Utkalika vallari 1

 

„Śri Śri Utkalika Vallari”

„Pnącze żarliwych aspiracji do pełnienia służby dla Śri-Śri-Radha-Krsny”

autorstwa Śrila Rupy Goswamina

z „Makaranda Kana-Vyakhyą”

(Komentarzem pt. „Kropla miodu z tego pnącza aspiracji”) autorstwa Radhakunda Mahanta Pandita Śri Ananta dasa Babaji Maharaja

äsid yasmäd utkalikä vallarir esa karkaśa citta gräva nitänta druti hetuh.

śri rädhä-govinda pädäbja vräta däyi sa śri rüpo bhävuka-bhüpo däyatam nah

„Oby Śrila Rupa Gosvamin, król emocjonalnych wielbicieli, który sprawia, że nawet podobne kamieniom serca miękną dzięki jego modlitwom z -”Utkalika Vallari” i który obdarza czystym oddaniem do lotosowych stóp Śri-Śri-Radha-Govindy, obdarzył nas łaską.”

(Śripada Baladeva Vidyabhusana)

WERSET 1

PRAPADYA VRNDÄVANA MADHYAM EKAH

KROŚANN ASÄV UTKALIKÄKULÄTMÄ

UDGHÄTAYÄMI JVALATAH KATHORÄM

VÄSPASYA MUDRÄM HRDI MUDRITASYA

prapadya – przyjąwszy schronienie; vrndävana - Vrndävana; madhyam – w środku; ekah - jedna; krośann - płacząc; asau - ta; utkalikä – z pragnieniem; äkula - poruszona; ätmä - dusza; udghätayämi - otworzę; jvalatah - płonące; kathoräm - bolące; väspasya - łez; mudräm - znak; hrdi – w sercu; mudritasya – znaku.

O Panie Śri Krsno! O Bogini Śri Radhike! Ta upadła dusza schroniła się we Vrndavanie i płacze żałośnie, prosząc o Waszą audiencję! Otworzę teraz swoje, boleśnie płonące serce i ukażę znaki jakie pozostawiły na nim moje płonące łzy!

VIRAHA VÄSPAH (Łzy lub para rozłąki)

Makaranda Kana Vyakhya: Według badaczy Vaisnava, to jest ostatnia praca Śripada Rupy Goswamina w której on śpiewa swoją łabędzią pieśń. Jak łabędź śpiewa swoją najpiękniejszą, przesyconą żałością pieśń tuż przed śmiercią, tak to „Utkalika Vallari” jest ostatnią pieśnią tęsknoty Śrila Rupy Goswamina. Jego serce dźwiga pełną turbulencji żarliwość, która może być schłodzona tylko wtedy, kiedy otrzyma darśana swoich najukochańszych bóstw Śri-Śri Yugala Kiśora. Z jednej strony jest gorące pragnienie, a z drugiej wielka pokora, która rosnąc czyni go bardzo niestabilnym, gdyż sprawia, że on postrzega swój własny brak kwalifikacji. To sprawia, że płacze nieustannie. Płacz jest celem życia – smakowanie słodyczy ukochanego bóstwa jest najlepszym środkiem osiągnięcia go. Jeśli osoba nie ma pragnienia, ona nie będzie odczuwała smaku oceanu nektaru, nawet jeśli on znajduje się przed nią! W ten sam sposób słodycz Śri-Śri-Radha-Madhavy, którzy są oceanem transcendentalnej słodyczy, nie mogą być doświadczani przez kogoś, kogo miłość jest pozbawiona gorliwości i entuzjazmu. W ten sam sposób uważa się, że Śri Yugala Kiśora, których serca są miękkie jak masło, Sami tolerują boleść i udrękę rozłąki z wielbicielem i sprawiają, że wielbiciel odczuwa gorycz rozdzielenia z Nimi.

