Vilapa kusumańjali 97
WERSET 97
SVA KUNDAM TAVA LOLÄKSI SAPRIYÄYÄH SADÄSPADAM
ATRAIVA MAMA SAMVÄSA IHAIVA MAMA SAMSTHITIH
sva - własne; kundam - jezioro; tava - Twoje; lola - niespokojne; aksi - oczy; sa - z; priyäyäh – Twoim ukochanym; sadä - zawsze: äspadam - siedziba; atra - tutaj; eva – z pewnością; mama - moja; samväsa - siedziba; iha - tutaj; eva – na pewno; mama - moja; samsthitih – siedziba.
O Lolaksi (dziewczyna o niespokojnych oczach)! Twoje jezioro jest wieczną siedzibą dla Ciebie i Twojego ukochanego. Tylko tutaj będę przebywał i tylko tutaj będę żył!
Komentarz: We wcześniejszym wersecie Śri Raghunatha pragnął być zabranym do stóp Śri Radharani i wraz z tym pragnieniem pełnienia bezpośredniej carana-sevy (służby dla stóp), naturalny przypływ pokory zalewa serce kochającego. Kiedy ta pokora wzrasta, kochający rozpacza z powodu swojej bezwartościowości. Lotosowe stopy Śri Radhiki są bardzo rzadko osiągane. Nawet Pan Brahma, Pan Śiva, Uddhava i inni z wielkim trudem mogą otrzymać cząstkę z pyłu tych najcudowniejszych stóp. brahmeśvarädi sudurüha padäravinda śrimat paräga paramädbhuta vaibhaväyäh („Rädhä Rasa Sudhänidhi”- 3). Śri Raghunatha zastanawia się: „Niestety! Czy jestem godzien osiągnięcia tych wartościowych stóp Śri Radhy? Svamini o rozbieganych oczach! Jestem całkowicie pozbawiony kwalifikacji, by służyć Twoim lotosowym stopom, dlatego mówię – to kunda jest najdroższe Tobie i Twojemu Priyatamowi, nie masz piękniejszego miejsca we Vrajy, dla Swoich miłosnych rozrywek, niż to! O Iśvari! Obym mógł tu przebywać! Proszę, bądź łaskawa dla mnie i nie pozwól mi opuścić Twojego kunda!” Serce Śri Raghunatha jest wypełnione smakowaniem Śri Radhakunda. Za każdym razem, kiedy Śri Raghunatha uważa wartościową śri carana-sevę dla Radhy i Krsny za trudną do osiągnięcia w jego umyśle budzi się determinacja, by mieszkać nad Śri Radhakunda. Pod koniec tej „Stavavali”, w swojej „Prärthanäśraya Caturdaśakam” (3) Śrila Raghunätha Däsa Goswamin modli się:
udańcat kärunyämrta vitaranair jivita jagad
yuva-dvandvam gandhair guna sumanasam väsita janam
krpäm cen mayy evam kirati na tadä tvam kuru tathä
yathä me śri kunde sakhi sakalam angam nivasati
„O sakhi Rupa Mańjari! Jeśli Para, która ożywia cały świat deszczem nektariańskiej łaski i która napełnia ludzi zapachem Swoich, podobnych kwiatom cech, nie okaże mi łaski, to proszę spraw, bym mógł mieszkać całe życie nad Śri Radhakunda (i bym mógł opuścić tam swoje ciało)!” Również w tym wersecie Śripada ukazuje swoją determinację, by żyć nad Śri Radhakunda i by tam opuścić swoje ciało.
