Vilapa kusumańjali 84

 

WERSET 84

DEVI BHÄSITA PIYUSAM SMITA KARPURA VÄSITAM

ŚROTRÄBHYÄM NAYANÄBHYÄM TE KIM NU SEVISYATE MAYÄ

devi - O bogini!; bhäsita - słowa; piyusam - nektar; smita - uśmiech; karpura - kamfora; väsitam - pachnący; śroträbhyäm – obydwoma uszami; nayanäbhyäm – obydwoma oczami; te - Twój; kim - czy; nu - naprawdę; sevisyate – będę służyła; mayä – przeze mnie.

O Devi (bogini)! Czy mogę służyć Twoim nektariańskim słowom moimi uszami, a Twojemu, pachnącemu kamforą uśmiechowi moimi oczami?

Komentarz: Czy to podczas rozstania, czy podczas spotkania, Śri Raghunatha zawsze smakuje strumień słodyczy Radha-Madhavy. Ta pełna, transcendentalna rozkosz jest czasami smakowana w postaci radości, a czasami w formie udręki. Strumień miłosnych rozrywek, który stale płynie w siedzibie, która wykracza ponad trzy tryby materialnej natury, może być zawsze doświadczany w zakątkach serc najbardziej szczęśliwych wielbicieli. Czasami te wizje pojawiają się nawet w sercach zwykłych wielbicieli, jak błyskawica rozświetlająca niebo. Celem praktyki oddania jest sprawienie, by to ekstatyczne doświadczenie stale pozostawało w sercu. Kiedy praktyka pamiętania Boga 'dojrzewa', podobne ptakowi serce wielbiciela leci na planetę szczęścia. Niewyczerpana fontanna słodyczy i piękna tryśnie przed oczami wielbiciela. Niezmierzone fale miłości, które wyrastają z podobnego oceanowi serca kochającego wielbiciela, mogą być do pewnego stopnia oszacowane dzięki słuchaniu słów wielkiego miłośnika Boga. Kiedy żywa istota doświadcza tego wiecznego szczęścia, osiąga swoją svarupę – swoją prymarną pozycję. Na tym polega zwycięstwo caitanya-śakti (moc transcendentalnej świadomości), czyli na osiągnięciu svarajyi, swojego oryginalnego stanu. Pobudzony przez maha-bhavę, Śrila Dasa Goswamin smakuje takie nieskończone szczęście zarówno podczas rozłąki, jak i podczas spotkania, a jego wyrażenia są jak małe strużki we wzbierającym oceanie spotkań i rozstań. Praktykujący wielbiciel doświadczy tej ilości szczęścia dzięki wierności tej sutrze (wątek lub aforyzm).¹

Po smakowani nektariańskich słów Mukhary, Tulasi chce teraz smakować nektar słów Radhiki: „O Radhe! Chcę widzieć Twój uśmiech i słuchać Twojej nektariańskiej odpowiedzi na słowa Mukhary! Nektar Twoich słów jest zmieszany z kamforą Twojego kojącego uśmiechu! Kiedy zobaczę i usłyszę jak się uśmiechasz i mówisz jednocześnie? Osoba, która pije wodę zmieszaną z kamforą dostarcza przyjemności zarówno zmysłowi węchu jak i swojemu językowi, podobnie zarówno moje oczy i moje uszy zrozumieją Twoje słowa! Twarz jest wskaźnikiem umysłu, słowa, które nie są objawiane przez serce, są manifestowane przez uśmiech.² Śri Radha jest uosobieniem miłości. premera svarüpa deha prema vibhävita; krsnera preyasi śresthä jagate vidita (C.C.) „Jej ciało składa się z premy i Ona jest sławna na całym świecie jako najdroższa z ukochanych Krsny.” Nie będąc ekspertem w takich emocjach, nie można tego zrozumieć. prema jest widoczna wewnątrz i na zewnątrz. Każde działanie i każde słowo premika bhakty (kochający wielbiciel) jest spryskane rasą premy i manifestuje się jako takie. Tylko dzięki dobremu losowi nadchodzi ten dzień, kiedy ktoś staje się chciwy smakowania nektaru mańjari bhavy, która manifestuje się w modlitwach Śrila Raghunatha Dasa Goswamina. Dzięki słuchaniu i intonowaniu wielkich słów acaryów budzi się smak do tych tematów. Dlatego jest powiedziane: ihä yei eka bära piye karna dväre; tära karna lobhe iha chädite na päre. rasa-tattva jńäna hoy ihära śravana; prema-bhakti päya rädhä-krsnera carana (C.C.) „Każdy, kto wypił to uszami choćby raz, staje się chciwy i nie może porzucić tego więcej. Dzięki słuchaniu tego, realizuje się prawdę o rasie i osoba taka osiąga miłosne oddanie do lotosowych stóp Radhy i Krsny.”

