Vilapa kusumańjali 88

 

WERSET 88

BHRÄTRÄ GO'YUTAM ATRA MAŃJU-VADANE SNEHENA DATTVÄLAYAM

ŚRIDÄMNÄ KRPANÄM PRATOSYA JATILÄM RAKSÄKHYA RÄKÄ-KSANE

NITÄYÄH SUKHA ŚOKA RODANA BHARAIS TE SAMDRAVANTYÄH PARAM VÄTSALYÄJ JANAKAU VIDHÄSYATA ITAH KIM LÄLANÄM ME'GRATAH

bhräträ – przez Twojego brata; go - krowy; ayutam – dziesięć tysięcy; atra – tam; mańju - piękna; vadane - twarz (fem.); snehena – z uczuciem; dattvä - dawszy; älayam - siedziba; śridämnä – przez Śridama; krpanäm - biednemu; pratosya - dla zadowolenia; jatiläm - Jatili; raksa äkhya – znany jako Raksa; räkä – księżyc w pełni; ksane - moment; nitäyäh - zabrana; sukha - szczęście; śoka - nieszczęście; rodana - płacząc; bharaih - dużo; te - Twoja; sandravantyäh - roztopić; param - największej; vätsalyät – z miłości; janakau - rodziców; vidhäsyata - zrobisz; itah - tutaj; kim - czy; lälanam - pieścić; me - mnie; agratah – przed.

O Mańju-vadane (dziewczyna o pięknej twarzy)! Podczas pełni księżyca zwanej Raksa Purnima w Śravana (sierpień) Twój brat Śridama przychodzi do Yavata z dziesięcioma tysiącami krów, by zadowolić chciwą Jatilę i z troską zabiera Cię do Varsany, gdzie Twoi rodzice z miłością pieszczą Cię przy mnie, kiedy wzruszasz się ze szczęścia i smutku.

Komentarz: Jeden po drugim obrazy lila pojawiają się przed uduchowionymi oczami Śri Raghunatha i kiedy jego pełne smaku wizje znikają on rozpacza i manifestuje następną modlitwę. Jego umysł jest zanurzony w oceanie słodyczy i piękna Boskiej Pary, a tam skarb elokwencji ma bardzo małą wartość (i.e. bardzo trudno to opisać). Tutaj słowa są całkowicie bezużyteczne. Jednak strumień bhavy naturalnie dąży do zamanifestowania się na ścieżce słów, lecz niestety! Słowa nie są w stanie unieść tak potężnego strumienia! Słowa są tutaj oszałamiane i duszone w uścisku bhavy! W tej sytuacji bhava rozkwita w sercu każdego, kto na niej polega i dochodzi do czułego wielbiciela tylko w niewielkim stopniu w postaci słów. Ale wciąż wydaje się jakby ta dina bhasa (niższe medium słów) kierowała potężny strumień wody do serc bhavagrahi (wyczulony) słuchaczy, pomagając ujawnić się bhavie wrażliwego wielbiciela (jak Raghunatha dasa Goswamin). Moc bhavy mówcy przesyca jego słowa, dlatego ich rezultat, moc, wpływ i autorytet są nieograniczone i niewyczerpane. To dlatego nie ma wspanialszych środków osiągnięcia bhavy od słuchania i intonowania bhavamaya vani (ekstatycznych słów) wielkich świętych. W poprzednim wersecie Śri Raghunatha smakował słodycz koronacji Radharani, a w tym wersecie smakuje miłość rodzicielską mamy Kirtidy i taty Vrsabhanu, uosobień miłości rodzicielskiej. Kiedy Svamini dociera do Swojego rodzinnego domu, pada-seviki (służki) jak Tulasi, towarzyszą Svamini jakby były Jej cieniami i doświadczają wszystkich radości i smutków Svamini, tak samo jak Ona, jakby Jej uczucia odbijały się w lustrach ich serc. Wielki poeta Karnapura, który wyssał nektar z dużego palucha Śri Caitanyi Mahaprabhu, opisuje to w następujący sposób w swojej książce „Alankara Kaustubha” (3.59):

