Vilapa kusumańjali 81

 

WERSET 81

AYI SUMUKHI KADÄHAM MÄLATI KELITALPE

MADHURA MADHURA GOSTHIM VIBHRATIM VALLABHENA

MANASIJA SUKHADE'SMIN MANDIRE SMERA GANDÄM

SA PULAKA TANUR ESA TVAM KADÄ VIJAYÄMI

ayi - O!; sumukhi – dziewczyna o pięknej twarzy; kadä - kiedy; aham - ja; mälati – kwiat jaśminu: keli - zabaw; talpe – na łóżku; madhura madhura - zawsze-tak-słodki; gosthim - rozmowa; vibhratim - prowadząc; vallabhena – z Twoim ukochanym; manasija - Kupidyn; sukhade – dając radość; asmin - w; mandire – w świątyni; smera - uśmiechnięte; gandäm - policzki; sa - z; pulaka – gęsia skórka; tanuh - ciało; esah - to; tvam - Ty; kadä - kiedy; vijayämi – będę wachlować.

O Sumukhi (dziewczyna o pięknej twarzy)! Kiedy moje ciało pokryje się gęsią skórką ekstazy, gdy będę wachlowała Ciebie w świątyni, która dostarcza szczęścia Kupidynowi, gdzie cieszysz się zawsze-tak-słodkimi rozmowami ze Swoim ukochanym z policzkami rozkwitającymi uśmiechem, kiedy leżysz na łożu zabaw przygotowanym z kwiatów jaśminu?

Komentarz: Służba oddania zbiega się ze smakowaniem lila-rasy, jak miało to miejsce w opisach Lilaśuki. Słodkie rozrywki tryskają z każdego wersetu „Krsna Karnamrty”, ukazując jakim ekspertem on był w smakowaniu tej słodyczy. Nie będąc transcendentalnie kwalifikowanym, nie można tego zrozumieć. Przykładem tego jest „Saranga-Rangada”, komentarz Śrila Krsna dasa Kaviraja do „Krsna Karnamrty”. Svarupaveśa każdej osoby pojawi się automatycznie, dzięki regularnemu recytowaniu „Śri Vilapa Kusumańali”. Można poczuć jakby było się tam ze Svamini. To są bardzo potężne słowa, które objawiają Radharani. Tutaj jest tylko opis słodyczy (madhurya), nie ma nawet śladu aiśvaryi (majestat). mädhuryam asamordhvatayä sarva manoharam sväbhävika rüpa guna lilädi sausthavam (Śri Jiva) „Nie mający sobie równych powab lub piękno postaci, cech i rozrywek jest nazywane madhuryą, czyli słodyczą.” Gaudiya Vaisnava-upasana jest madhurya. Prawda o madhuryi jest nie do opisania i nie może być doświadczana bez towarzystwa wielbicieli madhurya i bez osiągnięcia łaski Pana. Kiedy tylko wielbiciel doświadcza madhuryi, traci smak do Krsna svarupy (Krsna jest Najwyższy, On jest Stworzycielem, On jest transcendentalny i dowodem wszystkich prawd) i Jego aiśvaryi (dostojeństwo). Zbiory modlitw „Stavamala” Rupy Goswamina i „Stavavali” Raghunatha dasa Goswamina opisują słodycz Boskiej Pary. Cośkolwiek można zrozumieć czym jest Radharani, dzięki recytowaniu 108 imion Śri Radhy i „Premambhoja Marandakhya Stavaraja” ze „Stavavali”.