Śri Raghunatha dasa mówi: „Twoje słowa smakują setki razy bardziej od nektaru. Będę pił je moimi uszami i oczami.” Ktoś mógłby tutaj zapytać: „Słowa nie mają formy, nie można ich zobaczyć, nieprawdaż? Jak więc one mogą być widziane przez Tulasi?” To jest sekret. Tulasi sprawiła, że Svamini spotkała Krsnę w kuńja. Śrimati nie jest entuzjastyczna i mówi Krsnie: „Nie dotykaj Mnie!”, ale Ona ma na myśli: „Dotykaj Mnie” więc Jej 'tak' połknęło 'nie'. W ten sposób słowa „Nie dotykaj Mnie!” są słyszane, ale słowa „Dotykaj Mnie” są widziane w Jej oczach. W ten sposób Tulasi widzi i słyszy słowa w tym samym czasie i sprawia, że Śyamasundara obejmuje Svamini, dając Mu znak swoimi oczami. Stara Mukhara mówi: „O Radhe! O wnuczko! Jest tak późno, nie zrobisz Swojej Surya-pujy?” Słysząc te żartobliwe słowa Swojej babci ze strony mamy, Svamini uśmiecha się delikatnie i mówi: „Myślałam o wysłaniu kogoś innego, by zrobił dzisiejszą puję!” Mukhara znowu żartobliwie odpowiada: „Możesz mieć zrobioną Surya-puję przez Swoje przyjaciółki, ale czy możesz również mieć spełnioną przez nie Mitrapuję ('Mitra' znaczy zarówno 'słońce' jak i 'Twój przyjaciel Krsna')? Lepiej zostawię to w Twoich rękach!”³ Tulasi gorąco pragnie takich rozmów rasika, które pachną kamforą delikatnego uśmiechu Śri Radhiki. Ona wie, że jest pobłogosławiona smakowaniem tych żartobliwych, nektariańskich słów. Pełna realizacja najwyższego Brahmana jest możliwa tylko w słodkiej miłości Vrajy, a najwyższym poziomem Vraja-premy jest nastrój służek Radhy. Dlatego to jest najwyższa realizacja-brahmana. Najwyższy Pan Śri Vrajendra-nandana zstąpił na ziemię jako Śri Caitanya Mahaprabhu i niestrudzenie rozdawał tę najwyższą miłość upadłym duszom wieku Kali. Jego słodki głos, który był przesycony miłością, dźwięczy nawet teraz na ścieżkach Nadiyi, w lasach Vrndavany i w pokoju-Gambhira w Puri:

hä hä kähä vrndävana, kähä gopendra-nandana,

kähä sei vamśi-vadana

kähä sei tribhanga dhäma, kähä sei venu gäna,

kähä sei yamunä pulina

„Och! Gdzie jest Vrndavana, gdzie jest książę pasterzy, który trzyma flet przy Swoich ustach? Gdzie jest Jego, zgięta w trzech miejscach postać, gdzie jest ta pieśń-fletu, gdzie jest brzeg Jamuny?” On za tym szalał i by smakować ten smak, przyjął postać żółwia i będąc oczarowanym tymi uczuciami, stawy w Jego kościach rozeszły się! Jego słodkimi naukami są: Pan Śri Krsna jest godną czczenia prawdą, Śridhama Vrndavana jest Jego wiecznym placem zabaw, czczenie z lojalnością wobec gopiń jest najsłodsze i „Śrimad Bhagavata” dostarcza nieskazitelnego dowodu, że ta miłość do Boga jest najwyższym celem ludzkiego życia.

ärädhyo bhagavän vrajeśa-tanayas tad dhäma vrndävanam

ramyä kväcid upäsanä vrajavadhü-vargena yä kalpitä

śästram bhägavatam pramänam amalam premä pumartho mahän

śri caitanya mahäprabhor matam idam taträdaro nah parah

„Caitanya Mata Mańjusä” Śrinätha Cakravarti'ego (ucznia Śri Advaity i guru Kavi Karnapüra)

„Rozwinięcie tej sutry można znaleźć w książkach Goswamich. Piękno tej upasany jest objawiane zarówno przez przykładne prowadzenie jak i nauczanie Śrila Dasa Goswamina,

którego umysł jest zawsze zanurzony w nektariańskiej rasie słów Svamini. Nagle wizja znika i Śri Dasa Goswamin modli się z tęsknotą:

he rädhe änanda kanda, vrsabhänu kulacandra

päda padme kori nivedana.

govinda märjita mukha, daraśane bhare buka,

dekhibo ki se candra vadana?

„O Radhe! O Źródło szczęścia! O Księżycu dynastii króla Vrsabhanu! Modlę się do Twoich lotosowych stóp: Kiedy będę mógł napełnić swoje serce widokiem Twojej, podobnej księżycowi twarzy, która jest pieszczona przez Govindę?”

smita häsya sukarpura, ye adhara madhupure,

tära sumadhura väkyämrta.

karnänandi kalanäda, nirgalita dina räta,

dekhi śuni judäibo cita.

(Śri Haripada Śila)

„Twój uśmiech jest jak kamfora na Twoich, wypełnionych-miodem ustach, które wypowiadają bardzo słodkie, nektariańskie słowa. Kiedy słucham i widzę te słowa, które rozkoszują uszy, infiltrując je dzień i noc, mogę ukoić swoje płonące serce.”

·

1Sanskrycki komentator Bangabihari Vidyalankara pisze: deviti. he devi väg-bhangi kritävati „Słowo 'deva' pochodzi od 'div', które oznacza 'swawolny'. Śri Radhika jest tutaj nazywana 'devi', gdyż jest swawolna i używa żartobliwych słów, co brzmi jak nektar dla uszu.”

2Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.

3Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.