Vilapa kusumańjali 87

 

WERSET 87



PRITYÄ MANGALA GITA NRTYA VILASAD VINÄDI VÄDYOTSAVAIH

ŚUDDHÄNÄM PAYASÄM GHATAIR BAHU VIDHAIH SAMVÄSITÄNÄM BHRŚAM VRNDÄRANYA MAHÄDHIPATYA VIDHAYE YAH PAURNAMÄSYÄ SVAYAM

DHIRE SAMVIHITAH SA KIM TAVA MAHÄSEKO MAYÄ DRAKSYATE



prityä – z miłością; mangala - pomyślny; gita - pieśni; nrtya - taniec; vilasat - piękny; vinä - lutnia; ädi – i inne; vädya – instrumenty muzyczne; utsavaih - festiwalami; śuddhänäm - czystej; payasäm - woda; ghatair - dzbankami; bahu - wieloma; vidhaih - rodzajami; samväsitänäm - pachnący; bhrśam - wielce; vrndäranya - Vrndavany; mahä - wielka; adhipatya - królowa; vidhaye – dla dobra; yah - kto; paurnamäsyä – przez Paurnamasi; svayam - osobiście; dhire - O poważna, spokojna dziewczyno; samvihitah - spełniane; sa - to; kim - czy; tava - Twoja; mahä - wielka; sekah - kąpiel; mayä – przeze mnie; draksyate – będzie widziana.



O Dhire (poważna, spokojna dziewczyna)! Kiedy będę świadkiem Twojej wielkiej, ceremonialnej kąpieli, podczas Twojej koronacji na królową Vrndavany, spełnianą osobiście przez Paurnamasi? Kiedy będę świadkiem wielkiego festiwalu miłości z tańcami, śpiewami i grą na vinach i innych instrumentach, gdy będziesz kąpana w tak wielu dzbanach czystej, pachnącej wody!



Komentarz: We wcześniejszym wersecie Śri Raghunatha smakował doznania służby oddania pomagając Śyamasundarowi ukoić manę Svamini, by ponownie się z Nią połączyć. W tym wersecie on pragnie ujrzeć Svamini jako cesarzową Vrndavany. 'W wielce pomyślnej ceremonii, przy akompaniamencie instrumentów muzycznych, ze śpiewem i tańcami, Ona została koronowana na cesarzową, dlatego ta ceremonia-koronacji nie jest tajemnicą. Wszystkie boginie są tam obecne, jak również król Nanda, król Vrsabhanu, Królowe Jaśoda i Kirtida, jak również wszyscy pasterze i pasterki. Dlaczego Krsna nie jest tu koronowany, ale Radha? he dhire! Jesteś bardzo poważna, a Krsna jest bardzo kapryśny, to jest powszechnie wiadome. Dlatego Ty jesteś kąpana, a nie Krsna!'1

W „Padma Puranie”, Patala Khanda, jest powiedziane, że Krsna, będąc usatysfakcjonowanym z niezrównanej słodyczy cech Śri Radhy, uczynił Ją królową Vrndavany:


vrndävanädhipatyam ca dattam tasyai prasidatä

krsnenänyatra devi tu rädhä vrndävane vane


„Pomimo że gdzie indziej rządzi bogini fortuny, Krsna, będąc z Niej usatysfakcjonowanym, uczynił Radhę Królową Vrndavany.” Koronacja Śri Radhy jest również wspomniana w „Matsya Puranie” słowami 'radha vrndavane vane'. Idąc w ślady Śrila Rupy Goswamina, który był bardzo zaabsorbowany tą rozrywką i opisał ją w swojej jednoaktowej sztuce pt. „Dana Keli Kaumudi”, swojej „Radhastace” w wersecie 'atula mahasi vrndaranya rajye'bhistktam' i w swoich 108 imionach Radhiki pt. „Prema Sudha Satrakhya”, nektar ofiary-miłości (radha Krsnavandhiśa i vrndavaneśvari), Śrila Raghunagha Dasa Goswamin krótko opisał ją w swojej sztuce pt. „Mukta Caritra” i w swojej „Vraja Vilasa Stava” (werset 61), a później Śrila Rupa Goswamin, nie będąc jeszcze w pełni usatysfakcjonowanym, polecił Śri Jiva Goswaminowi napisać wielką poetycką pozycję o koronacji, pt. „Madhava Mahotsava”. W tej książce jest opisane, że Śri Krsna poprosił Vrnda-devi, bogini lasu Vrndavany, by przygotowała koronację przeprowadzoną w obecności wszystkich mieszkańców Vrajy. Vrnda, jako głos z niebios, rozkazała Paurnamasi-devi, bogini mistycznej iluzji Krsny, Jogamayi, by wszystko zaaranżowała i obwieściła te pomyślne wieści wszystkim mieszkańcom Vrajy pod przewodnictwem Nandy Maharaja:


