Vilapa Kusumańjali 94

 

WERSET 94

NIVIDA MADANA YUDDHE PRÄNANÄTHENA SÄRDHAM

DAYITA MADHURA KÄNCI YÄ MADÄD VISMRTÄSIT

ŚAŚIMUKHI SAMAYE TVAM HANTA SAMBHÄLYA BHANGYÄ

TVARITAM IHA TAD ARTHAM KIM TVAYÄHAM PRAHEYÄ

nivida - intensywna; madana - erotyczna; yuddhe - bitwa; präna-näthena särdham – z Panem Twojego serca; dayita - droga; madhura - słodka; känci – pas z dzwoneczkami; yä - kto; madäd – z powodu odurzenia; vismrta - zapomniany; äsit - był; śaśimukhi – dziewczyno o księżycowej twarzy!; samaye – w czasie; tvam - Ty; hanta - Och!; sambhälya - opisując; bhangyä – dając znak; tvaritam - szybko; iha - tutaj; tad - to; artham – na rzecz; kim - co; tvayä – przez Ciebie; aham - ja; praheyä – zaangażowana.

O Śaśimukhi (dziewczyna o księżycowej twarzy)! Podczas intensywnych zabaw-miłosnych z Panem Swojego serca, będąc oszołomioną, zapomniałaś Swojego, drogiego, słodkiego pasa z dzwoneczkami! Kiedy mrugnięciem rozkażesz mi pójść szybko i przynieść go z powrotem?

Komentarz: W swojej svarupaveśi Śri Raghunatha pełni miłosną służbę i odpowiednio smakuje czułość i łaskę Svamini. Zarówno podczas wizji jak i po nich, Radharani nieprzerwanie pozostaje na ścieżce jego medytacji. W „Śrimad Bhagavata” w wersecie 3.29.11-12, zaczynającym się słowami 'mad guna śruti matrena', Kapiladeva definiuje transcendentalne oddanie do Boga jako nieprzerwany strumień myśli o Bogu. Śripada Ramanujacarya napisał: dhruvänusmrtir eva bhakti śabdenäbhidhiyate. upäsanä paryäyatväd bhakti śabdasya taila-dhärävat niravichinna smrti-praväha rüpa dhruvänusmrti dhyänah „Stałe pamiętanie o Bogu jest znane pod terminem 'bhakti', a niezakłócone pamiętanie o Nim, jak nieprzerwany strumień oleju, podczas czczenia, jest nazywane 'dhyaną'. Według Gaudiya Vaisnava-acariów takich jak Śrila Jiva Goswamin i Śrila Baladeva Vidyabhusana, bhakti oznacza przywiązanie lub stałą atrakcję do Boga. Medytacja o Bogu, która przebiega bez zakłóceń, jak niepowstrzymany strumień oleju, jest kolorowany sprzyjającym pragnieniem wiecznych towarzyszy Pana, by zadowolić Go i pojawi się w zmysłach i umyśle praktykujących wielbicieli dzięki specjalnej łasce Pana. Staje się identyczna z kroplą miłości, która mieszka w sercach żywych istot i osiągnie formę miłości zgodną z nastrojem różnych towarzyszy Pana. Kiedy sadhana bhakti dojrzewa w bhava bhakti, zaabsorbowanie świadomości bhavą zamienia się w dhruvanusmrti. To dhruvanusmrti, czyli rati, może zostać stopniowo osiągnięte przez sadhakę dzięki sluchaniu, intonowaniu i pamiętaniu o wielkim, miłosnym oddaniu wiecznych towarzyszy Pana. Z tego powodu to „Vilapa Kusumańjali” jest szczególnie smakowita dla praktykantów Gaudiya Vaisnavizmu. Najlepszym środkiem do osiągnięcia stałego pamiętania i miłości Radharani (dhruvanusmrti) jest słuchanie, intonowanie i pamiętanie tego „Vilapa Kusumańjali”.

W svarupaveśi Śri Raghunatha dasa modli się: „Ayi Śaśimukhi! Dziewczyno o księżycowej twarzy! Po zakończeniu Swojej, intensywnej, miłosnej bitwy z Panem Swojego życia, upuściłaś Swój ukochany pas z dzwoneczkami i kiedy wyszłaś z kuńja, zrozumiałaś: „Nie mam Swoich dzwoneczków!” Czy, dając mi znak, wyślesz mnie z powrotem do kuńja, bym przyniosła je dla Ciebie?” Dlaczego ten pas z dzwoneczkami jest drogi Svamini? Ponieważ on czyni Śyamasundara bardzo szczęśliwym.¹ Cokolwiek czyni Śyamasundara szczęśliwym, jest to bardzo drogie Śri Radharani. Ona nie troszczy się o te rzeczy przez wzgląd na Siebie.

gopikä jänena krsnera manera väńchita; prema-sevä paripäti ista samihita

sei gopigana madhye uttamä - rädhikä; rüpe gune saubhägye preme sarvädhikä

„Gopinie znają pragnienia umysłu Krsny i z wprawą pełnią swoje służby dla szczęścia swojego ukochanego. Pomiędzy gopiniami Radhika jest najwspanialszą. Jej piękno, cechy, szczęście i miłość, wszystkie są najwyższe.” („Caitanya Caritämrta” Ädi 4, 212, 214)