pataty asre säsrä bhavati pulake jäta pulakäh

smite bhäti smerä sumalimani jäte sumalinäh

anäsvädya svälir mukuram abhiviksya sva vadanam

sukham vä duhkham vä kim api kathaniyam mrga drśah

Śri Krsna mówi: „O dziewczęta o jelenich oczach! Dopóki nie spotkacie się ze swoimi przyjaciółkami, w lustrach możecie zobaczyć, czy jesteście radosne, czy smutne, ale kiedy wasze koleżanki stoją przed wami, jaki jest wtedy użytek z luster? One same są jak lustra! Kiedy łzy płyną z waszych oczu, one również płaczą, kiedy macie gęsią skórkę na ciele, one również ją mają, kiedy się śmiejecie, one również się śmieją i kiedy jesteście smutne, one również są smutne!” Ta sytuacja jest widoczna w najwyższym stopniu u służek Radhy.¹

Dzień przed tym pomyślnym wydarzeniem Śridama dosiadł konia i udał się do Javata, siedziby Jatily, teściowej Śri Radhiki. Chcąc zadowolić Jatilę, która nie chce puścić Śri Radhiki, Śridama pyta ją: „Czego pragniesz w prezencie?” Jatila, jak się spodziewał, chce krów, więc on ofiarowuje jej dziesięć tysięcy krów, by ją zadowolić. W rodzicielskim domu Śri Radhiki jest mniejsza kontrola nad Nią niż w Javacie. Śri Radhice łatwiej wyjść, by spotkać się z Krsną. Wszyscy we Vrndavanie, świadomie lub nieświadomie, asystują Radhice i Madhavie w Ich smakowaniu śrngara (erotyczna) rasy! Jeden rodzaj tej śrngara rasy jest smakowany kiedy Śri Radha mieszka u Swoich teściów, a drugi, kiedy Ona mieszka ze Swoimi rodzicami. kinkarinie idą ze Śri Radhiką tam gdzie Ona i są w ten sposób obdarzane różnymi smakami. To dlatego służba dla Śri Radhy jest nazywana najbardziej niezwykłym celem życia.

Kiedy oni przychodzą, mama Kirtida, emblemat miłości rodzicielskiej, która tęsknie wypatrywała na drodze swojej ukochanej córki, żałośnie wykrzykuje: „O Stwórco! Po co stworzyłeś to podległe, kobiece życie, że muszę być tak długo rozdzielona od swojej córki?” Mama Kirtida, która kocha swoją córkę bardziej niż miliony krów mogłyby kochać swoje cielęta, mocno obejmuje Śri Radhikę za którą podąża Tulasi jak Jej cień i zrasza Ją swoimi łzami matczynej miłości. Jednym ze 108 imion Śri Radhiki jest: matr sneha piyusa putrika: „Ona jest nektariańskim obiektem matczynej miłości do córki”. Svamini płacze ze szczęścia i smutku. Szczęścia, gdyż wróciła do domu, smutku, z powodu długiego pobytu w domu Swoich teściów. Svamini mięknie w objęciach Swojej mamy, jak gdyby wtapiała się w nią roniąc gorące łzy i mówi zdławionym głosem: „Zapomnij o Mnie, ma! Nie szukaj Mnie!” Śri Radhika jest nazywana w tekście 'Mańju-vadane', czyli 'dziewczyna o pięknej twarzy'.² Kirtida Ma szlocha zduszonym głosem przez łzy: „Czy mogłabym o Tobie kiedykolwiek zapomnieć, moja piękna dziewczyno?” Ona jest 'vraja go gopa gopali jiva matraika jivanam':³ sensem życia krów, pasterzy, pasterek i wszystkich stworzeń z Vrajy! Jak bardzo więc, nie jest Ona życiem życia Swojej mamy, która jest uosobieniem rodzicielskiej miłości?! Kto mógłby to powiedzieć? Mama i tata pływają w oceanach szczęścia, zabierając swoją dziewczynkę do domu. Śri Raghunatha smakuje wizję Svamini pieszczoną z uczuciem przez Swojego tatę i mamę i kiedy wizja znika, on tarza się po ziemi nad brzegiem Radhakunda i płacze: „Leżę nad brzegiem Twojego kunda! Mam wielką nadzieję ujrzeć Cię w swoim sercu, kiedy jesteś pieszczona przez Swojego tatę i mamę!” Jak cudowna jest moc służby dla Radhy! Nawet w zewnętrznej świadomości ofiarowywane są modlitwy w tym nastroju! Jak blisko Radhy jest kinkari! Dopóki Ona cię nie zaakceptuje, nie zrozumiesz! Zarówno podczas spotkania jak i w rozdzieleniu, Śri Raghunatha nie posiada innego obiektu zainteresowania i skupienia oprócz Niej, dlatego w celu spełnienia aspiracji swojego serca, on modli się w następujący sposób do Jej lotosowych stóp:

he rädhe he suvadane, räkhi pürnimära dine,

tava bhrätä śridäma äsiyä.

krpanä se jatiläre, go ayuta däna kore,

samädare tähäre tusiyä.

„Radhe o pięknej twarzy! W dniu Rakha Purnimy Twój brat Śridama przychodzi, by Cię zobaczyć i z pełnym szacunkiem zadowala nieszczęsną Jatilę, ofiarowując Jej dziesięć tysięcy krów.”

äpana äloye yabe, tomäre loiyä yäbe,

atiśaya snehädara kori.

tathä bahu dina pore, mätä pitä donhe here,

antarete sukha uthe bhari.

„Następnie z wielką miłością i troską przyprowadza Cię do Twojego rodzicielskiego domu, gdzie Twoi rodzice są bardzo szczęśliwi widząc Cię po tak długim czasie.”

sadä paravaśa ho'ye, thäkiyä śvaśurälaye,

mano madhye duhkha atiśaya

harsa śoke sei käle, bhäsibe nayana jale,

dravibhüta hoibe hrdoy

„Ich serca topią się, kiedy pływają w swoich własnych łzach, gdy widzą Cię płaczącą i płaczącą z wielkiego smutku pozostawania pod kontrolą rodziny Swojego męża i płaczącą z radości ponownego ich (Swoich rodziców) widzenia.”

tabe ati snehavaśe, tava mätä pitä ese,

koriben sayatne lälana.

'rodana samvara' bole, nija bhäsi änkhi jale,

muchäibe tomära vadana.

„Wtedy, przepełnieni uczuciem, Twoi rodzice obejmują Cię i z miłością pieszczą Cię, mówiąc Ci, byś przestała płakać, kiedy zalewasz się łzami i wycierają Twoją buzię.”

nikate thäkiyä häya, se lälana samudäya,

nehäribo mone abhiläsa.

kobe se karunä hobe, ei sukha more dibe,

bäthäibe apära ulläsa.

(Śri Rasika-Candra Däsa)

„Kiedy będę mógł z bliska w szczęściu obserwować jak oni Cię pieszczą? Niestety! Kiedy okażesz mi łaskę, by zwiększyć w ten sposób moją ekstazę?”

·

1Raksa Purnima jest pomyślnym dniem pełni księżyca w sierpniu w którym bracia i siostry przysięgają miłość i swoją wzajemną ochronę przez zawiązanie ochronnych bransoletek na nadgarstkach. Dlatego ta rozrywka, tak jak wcześniejsza, jest okazjonalną, coroczną rozrywką, a nie codzienną wieczną. Ed.

2Śri Bangabihari Vidyalankara tłumaczy: he mańju-vadane väspa vyäptatvena mańju sudarśanam vadanam yasyäh „Jej twarz jest tak piękna, ponieważ jest wysadzana łzami. Dlatego Ona jest zwana 'Mańju Vadane'.”

3Śrila Raghunätha däsa Goswamina „108 imion Rädhiki”.