śri rädhäm atula gunämbudhindu laksmim śri vrndävana bhuvi viśva vanditäyäm

yogindre drutam abhisińca käńcanäli śri räjan mani-yuji simhapitha prsthe

rädhäyäm ayam abhiseka känti purah śridah syäd vanam anu gokula-bhuvam ca

amśünäm udaya ivämrtämśu mürtau yad yogye khalu vibhavo'khilam dhinoti


(„Mädhava Mahotsava” 4:10-11)


„O Królowo joginów, Paurnamasi! Szybko wykąp tę Śri Radhę, która jest Candra Laksmi (księżycowa bogini piękna) wschodzącą znad oceanu niezrównanych cech w powszechnie wychwalanej Śri Vrndavanie, na bardzo pięknym, wysadzanym klejnotami tronie! Strumień blasku abhiseku Śri Radhy objawi Vrndavanie, Gokuli i całemu światu, niezrównany skarb piękna, jak światło odbite od księżyca. Kiedy uświęcająca łaska staje się obiektem (czczenia), miłość jest rozdawana całemu światu.” Następnie, na oczach wszystkich, eteryczny głos zażądał, by najbardziej nieśmiała dziewczyna, Radhika, zgodziła się na królewską ceremonię-kąpieli:


he rädhe tvam iha ca mäsma dhärstyä buddhyä sankociryäd idam aśesa duhkha hantr

śälinä api kula kanyakäh sabhäyäm drśyate pati varanäya vita lajjäh


(„Mädhava Mahotsava” 4:17)


„O Radhe! Nie wahaj się działać tutaj z odwagą! Będziesz niszczycielem niezliczonych nieszczęść! Poza tym, jest również wiadome, że nawet najbardziej wstydliwe służki porzucają swoją nieśmiałość, kiedy akceptują męża!” Kiedy Śri Radha i Jej przyjaciółki piją raz za razem podobną nektarowi wiadomość tego eterycznego głosu małżowinami swoich uszu, one obejmują się nawzajem. Wszyscy mieszkańcy Vraja-mandali wydają ekstatyczne okrzyki i słyszane są dźwięki gry na wielu rodzajach instrumentów muzycznych. Kundalata rozgłasza tę pomyślną wiadomość w całej Vrajy. Szczęście Krsny nie ma granic! Ceremonia-adhi-vasa (ceremonia odbywająca się w przeddzień koronacji) jest sama w sobie wielką okazją dla różnego rodzaju radosnych tańców, pieśni i gry na instrumentach muzycznych. W dniu abhiseku wszystkie poruszające się i nieruchome stworzenia z Vrajy są oczarowane cudownym pięknem Śri Radhiki, kiedy Ona zbliża się do miejsca kąpieli. Gdy Śri Radhika wchodzi na wysadzaną klejnotami platformę, Jamuna, Ekanamśa-devi (siostra Krsny z więzienia w Maturze, ośmioramienna Durga), Rudrani (Parvati), Indrani (Śaci) – wszystkie boginie pojawiają się tam w ludzkich postaciach.


tahi puna bhagavati paurnamäsi-devi vraja vana-devaki sätha

räika śubha abhiseka karana lägi äola ulasita gäta

koto śata ghata bhari' väri suväsita tahi korolo upanita

dadhi ghrta gorasa kunkuma candana kusuma-hära sulalita

väsa bhüsana upahära rasäyana änala koto parakära

ratana vediropara baithala śaśimukhi sakhi-gana dei jayakära

'śri vrndävana bhümiśvari' kori bhagavati koru abhiseka

caudike jaya jaya mangala kalarava änande mohana dekho


(„Pada Kalpataru”)