Wydaje się jakby Śri Raghunatha unosił się na falach słodyczy Yugala Kiśora. Zarówno w rozłące jak i spotkaniu, on smakuje strumienie zdumiewającej słodyczy Ich postaci, cech i rozrywek. Teraz przychodzi do niego transcendentalna wizja i mówi: „Przygotowałam łoże z kwiatów jaśminu w Madana Sukhada-kuńja, gdzie oddajesz się zawsze-tak-słodkiej rozmowie ze Swoim ukochanym. Widzę, że Twoje policzki rozkwitają (gęsią skórką). Będę Ci służyła, wachlując Cię, podczas gdy moje włosy zjeżą się z ekstazy - sapulaka-tanur esä tväm kadä vijayämi. „Nie będę wtedy wachlowała Śyamasundara?” Nie. Ona wachluje Svamini w taki sposób, że Jej słodki zapach dostaje się do nozdrzy Śyama jako Jej prasada. To sprawi, że Śyama poczuje się zadowolony i usatysfakcjonowany. yasyäh kadäpi vasanäńcala khelanottha dhanyäti dhanya pavanena krtärtha mäni („Rädhä Rasa Sudhänidhi” - 2) „Madhusudana czuje, że odniósł w życiu sukces, kiedy wącha nawet najdelikatniejszy powiew, który dotknął koniuszka welonu Śri Radhy!” Jak cudowna jest doskonałość tej służby! Mańjarinie z kuńja są nauczycielkami (guru) służby dla Yugala Kiśora. Praktykujący wielbiciele muszą nauczyć się mistrzowskiej służby w zagajnikach Vrajy od wiecznie doskonałych kinkariń, takich jak Tulasi. Jedną z 25 cech Śri Radhy, które wymienił Śrila Rupa Goswamin jest 'Gandhonmädita Mädhava', Jej zapach odurza Madhava. Tulasi myśli: „Czy mogę zlekceważyć ukochanego Mojej Svamini? Sprawię, że obydwoje będą pływali w oceanie szczęścia!” Svamini nadaje ton w tej poufnej, pełnej żartów rozmowie, a oczarowany Krsna jest uczestnikiem. Z jaką uległością On zadaje Jej pytania! Nie może nasłuchać się Jej nektariańskich słów. On czuje jakby te słowa nie dochodziły do Jego małżowin, pomimo że pije ich nektar w każdej sekundzie! kohilo kähini puchaye koto beri (Kavi Rańjana). Raz po raz pyta Ją, co powiedziała do Niego: vacana amiyä rasa anukhana piyalum, sruti-pathe paraśa nä bheli (Stale piję nektar Jej słów, ale on nie dochodzi do ścieżek Moich uszu). Z jaką uległością Śyama wypytuje raz za razem! Svamini akceptuje Go jako Swojego Prana Ballabha (ukochany Jej serca) i prowadzi zawsze-tak-słodką rozmowę z Nim. Svamini uśmiecha się słodko, kiedy mówi: „Nie ma nic, czego bym Ci nie dała!” Z powodu tego słodkiego uśmiechu, Ona jest nazywana 'Sumukhi', czyli 'dziewczyna o pięknej twarzy', w tym tekście. Należy kontemplować o pięknie Jej twarzy! Tulasi mówi: „Ty nie jesteś moją Sumukhi, jesteś Sumukhi dla Tego, który smakuje piękno Twojej twarzy!” Ta miłosna rozmowa przyjmuje postać. Ona nie unosi się na powierzchni, ale wchodzi do serca Śyama. Widzę tę słodką rozmowę w taki sam sposób jak ją słyszę. Rozmowa krystalizuje. Tak wiele bhav manifestuje się na bhava vigraha (Śri Radhika, uosobienie ekstatycznej miłości). Svamini podziwia: „Śyama! Jaki jesteś piękny!” Słowa, które wychodzą z Jej ust są widoczne również na całym Jej ciele. „Ty naprawdę jesteś Moim ukochanym! O najdroższy! Nie mogę żyć bez Ciebie!”¹ Svamini mówi drżącym głosem:

pränanätha! kemon koribo ämi!

tomä vine mon, kore ucätan,

ke jäne kemona tumi

nä dekhi nayana, jhure anukhana,

dekhite tomäya dekhi

sowarane mon, murachita heno,

mudiyä rahiye änkhi

„O Mój Prananatha! Co Mam robić? Bez Ciebie Mój umysł jest tak niespokojny! Kto wie jak się teraz miewasz? Kiedy Moje oczy nie widzą Cię, są wypełnione łzami, a kiedy Mój umysł przypomina sobie o Tobie, mdleję zamknąwszy oczy!”

