Vilapa kusumańjali 101

 

WERSET 101

LAKSMIR YAD ANGHRI KAMALASYA NAKHÄŃCALASYA

SAUNDARYA BINDUM API NÄRHATI LABDHAM IŚE

SÄ TVAM VIDHÄSYASI NA CEN MAMA NETRA-DÄNAM

KIM JIVITENA MAMA DUHKHA DAVÄGNIDENA

laksmih – bogini fortuny; yad - której; anghri - stopy; kamalasya - lotosu; nakha - paznokcia; ańcalasya - koniuszek; saundarya - piękno; bindum - kropla; api - nawet; na - nie; arhati - może; labdham - osiągnąć; iśe - O bogini!; sä - Ona; tvam - Ty; vidhäsyasi - dasz; na - nie; cet - jeśli; mama - moje; netra - oczy; dänam - prezent; kim - co; jivitena – z życiem; mama - moim; duhkha - smutek; dava - las; agnidena – przez podpalenie.

O Iśe (bogini)! Bogini fortuny nie jest w stanie osiągnąć nawet kropli piękna koniuszków Twoich, podobnych lotosom paznokci u stóp! Jeśli nie obdarzysz moich oczu prezentem ujrzenia Cię, to jaki jest użytek z tego życia, które po prostu płonie w leśnym pożarze smutku!

Komentarz: We wcześniejszym wersecie Śri Raghunatha ofiarował swoje, płynące z serca modlitwy lotosowym stopom Śyamasundara, a od tego wersetu znowu modli się do lotosowych stóp Svamini. Śri Raghuantha dasa mówi: „O Praneśvari (królowa mojego życia)! Myślisz, że Cię nie znam? Dlaczego bawisz się ze mną w chowanego? Laksmi nie jest nawet tak piękna jak koniuszek paznokcia u Twoich lotosowych stóp!” „Caitanya Caritamrta” mówi: yara saundaryadi guna vańche laksmi parvati „Bogini fortuny i Parvati pożądają cech Radhiki takich jak piękno” Śri Prabodhananda Sarasvati pisze w swojej „Radha Rasa Sudhanidhi” (68): laksmi koti vilaksa laksana lasallila kiśori śatair aradhyam vraja mandale'ti madhuram radhabhidhanam param „Śri Radha, Najwyższa słodycz, jest czczona przez setki młodych dziewcząt we Vrajy, które same posiadają cechy, przewyższające te, posiadane przez miliony bogiń fortuny!” Nikt w stworzeniu nie może się równać Jej transcendentalnemu pięknu, cechom i wyglądowi! „Gopala Tapani Upanisad” stwierdza: tasyädyä prakrti rädhikä nitya nirgunä yasyämśe laksmi durgädikä śaktayah „Główną energią Boga jest Radhika, która jest wiecznie usytuowana ponad siłami materialnej natury i której cząstki są różnymi innymi mocami jak Laksmi, Durga i inni.” Jak Śri Krsna jest transcendentalną przyczyną wszystkich przyczyn, tak również jest Śri Radha. W związku z tym „Gopala Tapani Upanisad” opisuje Ją jako główną energię Pana, a tantry jak „Narada Pańcaratra” i „Gautamiya Tantra” opisuja Ją jako najwyższą energię (para śakti). Śri Radha i Śri Laksmi, obydwie, są uosobieniami mocy-przyjemności Pana, ale Śri Radha jest słodką formą (madhurya murti), a Laksmi jest formą majestatu (aiśvarya murti) tej samej energii. Piękno i słodycz Śri Radhy są niezrównane, ponieważ Ona jest kwintesencją premy, maha bhavą. W premie Ona jest Krsnamayi (napełniona Krsną), w rasie (duchowe smaki) Ona jest Gaurangi, w majestacie Sarva Laksmimayi (pełnia wszystkich bogiń fortuny), a w słodyczy Ona jest klejnotem koronnym wszystkich gopiń, Śri Radhiką! Klejnot koronny wszystkich świętych-wielbicieli, Śri Śuka Muni, doświadczył Jej najwyższej chwały i opisał Ją jako główną z gopiń w „Śrimad Bhagavata”. Co więcej, nawet Krsna, który Sam oczarowuje miliony Kupidynów, jest oczarowany Jej słodką postacią – jagan mohana Krsna tahara mohini (C.C.)

