować Mojego Nagara, kiedy wachlujesz Go w tej sposób? Wachluj Go właściwie, by siedział spokojnie!” Po otrzymaniu delikatnej reprymendy od Svamini, Tulasi radośnie zaczyna wachlować Krsnę w nowy sposób. Teraz sprawia, że zapach ciała Svamini płynie prosto na Śyama i Jego spokój zostaje przerwany jeszcze raz. Błogosławiona jest ta służka! Błogosławiona jest jej służba!²

By smakować te rozrywki, wielbiciel musi rozbudzić swoją svarupę. „Nawet jeżeli osoba taka jak ja, przebywa we właściwym środowisku (mieszkając we Vrajy), to to nie działa! Umysł jest tak uparty i występny!” Nikt nie może zbliżyć się do Radhy i Krsny z materialną świadomością. Należy wejść w svarupaveśę, bhuta-śuddhi (identyfikacja jako sługa bóstwa) jest wymagana podczas czczenia bóstwa, svarupaveśa jest bhuta-śuddhi Gaudiya Vaisnavów. Podczas umysłowej służby należy rozbudzić swoją svarupę i jest to również wymagane w czasie praktykowania innych aspektów oddania. Praktykujący wielbiciel powinien zawsze identyfikować się w następujący sposób: „Jestem kinkari Radhy!” Nikt nie może zadowolić Svamini i Śyama jak robi to kinkari, gdyż ona aranżuje Ich spotkanie, które czyni Ich bardzo szczęśliwymi. Oni są tak zadowoleni z kinkari, że ofiarowują jej Siebie! Śri Lilaśuka powiedział: apäsya vrndävana päda läsyam upäsyam anyam na vilokayäma („Krsna Karnamrta”) „Nie widzimy żadnego innego obiektu czczenia poza tańczącymi stopami (Krsny) we Vrndavanie.” Śri Krsnadasa Kaviraja napisał w swojej „Saranga Rangadzie” - komentarzu do tego wersetu: vrndävane päda-läsyam yayos tam yuva-dvandva ratnam tyaktvä anyam upäsyam sevyam na vilokayäma „Nie rozglądamy się za żadnym innym obiektem czczenia oprócz podobnej klejnotom, młodzieńczej pary z Vrajy, która jest oddana tańcom w Śri Vrndavanie.” Lojalność mańjariń idzie nawet dalej! Wierność wielkim słowom Goswaminów prowadzi do stałego rozbudzenia swojej svarupy. Śriman Mahaprabhu polecił im (Goswaminom): „Spełniajcie bhajan i w ten sposób uczcie świat!”

Teraz pragnienie Śyama również budzi się w Svamini i Hari usuwa wszystkie zawady w połączeniu się Radhiki z Nim jak wstyd, strach i przekora. Słowo „śrngaritam” w tekście znaczy również, że Svamini jeszcze raz czyni Śyama odpowiednim do rozrywek w śrngara rasie, w erotycznych doznaniach. Svamini naciągnęła girlandę z kwiatów, ale nie było możliwości połączenia końców razem, więc Ona zawiązała ją z tyłu na Jego szyi. Następnie stanęła przed Nim i zapytała: „Jak Ci się podoba Twoja girlanda?” Śyama uśmiechnął się delikatnie. Chociaż próbuje znaleźć słowa, by wychwalać biegłość Svamini, nie jest w stanie wydusić słowa. Ich piersi dotykają się, kiedy Svamini od tyłu próbuje zawiesić girlandę na szyi Krsny i kiedy pochyla się nad Jego ramionami. Z powodu tego ruchu girlanda zostaje zgnieciona i Priyaji konstatuje: „Spójrz! Zniszczyłam Twoją girlandę!”, i zaczyna naciągać nową. Svamini ozdabia (śrngaritam) uosobienie duchowych, erotycznych smaków (śrngara rasa) i w ten sposób zanurza Go w śrngara rasie. Kiedy zakłada koronę na głowę Śyama, On uśmiecha się nieznacznie; „Och, co za nektar! Nie mogę pozwolić, by spadła i się zniszczyła!”, mówi Svamini i podchodzi, by posmakować odrobinę tego nektaru (całując Krsnę). Kiedy Ona to robi, korona Krsny również spada i Ona musi nałożyć ją znowu z pomocą Śri Rupy Mańjari. Tulasi wpada w zachwyt, kiedy widzi wprawę Svamini i Rupy Mańjari w przyozdabianiu.³ Zaraz po tym wizja kończy się i Śri Raghunatha tarza się po ziemi nad brzegiem Radhakunda, zawodząc żałośnie. Tulasi modli się o darśana w którym Svamini ozdabia Śyama:

śri rüpa mańjari sakhi! more koro doyä;

tava krpä nä hoile, kuńja-sevä nähi mile,

sadä more deho pada-chäyä.

rädhäkunda tira śobhä, kuńja grhe mano lobhä,

tomä saha tähära mäjhäre.

yabe rädhä mad iśvari, prema sohägete bhari,

präna känta vrajendra kumära.

nänä puspa äbharane, säjäibe sayatane,

ye ange yemon śobhä päy

se rahasya lilä kobe, nayana gocara hobe,

jivana särthaka hobe täy

„O sakhi Rupo Mańjari! Bez twojej łaski nie można osiągnąć kuńja-sevy! Proszę, zawsze użyczaj mi cienia swoich lotosowych stóp! W czarującej altance w kuńja na pięknym brzegu Radhakunda, ty i moja Pani, Radha, z miłością i w skupieniu ozdabiacie ukochanego Jej serca, Vrajendra Kumara, różnymi kwietnymi ozdobami, by Jego ciało stało się bardzo piękne. Kiedy uczynię moje życie użytecznym, obserwując tę poufną rozrywkę swoimi własnymi oczami?”

(Śri Rasika-Candra Däsa)

·

1Komentarz do dwóch ostatnich paragrafów autorstwa Śri Ananda Gopala Goswamina

2Komentarz Śri Govinda Gopäla Goswamina (drugiego syna Śrila Änanda Gopäla Goswamina).

3Komentarz Śri Änanda Gopäla Goswamina.