śravane śuniyä, tomära carita,

än nä bhäviye mone

nimisera ädha, päsarite näri,

ghumäle dekhi svapane

jägile cetana, häräiyä ämi,

tomä näma kori' kändi

parabodha dei, e räy vasanta,

tileka thira nähi bändhi

„Kiedy słucham o Tobie, nie jestem w stanie myśleć o niczym innym, nie mogę zapomnieć o Tobie nawet na chwilę i nawet kiedy śpię, to śnię o Tobie! Kiedy się budzę, odchodzę od zmysłów i wołam Twoje imię. Ten Raya Vasanta pociesza Radhę, ale Ona nie jest w stanie uspokoić się nawet na moment.”

Czasami Ona przytula się do Śyama, a czasami sadza Go na Swoich kolanach i szepce słodkie słówka do Jego uszu. Kiedy Tulasi widzi jak piękna Ona jest wtedy, nazywa Ją 'Sumukhi'. Niektóre uczucia są wyrażane przez brak zgody z ukochanym, a reszta jest wyrażana przez uśmiechy i śmiech. Śyama pyta: „Powinienem powiedzieć Lalicie, co teraz zrobiłaś?” Svamini jąka się, więc Śyama uspokaja Ją, mówiąc: „Nie, nie! Nic nie powiem!” Radhika i Śyama zaczynają pocić się, więc Tulasi zaczyna Ich wachlować camarą z pąków pnącza, planując: „Umożliwię Śyamowi dotknięcie Twoich piersi, dzięki dmuchaniu ich zapachem w Jego stronę! Te piersi nie potrzebują tego wachlowania, one chcą przyjemności! Dam sposobność Śyamowi na dotykanie Twoich piersi, wachlując w ten sposób i również Tobie umożliwię dotykanie piersi Śyama!” vratati camari cämara marud vinodena („Utkalikä Vallari” 52). Śyama jest odurzony tym zapachem i Tulasi, widząc efekty swojej służby, czuje ekstazę w postaci gęsiej skórki.² Praktykujący wielbiciele również powinni się tak angażować. Kiedy jego służba jest udana, on jest szczęśliwy, a kiedy jest pozbawiony służby oddania jest nieszczęśliwy. Służba oddania pomaga zapomnieć o swoich własnych sprawach. Podczas rozrywek Gambhira, Śrila Govinda dasa, osobisty sługa Śri Caitanyi Mahaprabhu, popełnił wielką obrazę (przechodząc nad Panem, który spał), ale zrobił to, by służyć Panu i dlatego Pan nie wziął pod uwagę jego obrazy. Jak trzmiel, Śyama smakuje miód z podobnych lotosowi ust Svamini. Ile czasu upływa podczas tej rozmowy! Kiedy ta wizja znika, Śri Raghunatha modli się:

sukhada madana kuńje, bhramarä bhramari guńje,

mandirete navina yugala.

mälati śayyära'pori, sukhe boise śyäma gauri,

anga chatä kore jholamola.

„W świątyni w kuńja, które dostarcza radości Kupidynowi i gdzie brzęczą pszczoły, Młodzieńcza Para, szczęśliwi Śyama i Gauri, siedzą na łożu z jaśminów Swoimi jaśniejącymi postaciami.”

rasera prasanga tuli, paraspara kothä boli,

rase nimajjita kalevara.

sei väkya bhangi yoto, sumadhura parämrta,

ucchalita ganda sarovara.

„Ich ciała są zanurzone w rasie, kiedy szepcą słowa rasika do Siebie nawzajem. Te słowa są jak najsmakowitszy nektar, który sprawia, że Ich, podobne jeziorom policzki nabrzmiewają.”

he rädhe räja-nandini! kuńjavana viläsini,

dekhi pulakita gandasthala.

donhe guna gähi mukhe, cämara dhulabo sukhe,

bohibe ki nayanera jala?

(Śri Haripada Śila)

„O księżniczko Radhe! O dziewczyno zabawiająca się w lasach i zagajnikach! Kiedy to widzę, moje policzki wysadzają się gęsią skórką ekstazy! Kiedy łzy miłości popłyną z moich oczu, gdy będę śpiewał o Waszych chwałach i z radością będę Cię wachlowała camarą?”

·

1Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.

2Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.