Vilapa kusumańjali 79

 

WERSET 79

SULALITA NIJA BÄHVÄŚLISTA GOSTHENDRA SUNOH

SUBALITATARA BÄHVÄŚLESA DIVYAN NATÄMSA

MADHURA MADANA GÄNAM TANVATI TENA SÄRDDHAM

SUBHAGA-MUKHI MUDAM ME HÄ KADÄ DÄSYASI TVAM

sulalita – bardzo łaskawa; nija - własne; bähu - ramię; äślista – objąć; gosthendra - króla Vrajy; sünoh - syn; subalitatara – bardzo silne; bähu - ramię; äślesa - objąć; divyan - wspaniałe; nata - obniżone; amsa - ramię; madhura - słodkie; madana - erotyczne; gäna - pieśni; tanvati - rozszerzać; tena särdham – z Nim; subhaga - piękna; mukhi - twarz: mudam - radość; me - mi; hä - O!; kadä - kiedy; däsyasi - dasz; tvam -Ty.

O Subhaga Mukhi (dziewczyna o pięknej twarzy)! Kiedy dostarczysz mi wielkiej radości, śpiewając słodkie, miłosne piosenki z księciem Vrajy, obejmując Go Swoimi artystycznymi ramionami, kiedy On trzyma Swoje silne ramię na Twoich obniżonych ramionach?

Komentarz: W swoich transcendentalnych wizjach Śri Raghunatha dasa stale doświadcza słodyczy Boskiej Pary. Nie ma słów, które mogłyby opisać to doświadczenie, ale on próbuje robić to tak dobrze, jak może. Słodyczy Boga nie można wytłumaczyć pisaniem książek, dlatego autorzy pism nazywają to 'mukasvadanavat': Niemądra osoba może smakować słodkie doznania i może odczuwać wielką ekstazę, ale nie potrafi wyrazić tego słowami. To samo dotyczy słodyczy Boga. Pomimo że wielcy święci, którzy osobiście doświadczyli słodyczy Boga, próbowali wyrazić to w jakiś sposób w swoich książkach, każdy musi ostatecznie praktykować bhajan, by doświadczyć tego samemu. Nie jest możliwe osiągnięcie pełnego smaku i doświadczania tego po prostu przez czytanie książek, dlatego Śrila Rupa Goswamin zdefiniował warunki wymagane do smakowania rasy w swojej „Bhakti Rasamrta Sindhuh” (2.1.6-7):

bhakti nirdhüta dosänäm prasannojjvala cetasäm;

śri bhägavata raktänäm rasikäsanga ranginäm

jivanibhüta govinda päda bhakti sukhäśriyäm;

premäntaranga bhütäni krtyänyevänutisthatäm

„Osoby, które są całkowicie wolne do materialnych zanieczyszczeń dzięki swojemu czystemu oddaniu, których serca są rozświetlane duchową satysfakcją, które są bardzo przywiązane do słuchania świętych tematów ze „Śrimad Bhagavata”, które czerpią radość z błogiego towarzystwa świętych wielbicieli rasika, których życiem jest pełne szczęścia bogactwo oddania do stóp Govindy, które zawsze spełniają poufne obowiązki miłości jak hari nama sankirtana, przebywanie w towarzystwie świętych rasików, słuchanie transcendentalnych opowieści od nich i pamiętanie tych tematów w ciągu dnia, posiadają kwalifikacje do smakowania bhagavata-rasy (smaku Boga).”

Serce Śri Raghunatha dasa Goswamina cierpi z powodu bólu miłości w rozłące. Rozdzielenie od Śriman'a Mahaprabhu, rozdzielenie od Rupy i Sanatana Goswaminów, a także czując w sobie wielką tęsknotę za swoją Svaminiji. Jego ciało płonie w leśnym pożarze rozłąki i z wielkim smutkiem modli się: „Kiedy uczynisz mnie szczęśliwym?” Czym jest szczęście służek Radharani? Nie ich własnym zadowoleniem, ale szczęściem Yugala Kiśora. Kiedy Śri Raghunatha unosi się na falach modlitwy, które są potęgowane prze ból rozłąki, objawia się mu obraz następnej transcendentalnej rozrywki. Svamini i Jej Nagara zbliżają się do niego, śpiewając słodkie piosenki nad brzegiem Śri Radhakunda. Svamini opiera Swoje piękne ramię na ramieniu Gostha Yuvaraja (Krsna, książę pastwisk), obejmując Go. Ramię Svamini jest urokliwe z powodu Jej czystej miłości, a nie z jego pięknego wyglądu. Hari nie może być pokonany zwykłym, cielesnym pięknem, bez miłości. W „Lalita Madhava” (Akt V) jest opisane jak Garuda był oczarowany pięknem Rukmini przed jej porwaniem przez Śri Krsnę:

saundaryämbunidher vidhäya mathanam dambhena dugdhämbudher

girbänair udahäri cäru caritä yä sära sampan mayi

sä laksmir api caksusäm cira camatkära kriyäm cäturim

dhatte hanta tathä na käntibhir iyam räjńah kumäri yathä

„Kiedy półbogowie ubijali Ocean Mleka, oni również ubijali ocean piękna i w rezultacie pojawiła się bogini fortuny, Laksmi-devi o pięknej-naturze. Och! Lecz ta księżniczka wprawia moje oczy w osłupienie swoim pięknem w taki sposób, że piękno Laksmi-devi nie robi na mnie żadnego wrażenia!” Kiedy Krsna usłyszał słowa Garudy, powiedział: sakhe bhavatu kim etena rüpa mätrena na härya harih (ibid.) „O przyjacielu! Niech będzie! Jaki jest użytek z twojej relacji? Hari nie jest urzekany po prostu przez cielesne piękno! Dopóki to piękno nie jest stworzone z miłości, nie będzie w stanie Mnie oczarować! Dlatego opowiedz coś o jej miłości do Mnie!” Ramiona Svaminiji są stworzone z maha-bhavy i dlatego są tak piękne. Prawe ramię Svamini wędruje za plecami Śyama do prawej części Jego brzucha, a Śyama kładzie Swoje długie, lewe ramię na Jej lewym ramieniu i Jego lewa dłoń sięga do Jej lewej piersi. Jak wiele setek pragnień budzi się w sercu Śyama, kiedy Svamini dotyka Go Swoimi delikatnymi, pięknymi ramionami! Ramiona Śyamasundara są silne, bezgranicznie silne, i ten walor staje się przepiękny, kiedy one są zaangażowane w służbę dla Svamini. Kiedy Radha i Krsna obejmują się, w stanie odurzenia zaczynają śpiewać słodkie, miłosne piosenki. Oni smakują piękno lasu nad brzegami Śri Radhakunda, gdzie drzewa i pnącza są pełne kwitnących kwiatów otoczonych pszczołami, które są spragnione ich miodu, gdzie sarny i zające bawią się do woli, gdzie kukułki, papugi i żurawie słodko śpiewają i gdzie powietrze jest wypełnione bogatym zapachem kwitnących lotosów oraz kwiatów kahlara i campaka. Radha i Krsna Sami rozświetlają te brzegi Swoim własnym, złotym i niebieskim blaskiem. mädayatiti madana: Kupidyn odurza, i miłosne piosenki, madana gana, również są odurzające. Svamini przyciska prawą stronę brzucha Śyama Swoją prawą, lotosową ręką, by wybijać rytm. Jakikolwiek odstęp był pomiędzy Ich ciałami, już go nie ma i Oni mocno się obejmują. Jak bardzo Svamini się cieszy!¹ Ona śpiewa: e buka ciriyä yekhäne paräna, sekhäne tomäre thobo „Otworzę Swoją pierś, gdzie jest Moje serce i włożę Cię tam!” Śyama również wybija rytm na piersi Svamini. Svamini czuje siłę ramienia Śyama. Rasamaya Śyama i Rasamayi Svamini! Jak słodkie są Ich głosy! Czasami Svamini opiera Swoją głowę na piersi Śyama i śpiewa:

śyäma bandhu! ämära paräna tumi!

kona śubha dine, dekhä tomä sone,

päsarite näri ämi

yokhon dekhiye, o cända vadane,

dhairaya dharite näri

abhägira präna, kore än cän,

dande daśa bär mari

more koro doyä, deho pada chäyä,

śunaho paräna känu!

kula śila sob, bhäsäinu jole,

nä jiyäbo tuwä vinu!

„Śyama! O przyjacielu! Jesteś Moim życiem! Nie zapomnę tego błogosławionego dnia, kiedy Ciebie spotkałam! Kiedy ujrzałam Twoją, podobną księżycowi twarz, nie mogłam zaznać więcej spokoju. Serce tej nieszczęśliwej dziewczyny bardzo boli, umieram dziesięć razy w ciągu pół godziny! O Kanu (Krsna)! Posłuchaj! Jesteś Moim życiem! Bądź łaskawy dla Mnie, daj Mi schronienie u Swoich lotosowych stóp! Sprawiłam, że Moja reputacja i Moje rodzinne tradycje zatonęły w wodach (miłości)! Nie mogę żyć bez Ciebie!”

Jak piękna jest twarz Svamini, kiedy Ona śpiewa te słodkie, miłosne piosenki! Jak cudowne są Jej gesty! To dlatego Tulasi nazywa Ją tutaj 'Subhaga-mukhi' (dziewczyna o pięknej twarzy)! Śyama również śpiewa miłosną piosenkę:

sundari! ämäre kohicho ki?