Śripada Rupa Goswamin jest wiecznie wyzwolonym towarzyszem Pana, który zstępuje do świata sadhany, by smakować doznania z niej płynące, podobnie jak sadhakowie. W tym zstąpieniu Oryginalny Osobowy Bóg, Śriman Mahaprabhu, osobiście zanurzył się w doznaniach płynących z sadhany. Jak ajata-rati sadhaka (praktykujący wielbiciel, który nie rozwinął jeszcze wielkiego smaku lub przywiązania do Pana), On mówi: nähi krsna prema-dhana; daridra mora jivana, dehendriya vrthä mora sab (C.C.) „Nie posiadam skarbu miłości do Krsny; Moje życie jest ubogie, a Moje ciało i zmysły, wszystkie są bezużyteczne.” bhakti-sadhana nie tylko pochłania cielesną świadomość, ona nawet pożera transcendentalną świadomość wyzwolenia i tworzy trwałą świadomość ukochanego bóstwa. Śripada Rupa jest głęboko zaabsorbowany świadomością służby dla Śri Radhy. Inne pragnienie niż szczęście płynące ze służenia Boskiej Parze, nie może znaleźć miejsca w jego sercu. Osoba, która stara się zrozumieć tę służbę dla Radhy, pozostając w tym samym czasie w fizycznej, męskiej lub żeńskiej świadomości, po prostu oszukuje się. Służba dla Radhy może być pochwycona przez osobę, która jest całkowicie skupiona na mańjari bhavie i która jest wyłącznie temu podporządkowana. Takie osoby nie mogą znaleźć pocieszenia w swoich sercach w niczym innym, prócz lotosowych stóp Boskiej Pary.

Wewnętrznie Śrila Rupa Goswamin jest Śri Rupą Mańjari z Vrajy, tęskniącą za wizją Śri-Śri-Radha-Madhavy i osobistej służby dla Nich w rozdzierający serce sposób: „Przyjąłem schronienie w Waszej Vraja-dhamie i teraz otwieram swoje serce, by ukazać Wam wypełniające je łzy wielkich cierpień rozłąki! Spójrzcie na ogień w sercu Waszej Rupy!” Osoba pozbawiona skarbu bhajanu nie może wyobrazić sobie bolesnych uczuć miłości-w-rozłące. Fala za falą, pragnienie (osiągnięcia Pana) wzbiera w przypominającym ocean sercu osoby, która cierpi w ten sposób z powodu tej rozłąki. Niewola cierpliwości zostaje przerwana i wielbiciel nie może znaleźć spokoju, nawet jeśli od czasu do czasu otrzymuje wizję. Takie okazjonalne wizje są jak błyskawice w nocy: po błysku, ciemność nocy wydaje się jeszcze głębsza niż wcześniej. Kiedy uszy i oczy zasmakują szczyptę dźwięków i postaci ukochanej, spowoduje to przypływ oceanu ich pragnień. Śrila Baladeva Vidyabhusana pisze w swoim komentarzu do tego wersetu: iyam avasthä khalu bhakta-janasya purusärtha dätri. „Ten stan miłości-w-rozłące jest z pewnością najwyższym celem życia wielbicieli.” Rozpaczanie jest realizacją, zawodzenie jest smakowaniem! Nikt poza osobą, która tego doświadczyła, nie może tego zrozumieć. ei prema yära mane, tära vikrama sei jäne, yeno visämrta ekatra milana (C.C.) „Osoba, która posiada tę premę w sercu, może ją zrozumieć; ona jest jak mieszanka trucizny i nektaru.” To podczas smakowania tych ekstaz Śriman Mahaprabhu wydłużył Swoje ciało w stawach, jak i również doświadczał szaleństwa tego smaku, kiedy wciągnął wszystkie części Swojego ciała w korpus jak żółw. Te niezwykłe symptomy są kulminacją najwyższego smaku. Jeśli sadhaka będzie słuchał i intonował o tej wielkiej miłości-w-rozłące Śrila Rupy Goswamina, on również otrzyma odrobinę tego miłosnego-pragnienia. To jest największe bogactwo Vraja rasa sadhany. Śrila Narottama dasa Thakura Mahaśaya śpiewa:

parama nägara krsna, tä'te hao ati trsna,

bhajo täre vrajabhäva loiyä.

rasika bhakata sange, rahibo piriti range,

vrajapure vasati koriyä.