Kiedy Śri Radha wstępuje na cudowny, wysadzany klejnotami tron, blask Jej postaci rozświetla całą Vrndavanę. Wtedy, na polecenie Pauranamasi, która przyszła tam z leśnymi

boginkami Vrajy, Manasi Ganga, Jamuna, Sarasvati i inne święte wody pojawiły się w wysadzanych klejnotami dzbanach, by spryskać Radharani wraz z ghi, mlekiem i jogurtem. Wszystkie sakhinie intonują 'Jaya! Jaya!' podczas różnych pieśni i tańców. Po kąpieli sakhinie ubierają Śrimati w stosowne, królewskie szaty. Ekanamśa dotyka czoła Śyamasundara, kładzie raja tikę (królewski emblemat) Śri Radhy na nie i wykrzykuje: 'Jaya Vrndavaneśvari!' Wraz z dźwiękami wielu instrumentów, rozbrzmiewają okrzyki 'Jaya! Jaya!'. Półbogowie sypią kwiatami, a sakhinie dmą w konchy i intonują ulu dhvani (poruszając językiem w ustach). Wszystkie boginie podchodzą z prezentami: Savitri, żona Pana Brahmy, ofiarowuje Radhice girlandę z lotosów, żona Indry, Śaci-devi, ofiarowuje złoty tron, małżonka Kuvery, Rddhi, złotą ozdobę, małżonka Varuny, Gauri, złote berło, małżonka Vayu, Śiva, białą camarę, małżonka Agni, Svaha, piękne sari, Dhumorna, małżonka Jamaraja, wysadzane klejnotami lustro, podczas gdy półbogowie grają na bębnach-Dundubhi w przestworzach. Po okazaniu należnego szacunku wszystkim starszym Radhika wychodzi.

Teraz będzie odgrywana nowa rasika lila. Sakhinie obejmują pozycje sług i przyjaciółek w królestwie Królowej Radhy. Śyamasundara gorąco pragnie służby dla Śri Vrndavaneśvari, więc składa Swoją ofertę premier Lalicie:


tabe atiśaya änanditä; śri krsnere kohen lalitä

vanamäli! śuno mora väni; ki sevä loibe bolo tumi

sakhigana sevä bänti nilo; yära ye väsanä mone chilo

heno sevä ära nähi dekhi; yähäte tomära näma lekhi

śuniyä kohen banoyäri; mora sevä äche bodo bhäri

ämi räjyera kotoyäla hoibo; räja jaya ghusiyä bedäbo


(„Pada Kalpataru”)


W wielkiej ekstazie Lalita odpowiada Krsnie: „Posłuchaj moich słów, O Vanamali! Jaką służbę chciałbyś pełnić, powiedz mi? Sakhinie już wybrały służby, których pragną, ale nie mogę znaleźć żadnej służby do której mogłabym przypisać Twoje imię. Słysząc to, Banoyari (mieszkaniec lasu) Krsna zaproponował: 'Mam bardzo ważną służbę: Zostanę królewskim konstablem i będę wszędzie chodził, rozgłaszając rządy Królowej!'” Na polecenie premier Lality, Śyama, który pragnie objąć pozycję konstabla, pisze podanie, aplikując do Królowej:


jaya jaya śri śata, śri yuta padanakha, mahä mahimärëava caranesu

caturini śiromani, viśva vimohini, yüthapatigana sevitesu

śri vrndätavi, räja räjeśvari, prabala pratäpa śälinisu

koti madana mada, paräbhava kärini, nija janagana jivitesu


„Chwała Tobie, której paznokcie palców stóp są piękniejsze od tych u setek bogiń fortuny! Chwała lotosowym stopom wielkiego oceanu cudowności! Chwała klejnotowi koronnemu błyskotliwych dziewcząt, dziewczynie oczarowującej świat, której służy mnóstwo władców! Chwała cesarzowej Śri Vrndavany, siedziby wielkiej mocy! Chwała tej, która zwycięża miliony Kupidynów i która jest życiem Swoich przyjaciółek!”

....................

tai ei räjakara, kotoyälapada dei, karabahi mohe cira däsa

ehi vinati mora, mänobi nä tärabi, karajode mägo tuyä päśa

häm tuyä näma yaśah, kuńja kuńja prati, ghosabo prati dina yäma.

tuyä pura bhitora, cora yadi äobo, viphala hobo tachu käma

ehi vidhi sevä, nija prati lahari, pälabi nija thäkuräla.

jaya jaya rädhä, vrndävipinädhiśa, gäobo häma cirakäla


(„Pada Kalpataru”)


„Stoję przed Tobą ze złożonymi dłońmi! Proszę zaakceptuj Mnie u Swojego boku jako Swojego wiecznego sługę! Powierz Mi pozycję królewskiego konstabla! Wysłuchaj Moich pokornych słów i nie odrzucaj Mnie! Każdego dnia i nocy będę rozgłaszał Twoje chwały z kuńja do kuńja i jeśli jakiś złodziej wejdzie do Twojego miasta, sprawię, że nie spełni swoich zamiarów! Zawsze będę spełniał Swoją służbę, podtrzymując Twój autorytet i intonując Twoje imiona: 'Jaya Jaya Radha Vrndavipinadhiśa (królowa Vrndavany)'!”

