Vilapa kusumańjali 75

 

WERSET 75

SAMANTÄD UNMATTA BHRAMARA-KULA JHANKÄRA NIKARAIR

LASAT PADMA STOMAIR API VIHAGA RÄVAIR API PARAM

SAKHIVRNDAIH SVIYAIH SARASI MADHURE PRÄNAPATINÄ

KADÄ DRAKSYÄMAS TE ŚAŚIMUKHI NAVAM KELI NIVAHAM

samantäd - dookoła; unmatta - odurzone; bhramara - pszczoły; kula - rój; jhankära - brzęczeć; nikaraih – z obfitością; lasat - piękne; padma - lotosy; stomaih – z wieloma; api - również; vihaga - ptaki; rävaih – ze szczebiotem; api - również; param - wielce; sakhi - przyjaciółki; vrndaih – z grupami; sviyaih – z Twoją własną; sarasi – w jeziorze; madhure – w słodkim; präna-patinä – z Panem Twojego serca; kadä - kiedy; draksyämä - ujrzymy; te - Twoją; śaśimukhi – dziewczyna o księżycowej twarzy; navam - nową; keli - zabawę; nivaham – wiele.

O Śaśimukhi (dziewczyna o księżycowej twarzy)! Kiedy będziemy świadkami Twoich, zawsze świeżych, wodnych zabaw z Panem Twojego serca i Twoich przyjaciółek, wszystkich razem, nad Twoim własnym, słodkim jeziorem, które jest wypełnione wieloma lotosami i otoczone śpiewającymi ptakami i brzęczącymi pszczołami?

Komentarz: W tym wersecie Śri Raghunatha pragnie ujrzeć wodne rozrywki nad Radhakunda, mówiąc: „O Radhe o księżycowej twarzy! Kiedy będę mogła ujrzeć Twoje słodkie, wodne zabawy z Panem Twojego życia nad Śri Radhakunda? W tym słodkim jeziorze są lotosy przyciągające odurzone, brzęczące pszczoły. Na powierzchni kunda różne ptaki śpiewają i ćwierkają. Pragnę ujrzeć Twoje słodkie, wodne rozrywki w tym kunda!” Śri Raghunatha jest wiecznie wyzwolonym towarzyszem Pana o imieniu Rati lub Tulasi Mańjari, która zstąpiła wraz ze Śriman'em Mahaprabhu dla pomyślności świata, by zabrać wszystkich do kuńja jako kinkarinie. Gaurahari znaczy 'złoty złodziej'. Śrila Rupa Goswamin powiedział: „Tak jak złodziej przebiera się, by kraść, tak Krsna ukradł wygląd Radhy, okrywając się Jej blaskiem w obawie przed byciem zdemaskowanym, lecz kiedy On splądrował magazyn rasy w Swoim zstąpieniu jako Gaura, został automatycznie złapany!”

apäram kasyäpi pranayi jana-vrndasya kutuki

rasa stomam hrtvä madhuram upabhoktum kam api yah

rucim svam ävavre dyutim iha tadiyäm prakatayan

sa devaś caitanyäkrtir atitaräm nah krpayatu

(„Dvitiya Caitanyästakam”, 3)

„Będąc ciekawym smakowania wszystkich niezliczonych ras miłości jednej z Jego ukochanych (Śri Radha z Vrajy), Krsna ukradł Jej blask i okrył nim Swój własny (czarniawy) splendor, objawiając wszystkim ten nowy, złoty blask. Oby ten Pan Caitanya okazał nam Swoją wielką łaskę!” Jak Krsna kradł masło w Swoim dzieciństwie, ubrania gopiń w Swojej wczesnej młodości, serca gopiń w pełni Swojej młodości i w końcu serce Śri Radhiki, tak On ukradł Jej blask i Jej nastrój, by stać się Gaurą i by splądrować magazyn rasy i premy. Pragnę łaski tego złodzieja! On osobiście pobłogosławił Sitanatha (Advaita Prabhu), mówiąc:

vrndäranyäntarasthah sarasa vilasitenätmanäm ätmänam uccair

änanda syanda vandikrta manasam urikrtya nitya pramodah

vrndäranyaika nisthän svaruci sama tanün kärayisyämi yusmän

ityeväs te'vaśistam kim api mama mahat karma tac cätanisye

däsye kecana kecana pranayinah sakhye ta evobhaye

rädhä-mädhava nisthayä katipaye śri dvärakädhiśituh

sakhyädäv ubhayatra kecana pare ye vävatäräntare

mayyäbaddha hrdo'khilän vitanavai vrndävanäsanginah

(„Śri Caitanya Candrodaya” Akt X)

