Vilapa kusumańjali 85

 

WERSET 85

KUSUMA CAYANA KHELÄM KURVATI TVAM PARITÄ

RASA KUTILA SAKHIBHIH PRÄNANÄTHENA SÄRDHAM

KAPATA KALAHA KELYÄ KVÄPI ROSENA BHINNÄ

MAMA MUDAM ATIVELAM DHÄSYASE SUVRATE KIM

kusuma - kwiat; cayana - zrywając; kheläm - zabawa; kurvati - robi; tvam - Ty; paritä – w towarzystwie; rasa – duchowy smak; kutila - łgarski; sakhibhih – z Twoimi przyjaciółkami; präna-näthena särdham – z Panem Twojego serca; kapata - oszukańczy; kalaha - kłótnia; kelyä – z zabawą; kväpi - gdziekolwiek; rosena – z gniewem; bhinnä - rozdzielić; mama - moja; mudam - radość; ativelam - bardzo; dhäsyase - wzrastać; suvrate – oddana dziewczyna; kim - czy.

O Suvrate (oddana dziewczyna)! Czy zwiększysz moje szczęście, fałszywie i z oburzeniem kłócąc się z Panem Swojego serca, będąc wspieraną przez Swoje przyjaciółki, które są mistrzyniami w pomaganiu Ci w Twoich miłosnych sztuczkach, kiedy oddajesz się zabawie zrywania kwiatów?

Komentarz: Śri Raghunatha przedłożył modlitwę do stóp Svamini, by móc smakować słodycz nektariańskiej rasy Jej słów, zarówno swoimi uszami, jak i oczami. Nie można zliczyć na jak wiele sposobów samo-manifestująca się słodycz Radhy jest smakowana w sercu Śri Raghunatha i tak naprawdę nikt nie może opisać tej słodyczy. Pomimo że cztery Wedy stale gloryfikują Śri Radhę, one nie mogą sięgnąć końca. Tutaj głos Sarasvati cichnie. Kiedy przychodzi tu serce Śriman'a Mahadevy (Pan Śiwa), który jest 'jńanamaya' (przepełniony transcendentalną mądrością), On zanurza się (w chwałach Śri Radhy), a tysiąc-głowy Ananta-deva wychodzi z Siebie. Kiedy najlepszy ze wszystkich wielbicieli, Uddhava Mahaśaya, zrozumiał wielkość ich (gopiń) słodyczy, modlił się o narodziny we Vrajy nawet jako źdźbło trawy lub cierń, by osiągnąć pył ze stóp Vrajasundariń na swojej głowie – jest to opisane w „Śrimad Bhagavata”! Nawet Najwyższy Pan, Vrajendra-nandana, nie jest w stanie odwdzięczyć się za tę słodką miłość! änera kä kathä äpane vrajendra-nandana; avatari koren ei prema äsvädana. (C.C.) „Co tu mówić o innych, nawet Vrajendra-nandana zstępuje, by smakować tę premę!” Ten werset skrywa prymarną-przyczynę zstąpienia Śri Gaurangi: śri rädhäyäh pranaya mahimä kidrśah „Śri Gauranga-deva zstąpił, by doświadczać słodyczy miłości Śri Radhiki”. On smakował jej Sam i jednocześnie sprawił, że ludzie tego wieku, również osiągnęli kwalifikacje, by ją smakować. änusange premamaya koilo tribhuvana (C.C.)

