Utkalika vallari 3

 

WERSET 3

TAVÄRANYE DEVI DHRUVAM IHA MURÄRIR VIHARATE

SADÄ PREYASYETI ŚRUTIR API VIRAUTI SMÅTIR API

ITI JŃÄTVÄ VRNDE CARANAM ABHIVANDE TAVA KRPÄM

KURUSVA KSIPRAM ME PHALATU TARSA VITAPI

tava - Twój; aranye - las; devi - bogini; dhruvam – z pewnością; iha - tutaj; murärih - Krsna; viharate – cieszy się; sadä - zawsze; preyasya – ze Swoją najdroższą; iti - tak; śrutih - Upaniszady; api - nawet; virauti - ogłaszają; smrtih - pisma; api - również; iti - więc; jńätvä - wiedząc; vrnde - O Vrindo!; caranam – do stóp; abhivande - wychwalam; tava - twoją; krpäm - łaskę; kurusva - robić; ksipram - szybko; me - moja; phalatu – oby dojrzała; tarsa - pragnienie; vitapi – drzewo.

„O Vrnda-devi! Śruti (Upaniszady) i smrti, wszystkie ogłaszają, że Krsna Murari zawsze bawi się w twoim lesie, Śri Vrndavanie, ze Swoją najdroższą Śri Radhiką! Wiedząc to, modlę się do twoich lotosowych stóp. Proszę spraw, by drzewo mojego pragnienia (by Ich kochać) wydało owoc!

ÄŚÄ TARUH (Drzewo aspiracji)

Makaranda Kanä Vyäkhyä: Serce Śri Rupy Goswamina jest pobudzane silnymi pragnieniami, które nie mają precedensu w tym świecie. On jest wiecznie doskonałą Radha-kinkari z Vrajy i dlatego mieszka w królestwie maha bhavy. Jak niespokojny jest wielbiciel, którego miłość rozbudziła się i który tęskni za swoim ukochanym Bogiem! Jego stan jest opisany w następujący sposób w ośmiu deszczach (rozdziałach) „Madhurya Kadambini” Śri Viśvanatha Cakravartiego: „Gdyby ktoś był tak głodny, że jego łaknienie nie mogłoby być ugaszone nawet po zjedzeniu nieograniczonych ilości czterech rodzajów najsmakowitszego pożywienia w dzień i w nocy, to mogłoby odrobinę przypominać boskie pragnienie miłości czystego wielbiciela. Pomimo że on już otrzymał słodką wizję postaci i cech Pana i już smakuje je nieprzerwanie i do pełna, wciąż nie jest usatysfakcjonowany z powodu swojego rosnącego, potężnego pragnienia oglądania Pana. W tym stanie uważa swoich krewnych za pozbawione wody studnie, dom za ciernisty las, jedzenie jakby był chłostany, pochwały za ukąszenia żmii, swoje codzienne rytuały za śmierć, swoje części ciała za wielki ciężar, pocieszenia swoich przyjaciół za deszcz trucizny, stan czuwania za ocean boleści, sen za rozpad egzystencji, pozostawanie przy życiu za karę od Boga, medytację za powtórne smażenie ryżu, to co zawsze było mu drogie za rozgoryczenie i nawet myślenie o Panu za samo-destrukcję.

Kiedy taki zatrwożony wielbiciel osiąga darśana Pana, on czuje się tak szczęśliwy jak ktoś, kto osiągnął oazę schłodzonego nektaru w cieniu wielkiego figowca, podczas wędrówki przez paloną letnim słońcem pustynię, jak słoń, który w końcu osiąga niezmierzony wodospad, uciekając przed leśnym pożarem lub jak schorowana osoba, która szuka przyjemnych smaków i nagle otrzymuje wyborny, słodki nektar do picia. W rzeczywistości na całym świecie nie ma szczęścia, które można by porównać do radości płynącej ze spotkania z Bogiem, gdyż przyjemności zmysłowe są rezultatem iluzorycznej mocy Pana, a transcendentalna przyjemność pochodzi z Jego wewnętrznej energii. Te dwie energie różnią się całkowicie od siebie. Najmiłosierniejszy Pan sprawia, że wielbiciel płonie w ogniu rozłąki z Nim, po to, by sprawić, by on odczuwał nieopisaną ekstazę podczas spotkania Go.

Śri Rupa Goswamin ofiarował swoje życie lotosowym stopom Śri-Śri Radha-Madhavy i nie może tolerować bólu rozłąki z Nimi nawet przez jeszcze jedną chwilę. Niemniej jednak jego wielka pokora budzi się i jego serce płonie w ogniu rozpaczy, kiedy pamięta o swojej własnej małości. Nagle on przypomina sobie łaskę opiekuńczej bogini z lasu we Vrajy, Śrimati Vrnda-devi i modli się: „O Vrnda-devi! W twoim lesie Krsna Murari zawsze bawi się ze Swoją ukochaną Radhiką!” 'Murari' znaczy 'zabójca demona o imieniu Mura', ale to wszystko jest aiśvaria-katha (wyjaśnienia z punktu widzenia potęgi Pana). Tutaj to jest - murä kutsä tad aris tad rahitasya parama sundarasyetyarthah (komentarz pt. „Säranga Rangada” do „Krsna Karnämrty” autorstwa Śrila Krsnadasa Kaviräja Goswamina). „Słowo 'Mura' znaczy 'wstrętny', a wrogiem wszystkiego co wstrętne jest największe piękno.” On cieszy się ze Śri Radhą podczas rozświetlania lasów Vrajy Swoją słodyczą i pięknem. Kiedy słodycz Jego naturalnie pięknego ciała zbliża się do Jego Priyaji, Jego postać, smak i słodycz manifestują się jako nieograniczona ozdoba piękna. Jak jest ze Śyamem, tak jest ze Svamini. O Vrnde! Twój las jest zanurzony w nektariańskim zalewie wielkiej słodyczy i piękna Radhy i Krsny! Śruti (Upaniszady) i smrti (Purany) zaświadczają, że Wasza Vrndavana jest Waszą wieczną areną zabaw!” W „Rg Weda Pariśista” jest powiedziane 'rädhayä mädhavo devo mädhavenaiva rädhikä janesv ävirbhräjante' "Mädhava-deva jest z Rädhą i Rädhikä lśni wśród mieszkańców (Vrajy) z Madhavą”. W „Gopala Tapani Upaniszad” jest powiedziane 'atha gokuläkhye mäthura mandale vrndävana madhye', opisując jak Radha i Krsna wiecznie bawią się we Vraja-bhumi. Również w Puranach (smriti) jest powiedziane:

atra yä gopakanyäś ca nivasanti mamälaye

yoginyas tä mayä nityam mama sevä paräyanah

dvi-bhujah sarvadä so'sti na kadäcic catur-bhujah

gopaikayä yutas tatra parikridati nityadä

(„Brhad Gautamiya Tantra”)

„Pasterki, które wiecznie przebywają w Mojej (Krsny) siedzibie, wszystkie są joginkami (nigdy nie są rozdzielone ode Mnie). Tutaj Moja postać zawsze ma dwa ramiona, nigdy cztery, i cały czas bawię się z jedną pasterką (gopi-śiromani Śri Radha).”

Śri Vrnda-devi ozdabia naturalnie piękną Vrndavanę cudownymi i różnorodnymi skarbami piękna, by osobiście ukazać piękno lasu Śri Radha-Madhavie, którzy ochoczo zabawiają się w tym lesie, mówiąc: „O Śri Radha-Madhavo! Spójrzcie, spójrzcie! Ta Vrndavana jest jak Wasza przyjaciółka, która chce uczynić Was szczęśliwymi, dzięki swoim bogactwom, dlatego ona jest upiększana bujnością różnych, słodkich listków, latorośli, owoców i kwiatów! Spójrzcie jak Vrndavana, widząc, że nadchodzicie do jej siedziby, słodko i w wielkim szczęściu tańczy przy pomocy swoich drzew i pnączy, które są poruszane wiatrem, sprawiając, że ich pyłki kwiatowe unoszą się w powietrzu! Jak czerwony dywan jest rozwijany na drodze, by powitać ważną osobę, podobnie, widząc Wasze pomyślne przybycie, ta Vrndavana wita Was, sypiąc różnokolorowe kwiaty na leśnych ścieżkach!” W ten sposób Vrnda-devi ukazuje Śri Radha-Madhavie piękno lasu pod pretekstem opisywania służby pełnionej przez Vrndaranyę dla Nich przy użyciu szesnastu parafernalii. (Zobacz „Rozdział 12” ze „Śri Govinda Lilamrtam”).

Śrila Rupa Goswamin modli się: „O Vanadevi (leśna bogini)! W ten sposób Vilasi Mithuna (swawolna Para) Radha i Madhava oddali się tobie, angażując cię w tak wiele różnych służb! Jeśli zechcesz, możesz również (mnie) obdarzyć tym skarbem! Proszę spraw, by drzewo moich aspiracji wydało owoc. Innymi słowy: Proszę pobłogosław mnie wizją Śri Śri-Radha-Madhavy! phalatu nitaräm tarsa-vitapi Jak na twój rozkaz, drzewa i pnącza Vrndavany wydają owoce i kwiaty nawet przedwcześnie, dla przyjemności Swawolnej Pary, podobnie możesz również sprawić, bym ujrzał lotosowe stopy Boskiej Pary przedwcześnie (tj. Nawet pomimo że nie miałem tyle szczęścia, by spełnić odpowiednią ilość sadhany) i w ten sposób spraw, by drzewo moich aspiracji wydało owoc.”

śuno śuno vrndä-devi, guna gäya śruti smrti,

cäri veda puräna sakala.

tomära e vrndävane, lilämrta varisane,

nitya vihariche śri yugala.

„Posłuchaj O Vrnda-devi! Śruti, smrti, cztery Wedy i Purany, wszystkie śpiewają o twoich chwałach, a Boska Para zawsze spryskuje nektarem Swoich rozrywek tę twoją Vrndavanę!”

ei kathä śuni ämi, prathamete vrndä-räni,

tava pade loinu śarana.

phelibe ki äśä taru, milibe ki kalä guru,

śri rädhikä madana mohana?

„Słysząc to, O Vrnda-rani, przede wszystkim przyjąłem schronienie u twoich lotosowych stóp. Czy to drzewo aspiracji wyda owoc nauczycieli sztuk, Śri Radhiki i Madana Mohana?”

ei nivedana dhara, viśesa karunä koro,

bolo more yugala sandhäna.

uccaih-svare ärtanäde, śri rüpa gosvämi kände,

kähä gelo judäibo präna.

„Modlę się do ciebie, bądź szczególnie łaskawa dla mnie! Powiedz mi, gdzie mogę znaleźć Boską Parę! Śri Rupa Goswamin głośno i z tęsknotą płacze: „Dokąd mam pójść, by ukoić swoje serce?”