Vilapa kusumańjali 83

 

WERSET 83

HÄ NAPTRI RÄDHE TAVA SURYA BHAKTEH

KÄLAH SAMUTPANNA ITAH KUTO'SI

ITIVA ROSÄN MUKHARÄ LAPANTI

SUDHEVA KIM MÄM SUKHAYISYATIHA

hä - O!; naptri - wnuczko!; rädhe - Rädhe!; tava - Twoja; sürya - słońce; bhakteh - oddania; kälah - czas; samutpanna - nadszedł; itah - tutaj; kutah - gdzie; asi – Ty jesteś; iti - tak; iva - jak; rosät – z powodu złości; mukharä - Mukharä; lapanti - mówi; sudhä - nektar; iva – tak jak; kim - co; mäm - mnie; sukhayisyati – uczyni szczęśliwą; iha – tutaj.

„O Radhe! O Wnuczko! Nadszedł czas dla Ciebie, by czcić boga-słońca! Gdzie jesteś?” Czy te gniewne słowa Mukhary zadźwięczą dla mnie jak nektar i uczynią mnie szczęśliwą?

Komentarz: Pewien spokój będzie można znaleźć, nawet jeśli ukochane bóstwo nie objawi się bezpośrednio w wizjach, snach, czy smarana. To jest pożądane, by stać się chciwym bezpośredniego osiągnięcia ukochanego bóstwa. By utrzymywać to pragnienie żywym, ukochane bóstwo nie pojawia się kochającemu wielbicielowi tak łatwo i tak szybko. Kiedy sadhana bhakti zostaje napełniona pragnieniem osiągnięcia bóstwa, kulminuje w premie. Tak jak prawdą jest, że otrzymujemy to, czego naprawdę pragniemy, podobnie prawdą jest, że nie możemy smakować czegoś, zanim nie zaczniemy tego pożądać, nawet jeśli już to osiągnęliśmy. Serce praktykującego wielbiciela musi być wypełnione chciwością, ponieważ pragnienie jest istotą oddania. Bez uczucia pożądania nie będzie smaku do bhajanu, a bez smaku bhajan jest martwy lub jakby martwy. Człowiek nie ma wielkiego pragnienia wypicia szklanki zimnej wody w zimie, tylko w gorącym lecie. Podobnie mogliśmy zebrać tak wiele nektariańskich książek i mogliśmy zostać inicjowani takimi nektariańskimi i ekstatycznymi mantrami, ale jeśli nie ma w nas smaku do tych rzeczy, one nie będą jawić się nam jako bardzo atrakcyjne. Przykład wielkiego oddania i tęsknoty, które Śriman Mahaprabhu, inkarnacja Boga, która uświęca wiek Kali, przedstawił w Swojej Gambhira-lila w Puri, stoi przed aspirantami jak góra nawet dzisiaj. Jego przykład zawsze pozostanie siłą-życiową praktykujących wielbicieli, pomagając im również stać się bardzo spragnionymi. Dzięki łasce Śriman'a Mahaprabhu część tej wielkiej tęsknoty została przekazana Śrila Raghunatha dasa Goswaminowi. Ukochane bóstwo stoi z boku i smakuje widok pragnień Swoich wielbicieli zza kurtyny. Czasami Ono objawia Siebie wielbicielowi. Jak żywa była wizja anuragi Lilaśuki! Później Pan objawił Mu się i powiedział: „Jestem z tobą i słyszałem wszystkie twoje, przepełnione tęsknotą lamenty do Mnie!” Wszystkie wizje będą prowadziły praktykującego wielbiciela naprzód i stopniowo przywiodą go do poziomu specyficznych doświadczeń. Celem praktykujących wielbicieli powinny być czynności acaryów.

W poprzednim wersecie Śri Raghunatha doświadczył swojej carana-sevy (służba dla stóp) dla Radharani, a w tym wersecie on widzi Mukharę. Mukhara jest mamą Kirtidy-devi, mamy Śri Radharani. Rankiem, chwilę po sekretnym powrocie Radhiki do domu z Seva Kuńja, gdzie spędziła noc z Krsną, Mukhara wchodzi do Jej pokoju i grzmi: „O Radhe, O Wnuczko! Dlaczego wciąż śpisz? Nie wiesz, że dzisiaj jest niedziela? Wszyscy już wstali! Wstawaj szybko, wykąp się i przygotuj się do rytualnego czczenia boga-słońca (rodzinne bóstwo Jej ojca)!” Te gniewne słowa brzmią jak nektar dla służek Radhiki, gdyż wychodząc na to czczenie, Śri Radhika ma wiele sposobności, by spotkać Krsnę nad Radhakunda i bawić się z Nim we wszelkiego rodzaju ekstatyczne zabawy. Jednym ze 108 imion Śri Radhiki jest: mukhara drk sudha naptri: Ona jest przypominającą nektar wnuczką dla oczu Mukhary. Mukhara jest zewnętrznie nieprzychylna Krsnie, ale w środku żywi nadzieję, że Radha będzie mogła spotkać się z Nim.¹