tomära piriti, bhävite bhävite,

vibhora hoiyächi

thira nahe mon, sadä ucätan,

soyätha nähiko päy

gagane bhuvane, daśa diga gane,

tomäre dekhi sadäi

tomära lägiyä, bedäi bhramiyä,

giri nodi bone bone

khäite śuite, än nähi cite,

sadäi jägaye mone

śuno vinodini, premera kähini,

paräna roiyäche bändhä

ekai paräna, deha bhina bhina,

jńäna kohe - gelo dhändä

„O piękna dziewczyno! Co Ty Mi mówisz? Zaabsorbowałem się pamiętaniem Twojej miłości bez chwili przerwy! Mój umysł nigdy nie zaznaje spokoju, jest zawsze pobudzony i nie mogę znaleźć pocieszenia! Zawsze widzę Cię wszędzie, we wszystkich dziesięciu kierunkach, na niebie jak i na ziemi! Przemierzam góry, rzeki i lasy po prostu szukając Cię! Nie myślę o nikim innym, tylko o Tobie! Pojawiasz się w Moim umyśle nawet kiedy jem i śpię! Posłuchaj, O Vinodini (dostarczycielka radości), tej miłosnej historii! Jesteśmy dwoma ciałami z jedną duszą!” Jńana dasa śpiewa: „Zniknęła dualność (pomiędzy Nimi, gdyż Oni są teraz połączeni).”

Svamini jest oczarowana piosenką Śyama i przesuwa Swoje ramię z Jego brzucha na Jego szyję. Opuszcza Swoją twarz i nagradza Śyama pocałunkiem. To jest odpowiednia nagroda za taką słodką, miłosną piosenkę! Nie ma końca ekstazie Śyama! Oni do woli cieszą się, tak słodko jak król słoni ze słonicą. Nie ma sakhiń w pobliżu.

donhe kohi donha anuräga; duhu prema dui hrde jäga

donhe donhä koru parihära; duhu älingai koto bära

duhu bimbädhare duhu damśa; duhu guna duhu paraśamsa

duhu heri dohära vayäna; duhu jana sajala nayäna

duhu koho madhurima bhäsa; nirakhaye yadunätha däsa

„Oni przyrzekają miłość do Siebie i wzajemne uczucie budzi się w Ich sercach. Oni odsuwają się od Siebie, by znowu się objąć! Wzajemnie gryzą Swoje, podobne owocom bimba usta i wychwalają Swoje wzajemne cechy. Wpatrują się w Swoje twarze z wypełnionymi łzami oczami i szepcą Sobie słodkie słówka, podczas gdy Yadunandana przygląda się.”

vana vihara (zabawy w lesie). Svamini zrywa kwiaty i ozdabia nimi Śyama i Śyama również zrywa kwiaty i dekoruje nimi Svamini. Śpiewając i śpiewając, Oni dochodzą nad brzeg Radhakunda. Szczęście Tulasi nie ma granic, kiedy to widzi. Kiedy ta wizja znika, ona płacze i modli się: „Proszę przejdźcie w ten sposób jeszcze raz i spójrzcie na mnie! Jestem tu sama! Będę tak szczęśliwa mogąc oglądać Wasze urzekające rozrywki jeszcze raz! Zostawiliście mnie tu samą nad brzegiem kunda! Będę spełniona jeśli będę mogła ujrzeć Was jeszcze raz! O Svamini! Dokąd pójdę jak mnie odrzucisz? Moje życie jest zadedykowane służbie dla Ciebie! Oby blask Twoich paznokci u stóp rozświetlił moje serce i ukoił je, takie jest moje, długo żywione pragnienie! Brzeg Radhakunda jest rozświetlony Twoim boskim blaskiem, kiedy przychodzisz tu tańcząc i śpiewając. Jak mogłabym tęsknić za czymkolwiek innym po ujrzeniu jak tu nadchodzisz?” Im większych uczuć rozłąki doświadcza Śri Raghunatha, tym bardziej je smakuje. Im większy głód, tym większy smak. Goswamini ukazali to swoim przykładem. Płacząc i płacząc, praktykujący wielbiciel przepełni się uczuciami i wtedy doświadczy tego wszystkiego. Te doświadczenia rozluźnią więzy cielesnej świadomości. Słodycz Boskiej Pary może być w pełni smakowana ze świadomością służki. Zostaniemy pobłogosławieni, jeżeli doświadczymy tych uczuć naszego wielkiego przykładu, Śrila Raghunatha Dasa Goswamina!² Kiedy ta wizja znika, Śri Raghunatha tarza się po ziemi nad brzegiem Radhakunda i lamentuje:

tava bähu mrnälini ati sulalita;

vrajendra-nandana tähe ho'ye älingita

nija subalita bähu korile arpana;

änata hoibe tava skandha suśobhana

madhura madana gäna krsnera sahite;

gähiyä sumukhi kobe sukha dibe cite

(Śri Rasika-Candra däsa)

„Twoje ramiona są piękne jak łodygi lotosów i Vrajendra-nandana jest przez nie obejmowany. Ponieważ On kładzie Swoje własne, silne ramię na Twoich ramionach, One się pięknie obniżają. O Sumukhi! Kiedy zadowolisz moje serce, śpiewając słodkie, erotyczne piosenki z Krsną?”

·

1Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.

2Komentarz do vana vihary autorstwa Śri Ananda Gopala Goswamina.