W tym wersecie Śri Raghunatha postrzega rozrywkę-zrywania-kwiatów przez Svamini. „Zrywasz kwiaty ze Swoimi przewrotnymi i rasika przyjaciółkami!” To oznacza, że (we Vrajy) nikt nie zadaje się z Krsną w zwyczajny i podległy sposób. Jest to zwane 'vamya-bhavą' i w tym nastroju krystalizuje się erotyczna słodycz Yugala Kiśora. Dlatego użyte są tu słowa 'rasa kutila'. One będą kłóciły się ze Śyamem o zrywanie kwiatów. „Wiem, że jesteś 'Suvatra'! Jesteś zadedykowana ślubowi rozkoszowania Śyama. Kiedy zachwycisz mnie, angażując się w takie pokrętne i oszukańcze kłótnie?” To jest najlepsze przyrzeczenie.¹ W całym świecie nie ma lepszego postanowienia niż to. prema znaczy myślenie: „Jak mogę uczynić Krsnę szczęśliwym?”, i Vraja-sundarinie zaliczają się do najwyższej grupy ukochanych posiadających maha-bhavę, która jest kwintesencją premy. premera parama sära mahäbhäva jäni (C.C.). Umysły i zmysły tych, które posiadają maha-bhavę, są przesiąknięte mahabhavą. varämrta svarüpa śrih svam svarüpam mano nayet („Ujjvala Nilamani) „mahä-bhäva składa się z największego nektaru i pomaga umysłowi powrócić na jego konstytucjonalną pozycję.” Śrila Viśvanatha Cakravarti pisze w swojej „Ananda Candrika” - komentarz do tego wersetu: manah svam svarüpam nayet mahäbhävätmakam eva manah syät. mahäbhävät pärthakyena manaso na sthitir ity arthah. tena indriyänäm manovrtti rüpatväd vrajasundarinäm mana ädi sarvendriyänäm mahäbhäva rüpatvät tat tad vyäpäraih sarvair eva śri Krsnasyätivaśyatvam yukti siddhim eva bhaved iti. „maha-bhava pomaga umysłowi odzyskać jego prymarną pozycję. To oznacza, że umysły dziewcząt, które posiadają maha-bhavę w całości składają się z mahabhavy. Umysł nie posiada wtedy oddzielnej egzystencji od maha-bhavy. Zmysły działają zgodnie z poleceniami umysłu i w ten sposób zmysły Vraja-sundariń również zbudowane są z maha-bhavy. W ten sposób zostało logicznie dowiedzione, że wszystkie czynności ich zmysłów są zadedykowane i zdominowane przez Krsnę.” Wszystkie Vraja-sundarinie mają maha-bhavę, ale Śri Radha jest Samą maha-bhava svarupini. Ona nie składa się z niczego innego prócz maha-bhavy od koniuszków Swoich paznokciu u stóp do czubka Swojej głowy. Jest pewne, że Krsna jest zachwycony i kontrolowany przez każde Jej fizyczne i zmysłowe działanie, dlatego nikt inny na całym świecie nie zasługuje bardziej na imię 'Suvrata' niż Ona.

W swojej „Stavamali” (svayam utpreksita lila), Śrila Rupa Goswamin urzekająco opisał jak Śri Radhika zrywa kwiaty w lesie. W rzeczywistości jego opisy tej rozrywki są niezrównane w królestwie słodkiej rasy! O poranku Śri Radhika czuje się smutna. Nie czuje się na siłach, żeby wykonywać Swoje domowe obowiązki i Jej umysł jest niespokojny, więc wychodzi do lasu pod pretekstem przyniesienia wody na Swoje rytualne czczenie, pragnąc zobaczyć lotosookiego Krsnę. Rupa Mańjari potajemnie podąża za Nią nad brzeg Jamuny. Śrimati idzie bardzo daleko, dopóki nie czuje zapachu Śyamasundara i myśląc, że Śyamasundara jest w lesie, idzie za Nim jak spragniona pszczoła. Kiedy widzi stojącego tam Krsnę, ubranego jak leśnik, zaczyna zrywać kwiaty, by przyciągnąć Jego uwagę. Śyama zauważa Ją i pyta: „Kim jest ta dziewczyna, rujnująca piękno lasu przez zrywanie kwiatów? Jakże piękna jesteś!”