atraiva mama samvasa „Tylko tutaj będę przebywał i nawet jeśli dokądś indziej wezwie mnie bardzo ważny obowiązek, nie pójdę tam.” Dlatego on mówi – 'ihaiva mama samsthitih'. Rdzeń słowny 'stha' wskazuje na 'gati nivrtti', czyli 'bezruch'.1 Taka niezachwiana determinacja jest źródłem doskonałości dla praktykujących wielbicieli i jest ona widoczna u wszystkich samo-zrealizowanych dusz. Środowisko praktykujących wielbicieli jest dobrze zaznajomione ze ślubem, który Pan Budda złożył przed osiągnięciem doskonałości. Siedząc pod drzewem-Bodhi, On ślubował:
ihäsane śosyatu me śariram tvag asthi mänsam vilayam ca yätu
apräpya bodhim bahu kalpa durlabhäm naiväsanät käyamataś calisyate
„Moje ciało może uschnąć pod tym drzewem, a Moja skóra, kości i mięśnie mogą ulec rozkładowi, ale dopóki nie osiągnę oświecenia, nawet jeśli to ma zabrać tysiące lat, nie ruszę Mojego ciała z tego miejsca w którym teraz siedzę!” Ta sama niewzruszona determinacja jest widoczna w słowach Śrimad Dasa Goswamina - 'atraiva mama samväsa ihaiva mama samsthitih'. W swojej „Prärthanäśraya Caturdaśakam” (13 i 14), on również mówi:
girivara-tata kuńje mańju vrndävaneśä
sarasi ca racayan śri rädhikä Krsna-kirtim
dhrta rati ramaniyam samsmarams tat padäbjam
vraja dadhi phalam aśnan sarva kälam vasämi
„Cały swój czas spędzę pod Giriraja Govardhana nad czarującym jeziorem Vrndavaneśvari, śpiewając o chwałach Śri Radhiki i Krsny, pamiętając o Ich pięknych, lotosowych stopach z wielkim, miłosnym przywiązaniem, żywiąc się owocami i jogurtem z Vrajy.”
vasato giri-vara kuńje lapatah śri rädhike'nu krsneti
dhäyato vraja dadhi takram nätha sadä me dinäni gacchantu
„O mistrzu (Rupa Goswamin)! Obym mógł spędzić wszystkie moje dni w kuńja pod Giriraja Gowardhana, śpiewając 'Śri Radhike! Krsna!' i pić jogurt i maślankę z Vrajy!” W wielkiej, ekstatycznej miłości Śrila Raghunagha dasa Goswamin modli się w ten sposób raz za razem. Dzień i noc, w snach i na jawie, on żywi tylko jedno pragnienie – poufną służbę dla Śri Radhiki i wyraża to w różnych nastrojach i różnymi słowami. Potężny prąd rzeczny jego miłości stale płynie, tworząc wielkie fale, w kierunku oceanu służby oddania dla Śri Radhiki. Ten prąd nie zatrzymuje się, ani nie odpoczywa....
Tulasi mówi: „Ha Svamini! Jesteś Mahabhavamayi! Nie posiadam kwalifikacji do pełnienia służby dla Twoich lotosowych stóp, jak karzeł próbujący sięgnąć księżyca. Mimo to nie mogę porzucić pragnienia służenia im.” Ta transcendentalna chciwość nie pozwala wielbicielowi zastanawiać się czy jest kwalifikowany czy nie. „Jestem całkowicie pochłonięty przez tę chciwość! Kto inny mógłby być tak miłosierny, by obdarzyć tę zdesperowaną duszę jak ja, służbą dla Twoich lotosowych stóp? Myśląc w ten sposób, pamiętam Twoje, drogie Ci jezioro, Radhakunda! Dziewczyno o Niespokojnych-oczach! Proszę, bądź tak łaskawa i pozwól mi zawsze mieszkać nad brzegami Twojego jeziora! Ponieważ to jezioro jest najdroższym Ci miejscem, z pewnością otrzymam Twoją łaskę, dzięki przyjęciu w nim schronienia! Z pewnością pewnego dnia Twoje miłosne rozrywki w tym jeziorze pojawią się przed uduchowionymi oczami nieszczęsnej duszy takiej jak ja!” Śri Rasika-Candra Dasa śpiewa:
cańcala nayani räi! ei bhiksä tomä cäi,
śuno mora monera väsanä.
tava kuëna ati sändra, prema viläsera kendra,
ei sthäne koriyä karunä.
väsa more dibe niti, nitya more hobe sthiti,
kutühole rahibo padiyä.
sakhi priyatama sane, premalilä daraśane,
änande bhäsäbe mora hiyä.
„Rai o niespokojnych oczach! Chcę tego daru od Ciebie, posłuchaj o pragnieniu mojego serca! Proszę przyznaj mi wieczne miejsce nad Twoim kunda, które jest centrum Twoich intensywnych, miłosnych rozrywek! Bardzo pragnę tam przebywać! Moje serce pływa w oceanie szczęścia, kiedy mogę tam obserwować Twoje miłosne-rozrywki z Twoimi sakhiniami i Twoim Priyatamem!”
·
1Śri Bangabihari Vidyalankara komentuje: he loläksi svakunda väsinam ayogyam api janam kalayitum: „Dziewczyno o rozbieganych oczach! Chociaż nie mam kwalifikacji, by mieszkać nad Radhakunda, wciąż Twoje niespokojne oczy zerkają na mnie!”
Komentarze
Prześlij komentarz