„Bądź bardzo spragniony największego, miłosnego bohatera Krsny i czcij Go w nastroju Vrajy! Zawsze przebywaj z miłością z wielbicielami rasika i zawsze mieszkaj we Vrajy!” (Prema Bhakti Candrikä) To jest esencja wszystkich instrukcji dla wszystkich na ścieżce raganuga bhakti. Aspirant powinien zawsze przebywać we Vrndavanie, omawiając rozrywki swojego ukochanego bóstwa z wielbicielami rasika. Właściwy nastrój będzie odżywiany przez towarzystwo wielbicieli o podobnej mentalności. Zanim Śriman Mahaprabhu opuścił Śrila Ramananda Raya w Vidyanagarze, powiedział mu: tumi ämi niläcale rahibo ek-sange; sukhe kätäibo käla krsna kathä range „Ty i Ja, razem zostaniemy w Puri i spędzimy przyjemnie czas, rozmawiając o Krsnie!” Vipralambha murti (uosobienie miłości-w-rozłące) Śriman Mahaprabhu w szczególności odczuwał rozłąkę doświadczaną przez Śri Radhę, kiedy Krsna opuścił Vraję i udał się do Mathury (mäthura viraha rasa). Nawet wielcy bhagavatowie jak Uddhava byli zdumieni i oszołomieni, kiedy ujrzeli cudowną viraha-rasę Śri Radhy. Uddhava nie posiadał się z ekstazy, kiedy zrealizował głębię miłości gopiń i został we Vrajy na dziesięć miesięcy (chociaż Krsna wysłał go z Dvaraki, by tylko dostarczył wiadomość gopiniom), ekstatycznie śpiewając o chwałach ich viraha rasy. On uważał się za pobłogosławionego pozwoleniem wkroczenia do oceanu viraha-rasy gopiń i powiedział: virahena mahä bhägä mahän me'nugraha krtah (Bhäg. 10.47.27) „O obdarzone szczęśliwym losem dziewczęta! Wielce mnie pobłogosławiłyście dzięki (ukazaniu mi) swoich uczuć rozłąki z Krsną! Tak naprawdę nigdy nie możecie być rozdzielone od Krsny, gdyż On jest tak bardzo kontrolowany przez Waszą miłość, że nie jest w stanie trzymać się z dala od Was! Ukazujecie zewnętrzne uczucia rozłąki, by pobłogosławić taką osobę jak ja (jńani-bhakta), ukazując jej chwały (waszej) premy! Gdybyście nie odczuwały miłości-w-rozłące, to Krsna nigdy by mnie tu nie przysłał i nigdy nie zostałbym pobłogosławiony możliwością obserwowania waszej zdumiewającej, chwalebnej miłości do Niego. Dla mnie jest to szczyt dobrego losu!”

Śripada Rupa mówi: „Tak oto ukazuję łzy (lub parę) w moim płonącym sercu.” W tym wersecie znajduje się aluzja do wielkiego cierpienia wywołanego rozłąką z Yugala Kiśora, którą zostało przesycone serce Śripada. W tym wersecie on ukazuje u lotosowych stóp Boskiej Pary, jak gorąca para jego miłości-w-rozłące pali jego serce. Ten przykład pary wywołanej rozłąką nie jest możliwy do znalezienia nigdzie na świecie, nawet po skrupulatnych poszukiwaniach. Poprzez Swoich własnych, drogich wielbicieli, Śri Radharani ukazuje światu, co może zrobić ogień ich rozłąki. Siddha Krsna dasa Babaji z Ranabadi spalił swoje ciało na popiół jak suchy wiór w ogniu swojej miłości-w-rozłące. Serce Śrila Rupy Gosvamina jest głębokie jak ocean. „Bhakti Ratnakara” opisuje:

eka dina rädhä Krsna viccheda kathäte; kändaye vaisnava mürcchägata prthivite

agni-śikhä präya jvale rüpera hrdoy; tathäpi bähire kichu prakäśa nä hoy

käru dehe śri rüpera nihśväsa sparśilo; agni-śikhä präya sei dehe brana hoilo

dekhiyä sabära mone hoilo camatkära; aiche śri rüpera kriyä kohite ki ära

„Pewnego dnia, słuchając tematów o rozłące Radhy i Krsny, Vaisnavowie zemdleli i poupadali na ziemię. Serce Śri Rupy Goswamina było jak wysoki słup ognia i pomimo to nie dał nic poznać po sobie. Gdyby wydech Śri Rupy dosięgnął czyjegoś ciała, mogłoby ono zostać poparzone jakby dotknięte językiem ognia. Widząc to, wszyscy zdumieli się. Cóż więcej mogę powiedzieć o stanie Śri Rupy?”