Dzięki łasce Królowej i z pomocą sakhiń Śyama otrzymuje pozycję konstabla i przebiera się i ozdabia odpowiednio. Czarujący konstabl ogłasza wszystkim poruszającym się i nieruchomym stworzeniom we Vrndavanie: „O zwierzęta, ptaki, kukułki, pszczoły, drzewa, pnącza, niebo i wiatr Vrndavany! Posłuchajcie! Od dzisiaj córka króla Vrsabhanu, Śri-Śri Radharani, jest Królową Vrndavany!” Słysząc to słodkie ogłoszenie ich czarującego konstabla i widząc Jego ekstatyczny stan, wszystkie stworzenia we Vrndavanie, których serca są naturalnie oddane Śri Radhice, wypełniły niebo swoim ekstatycznym szczebiotem. Następnie, po obwieszczeniu rządów cesarzowej Vrndavany, czarujący konstabl zrelacjonował Jej jak wszystkie stworzenia we Vrndavanie były szczęśliwe, gdy to usłyszały.

Po tym, dowcipny konstabl Krsna w tajemnicy ukrył Swój flet w szalu Lality i poszedł do Królowej poskarżyć się, że Jego flet został skradziony. Viśakha stwierdziła: „Bardzo dobrze, zaginął ten niszczyciel czystości pań domu! Dobrze, że się go pozbyliśmy! Teraz gospodynie mogą spać spokojnie!” Ale Królowa Radha zaoponowała: „Nie Viśakhe, to nie jest właściwe! To królestwo przepadnie jeśli dorobi się reputacji, że złodziejstwo jest tu akceptowaną rzeczą!” Premier Lalita karci konstabla i domaga się Jego rezygnacji, mówiąc: „Jak ten konstabl może chronić własność innych osób, skoro nie jest w stanie zadbać o Siebie? Byłoby dobrze dla królestwa, gdyby zrezygnował!” Wtedy konstabl zwraca się do stóp Maharani: „Jeden z królewskich zarządców skradł flet, co niskiej rangi konstabl może na to poradzić?” Słysząc to, premier Lalita gniewnie rozkazuje: „Rozpuście swoje welony i pokaże konstablowi, że nie macie fletu! Ten bezpodstawnie podejrzliwy urzędnik będzie zasługiwał na srogą karę za rzucanie fałszywych oskarżeń, jeśli flet nie zostanie przy nikim znaleziony!” Wszyscy spełniają polecenie premier i kiedy w końcu Lalita zdejmuje swój welon, wypada flet! Wszyscy wpadają w zdumienie. Konstabl natychmiast przyjmuje oskarżycielski ton: „O Królowo! Ten złodziej-minister powinien zrezygnować, inaczej królestwo niepomiernie ucierpi!” Kto może opisać furię Lality w tym momencie? Ona gniewnie ripostuje: „Ty Sam schowałeś flet w moim ubraniu i poszedłeś poskarżyć się do Królowej! Przyrzekam na stopy Królowej: Ty to zrobiłeś! Czy śmiesz zaprzeczyć temu przez dotknięcie lotosowych stóp Królowej?” Ręce konstabla trzęsą się z ekstazy, kiedy dotykają stóp Radharani, Jego oczy są wypełnione łzami, a Jego ciało jest wysadzane gęsią skórką. hiyära mäjhäre uthe rasera hiloli. yabe paraśite cähi tomära päyera anguli. Pomimo że Krsna jest uosobieniem transcendentalnego szczęścia, jest oczarowany rasą i Jego głos dusi się z ekstatycznego bezwładu. Wtedy Lalita mówi: „Patrz Maharani! Uosobienie religii dotyka Twoich stóp! Jak jakiekolwiek kłamstwa mogłyby wyjść z Jego ust?”


nägare kampita dekhi' rasavati räi; häsi häsi bandhu kore dharilen yäi

gada gada kanthe kohoye dhani väni; marama kohiye ebe śuno nilamani

nija väńchä püräile more räjä kori; mora sädha püräite hoibe muräri

o veśa pheliyä nija veśa podo tumi; simhäsane boisoho kinkari hoi ämi


„Widząc jak Jej ukochany się trzęsie, Rai śmieje się i obejmuje Go, czyniąc Go Jej przyjacielem. Drżącym głosem mówi: 'O Nilamani (niebieski klejnot)! Posłuchaj teraz! Powiem Ci, co myślę! O Murari, spełniłeś Swoje pragnienie czyniąc Mnie Królową! Teraz spełni się Moje pragnienie: Zdejmij ten strój i załóż Swój własny ubiór. Usiądź na tronie! Jestem Twoją służką!” Wtedy Vrndadevi prznosi królewski strój dla naszego Bohatera i Rasika Śekhara Krsna siada na wysadzanym klejnotami tronie po lewej stronie Kiśorimani. Sakhinie wiwatują 'Jaya! Jaya!' i wydają dźwięk-ulu swoimi językami ekstazy, podczas gdy kinkarinie wachlują Radhę i Krsnę.


