Vilapa kusumańjali 80

 

WERSET 80

JITVÄ PÄŚAKA KHELÄYÄM ÄCCHIDYA MURALIM HAREH

KSIPTÄM MAYI TVAYÄ DEVI GOPAYISYÄMI TÄM KADÄ

jitvä – po wygraniu; päśaka - gra w kości; kheläyäm – w grze; äcchidya - porywając; muralim - flet; hareh – od Hari; ksiptäm - rzucony; mayi – do mnie; tvayä – przez Ciebie; devi - O Bogini!; gopayisyämi - schowam; täm – ten flet; kadä – kiedy.

O Devi, kiedy pokonasz Hari w grze w kości, skradniesz Jego flet. Kiedy rzucisz go do mnie, bym mogła go schować?

Komentarz: W wizji Śri Raghunatha smakuje Vana Viharę Śri-Śri Radha-Madhavy i słodycz Ich miłosnych pieśni, a kiedy ta wizja znika, czuje wielki ból. On jest całkowicie zaabsorbowany Śri Radharani; nikt oprócz Niej nie może ukoić bólu rozłąki. Śri Radha uosabia kwintesencję hladini-śakti. hlädini koräya krsne äsvädana däna. hlädini dväräya kore bhaktera posana. (C.C.) Moc-hladini czyni Pana Rasika Śekharem, królem koneserów, i umożliwia Mu smakowanie lila, a kiedy ona wchodzi do serca wielbicieli, daje im szczęście płynące ze służby oddania dla Krsny. Śri Radhika jest prymarną częścią tej mocy-hladini i Ona w ten sposób zachwyca zarówno Pana jak i wielbicieli. W Panu pojawia się jako hladini svarupini, a w wielbicielach jako bhakti-rupini. Tak jak Krsna nie może znaleźć żadnej innej gopi oprócz Śri Radhy, by uwolnić się od cierpień rozłąki ze Śri Radhą, podobnie nikt inny oprócz Niej może ukoić cierpienia wielbiciela wywołane rozdzieleniem od Niej. „Jak miłosierny był Śri Gurudeva, że wprowadził mnie do służby dla takiej Radharani! Jakże to smutne, że tego nie doświadczam! Zamiast lotosowych stóp Radhy wolę zysk, uwielbienie i wyróżnienie w tym świecie! Jest to z pewnością rezultat popełniania obraz w czasie niezliczonej ilości żyć. Pomimo że otrzymałem łaskę świętych i mojego guru, wciąż jestem jej pozbawiony! Jak nieszczęsny jestem!” sädhu mukhe kathämrta, śuniyä vimala cita, nähi bhelo aparädha kärana (Thäkura Mahäśaya) „Nie mogłem słuchać nektariańskich słów świętych z powodu popełnionych obraz!”