Svamini potrzebuje pasa z dzwoneczkami, by spotęgować szczęście Śyama podczas tańca i by wzmóc Jego erotyczne szaleństwo w czasie Ich miłosnych pojedynków. To dlatego ten słodki pas z dzwoneczkami jest tak drogi Svamini! Miłosne rozrywki skończyły się dawno temu i teraz Yugala Kiśora siedzi na wysadzanym klejnotami tronie, otoczona przez Swoje sakhinie. Dla przyjemności Radhy i Krsny sakhinie zaczynają tańczyć i śpiewać słodko przed Ich tronem, grając na wielu instrumentach muzycznych i w ten sposób spędzają swój czas na muzykowaniu.² Czasami one również grają na instrumentach bez śpiewania.

madhura mädala rasäla; madhura madhura karatäla

madhura nadana gati-bhanga; madhura madhura rasa-ranga

madhura madhura rasa-gäna; kavi vidyäpati bhäna

„Jak słodko i głęboko brzmią bębny! Jak słodko dźwięczą cymbały! Jak słodkie są ich gesty i ich taneczne kroki! Jak słodko cieszą się rozrywkami rasika! Poeta Vidyapati śpiewa: Jak słodko śpiewają swoje piosenki rasika!” Teraz sakhinie zachęcają Śri Radhikę, by wstała i przyłączyła się do nich, podczas gdy Śyamasundara siedzi, grając na Swoim flecie.

ratati raväba mahati kapinäsa; rädhä ramana koru murali viläsa

rahi rahi räga racaye rasavanta; ratirata rägini ramana vasanta

„Skore do zabawy gopinie komponują rasika ragi, a wiosna zostaje mężem ragini (żeński tryb muzyczny), która jest przywiązana do Rati (żona Kupidyna). Różne typy vin i instrumentów strunowych jak Ravava i Mahati, rozbrzmiewają, podczas gdy Radha Ramana gra na Swoim flecie-Murali” Podczas tańca Svamini zauważa, że nie ma Swojego pasa, gdyż nie słyszy dzwonienia jego dzwoneczków. Wtedy Sobie przypomina, że zostawiła go w kuńja, zapominając założyć go z powodu miłosnej ekstazy, więc mrugnięciem Swoich oczu daje znak Tulasi, by go przyniosła. Tulasi wraca do kuńja, gdzie Svamini zostawiła pas z dzwoneczkami i widzi go leżącego tam cicho z powodu dumy, obrażonego z powodu opuszczenia. Ci, którzy należą do Radharani posiadają takie intensywne uczucie 'bycia-moją'. Tulasi kocha wszystko, co należy do Svamini i mówi do pasa: „Jesteś mój! Jak mogę to znieść, kiedy tak się obrażasz?” Następnie Tulasi uspokaja obrażony pas tłumacząc: „O rey! Svamini zapomniała cię, bo była odurzona intensywną, erotyczną bitwą! Jesteś Jej bardzo drogi, myślisz, że Ona zostawiła cię umyślnie?” Tulasi z uczuciem przyciska pas do piersi i całuje go, kojąc w ten sposób jego rozżalenie i sprawiając, że dzwoneczki zaczynają z powrotem słodko dzwonić. Następnie ona w tajemnicy przynosi go na arenę tańczących sakhiń, które otaczają Radhikę i Śyama. Svamini jest tu nazywana 'Śaśimukhi, ' Ta, której twarz przypomina księżyc z plamami na powierzchni'. Kiedy Tulasi wraca na arenę, ona widzi, że twarz Svamini poszarzała z niepokoju o Swój pas z dzwoneczkami.³ Dlatego Śri Raghunatha zwraca się tutaj do Svamini jako 'Śaśimukhi'. 'Ta, której twarz przypomina księżyc z plamami'. Svamini nie może przestać tańczyć i jednocześnie żadna z sakhiń nie może zorientować się, że Tulasi zakłada pas na Jej talię. Wszyscy wpatrują się w Radhikę. Co robić? Praktykujący wielbiciele powinni bardzo dobrze pamiętać maestrię nitya siddha kinkariń w służbie. Kiedy Śrimati tańczy, Jej welon spada na ziemię i kinkarinie podbiegają, by go z powrotem nałożyć i w tym samym czasie zakładają Jej pas z powrotem na jej talię w niezauważalny dla innych sposób. Teraz słodkiemu tańcowi Svamini znowu towarzyszy dzwonienie Jej pasa z dzwoneczkami! Jakże szczęśliwa jest Svamini! Radość Tulasi nie ma granic, widząc, że jej służba odniosła sukces. Nagle wizja kończy się i Śri Raghunatha modli się:

nivida madana yuddhe, nija pränanätha säthe,

dayita madhura käńci däma.

premadarpe viläsini, vismrta hoiyä tumi,

anvesane nä peye sandhäna.

„O Vilasini, dumna ze Swojej miłości! Kiedy zapominasz Swój słodki, ukochany pas po intensywnej, erotycznej walce z Panem Swojego życia, szukasz go, ale nie możesz go znaleźć!”

he śri rädhe bhangi ko're, sei käńci khujibäre,

päthäbe ki ämäke tvaräya?

he devi śaśimukhi, tomäke koribo sukhi,

ädeśa pälane sarvadäya

(Śri Haripada Śila)

„O Śri Radhe! Kiedy dasz mi znak, by poszukać pasa i szybko go przynieść do Ciebie? Bogini o księżycowej twarzy! Żeby uszczęśliwić Cię, zawsze będę spełniała Twoje polecenia!”

·

1Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.

2Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.

3Komentarz Śri Ananda Gopala Goswamina.