ähä mari! kibä du'ti rüpa anupäma

rüpa anupäma go du'ti rasamaya dhäma


„O moja bogini! Te dwie postacie są niezrównanymi, niezrównanymi siedzibami rasy!


ädha kanaka känti, nava vijuri bhäti,

ädha rase dhara dhara nava ghanaśyäma

vayäne vayäna, donhära nayäne nayäna

(janu) cände cäìde kamale kamale eka thäma


„Jedna połówka jest złotym blaskiem świecącym jak olśniewająca błyskawica, a druga jest świeżą chmurą monsunową wylewającą krople rasy. Jego twarz dotyka Jej twarzy, Jego oczy patrzą w Jej oczy. Księżyc i księżyc i lotos i lotos jaśnieją w jednym miejscu.”


ati parama rasäla, duhu gole eka phulamäla

ange anga heläheli aparüpa thäma

kiye kamale bhramara, kiye cändete cakora,

(nava) cätakinii suvadani jaladhara śyäma


„Oni są w najwyższym stopniu kompletni, każde nosi jedną girlandę z kwiatów na szyi. Ich niezrównane ciała przylegają do Siebie. Radhika o pięknej twarzy pragnie Śyama jak trzmiel kwiatu lotosu, ptak Cakora księżyca i ptak Catakini chmury monsunowej.”


näce mayüra mayüri, gäya śuka ära säri,

phule phule bhramara bhramari dharu täna

nava jalada kole, thira vijuri khele,

koto rasa varikhaye dunhu rasadhäma


„Pawie i pawice tańczą, a papugi i sariki śpiewają, podczas gdy trzmiele i ich małżonki brzęczą, latając z kwiatka na kwiatek. Stała błyskawica (Śri Radhika) bawi się na kolanach świeżej chmury deszczowej (Krsna). Jak wiele rasy jest wylewane przez te dwa źródła smaków!”


yoto sakhi mańjari, donhära mädhuri heri,

bolota gheri gheri 'jaya rädhe-śyäma !'

yoto sahacarigana, kore puspa varisana,

'rädhä-rädhä ramana' boli gäya aviräma


„Widząc Ich słodycz, wszystkie sakhinie i mańjarinie otoczyły Ich i radośnie wykrzyknęły: „Jaya Radhe-Śyama!” Wszystkie sakhinie sypały kwiatami i powtarzały bez przerwy 'Radha-Radha Ramana'.”

Śri Raghunatha w swojej wizji, w swojej svarupie Tulsi Mańjari, smakuje doznania płynące z tej transcendentalnej rozrywki i kiedy ta wizja opuszcza go, on tęsknie modli się do lotosowych stóp Svamini o następne objawienie tej rozrywki.

Śri Rasika-Candra Dasaji śpiewa:


häya! mora heno bhägya hobe koto dine?

he dhairya śälini rädhe, ei mora manah sädhe,

tava abhisekotsava heribo nayäne.


„Niestety! Kiedy nadejdzie ten błogosławiony dzień? O Dostojna Radhe! Oto moje pragnienie! Chcę być świadkiem Twojej koronacji!”


bäjibe mangala vädya, venu vinä murajädya,

nrtya gita hobe manohara.

suväsita śuddha väri, ghata sab pürna kori,

paurnamäsi svayam tatpara


„Tam będą czarujące tańce i śpiewy przy pomyślnych dźwiękach bębnów, fletów i vin. Pauranamasi będzie napełniała dzbany czystą, pachnącą wodą.”


atiśaya prita hoiyä, tava abhiseka kriyä,

koribe yatnate sampädana.

vrndävana mahäräjni, heriyä kobe go ämi,

saphala mänibo e jivana.


„Ona z wielką miłością zaaranżuje wszystko na Twoją ceremonię-kąpieli jako Królowej Vrndavany. Kiedy spełnię się w życiu będąc świadkiem tej sceny?”

·

1Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Vilapa kusumańjali 37

Vilapa kusumańjali 31

Vilapa kusumańjali 102