„O acarya! Jestem zawsze zaabsorbowany Swoimi rozkosznymi, barwnymi rozrywkami we Vrndavanie i dam wam wszystkie (duchowe) ciała odpowiednie do dołączenia do Mnie w tych Vrndavańskich-rozrywkach. Ten jeden, pozostały, wielki obowiązek szybko spełnię! Niektórzy wielbiciele są w nastroju służenia, inni są skupieni na nastroju przyjaźni, inni są zaabsorbowani miłością Radhy i Madhavy, inni są skupieni na Panu Dvaraki, a jeszcze inni na Moich różnych inkarnacjach takich jak Rama i Nrsimha. Spętam was wszystkich kajdanami Mojej miłości i podaruję wam przywiązanie do Vrndavany!” Fraza 'przywiązanie do Vrndavany' wskazuje na ekspresyjną służbę oddania zwaną mańjari-bhavą.¹ Słysząc błogosławieństwo Mahaprabhu, Śri Sitanatha odpowiedział:

nijecchayä präpaya yad yad eva sthaläntaram no vapur antaram vä

tavaitad äścarya caritram eva jätismarä eva ciram smarämah

„Dzięki Twojemu życzeniu możemy osiągnąć wszystko, czego Sobie życzysz, w każdym miejscu i każdym ciele. Będziemy wiecznie pamiętali nasze pochodzenie w Twoich cudownych rozrywkach!” Z tego wersetu można zrozumieć, że Gaudiya Vaisnavowie równocześnie pamiętają rozrywki Śri-Śri Gaura-Govinda. Wszystko to zostało opisane przez tego, który ssał dużego palca stopy Mahaprabhu – wielkiego poetę Kavi Karnapura. Śrila Thakura Mahaśaya powiedział: hethä gauracandra päbo sethä Rädhä-Krsna. „Tutaj osiągnę Gauracandrę i Radha-Krsnę.” Śri Raghunatha, który jest towarzyszem Gaury, wiecznie szlocha nad brzegiem Radhakunda – szczęśliwe dusze mogą to słyszeć nawet teraz! I równocześnie jest zawsze zaabsorbowany rasą służby oddania dla Yugala Kiśora.

W swoim duchowym skupieniu Śri Raghunatha widzi Yugala Kiśora bawiącą się w wodach Radhakunda z Kundalatą jako sędziną. Nandimukhi i Danistha również tam są. „W co będziemy się bawić?” „Sporty wodne!” Mańjarinie przebierają uczestników, ubierając Śri Radhikę i Jej przyjaciółki w przewiewne, białe sari, a Śyamasundara w lekki strój kąpielowy. Kundalata ustala zakład: 'Zwycięzca będzie mógł pić nektar ust przegranego. Pozostałe sakhinie będą świadkami.' Radha i Madhava stają twarzami naprzeciwko Siebie i pryskają na Siebie wodą, a Ich zwiewne stroje zaczynają przylegać do Ich ciał i mogą smakować słodki widok Swoich mokrych postaci. Kinkarinie jak Rupa Mańjari i Tulasi Mańjari stoją nad brzegiem Radhakunda i również smakują ten słodki widok. Co może zrobić Svamini przeciwko zapaśnikowi? Śyama chlapie z taką siłą, że Ona ze strachu odwraca się do Niego plecami. Wszyscy milczą, nikt nie wychwala zwycięstwa Śyama. Gdyby wygrała Radhika, cały brzeg Radhakunda rozbrzmiewałby okrzykami 'Radhe Jaya! Radhe Jaya!' Śyama domaga się: „Zapłać Mi Moją nagrodę, inaczej nie dam Ci spokoju! Zostawiłabyś Mnie, gdybym przegrał? Sakhinie nie mówią 'tak' i nie mówią 'nie'. Śyamasundara podchodzi do Svamini i trzymając Ją za szyję, żąda: „Daj Mi Moją nagrodę!”. Jak cudowne jest piękno Svamini w tej chwili! Jej, na wpół przymknięte oczy delikatnie poczerwieniały od walki w wodzie i lekko porusza Swoimi brwiami. Ten gest jest nazywany 'hela', znak braku szacunku dla ukochanego, wyrastający z miłosnych uczuć (śrngara bhava-yukta). Bohaterski zwycięzca nie chce Jej zostawić. Twarz Svamini ukazuje uśmiech i łzy, a słodycz Jej śmiechu lśni przez Jej płacz. Nie zamyka Swoich oczu całkowicie. Jak Ona może tam stać bez pochwycenia, co najmniej chwilowo, obrazu takiego pięknego Śyama? Śyama nalega: „Daj Mi Moją nagrodę! Daj Mi Moją nagrodę!” Svamini nie chce tak łatwo dać nagrody. Ona jest pełna przekory, wahania, braku szacunku i wzgardy, ukazując setki różnych nastrojów na Swojej twarzy. Wszystkie sakhinie stoją dookoła, a transcendentalny, młodzieńczy Kupidyn nalega: „Daj to! Daj to!” Jej usta mówią: „Nie dotykaj Mnie!”, ale Jej serce pyta: „Nie dotkniesz Mnie?” Jak cudowna jest Jej słodycz, kiedy odwraca Swoją twarz od Śyama i pokazuje Mu Swój lśniący policzek. Śyama jest oczarowany pięknem policzka Radhiki i widzi w nim Swoje własne odbicie. Mówiąc: „Odbicie znalazło tu swoje miejsce, czy na oryginał nie ma już miejsca?”, Śyama całuje Jej policzek. „Och, co zrobiłeś?” Svamini słodko mówi Swoimi spojrzeniami. Śyama jest oczarowany słodyczą oczu Radhiki i całuje je, pytając „Jaką nagrodę dostanę?” i sprawiając, że Jej czarniawy tusz do oczu przykleja się do Jego czerwonych ust. Svamini zauważa: „Twoje usta stały się teraz jeszcze piękniejsze!” i odwraca Swoją twarz w drugą stronę. Kiedy Krsna widzi cudowny uśmiech Radhiki na Jej lśniącym, złotym, prawym policzku, również całuje ten policzek i sprawia, że czarny znak kreski do oczu pojawia się na tej stronie. Kiedy Tulasi to widzi, przypomina sobie, że złoty księżyc również jest wysadzany czarniawymi kropkami i dlatego określa Radhę 'Śaśimukhi', lub 'dziewczyna o księżycowej twarzy', w wersecie.² W ten sposób manifestuje się wiele setek nowych, słodkich wodnych zabaw. Po tym Śri Radhika staje w jednej drużynie ze wszystkimi Swoimi przyjaciółkami i zaczynają pryskać Nagara-mani połączonymi siłami, sprawiając, że Krsna w końcu zwiesza Swoją, podobną księżycowi Twarz i protestuje: „Stop! Stop! Poddaję się!” Kiedy Radhika słyszy te nektariańskie słowa, przestaje Go chlapać i uśmiecha się w słodki, czarujący i zdumiewający sposób. Teraz sakhinie zbierają świeżo rozkwitłe lotosy i wkładają je do rąk Śri Radhy. Śri Radhika podnosi Swoje ramię i pokazuje Krsnie Swoją piękną pachę, celując w Jego pierś i rzucając lotosami. Śyama jest oczarowany Jej pięknem, chwyta wszystkie lotosy, którymi niewinna Radhika ekstatycznie rzuca w Niego i rzuca nimi w Nią z powrotem. Piękno tych lotosów wzrasta niepomiernie, będąc rzucanymi przez podobne lotosom ręce Śri-Śri Radhy-Krsny! Czarne pszczoły latają dookoła tych pachnących lotosów w stanie odurzenia, brzęcząc jak strzały Kupidyna, przypominające pożądliwe spojrzenia Radhy i Krsny, a ptaki słodko śpiewają, kiedy Tulasi obserwuje sporty wodne Śri Radhiki z Panem Jej Serca i Jej przyjaciółkami w Jej pięknym jeziorze! Kiedy wizja znika Śri Raghunatha rozpacza i modli się:

rädhäkunda rädhä sama, mahimä-moy manorama,

tire nire lilä niketana

amrta samäna jala, śobhä kore padma-dala,

keli kore räja-hamsa gana

„Śri Radhakunda jest chwalebne i czarujące jak Śri Radha we Własnej Osobie. Jego brzeg i woda są królestwami Jej rozrywek, a jego nektariańskie wody w których bawią się królewskie łabędzie są upiększane lotosami.”

cäri dike cäri ghäta, mani mänikyera thäta,

ratne bandha sarovara tira.

prati ghäte manimoy, koto ye mandapäloy,

parägete suväsita nira.

„Na wszystkich jego czterech stronach znajdują się wysadzane klejnotami ghaty i każda ghata ma pomosty obmywane pachnącymi pyłkiem kwiatowym wodami.

mandapera pärśve śobhä, kalpataru kalpalatä,

aganita keli kuńjavana.

kuńje kuńje manohara, äche koto cabutara,

ratna vedi apürva darśana.

Te pomosty są otoczone drzewami pragnień i pnączami pragnień i niezliczonymi zagajnikami do zabaw, i w każdym kuńja można zobaczyć czarujące estrady i wspaniale wysadzane klejnotami miejsca do siedzenia.”

kusumita kuńjavane, madhukara guńjane,

mukharita vana upavana.

vihangama kore gäna, rasa kori mürtimän,

manda bohe malaya pavana.

„Wielkie lasy, zagajniki i kępy drzew znad Radhakunda są wypełnione słodkim brzęczeniem pszczół, pieśni ptaków tworzą romantyczną atmosferę (uosabiając rasę), a z południa dmucha delikatna bryza.”

sei rädhäkunda nire, heri tava jala vihäre,

sakhi saha pränanätha sange,

vividha jala vihära, heri ati suvistära,

pulake püribe mora ange

(Śri Haripada Śila)

„Skóra mojego ciała zjeży się w ekstazie, kiedy będę świadkiem Twoich wielu różnorodnych rozrywek w wodach tego Radhakunda z Twoimi przyjaciółkami i Panem Twojego życia!”

·

1Do tego miejsca komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.

2Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.