bhäla vidyotita sphita gorocanam pärśvatah preksya tam vibhramal locanam

sä patenävrtä kaitaväd bhämini vakrita bhrür abhüt dürabhü gämini

Śri Radhika, widząc Krsnę z czołem upiększonym pigmentem-gorocany, marszczy Swoje brwi. Radhika, która jest zwana 'Bhamini', czyli 'posiadająca wielką moc dziewczyna', naciąga Swój niebieski strój i zakrywa w ten sposób Swoje ciało. Jak cudowne są Jej ruchy! Oddala się od Śyama i ukrywa się za wielkimi pnączami jaśminu nad brzegiem Jamuny. Śyama idzie za Nią jakby zaczarowany działaniem jakieś mantry i upomina: „Zawsze tu przychodzisz zrywać kwiaty, by zaraz schować się po bezdusznym połamaniu wszystkich delikatnych pędów i zniszczeniu piękna lasu,! Kim Ty jesteś?” Śrimati odpowiada:

sadätra cinumah prasünam ajane vayam hi niratäh suräbhibhajane

na ko'pi kurute nisedha racanam kim adya tanuse pragalbha vacanam

(„Stavamälä”)

Jeden wielbiciel-poeta stworzył piękną 'Padyanuvadę' (bengalską piosenkę-tłumaczenie) powyższego wersetu:

śuni vinodini mucaki häsaye häsi rose mäkhämäkhi

bole śuno kälä eto bodo jvälä eki tava riti dekhi

ämarä suvratä deva püjä rata niyata püjäya mana

niti äsi äsi tuli phula-räśi nähi śuni kuvacana

äja keno tumi bolo heno väni e tomära yogya noy;

kohe rasaräja dhürtera e käja tä'te tava kibä bhaya

„Słysząc to, Vinodini (Radha) namaszcza Swój filisterski uśmiech malunkiem udawanego oburzenia i mówi: „Posłuchaj, O Kala (Krsna, czarny chłopiec)! Jakże bolesne jest patrzenie na Twoje zachowanie! To jest jak wielki, przypiekający nas ogień! Jesteśmy zadedykowanymi dziewczętami i nasze umysły są zawsze oddane czczeniu boga-słońca! Zawsze przychodzimy tu zrywać kwiaty i nigdy wcześniej nie słyszałyśmy takich grubiańskich słów! Dlaczego dzisiaj mówisz takie rzeczy? To niepodobne do Ciebie!” Rasaraja (Krsna, król koneserów) odpowiada: „To jest polecenie nieustraszonego króla Kupidyna! Nie boisz się go?” Krsna mówi:

parijńätam adya prasünälim etäm lunise tvam eva prabälaih sametäm

dhrtäsau mayä käńcana śreni gauri pravistäsi geham katham puspacauri

(Stavamälä)

„Widzę, że ukradłaś dzisiaj dużo kwiatów i latorośli. O złoty złodzieju kwiatów, teraz Cię złapię! Jak teraz wrócisz do domu?”

o go! e ki gä tomära käja?

kulera bälikä, känane äsite, nähi väsa bhaya läja

prati dina äsi, bhängiyä poyäla, pälä-o kusuma tuli

käńcana gauri, o go phula-cauri, ära ki yäibe coli

podiyächo dharä, ära kothä yä'be, nähi pä'be paläite

rasa sudhäkara, ädäle thäkiyä, nehäre du'hära rite

„O hej! Ty to zrobiłaś? Czy wy, zamężne dziewczęta, nie boicie się i nie wstydzicie się przychodzić codziennie do tego lasu, kraść liście i kwiaty, depcząc przy tym trawę? Nie uciekniecie! Rasa Sudhakara stoi w ukryciu i jest świadkiem rozrywek Radhy i Krsny.” Delikatna Svamini rzuca w udawanym, gniewnym nastroju (bhinna lub tyakta bhava): „Wiem, że jesteś opryszkiem! My czcimy boga-słońca! Las jest przeznaczony tylko dla kobiet! Mężczyźni nie są tu wpuszczani! Do teraz, nikt nigdy nie zabronił nam tutaj przychodzić! Kim Ty jesteś? Nie nauczyłeś się żadnych manier? Poza tym czyj to las?” Śyama odpowiada: „Ten las należy do króla Kupidyna, który powierzył go Mojej opiece! Ten król jest bardzo okrutny i to jest bardzo nie w porządku kraść jego kwiaty!” Svamini ripostuje: „Tutaj nie ma żadnego króla Kupidyna, Ty Sam jesteś tym chuliganem! Kto we Vrajy nie zna Twoich żartów?”