Kiedy Viśakha słyszy gniewne słowa Mukhary i widzi ją stojącą na progu sypialni Śri Radhiki, wstaje od razu z łóżka i mówi: „sakhi Radhe! Wstawaj szybko!” Śrimati, leżąc zaspana na łóżku, wyczerpana miłosnymi rozrywkami z Krsną w nocy, patrzy jak królewski łabędź poruszany falami jeziora, kiedy Viśakha i Mukhara zakłócają w ten sposób Jej spokój. Ona podnosi się ociężale, ale zaraz znowu zasypia. Wtedy Tulasi, która wie, że przyszedł jej czas na służenie, zaczyna rozbudzać Radhikę, delikatnie masując Jej lotosowe stopy. Teraz Śri Radhika powoli budzi się i siada na Swoim łóżku. Nagle Mukhara staje się podejrzliwa, kiedy widzi żółty strój Krsny, który Radhika przypadkowo założyła na Siebie, zanim rozstała się z Krsną o świcie. Zdenerwowana Mukhara podnosi głos: „Ayi Viśakhe! Co to jest? Widziałam Krsnę ubranego w ten żółty strój ostatniego wieczoru, a teraz widzę go na ciele twojej sakhi! Aho! Co to za rodzaj zachowania dla niezanieczyszczonych pań?” Viśakha jest zszokowana, kiedy widzi, co się dzieje, ale szybko odzyskuje pewność siebie i mówi: „O stara Mukharo! O naturalnie ślepa kobieto! Czerwone promienie porannego słońca świecą przez okno i sprawiają, że niebieskie ubranie Śri Radhiki wydaje się złote! My również popełniłyśmy ten błąd wiele razy, co tu mówić o tobie? Nie niszcz bez potrzeby reputacji naszej sakhi, która jest klejnotem koronnym wszystkich cnotliwych dziewcząt!” Kiedy Mukhara słucha słów Viśakhy, Tulasi natychmiast ściąga żółty strój Krsny ze Śri Radhiki i zamienia go na niebieski. Widząc niebieski strój, Mukhara wychodzi zawstydzona z pokoju. Ona wychodzi zatroskana. Co by się stało, gdyby Jatila to zobaczyła? W Rozdziale 'Purva Raga' „Vidagdha Madhava-Natakam”, Mukhara opisuje jak Śri Radha przepełnia się uczuciami miłości-w-rozłące od Krsny. Jak bardzo wszyscy we Vrajy kochają Svamini, która jest uosobieniem głębokiej miłości! Jak bardzo mama Jaśoda, mama Rohini i Danistha kochają Ją w Nandiśvarze! Służka jest bardzo dumna z chwał Svamini. gune kore mana pagala („Twoje cechy doprowadzają mój umysł do szaleństwa!”). „Stavamala” i „Stavavali” są wypełnione słodkimi atrybutami Radharani. W swojej „Ujjvala Nilamani” Śrila Rupa Gosvamin opisuje 25 cech Śri Radhy i pomaga praktykującym wielbicielom zaznajomić się z nimi, wyjaśniając je. To szczególnie powinno być omawiane i smakowane przez praktykantów mańjari-bhavy. Dla Tulasi słowa Mukhary brzmią jak nektar, ponieważ wie, że Mukhara ma na myśli: „Idź szybko nad brzeg Radhakunda! Krsna siedzi w kuńja, czekając na Ciebie! Myślisz, że to jest dobre?”² W międzyczasie wizja znika i Śri Raghunatha modli się:

he naptri śri rädhikä, nitya sürya ärädhikä,

sürya püjyära samaya ekhon.

püjära mandapa chädi, kothäy giyächo pyäri,

kära sange rasa äläpana?

„O wnuczko Radhiko! O wieczna czcicielko słońca! Nadszedł czas czczenia boga-słońca! O Najdroższa! Dokąd poszłaś, zostawiając ołtarz ofiarny? Z kim prowadzisz tę rasik rozmowę?”

mukharära ei rüpa, rosa väkya aparüpa,

śruti müle amrta varsana.

nitya nava nautuna, koribo ki äsvädana,

däsa gosvämi kore nivedana

(Śri Haripada Śila)

„Raghunatha Dasa Goswamin modli się: „Kiedy te cudowne, gniewne słowa Mukhary zaleją nektarem moje uszy? Kiedy będę mógł smakować te wiecznie świeże słowa?”

·

1Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.

2Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.