Słowa 'hrdi mudritasya jvalatah bäspasya' znaczą, że tak jak potężny silnik parowy jest zdolny do poruszenia wielkim pociągiem, dzięki sprężeniu pary, tak moc, która jest wytwarzana dzięki sprężeniu impulsów miłości w sercu, jest zdolna do nagłego poruszenia silnikiem ciała w taki sposób, że ono szybko osiąga lotosowe stopy ukochanego bóstwa. Dlatego poważni wielbiciele chcą ukryć swoją miłość w koszach swoich serc. Mahajanowie (Śrila Narottama Thakura Mahaśaya) instruują nas: räkho prema hrdaye bhariyä „Ukryj miłość w swoim sercu!” Wielbiciele o słabych-sercach i neofici, którzy pragną wyróżnienia, mogą głośno płakać, tarzać się po ziemi i wyrzucać ramiona i nogi w powietrze podczas kirtana, łamiąc w ten sposób świętą roślinkę Tulasi lub uderzając znajdujących się w pobliżu świętych wielbicieli, ale oni po prostu powstrzymują szczerych wielbicieli przed smakowaniem kirtana, popełniając w ten sposób obrazy. Zwykli ludzie mogą być pod wrażeniem takiego pokazu, ale prawdziwi święci dystansują się od takich popisów. Próbują utrzymać parę miłości w swoich sercach, by zwiększyć moc swojej miłości i z pewnością otrzymają w ten sposób jeszcze więcej miłości – nie ma co do tego wątpliwości!

Do teraz Śrila Rupa Goswamin trzymał ogień swojej wielkiej miłości-w-rozłące zamknięty w swoim sercu, ale teraz, pod koniec swojego życia, nie może już go więcej powstrzymywać. Para jego wielkich uczuć rozłąki wydostaje się teraz na zewnątrz jako ta „Utkalika Vallari”. Śripada Baladeva Vidyabhusana pisze w swoim komentarzu do tego wersetu: äsid yasmäd utkalikä vallarir esä karkaśa citta gräva nitänta druta hetuh: „Jak lak topnieje, kiedy jest wystarczająco podgrzewany, tak nawet bardzo twarde serce z pewnością stopnieje z miłości i uwolni się od pragnień zadowalania zmysłów po wysłuchaniu i intonowaniu o tym „Utkalika Vallari” - co do tego nie ma żadnych wątpliwości.” Najlepszym środkiem do stopienia serca z miłości jest smakowanie tego „Utkalika Vallari”. Jeśli wielbiciel postrzega się jako mańjari, droga służka Śrimati Radhiki i przyjmuje ten nastrój Śri Rupy do swojego serca, to ten ogień rozłąki również rozprzestrzeni się w jego umyśle i sercu i on zapomni o wszystkim innym i zapragnie ujrzeć i służyć Yugala carana Śri-Śri-Radha-Krsny. Jest to pewne.

vrndäranya vihärini vrndävaneśvari; jaya śri govinda vrndävana vanacäri

parama änanda kanda rädhä-Krsna näma; yugala caranäravinde ananta pranäma

„Wszelka chwała Królowej Vrndavany, Śri Radhice, która rozkoszuje się zabawami we Vrndavanie! Wszelka chwała Śri Govindzie, który wędruje po lesie-Vrndavana! Święte imiona 'Radha' i 'Krsna' są źródłem transcendentalnego szczęścia. Ofiarowuję niezliczone pokłony lotosowym stopom tej Boskiej Pary!”

he nätha śri giridhäri! he rädhike mad iśvari!

präna mora yugala kiśora.

donhära karunä bhinna, mora gati nähi anya,

śuno donhe nivedana mora.

„O Panie Giridhari! O moja Bogini Radhike! O Młodzieńcza Paro, która jesteś moim życiem! Nie mam innego schronienia oprócz Waszej łaski! Wysłuchajcie moich gorących modlitw!”

ei vrndävana dhäme, nibhrta nikuńja vane,

vrksa-tale rajete podiyä.

krpä kanä lälasäya, rätri dina utkanthäya,

känditechi vyäkula hoiyä.

„Upadam na ziemię pod drzewem w odosobnionym zagajniku-Nikuńja w tej Vrndavana dhamie, płacząc z tęsknotą dzień i noc, pragnąc kropli łaski.”

nä milile daraśana, yugalera śri carana,

hrdayera dvära udghätane.

antarete ye anala, koribo täre bähira,

nirantara koriyä krandane.

„Bez audiencji lotosowych stóp Radhy i Krsny, ciągle płaczę. W tym stanie otwieram drzwi swojego serca i wyciągam na zewnątrz ogień, który w nim płonie.”

yugala virahänale, dagdha hoiyä tile tile,

kuńja mäjhe śri rüpa gosvämi.

utkalikä vallari, likhilä udgära kori,

śilä gole yei kathä śuni.

„Śri Rupa Goswamin siedzi tak w kuńja, będąc cały czas palonym przez ogień rozłąki z Boską Parą, ukazując swoje uczucia w tej „Utkalika Vallari”. Nawet kamień stopnieje po jej wysłuchaniu!”