Bardzo cierpiąc z powodu rozłąki, Śrila Raghunagha Dasa Goswamin płacze. Wtedy Svamini miłosiernie woła go: „Tulasi, chodź!” Śri Raghunatha dasa siada i widzi następną transcendentalną scenę: Gra w kości już rozpoczęła się w zagajniku Sudevi-sakhi. Sukumari (delikatna Radhika) nie mogła stawić czoła bohaterskiemu Krsnie podczas zabaw wodnych, podczas picia miodu, czy podczas rozrywki huśtania, więc teraz sakhinie znajdują sposób, by pokonać Nagara Krsnę. Krsna o pięknej twarzy siedzi naprzeciwko Radhiki w zielonym zagajniku Sudevi, otoczony wszystkimi Ich drogimi, ukochanymi przyjaciółkami. Najpierw zakładają się o flet Krsny i Vinę Radhiki, kładąc je przed Sobą. Nandimukhi i Vrnda są sędzinami, a Kundalata przesuwa pionki. Lalita siedzi po stronie Radhy, a Madhumangala po stronie Krsny, jako doradcy, nikt inny nie może ingerować przez cofanie już wykonanego ruchu i odwrotnie. Przed rzutem muszą pokazać dłonie, a kiedy ktoś wyrzuca 17 lub więcej, dłoń również musi być otwarta. Svamini mówi: „Sundara! Możesz wykonać pierwszy ruch!” Śyamasundara rzuca, ale nie otwiera Swojej dłoni. Svamini potrząsa Swoimi kośćmi w rękach i w tym samym czasie potrząsa umysłem Krsny Swoim słodkim uśmiechem. Za pierwszym rzutem Ona od razu wyrzuca 17 i otwiera Swoją dłoń. Sakhinie wymieniają znaczące spojrzenia między sobą i mówią: „Rozumiemy, że wygrasz tę grę! A Ty pastuszku! Uganiaj się dalej za Swoimi krowami z patykiem w ręku, pokrzykując 'hai hai', by je popędzać! Co możesz wiedzieć o grze w kości?” Podczas drugiego rzutu Śyama otwiera Swoją dłoń. Tulasi siedzi przy boku Svamini w taki sposób, że może widzieć Jej twarz. Svamini jest oszołomiona, kiedy widzi słodką postać Śyamasundara, a Śyamasundara wpatruje się w słodycz Radhy. Czy kiedykolwiek ujrzy Ją taką ponownie? Jest tylko kilka osób, które Ich kochają. Jest mnóstwo osób, które lubią brać od Boga, ale nie ma nikogo, kto by wiedział jak Mu dawać. Każdy jest zajęty braniem od Niego. „Czy powinienem spełniać bhajan po prostu dla swojej własnej przyjemności? A może powinienem zapomnieć o swoim własnym szczęściu i nieszczęściu i robić bhajan, by zadowolić Go swoją służbą? Intonuję, bo czyni mnie to szczęśliwym. Czy podczas intonowania pamiętam Tego, którego szczęście nie zna granic, kiedy On słyszy jak intonuję? Nie mam nic przeciwko przedstawianiu się jako czysty wielbiciel, ale nie mam na celu szczęścia mojego ukochanego bóstwa. Głównie jestem zainteresowany swoim własnym szczęściem i nieszczęściem!” W „Śrimad Bhagavata” można zobaczyć, że Bali Maharaja oddał wszystko Panu i po prostu został Jego odźwiernym.¹ Gopinie są najlepszymi wiebicielami:

ätma sukha-duhkha gopira nähika vicära;

Krsna sukha hetu cestä mano vyavahära

Krsna lägi ära sab kori parityäga;

Krsna sukha hetu kore śuddha anuräga

{C.C.}

„Gopinie nie biorą pod uwagę swojego własnego szczęścia i nieszczęścia. Ich czysta miłość sprawia, że po prostu robią wszystko dla przyjemności Krsny. Dla Krsny porzucają wszystko. Ich czysta miłość dyktuje im działania wyłącznie dla szczęścia Krsny.” A Śri Radharani jest najlepszą spośród nich wszystkich. krsnendriyahlada gunair udara śri radhika rajati radhikeva („Govinda Lilamrta”) „Ponieważ Ona zadowala wszystkie zmysły Krsny Swoimi pięknymi cechami, Śri Radhika jaśnieje jak tylko może jaśnieć Śri Radhika.” W rzeczywistości Ona nie może być porównana z nikim innym. Ponieważ gopinie schroniły się u lotosowych stóp Śri Radhiki, ta wielka miłość jest również obecna w służkach. One nie znają nic innego w tym świecie poza szczęściem Boskiej Pary. Śrila Raghunatha dasa Goswamin modli się do Śri Rupy Mańjari w swojej „Sankalpa prakaśa stotra” (11):

sa daksa krrdäham vidhim iha tathä śiksayatu sä

sudevi me divyam sadasi sudrśäm gokula bhuväm

tayor dvandve kheläm atha vidadhatoh sphürjati yathä

karomi śri näthäm sakhi vijayinim netra kathanaih

„O sakhi Rupa Mańjari! Oby Sudevi nauczyła mnie sztuki gry w kości, kiedy Boska Para gra na spotkaniu pięknookich dziewcząt urodzonych w Gokuli. Słowami moich oczu ogłoszę moją Śri Nathę (piękna pani) zwyciężczynią!”