Śri Raghunatha mówi: „Dlaczego ktoś, kto należy do najbardziej kwalifikowanej, słodkiej i pięknej osoby, cierpi tak bardzo? Jeśli nie obdarzysz moich oczu prezentem, innymi słowy, jeśli nie ukażesz mi Swojej postaci i rozrywek, to jaki jest użytek z tego życia, które płonie w leśnym pożarze rozłąki? caksu andha anähära, äpanära deha-bhära, virahe hoilo jara-jara: „Jego oczy oślepły od poszczenia, odczuwał swoje ciało jako wielki ciężar i płonął w ogniu rozłąki.” On nie ujrzy niczego innego w tym świecie poza lotosowymi stopami Svamini, takie jest jego postanowienie. Dlatego on pisze o 'netra dana', 'prezencie dla oczu'. Umysł i serce Śri Raghunatha dasa są bardzo niespokojne i niestałe, kiedy postrzegają słodycz postaci, cech, rozrywek i współczucia Śrimati. Kiedy Śripada Prabhodhananda Sarasvati smakował słodycz Śri Radhy w transcendentalnej wizji, on powiedział:

tat saundaryam sa ca nava navo yauvana-śri praveśah

sa drg-bhangi sa ca rasa-ghanäścarya vaksoja-kumbhah

so'yam bimbädhara madhurimä tat smitam sä ca väni

seyam lilä-gatir api na vismaryate rädhikäyäh

(„Rädhä Rasa Sudhänidhi” 85)

„Nie mogę zapomnieć piękna Radhiki, bogactwa Jej rozkwitającej młodości, ruchów Jej oczu, Jej bardzo zdumiewających, wytwornych, podobnych kubkom piersi, słodyczy Jej, bimba-czereśniowych ust. Jej uśmiechu, Jej słów i Jej dostojnego chodu!” „Czy jestem pozbawiony darśana takiej Pani? Jeśli nie objawisz się mi, bo jestem niekwalifikowany, to po co miałbym pozostawać przy życiu?” Płonąc w niemożliwym do tolerowania ogniu udręki, Śri Raghunatha dasa płacze i tarza się nad brzegiem Radhakunda. Rozdzielenie do Radharani nie jest jak rozdzielenie od Najwyższego Pana! Ta rozpacz rozłąki jest bardzo głęboka i pali jak leśny pożar, co jest ukazane przez Śrila Dasa Goswamina. kim jivitena mama duhkha davagnidena „Jaki jest pożytek z tego życia, które po prostu płonie w leśnym pożarze rozpaczy? Nie mogę odebrać sobie życia, gdyż ofiarowałem je Tobie i również nie chcę dalej żyć, nie mając Twojej, błogosławionej służby oddania! Dlatego proszę ukaż mi piękno koniuszków Swoich paznokci u stóp, które są pożądane nawet przez boginię fortuny!”

Śri Rasika-Candra Dasaji śpiewa:

yära pada kamalera, eka-ti nakha präntera,

bindu mätra susamära kanä.

indirä devi svayam, kori koto akińcana,

läbhe kabhu nä hon saksama

„Bogini Indira (Laksmi) we własnej osobie nie była w stanie osiągnąć kropelki piękna koniuszków nawet jednego paznokcia u Twoich lotosowych stóp, choćby nie wiadomo jak się starała!”

emona mädhuri tava, ämi ära kibä koro,

more divya netra koro däna

nitya nitya nava nava, lilä sukha mahotsava,

heri yeno bhariya nayana

„Proszę obdarz mnie boskim wzrokiem, bym mógł oglądać tę słodycz i bym mógł napełnić te oczy cudownym festiwalem Twoich, zawsze-świerzych, ekstatycznych rozrywek!”

yadi nä däo caksu däna, vrthä keno räkhi präna,

dävänala sama ei jivana

carana darśana dibe, jvalitechi niśi dine,

krpämayi däo go daraśana

„Jeśli nie dasz mi tych obskich oczu, to na próżno utrzymuję się przy życiu i moje serce płonie jak w leśnym pożarze dzień i noc! O Ty miłosierna! Daj mi Swoje lotosowe stopy i ukaż się mi!”

·