W ten sposób Ich słodka kłótnia posuwa się naprzód. I dzięki kłóceniu się z Nim w ten sposób, Svamini stała się znana jako 'Suvrata', 'dziewczyna, która jest niezachwianie oddana dostarczaniu przyjemności Krsnie'.² Śyama odczuwa bezgraniczne szczęście, kiedy smakuje słodycz tej kłótni. sei bhäva yukti dekhi rädhäsya nayana. sangama hoite sukha päya koti guna (C.C.) „Kiedy widzę twarz Radhy w tym nastroju, odczuwam miliony razy większe szczęście od połączenia (seksualnego) z Nią.” W końcu Ona wchodzi do kuńja ze Swoim Prananathem i smakuje tam z Nim wszelkiego rodzaju słodkie rozrywki. Kiedy wizja znika, Śri Raghunatha modli się z tęsknotą:

he suvrate subhäsini, varaja cakravartini,

pränanätha giridhäri sange

rasete kutila yärä, sahacari sucaturä,

rangini sangini rasa range

„O zadedykowana Radhe! O słodko przemawiająca dziewczyno! O Cesarzowo Vrajy! Odgrywasz pełne szczęścia rozrywki rasik z Giridhari, Panem Swojego życia i Swoimi wykrętnymi, swawolnymi, sprytnymi i rasik przyjaciółkami.”

kusuma cayana khelä, kapata kalaha chalä,

se kautuka lilä rasäyana.

boliben vamśidhäri, ei kuńje curi kori,

kärä koro kusuma cayana.

„Podczas tych zabawnych, nektariańskich rozrywek, które są odgrywane pod pretekstem zrywania kwiatów, Vamśidhari (Krsna) pyta: „Kto zrywa kwiaty w tym kuńja, kradnąc je ode Mnie?”

dekhitechi laksa näri, gananä korite näri,

rüpe gune sabe to samäna.

tära madhye hemängini ramanira śiromani,

bhaya nähi dekhi ye pramäna.

„Widziałem setki tysięcy kobiet! Nie mogę ich nawet zliczyć i one wszystkie są takie same z wyglądu i cech! Ale pomiędzy nimi Ty, O Hemangini (Radhe o złotym ciele) jesteś klejnotem koronnym! Jest to jasne dla Mnie, bo się nie boisz!”

käma cakravarti näma, tära ei kuńja dhäma,

kuńjera raksaka mätra ämi.

navina pallava śäkhä, bhängitecho nähi lekhä,

ki sähasa paramäda gani.

„Ta kuńja-siedziba należy do króla Kupidyna, a Ja jestem po prostu strażnikiem tego kuńja. Jak śmiesz łamać te wszystkie, świeżo rozkwitłe gałązki! Myślę, że to jest kompletnie szalone!”

räjära ädeśa bole, nirjana kandara tale,

śiksä dibo nija icchä mata.

śuno vrajänganä sabe, sarvasva lutibo ebe,

angera paśarä äche yoto.

„Na rozkaz króla Kupidyna dam Ci lekcję w odludnej jaskini tak jak Mi się podoba! Posłuchaj, O dziewczyno z Vrajy! Zdejmę wszystko z Ciebie!”

śuniyä cäturya väni, dibe uttar räja nandini,

bähye krodha koriyä prakäśa.

hari daraśana läbhe, bhüsita vimśati bhäve,

antarete parama ulläsa.

„Słysząc te śmiałe słowa, księżniczka Radha odpowiedziała. Zewnętrznie okazała gniew, ale wewnętrznie była udekorowana dwudziestoma ozdobami najwyższej, ekstatycznej miłości do Hari.”

dekhiyä rahasya lilä, he śri rädhe vrajabälä,

änandite hobe mora mana.

viläpa kusumäïjali, rasäla prärthanä guli,

däsa gosvämira bhajana ratana.

(Śri Haripada Śila)

„O Śri Radhe! Vrajabala (gopi)! Widząc tę poufną rozrywkę, mój umysł przepełnił się radością. „Vilapa Kusumańjali” jest zbiorem nektariańskich modlitw, które są klejnotem Dasa Gosvamina.”

·

1Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.

2Komentarz do tego wersetu autorstwa Śri Ananda Gopala Goswamina.