Svamini jest kompletnie oszołomiona, kiedy widzi podobną księżycowi twarz Śyama i Śyama wydaje dźwięk, by Ją rozproszyć. W tym momencie Tulasi daje Svamini wskazówkę swoimi oczami i Svamini wygrywa. Jak tylko Śyama przegrywa, chwyta Swój flet. Svamini próbuje odebrać flet, żądając: „Daj Mi Swój flet!”, ale Śyama nie chce go oddać. On jest Rasika Śekhara, więc chce się trochę poprzekomarzać. On nie oddaje fletu, więc Svamini próbuje Mu go wyrwać. Obydwoje zaczynają ciągnąć za flet i Svamini wykrzykuje: „Ja wygrałam! Dlaczego nie oddasz Mi Swojego fletu? Twój flet jest nieznośny, wszystko psuje, wrzucę go do Jamuny!” Śyama chowa flet za Swoją głowę, więc Svamini rzuca się na Śyama Swoim całym ciałem i odbiera Mu go, sprawiając, że On smakuje wyjątkowe, duchowe smaki Jej vamya bhavy (postawa sprzeciwu). „Najpierw dam Ci coś, czego pragniesz, a potem odbiorę Ci Twój flet! Zanurzę Cię w oceanie szczęścia, odbierając flet od Ciebie!” Taki jest nastrój Svamini. Czy możesz sobie wyobrazić wtedy stan Śyama!? On rozluźnia Swój uchwyt, więc Svamini ma szansę wyrwać Mu flet z ręki i rzucić do Tulasi, która szybko go chowa. W ten sposób Svamini kradnie flet, oczarowawszy Śyama. Na Jej piersiach musiało być jakieś magiczne zioło! Dlatego Svamini jest znana jako Jaya-Śri, piękna bogini zwycięstwa. Sakhinie i mańjarinie pokładają się po sobie ze śmiechu. Kiedy nasz Bohater wraca do Swoich zmysłów, widzi, że stracił flet, więc pyta: „Gdzie jest Mój flet?” Śri Radhika odpowiada: „Kto wie? Zostałeś pokonany, ale go nie oddałeś! Nie wiemy gdzie jest Twój flet!” Śyama: „Na pewno Ty go zabrałaś!” Svamini żartując pyta: „Dlaczego miałabym to zrobić? Myślisz, że brakuje nam drewna do palenia w domu? A nawet jakby nam brakowało drewna, to tą ilością opału nie podgrzałybyśmy nawet odrobiny mleka! Dlaczego więc miałybyśmy zabrać Ci Twój mały, bambusowy flet?”, i Ona znacząco spogląda na Lalitę, która natychmiast zostaje przeszukana przez Krsnę. Lalita mruga na Viśakhę, więc Krsna idzie do Viśakhi i sprawdza, czy ona ma flet przy sobie, czy nie. W ten sposób Krsna szuka Swojego fletu, przeszukując osiem sakhiń i wszystkie mańjarinie, zaczynając od Śri Rupy Mańjari. Krsna wygląda jak niebieski łabędź smakujący wszystkie złote lotosy (gopinie) w oceanie-nektaru zagajnika Sudevi. Nie ma końca Ich ekstazie!² Nagle wizja znika i Śri Raghunatha dasa modli się:

he śri rädhe kuńja mäjhe, rasamayi rasaräje,

päśä khelä koribe yokhon,

caudike cändera melä, älo kori vrajabälä,

se lilä koribe daraśana

„O Śri Radhe! Rasamayi! Kiedy grasz w kości z królem rasików w kuńja, wszystkie sakhinie, które srebrzą się jak grupa księżyców, otaczają Ciebie. Kiedy będę świadkiem tej rozrywki?”

donhe ati rasamoy, keho käro kom noy,

kalävati kaläguru näma.

cäturyete päśä cale, bhangi kori kathä bole,

katäksete häne päńca bäna.

„Obydwoje jesteście pełni nektariańskich smaków. Żadne z Was nie jest gorsze, dlatego jesteś zwana 'Kalavati' (artystyczna dziewczyna) i 'Kalaguru' (nauczycielka wszystkich sztuk). Kiedy zmyślnie wymieniasz spojrzenia, mówisz i gestykulujesz podczas rzucania kośćmi, Kupidyn zostaje pokonany.”

kridä kauśalete dhani, sarva bhäve vijayini,

paräjita dekhi vamśidhare.

rasa range kutühole, murali loiyä bole,

se murali dibe mora kare.

„O Dhani (dziewczyna obdarzona dobrym losem)! Jesteś takim ekspertem w grze, że zwyciężasz pod każdym względem. Kiedy widzisz, że Vamśidhara (Krsna) został pokonany, siłą wyrywasz Mu flet dla uciechy rasik i przekazujesz go mnie.”

tomära ingite päiyä, ati harasita hoiyä,

lukäiyä räkhibo murali.

bahuta sandhäna kori, nä päibe vamśi hari,

sakhigane dibe karatäli.

(Śri Haripada Śila)

„Na Twój znak z rozradowaniem chowam Murali-flet, a sakhinie klaszczą w dłonie, kiedy widzą, że Hari nie może go znaleźć pomimo drobiazgowych przeszukań!”

·

1Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.

2Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.